2287 resultaten.
Week
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.274 Het was haar kleed
dat afgleed van
wat het verborgen had gehouden
niet hooggesloten
maar als een streling
op de wind, een vlies
dat slechts zichtdicht
de welvingen verried
van wat een leven had te gaan
proces van rijping
ze lachte
zonder reden dacht ze
zonder naam
ze lachte
vreemd en hard
en wachtte op momenten
die onschuldig…
Duizend scherven
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
919 Ik zoek mijn stem
in een kamer vol boeken,
waarin tranen werden beschreven
maar die heel wat jaren verborgen bleven
Ik zoek mijn stem
in een tuin vol beelden,
die gebeiteld werden
uit duizend scherven
Ik zoek mijn stem
in oude kinderschoenen,
die stampvoetend een weg zochten
langs nachtelijke gedrochten
Ik zoek mijn stem
in elk murmelend…
gedachteloos
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.188 haar tenen raken amper het water
van de kronkelige groenige loop
alsof zij de stroom niet wil storen
het heden niet wil kwetsen voor later
de lange haren vallen over
haar blanke schouderlijn
in enkele resterende vlechten
en waar glooiende heupen
verborgen in het jonge gras
haar aan de aarde doen hechten
zo gaat zij verstild op
in de…
je vingers op mijn huid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
751 ik voel je vingers
op mijn huid in het
passeren van oneffenheden
ze masseren die er uit
in lange lome halen
je ontlokt me de verhalen
die verborgen zijn
opent zo de lijn tot
spreken omdat ze onderhuids
mijn harmonie verbreken
ik wilde ze vergeten
niets meer van hun
pijnen weten om
vandaag te kunnen leven
zonder die herinnering…
verwachtingsvol
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
929 verwachtingsvol daalt de zwangere lentebruid
door haar landschap, toeschouwer maar mee
duffelse drachten verruild in zachtgroen
thermometers stijgen optillend in kwik
het jaagt de kou uit de botten
en neemt het roer in eigen hand
verborgen leven in hoorbare energie
tulpen ,lammetjes bijpassend nu ook het weer
winter naar binnen, voorjaar…
Ik zal u niet beminnen
poëzie
4.2 met 12 stemmen
4.579 En 'k heb u niets verborgen
Van blijheid, drift en leed,
En hoe uw plegend zorgen
Me in stilte wenen deed.
Maar - 'k zal u niet beminnen,
Met brandend hart en brein;
Ik wíl u niet beminnen:
Ik wil gelúkkig zijn.
----------------------------
Het vaderhuis (1903)…
jaarlijkse balans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 hij houdt zich stil
verborgen in de gordijnen
het zijn geen mensen
die hij vandaag wil zien
enkel het overleg met zichzelf
wil hij als geopend beschouwen
het is de tijd van het jaar
om achterom te kijken
hij wikt en weegt, hij oordeelt
of het goed genoeg is geweest
alleen, altijd hij alleen
de waarheid voor hem alleen
komt hij later…
kairos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
529 verborgen in een
zacht, borrelend aquarium
- men hoort noch ziet het -
maak je in wachttijd
trage wentelingen
het verloop van de tijd
neemt je mee naar
het ongekende licht en
een aanzwellende kakofonie
je oerschreeuw - bitterzoet -
is de geworpen steen
die het water tot
leven wekt
en zie:
de dag is verstreken
het verloop van de tijd…
De Plas
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
838 Ontkomen langs de geul
Tussen de bomen
Glijd langzaam de rivier
Traag gaat het water
In snelheid weg van hier
Het klettert goed
Ik zie een waterval
De vinger uitzicht
In een stroom geval
De urine in zicht
Vanuit de inham
De bron
Verborgen
Opgeborgen zei hij:
Wat een zeik wijf
In de zeikgenomen
Als ik hier een bronvermelding
Bij…
Vree
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
472 Sterk was ze en iedere dag vierde
zij ons leven of misschien wel
onbewust haar even geleende tijd
wanhoop en verdriet werden verborgen
achter vorige eeuw rimpels en haar lach
verloren in iets wat een vakantie leek
raakte al jaren haar ogen niet meer
ze kon letters laten dansen
net buiten de lijnen van moeten
geluid zomaar laten schateren…
Winterreis
netgedicht
4.3 met 32 stemmen
491 Verborgen achter de schaduwen van 't witte land
lopen knarsende voeten in blinde sporen.
Witte voetstappen vormen zachte kraters
in het blanke aardekleed.
Zuiver blinkend stil is de verenpracht.
Sneeuwbomen vormen met grimmige takken
lange witte lanenbogen.…
Zee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
907 die winden van verwarring waait
die wolken in je water verdrinkt
die oude wonden open spoelt
verborgen littekens blootlegt
die ankers laat roesten
maden laat vreten in scheepshout
de stille kwetsbaarheid
als zee van werkelijkheid
van de verloren dromen
is zelfs geen spoor
in het zand te vinden
de oude wrakken blijven hinderpalen…
passie
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
2.917 Tedere kreten, daarna vurig, alles brak los
Jaren verborgen, heden werd veel bevestigd.
Het Frans, ja het is en was steeds ons ding
Moi, je ne bouge pas...
Bedankt.…
Gebroken liefdesband
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 overschrijdt de troebele horizon
waar liefde plotseling verdween
zij verdrietig eenzaam achterblijft
haar grenzen liggen dichterbij nu
tegen de wanden van haar hart
deerlijk lijden wil ontsnappen
tot barsten overgaat in breken
hardheid delft het onderspit
de avond brengt geen uitweg
nergens kan zij soelaas vinden
dat ligt in toekomst verborgen…
Zilveren tranen
netgedicht
4.5 met 53 stemmen
1.763 Jij kon zoveel
geheimen bewaren
achter de glimlach
verborgen verdriet
ogen staren,
de spiegel van morgen
herbergt een schaduw
die niemand nog ziet
uit liefde voor leven
werd angst geboren
niets meer te geven
hoop ging verloren
toen jij als vogel,
moegevlogen, zoekend
naar die bron van licht
in grijze mist verdween...…
GODALLEMACHTIG
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
722 Zelfs in de waanzin
ligt nog de wens verborgen
naar ieders geluk.…
schaamte (1)
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
574 "om goed te kunnen schrijven
moet je heel diep in je schaamte gaan"
zo sprak de schrijver
en het laat me niet meer los
één poging is meteen een daad
wanneer ik afdaal in het donker
van nalatigheden die nu toch
het daglicht moeten zien
over hoe ik toen verborgen wilde houden
dat ik de kille waarheid van de dood
niet onder ogen komen…
zij is het
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 De vrouw die ik nooit gekend heb
zat verborgen in mijn hoofd.
Was tussen de draden
van mijn geheugen geweven.
De blik op oneindig
geen tastbare bezorgdheid
om de toekomst.
Haar verleden op nul.
Nieuwe oorden zal ze verkennen
onbeschadigd zoals ze is
broos en fragiel
zorgeloos en aftastend naar een leven.…
wicca
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
763 ik ben een heks
zie zei ze
iedereen is waarheid
en draag leugens met je mee
waarachter wij staan
achter een waarheid
scherp de zeis
verborgen waarheden ontsprongen
iedereen een ster
de kring wordt alsmaar groter
O.T.O zei ze
sikkel snijdt groeven in de oudheid
oogst het graan
omcirkelt de Melkweg in een nacht
waar wij in één lijn…
Opa precies
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
722 naar de juiste antwoorden
Maar wist nooit bij welke vraag ze hoorden
Ook zongen zijn gedachten hem toe
En werd hij van al dat precieze denken nooit moe
Maar opa precies wist wel de juiste antwoorden
Maar nooit bij welke vraag ze hoorden
De vragen bij de juiste antwoorden heeft hij nooit gevonden
Deze vragen blijven voorgoed voor hem verborgen…
Je zon doorschoten haar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 een gedecideerde pas
de zonnebril die jij op had
trok alle aandacht
donker onder
zon doorschoten haar
dat goudblond krulde
je zwaai was ingetogen
maar vol verborgen kracht
zag verlangen in je lach
woorden bloeiden
zomers zacht in
tal van warme kleuren
tot jij die bril afnam
en ik verdronk in
jouw intense blauwe ogen
heb het…
Ergens anders
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 Jij, jij was de enige
die de verborgen levenslust
in mijn ogen las.…
GRIJZE MUIS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Ze stond daar in de schaduwzij
ver weg van het schools gedruis
Ze paste er gewoonweg niet bij
ze was ronduit een grijze muis
Haar wereld aan de binnenkant
verborg ze voor ’t vreemde oog
Voor het oog was ze transparant
doch zij was muisje regenboog
Eenzaam en aan de schaduwzij
scheen wat ieder van haar dacht
Maar elke dag sierde een bladzij…
doorschijnend
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 vraag ik me af
verborgen binnen prisma’s
licht omgebogen kracht
de macht van een illusie buigt daar mee
tot onder zee en waterweg
waar hun vorstkap smelt
als stormvloed zwelt blaas ik
zijn sprong tot grote hoogtes, zwaar
en vingerloos –en ongekend
herijkt…
Herrijzenis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 De schepping wacht als op haar Genesis,
en in de ademloze stilte van de morgen
ligt het mysterie van Gods plan verborgen.
Dit is de stonde der herrijzenis.…
Aurelia
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
422 is er een ochtend na nachtbraken
is wat niet kan ook wat niet wil
deze tango zonder lijven te raken
vroeg de maan aan de aarde stil
een jaar met louter schrikkeldagen
kent ook uren van verborgen leven
die zich nooit zonder te vervagen
aan de openbaarheid prijsgeven
nachtvissers blijven water verzwijgen
zodat bovendrijven geen moeite kost…
groen blaadje
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
819 mijn
dovemansoren gericht
doch enige rijpheid
van het groeiend zaadje
verhoogt de smaak wellicht
niet dat ik zou weigeren
bij het naderen
van mijn aangezicht
toch zal ik het wassen niet laten
het is niet iets
waar ik vaak over zal praten
maar ik maak me zorgen
over de onbevlektheid
toch voor het oog althans
vaak onzichtbaar verborgen…
Nummer 8
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 stilte is vreemd
ik ga voorbij
de verlatenheid,
aan de linkerzij,
deur voor deur
doeken dienen als luiken
immers de hitte speelt op
het beklede raam
sluit de wereld buiten
de oude man op nummer 8
ontmoet alleen zijn naam
hij denkt in dromen
over de wens naar morgen
als zijn naasten weer zullen komen,
nu leeft hij in zijn avond verborgen…
Als een rietstengel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
456 Was het zijn glimlach
die zich voordeed als een verborgen gehuil?
Hij vreest het antwoord al weer lang te zijn
vergeten. Aan wie hij toen was, een spelend
kind, maakt hij nu zijn handen niet meer vuil.…
Elsje Christiaens (1646-1664)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 jouw korte leven kan
men niet in schrale
woorden vangen
de droeve schilder
vaart over het water
naar het galgenveld
inkt, riet- en verenpen
in zijn loden jas om
jouw lot te bewenen
bijl en wurgpaal
als pover raamwerk
hij zoekt slechts je gezicht
op kostbaar papier
dicht op je huid getekend
de verborgen verlatenheid
"de…