3044 resultaten.
monster
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
891 monsterlijke klauwen
slaat het onbestrijdbaar beest
dieper in het weerloos vlees
machteloos staan wij terzijde
vragen ons vertwijfeld af:
en waar is God verdomme?…
Keek langs me heen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 ik heb je geroepen
maar je was al
naar binnen gekeerd
pakte je handen
om je te raken en laten
ontwaken uit lethargie
je lachte maar keek
langs me heen zonder
een blik van herkenning
leek blij met de aandacht
sprak onverstaanbare woorden
over wat jij in je geest hoorde
keerde langzaam
weer terug naar de onrust
van zoekende vingers…
uitslag
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
499 gespannen wachtend
passeren witte jassen
zwijgzaam af en aan…
Borstkanker
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
690 weer is de lobby
van de dames
uitgebreid en groot
bij borstkanker
gaat er slechts een
op tien patiënten dood
bij heren daarentegen
overleven er maar zeven
bij gebrek aan onderzoek en geld
dus mannen maak
je borst maar nat
voordat hij wordt weggenomen
geen afgeleide aanpak
uit het vrouwelijk genezen
maar specifiek gericht op blijven…
senryu
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
764 In plaats van haar kind
- het leven is soms zo wreed -
ach, kon zij maar gaan.…
Koperen haan
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
585 wij dronken van de jonge dagen
en schiepen ons een beeldentuin
met kindervoetjes, groen gazon
nooit gedacht, verwacht
altijd geloofd in wat je zei
mijn liefste land ben jij
dit land waar hevig werd gestreden
verloor tenslotte haar juwelen
aan het onvermijdelijk zwaard
de laatste slag kwam loodgrijs aan
in holle woorden, volle vaart…
Tehuis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.043 De tijd tikt weg, de klok slaat door,
de leemte wordt gevuld met leegte
en verhalen die niemand verlangt.
Getijden komen en vooral gaan;
niets blijft dan verbleekte herinneringen
waar niemand nog naar hunkert.
Wij proberen plezier te maken:
soppen krakelingen in de thee,
blazen bellen als kleine kinderen.
Op het ziekbed zien wij het plafond…
E-mail van zijn moeder
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.261 Langzaam dringen de woorden
uit de e-mail tot hem door
zijn moeder in de laatste fase
van haar veel bewogen leven
met schizofrene man en idem zoon
wil hem nog wel liefde geven
hij leest de brief met ingehouden tranen
emoties die wellen uit 't diepste van zijn ziel
het onrecht door de mensheid aangedaan
maakte dat hij voor de dierenwereld…
Repeterend verleden
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
868 Gisteren blijkt verder weg
dan toen die dag op school
en andere herinneringen
even verjongen ze de oude geest
die steeds meer vernauwt
tot een repeterend verleden
de paden terug naar het heden
blijken verzande sporen
dwaalwegen in de tijd
die stilaan terugloopt
naar een eeuwige jeugd…
ANO
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.487 Meisje met problemen en immens veel verdriet,
zocht een leefbare oplossing maar vond die niet.
Ze verloor de controle over gevoelens en gedachten,
ze deed dingen die niemand van haar verwachte.
Ze zocht en vond controle in verkeerde dingen,
die stem in haar hoofd beval slechte dingen.
Eten mocht en kon plots niet meer voor haar,
Eerlijk…
Doodlot
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
694 Ach realiteit breng me nu terug
met open ogen in verre dromen
toen de dreigende zwarte vogel
die onontkoombaar als het noodlot
almaar dichterbij te komen lijkt
nog een klein zangvogeltje was
het pijnlijke schorre krassen
nog een vrolijk kinderlied
het zwaard van Damocles
nog rustte in de schede
de dood nog onbekend ver weg
in plaats van…
een lange dood
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
859 de schrale troost
van een mogelijk
hiernamaals
geeft slechts
minder schaduw
over het nu
een vroege dood
is genadevoller
dan dit te lange
levenslijden
als er een god is
die dit aan kan zien
of aan wil horen
dan is die machteloos
of gewoonweg wreed
het lijkt hopeloos
je bent zo machteloos
vlucht maar mijn kind
de eeuwigheid is…
leven
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.993 Leven
Leven.
Over leven.
Is overleven over.
Of is leven overleven.
Overleven is ook een leven.
Maar leven moet te leven zijn.
Met kanker leven moet te overleven zijn.
Voor een familie met kanker moet leven blijven.
Voor een familie met kanker moet leven leven blijven.
Die kanker beheerst veel levens, maar laat kanker nooit overleven.…
Lof en dank en gêne
netgedicht
2.2 met 24 stemmen
2.103 Zij vond: ik moest een cum laude.
Vond ik ook. Ik zei maar wat.
Altijd braaf en zonder fraude.
Door die leraar onderschat.
In haar invalidenwagen
stelde zij de man haar vragen.
En toen werd de zes een zeven.
Dank u! heb ik hem geschreven,
naar zijn zomerhuis in Zweden.
Met lof ging ik naar de tweede.
Eigenlijk vraagt dit op het eerste gezicht…
Manna zoeken (of ziek zijn)
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
708 Als ik kijk
in de Spiegel,
stroomt poreus water
aan het begin
van elk falen…
Zoiets bestaat niet
als je goed kijkt!
De gaten gevallen
in mijn dagboek
graven zich een tunnel
naar de Aarde
(Geo versus ego)
Ik wentel om
mijn eigen as
De zwaarte houdt
mij vast en voert
gloeiende gesteenten aan
als lava zich
vloeiend tot manna…
"Duikelaartje"
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
735 Hier ben ik dan,
weer een dag present.
Ons kind verzorgen
tot jij er weer bent.
Hier zit ik weer
m'n kop vol vragen,
zoonlief doet zijn ding
en bij mij begint 't knagen...
Hier vul ik weer
mijn dag met "zorgen voor"
maar het huis verraad
dat ik hier niet meer hoor.
Hier "breek" ik weer,
een parel langs mijn lip.
Blijf mezelf…
K*
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
686 Als je in een jaar
met alles dat je in je hebt
hebt gevochten voor je leven
hoe kan het nou zo zijn
dat je ondanks dat het niet anders kan
zo plots bent opgegeven.
Hoe kan het dat je niet meer mag
niet meer kunt en niet meer ziet
dat je gegrepen bent door K
het oneindige verdriet dat rolt
in tranen over wangen
als spat op de grond uiteen…
stilte
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
891 ach het nadert
onontkoombaar
als de nieuwe maan
onomkeerbaar
als dood na leven
nog zijn wij ontheemd door pijn
te verstrikt in het verleden
te gehecht aan het heden
om het te kunnen accepteren
dat verlangen naar het pijnloze
die beleving van de stilte
als troost voor het einde…
Een snel dispuut
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
695 waar het vroeger
bliksemde in
een snel dispuut
neemt nu traagheid
toe met de minuut
antwoorden
hangen in de lucht
maar trekken
in een lichte mist
aan hem voorbij
hij kan ze
niet meer raken
wolken die
de hemel maken
het blijft een brij
toch is er soms
een open plek waar
een nieuw vergezicht
hem zekerheden geeft
die hij al tijden…
Zeepziedster met Parkinson
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
655 Bij het plukken van de hazelnoten
bleef jij vastgevroren staan
schoof op handen, knieën en voeten
zelfs toen, kon jij niet verder gaan
Het was moeilijk te geloven, dat jij
voelde dat ik nog steeds van je hield
Daarom sprak ik het hardop uit in kapitalen
hoe pervers het lot van jou en mij kon zijn
Ik op twee benen en jij…
Het warme welkom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
547 ben het huis binnen gegaan
dat ik een jaar eerder
heb moeten verlaten
zonder praten
want een afscheid
was me niet gegund
moest de wereld in
met een lijf vol strijd
samen leven met zijn ongelijk
heb de ramen geopend
kamers verfrist met
vertrouwen dat ik zo heb gemist
er was geen drempelvrees
voelde het warme welkom
alsof ik nooit…
Hoop op beterschap
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.227 Ik droomde in jouw droom
vandaag
dat het kerstfeest was
we niet leefden in armoe
en zonder wanhoop
droomde ik verder
maar toen ik wakker werd
was de droom
weer plots verdwenen
lag je met hoge koorts
ziek in bed
met de poes
die je de hoop
had geschonken
en ik bracht je thee
en warme koekjes
een zilveren kerstdeken
waaronder…
Ongewis
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
579 verstrengeld door liefde lezen zij elkaar
in de weerspiegeling van de zee
maren in de wolken zonneklaar
blijkt dit nu allemaal passé
hij leest zijn pijn in haar ogen
blaam kruipt op vanuit zijn ziel
probeert hij ze kussend te drogen
wat eens solide was nu zo schriel
lijkt deze magie doorbroken
nu hij vaker in cirkels praat
's nachts…
Zonnestralen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.745 zonnestralen
die mij doen verwarmen
alles laten groeien
mensen dieren planten
zonnestralen
weerkaatsen de regen
In een pallet van kleuren
en vormen de regenboog
in mooi gezicht
een prachtig gegeven
zonnestralen
maar niet voor jou
Ze hielden je binnen
xp verbrandde jouw huid
wij moesten toezien hoe je werd verteerd...
langsaam.…
Liefste zieke
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
807 Er vloeit speeksel langs haar mond
praat vaak met spetters in het rond
Een masker is dan door haar opgericht
Hij geeft een zakdoek voor het gezicht
Zij bedankt en kijkt schuldbewust
tot hij glimlachend dichterbij komt
haar weer als die eerste keer kust
hun lippen buigt en hartig gromt…
Het is niet wat het lijkt
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.458 Ze is wel stil, maar
als je in haar binnenste kon kijken
zie je een bruisende vrouw
die trots wil vertellen over haar kleinkinderen op
wie ze altijd gepast heeft en van wie ze
zoveel kusjes kreeg, krijgt.
Haar kleinkinderen die nu haar neus afvegen,
kwijl weghalen, mond schoonmaken. Die haar
helpen praten, leren lezen en aan het lachen maken…
Vergankelijkheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
703 de vergankelijkheid wordt duidelijk zichtbaar
nu het ineens slecht met je gaat, eis je
ondanks alles toch een glas cola
als een engel met vleugels lig je tussen
de kussens van het te grote ziekenhuisbed
blijkt jouw wil sterker dan je lijf
dat moe is, happend naar adem
heb je je over te geven aan wat komen gaat
maar niet zonder slag of stoot…
Geschonden huid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
758 geef mij respijt
nu het lijf
op hol geslagen is
en ik niet weet
waar het verblijft
het eigent niet
wil vluchten
in het donker en
zijn angst bevriezen
in een regen ijs
paniek in samenzijn
frustraties bij ontmoeten
zelfs de spiegel groeten
doet immense pijn door
chaos van het anders zijn
toch koester ik
geschonden huid
er is…
Mijn wilde haren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 kleurend danst licht
op haren die vallen
het gezicht ontbloten
zij zijn gezwicht
voor het ontbreken
van evenwicht in levenstijd
de strijd woedt nu
op alle fronten tegen
een vergiftigende groei
hoop alleen dat ik
mijn wilde haren
voorlopig nog kan sparen…
Een middag in mei
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
722 laat in de middag
rust
de kat in de vensterbank
rekt zich een tijger
en spint
in behaaglijkheid
laat in die middag
rust
het licht op haar gezicht
de wangen
wit als seringen
kus ik
in ondraaglijkheid…