3375 resultaten.
Scheve bomen en zoute wind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 Haar vasthouden in sepia, in tweevoud
zelfs en dan met jou delen, wat opkomt
bij jouw woorden, eens gezegd blijft
Het licht ontsnapt aan haar sluier
werkelijkheid is het schuim van giftig
wier op het zand van het strand
Dubbelzinnig in drievoud kijkt zij mij aan
geeft antwoord op mijn vragen, herinnert
mij aan dagen van venijn en zeurende…
't Monolieten-(oudejaarsstunt)mysterie (Werk 1001)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Zuil Oudehorne*
Via woestijnzand uit
Utah naar de Roemeen-
se bergen en nu in
Oudehorne, Friesland
De UFO-gelovers
Nieuwsgierig enthousiast
Een Metalen Monoliet
Nu al dríe keer verrast
De overeenkomst tussen
Oudehorne, bergen, zand
Een mystieke monoliet
Met gelijkenis. Ook verband?
*Locatie: oostelijk van Heerenveen…
winst opstrijken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
506 Achter ons doen we de deur toe
en trekken ze de ladder op
dood zijn de schedels die knarsen
op de vliering onder de pannen
achter het luik een knetterende wind
van stemmen die gepoft zijn
het kaf uitgestrooid stuivend het zand
de zee is een zeil dat schuift
over het zijn
tot petroleum de lijken
tot petroleum
winbaar en de winst van…
de veren van de vogelman
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 achter de duinen heeft hij zich
vleugels aangemeten
nu fladdert hij
de vogelman door het
zand naar het water
boven hem strekt een
oneindig blauwgrijze deken uit
hij houdt de vleugels hoog
tot hij als een vogelstip aan
de horizon verdween
de veren van de vogelman
komen bovendrijven
wie ziet zijn unieke veren
wie haalt ze uit het water…
vulkanen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 Smelt het zand in je handen
geef de eilanden overvloed
verlang naar vuur
eer het struikgewas walmt
vulkanen in slaap vallen
onder de gordel ‘t ijzigste
die maan missende raket
of een gemaakte sweater
voor de leegte van de eilanden
de ander zijn ledematen
verbranden in de zichtlijn van
zo’n verreizende bron…
haat steen en klei
hartenkreet
3.7 met 16 stemmen
1.584 Het antwoord is zand
Lekker zacht, het zand het einde van het gedoe
Dat is hetgene wat er over blijft
van de natuur of de beitel
Het is de beste en enige uitkomst
die je kan krijgen
Het is zo zacht zo snel.
Het kan overal bij.
Je hoeft niet klei zijn om te worden gevormd
Steen wordt zand en zand kan en is alles.…
Kikker in de zon
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
820 Een bange koude kikker
zon overgoten
helemaal verbrand
in het warme zand.
Als de zon toch eens
minder zou schijnen.
Zou dan ook haar
angst verdwijnen?…
Aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 leg je oor te luister
op een eeuwenoude rots
hoor het stampen van paarden
hoeven niets, en zijn heel trots
leg je handen in het zand
voel het eeuwenoud gevecht
van het water met de rotsen
voor het steen haar tijd beslecht
richt je ogen op de wereld
voortgekomen uit dit wonder
bedenkt dan eens een wereld zonder
deze aarde, steen en rots…
ruimte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 ik sta tussen
verre groene wanden
daarachter paarse golven
ik hoor niets
dan de wind fluisteren
in de eeuwige bomen
onder de wijde hemel
duizend eeuwen geleden
deden stormen en zand
hier in ijzige koude
een spel
zwevend in ruimte en tijd
voel ik de levenskracht
ik ben deel van
een grootse schepping…
WAPENS WEG!
netgedicht
2.4 met 22 stemmen
1.835 Oorlog, zand, ontwapenende vrouwen.
En zit je dan als vechtjas ver van huis,
Met onder handbereik zo'n lonkend kruis,
Dan is het moeilijk om je in te houen.
De oorzaak van dit laakbare gedrag:
Massa's genietingswapens. Elke dag!…
Zomerbeek 2005
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.157 De beek in verval
ontdiept zichzelf met kreukelig blad
en met zand van hogere lagen
ze kruipt weg in de schaduw
van verwilderend hout
fijnstof met het sijpelende water
zichtbaar waar de zon wat ruimte krijgt
het nazomerlicht breekt brokkelig
de schaduw die over haar stroomgebied hangt
stuiptrekkingen
van een lang gerekt bestaan…
Texel
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
2.906 waar strand en zee
schuimend de liefde bedrijven
schuren zand en zout
zonverbrande lijven
moet ik in wind en duin
kind en kruin beschermen
terwijl gaap en slaap
zich over mijn geest ontfermen
jij kust de rust
en sluit het zonlicht buiten
ik tel de schapen
die wollig ook mijn ogen sluiten…
Weerspiegeling.
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.798 Ik hou je vast
en we lopen hand in hand
Ik trek je naar me toe
en ik kus je mooie volle lippen
In je ogen zie ik
een meisje dansen,
dansen in wit zand
Met in haar ogen
een diepe glans,
een weerspiegeling
van een jongen in die blik
Ik kijk en ik kijk
en wrijf mijn ogen uit
want die jongen,
in die weerspiegeling
die jongen, dat ben ik…
Eb en vloed
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
1.853 Staren over de zee naar eb en vloed,
die net als ons samenzijn hetzelfde doet,
ondanks open armen krijgt zout en zand geen kans,
ondanks gesloten ogen verliest de zee zijn glans,
als achter het masker van geluk de zee zijn glans verliest,
drijft het masker naar degene die het laatst kiest...…
bevroren rafels
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
955 hoe diep
kan het graf van mijn adem zijn
dat ik met duim en vingers
graaf
wanneer het zand likt en kijkt naar
mijn wimpers
als naderende nevel voorbij
het ijzeren hek van
doodse stilte
wat tussen jou en mij bestond, verdwijnt
geluidloos, steeds dieper
in de nacht
tot de maan valt en
niet verder
mijn huid
dunspijlig…
lief
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.141 als je geweend hebt ben je mooi
je ogen als bewierookt glas
vallen als luiken
je bent alleen maar mooi
de trap naar boven
is als licht zonder treden
en dan ga je van mij weg
maar nog ben je mooi
het oude zand verkruipt niet meer
je durft je lichaam bijna
niet meer te binden
je borsten huiveren, lippen
zoenen voorbij de kapstok
en toch…
Ogen vol verhalen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
586 in je haren speelt
de adem van wind en
weet jou als bijzonder kind
je vleugelt en
danst door je jeugd
met ogen vol verhalen
elk zonnestraaltje licht
kiest jouw gezicht om
lente verder op te schalen
weer dartelt je lach
op het zonnige strand omdat jij
wint van je schaduw op zand…
glibber
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
607 Staan op een schouder
probeer de aanwijzingen
te vinden
ontdekking van land
een eindeloos spel
verlaten en binden
water tot zand
zang op het schip
de kleuren als een begrip
gevoed door het licht
glipt het leven op het dek
langzaam van normaal
tot lekker gek
golven dansen zoals altijd
niets is onbegrijpbaar
of buiten bereik.…
diving
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
732 opgedweept in golven
bruisend meebewegen
intens verzwolgen
in eenheid kozen
in het witte schuim
niet in ‘t zand bijten
alleen het duiken
en verfrissend
boven zee komen
opkijken naar ’t goede.
verder vooruitzicht
in zichzelf brengt
hen als kinderen
in de hoogste hemel
tot buiten de aarde.…
Overzilverd glans
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
699 regentranen paraderen
strelend langs jouw wang
in de kille lentewind
heel bijzonder
net zoals toentertijd
dit daagt uit tussen wilde zanden
loop je weer door de regen
in de spiegel van nat
overzilverd glans
geen geweeklaag stijgt op
als de adem vrij en natuurlijk vloeit
op moeder aarde…
Euforie
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
502 de woorden
gezonden over golven
van zand
verwaaien zeewaarts
in stormen
van nachtelijk geweld
zinken zij weg
de dageraad
met wazige vingers
schrijft zinnen
van opgediepte letters
uitgeademd
in liefdevol gezang
vleugeldragend
de hartenklop
grasduinend in gevoel
raakt me
verblijd overspoeld
in euforie
zwemmend in oceaan
van geluk…
Als was
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
708 Waar ik heen moest
gaan was ik al vergeten,
waar ik uit bestond, daar
kom ik net vandaan, de
tijd verteert de was,
zo broos als het geweten,
uren kruipen in mijn
hoofd, het licht schijnt
gaandeweg wat minder,
er druipen seconden
op het zand, kaarsvet
verdwijnt tussen de vingers
van een uitgestoken hand
dan wordt de vlam gedoofd…
Schep
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 zoals korrels van zand
worden geschud maar
steeds duin blijven of
woestijn of wat aanspoelt
strand, druppels: regen of
nevel of net nog wolk of
waterval, stenen: berg of
pad of huis en hoe kinderen
graaien met open handen als
scheppende kracht graag alles
dooreenschudden en dat ze
nog ontdekken zullen:
er is alleen de wind…
tot hier, tot waar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 en dat het eenzaam wordt
voorbij die laatste waterplas
wanneer enkel de spraak van het zand
weerklinkt
in het lege huis
ik wil weg uit mezelf, daar
en dan
wil de diepte
of in verleden dagen
de onthoofding van de dood
wanneer ik het geraamte bedek
zo ontzettend
treurig
stil
met woorden
die jij niet horen kan, niet voorbij…
tot hier, tot waar
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
863 en dat het eenzaam wordt
voorbij die laatste waterplas
wanneer enkel de spraak van het zand
weerklinkt
in het lege huis
ik wil weg uit mezelf, daar
en dan
wil de diepte
of in verleden dagen
de onthoofding van de dood
wanneer ik het geraamte bedek
zo ontzettend
treurig
stil
met woorden
die jij niet horen kan, niet voorbij…
Onze sporen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 je sporen
zijn niet meer te vinden
op het schelpenstrand
gebroken
liggen ze op mijn hand
restanten van hard leven
ze kleuren droog
vallen op door
de vorm van hun boog
het knisperen
klinkt gelijk
in overslaande golven
de zee
neem ik mee
in het grijsgroen van je ogen
de schelpen
leg ik terug waar zij horen
op het zand als onze…
Zon, zee en strand
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.270 Als de zon haar kracht
heeft verloren
maar haar gloed nog even
de rimpeling van de zee
zacht streelt en laat gloren
verdwijnt zij langzaam
achter de horizon
golfjes kabbelen
ongestoord
op het strand
zij wissen alle sporen van de dag
uit het zand
alleen het geluid
van de branding ruist zacht
en de avond gaat
over in nacht…
Executie
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.059 Liefste dochter,
tergend traag,
met zand in je ogen,
lachend om kapotte hoeven:
je hoefde echt niet weg vannacht.
Liever dan verlaten,
liet ik de wereld je tranen zien.
Bij de stromen van Babel.…
Zeeslenteren
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
505 mistwaaiers ademen takken vol beweging
zodat ik niet op mijn tenen hoef te staan
om met mijn hoofd in de wolken te lopen
vlindervisjes lokken me naar het strand
waar de ochtend geduldig staat te verzanden
loslippig zonlicht struikelt over loslopende wolken
waterspelend spoelen golven droog op het zand
rust meert aan…
In een waterhemel van zeesterren
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
565 Bekoorlijk dans ik
naar het licht
Zwemmend in iedere traan
woont de zee
die een waterhemel
aan zeesterren
in dromen spiegelt
De anemoon wiegt zich
zacht murmelend
tezamen met de algen
Rijgende koralen als
vurige ogen volgen mijn
danspassen op het mulle zand
en in een pirouette
swing ik mij moeiteloos huiswaarts
intens gelukkig…