1980 resultaten.
Blik van verstandhouding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 chemokuren
Lijk je weer de
Oude Fred, breed
Lachend, trots op
Je eigen haar
Dat terugkwam na
Wat begon als
Een ongelijke strijd -
Bij je afscheid
Van onze school,
Op de tijd die
Jezelf gekozen
Hebt, wissel je
Met mij voor niemand
Zichtbaar een blik
Waarin al je mensenkennis
Besloten ligt - je weet
Door welk diep dal…
Tuinfantasie - 10e tafereel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
412 De reiger is bij voorbaat al aan ‘t smullen
en onderwijl de afstand aan ‘t bepalen
van hem tot aan de donzig gele pullen,
die weldra door zijn hals zijn maag in dalen.
Te eten en zelf opgevreten worden,
zo steekt de dierenwereld in elkaar
en elke dag is het weer aan de orde;
de pullen gaan er aan met huid en haar.…
Braken mijn vleugels
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
599 ze braken mijn vleugels
vertraagden mijn vlucht
zijn jaloers op mijn kleuren
moet ik uit de lucht
mag ik niet meer vliegen
of alleen in het dal
geen helling thermieken
wordt het net nu mijn val
we vlogen ooit vrij
en dolden de zon
vergaten de bloemen
jij speelde met mij
vleugels die tipten
in fladderend gaan
ogen die blikten
in…
Het was donker
poëzie
2.8 met 4 stemmen
3.626 hij had het raam op de haak gezet,
opdat het getij van de nacht
door de baai van zijn kamer kon gaan
en zijn dromen stijgen en dalen
op de golven der maan,
en hij dacht:
'hoe vaster ik slaap,
des te zwaarder slaapt het heelal,
hoe dieper ik ademhaal
hoe hoger de nacht
en het lied van de nachtegaal.…
Troost
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 Hoe hoog zijn bergen die men niet kan overwinnen
Hoe diep dalen en ravijnen waar geen bodem is
Hoeveel de redenen die wij als uitvlucht verzinnen
Hoeveel lopen wij door beschuldigingen mis.…
Rest van de wereld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 Haar trein nagekeken, de vrijheid op zich neer voelen dalen.
Zich verheugd op eindelijk even alleen zijn.
Op het station kwam er een vrouw recht op hem af.
Ze was duidelijk blij hem te zien, een blonde stoot,
de leeftijd van zijn dochter, hij had geen idee wie ze was.
Ze stelde zich voor aan zijn vrouw, hij spitste zijn oren.…
leven krimpt tot een gebaar
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
624 de klok verslaat de tijd al trager
leven krimpt tot een gebaar en blik
langzaam is er rust gekomen
als stilte in de ochtendmist
huizen dromen tegen heuvels
onder hemels wit en blauw
zachte flarden ruisen uit het dal
vermengd met geuren van verval
water kabbelt litanieën
pluizen dollen in de wind
kleuren delen groenversnijdend
schilderachtig…
Een liefdesgezicht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
539 In de nacht
zag ik het voor me
een liefdesgezicht
terwijl ik tevergeefs zocht
naar een hoogtepunt
als schrijver was ik
door diepe dalen
en grote hoogten gegaan
maar als mens
bleef het uiteindelijke resultaat
dikwijls achterwege
omdat ik niet de middelen had
om me met de liefde
te bemoeien
in de nacht kwam het
tot de ernst van…
De zon die vrolijkheid schenkt
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
732 Wanneer als vandaag, de zon haar stralen laat dalen,
zodat de warmte voelbaar wordt,
zie je mensen glimlachen, vrolijkheid straalt,
soms lang, soms eventjes, dus kort!
Wanneer de zon, haar ons de stralen voelen laat
de warmte een waar genot
denk ik niet meer aan de afgelopen weken
want toen kwamen we warmte en zon tekort!…
het kan verkeren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
762 mijn glazen dalen af
naarmate ik haar ervaar
en de zoete reuk mij bevangt
als lokkend gebaar
het witte zijde kleed omhult
haar flets waarneembaar lijf
waar een licht golvend gewelf
zeker nog niet hangt, zover ik
met fantasie daarop drijf
de afstand valt weg
ook al schept het naakte
geen innig dichterbij
ook niet als ik haar raak;
een…
geen helling thermieken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
745 mag ik niet meer vliegen
of alleen in het dal
geen helling thermieken
het net wordt mijn val
we vlogen ooit vrij
dolden de zon
vergaten de bloemen
jij was er voor mij
vleugels die tipten
ogen die blikten
gewoon zij aan zij
we waren zo vreselijk blij
we rustten wat vaker
spraken in geur
de nectar bracht liefde
en later zijn kater…
Solar orchis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
432 Zover het oog reikt sprankelt een mêlee
Van oogverblindend schone orchideeën
Lichtdoorschijnend violet scharlaken
Vonkenspetterende lentefeeën
Nachtvlinders als paasvuur torenbaken
Vuurvliegjes bevrucht door zonnedauw
Lucide colorieten bloedkoralen
Fonkelend lapis lazuli blauw
Flonkerend langs zacht glooiende dalen
Blinkend rood in…
een vagebond streelt bergen rond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
590 een vagebond
streelt bergen rond
werp duister in ravijnen
de vingers van zijn handen
slijten door de jaren heen
de tanden van de kammen
zijn mantel wappert over
heuvels en in dalen vertellen
vlammen uit het vuur verhalen
zijn armen zwaaien en
draaien de wereld wijder
hij is de bevrijder van de wind
en blaast met wangen vol
de wolken…
Verdrieten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 De punt comma´s dansen
raken de einders op de notenbalk
geen mens zal weten
hoe diep of hoog haar dalen
haar ziel geraakt...
Alleen nog beelden
geuren
Kleuren
die ze in elkander goot
zwijgend voelt ze leeg
stilte in haar staart...
Ze lacht
Ze huilt
Ze schuilt
tussen haar tranen....!…
Schouwer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
514 Hoe heilig is de gave die hij kreeg
Wat een verantwoording te laten dromen
Een visionair speelt vaak voor toogstrateeg
Hij laat verdrinken en weer bovenkomen
Hij zwijgt, dat is zijn plicht, in alle talen
Aangaande hoge bergen, diepe dalen…
Naar buiten
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
618 Geven angst om te falen,
het zijn bergen en dalen,
hoe goed je ook stuurt.
Soms wil ik naar buiten,
verzamel dan moed.
Toe nou maar, kom, kom.
Een druk op de knop en ik ben er,
toch keer ik weerom.
De rollator begrijpt dat,
en rolt met me mee.
Hij luistert geduldig,
doet alles gedwee.…
Droomwereld
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
471 ik wil de zon begroeten
en in de wolken leven
met de regen dansen
en de maan een kusje geven
ik wil zingen in de sneeuw
en stoeien met de wind
zeilen op het ijs
tot ik een ijsbeer vind
ik wil duiken in de zee
en springen in het dal
glijden van een berg
en niet bang zijn dat ik val
ik wil luchtkastelen bouwen
midden in de nacht
vioolspelen…
Emma
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 Haar zangkunst maakte deze
kleine puber
een mini-ster tot in het
buitenland
met enkel hoge pieken,
diepe dalen
Maar staat zij eenmaal
op het podium
dan straalt zij als een Piaf
in het licht
het Vrijthof wordt een
pandemonium
uit dank voor wat zij
met verve verricht…
Wet wet wet
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
719 lachte
Zij zwom een eindje verder
met me op
ik had haar slanke lijf niet
in de gaten
diepbruine ogen zag ik
even later
die mij betoverden, 't was een brunette
die mij die zomer zwemmende verleidde
Zo was het hoe het allemaal begon
de handen strelend waar ze ook maar willen
als slangen glijdend over het gazon
van heuvelrijke dalen…
één knippering
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
195 dit gaat verder dan de bodem
van die cellen waarom het draait
daalt dieper af in de dalen
dan elke beek waardoor het stroomt
vraagt om meer aandacht
op ieder waarneembaar niveau
één knippering
en de schitterende schoonheid kan gevlogen zijn
van die sublieme ervaring
als de ultieme herinnering
waarvan het vervelendste is…
oor en luister
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
78 de horizon klimt uit het nachtelijke
dal, schuurt langs de silhouetten
die de nacht tot stilstaan hebben
geroepen, geruisloos en zuiver zacht
toegerust en met het oog op de klok
draagt een wondere wereld bij
aan de opsmuk die ik als een
offer draag in de vele wankele
momenten waarin ik het duister
lees al ware het een plaag
van historische…
mag ik
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.353 neergelegen in uw armen
naar het verre licht van sterren gapen
zachtjes me aan het uwe verwarmen
mag ik u voorzichtig uit het gras optillen
en dat moment tot een puntje verkleinen
om door regen en wind in mijn hart te stillen
langzaam samen in ons geluk verdwijnen
zonder gesproken woorden, een blik
die ons beiden alles weet te verhalen
en ik daal…
Mijn gids
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 Voer me zachtjes mee
aan de vingers van je rechterhand
weg van diepe dalen
langs de chaosbergen
uit mijn verleden
naar de warme gloed
die mijn innerlijke voedt
laat me op je schouder leunen
wanneer de demonen uit mijn hel
in een rauwe confrontatie met ‘t verleden
zich een weg doorheen m’n ziel branden
tot de gezuiverde geest…
Sinterklaas
hartenkreet
2.9 met 48 stemmen
4.452 Waar ben ik toch mee bezig
wat is dit voor een vak
met een stel zwarte halve zolen
en een paard op een koud dak
En dan die hebberige liedjes
over sinterklaas kapoen
met een ongegeneerde eis
over het vullen van hun schoen
Ook de naam kapoen die haat ik
ik haal even Van Dale aan
en volgens deze bijbel
is een kapoen een gecastreerde haan…
GRONINGEN
gedicht
4.5 met 15 stemmen
5.815 De toren met het trillend vergezicht,
een schrale trambel, die de morgen stoort,-
ik daal en wandel langs het water voort
het ruime land in, dat rondom u ligt.
En zijn die u bewonen nors en klein,
geroest, gekerkerd in de stugge schijn:
wat vreemd en anders is dan wij, deugt niet ...…
Vlindervlucht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.067 hun jonge groen omringen
dwarrelt een stervende vlinder neer
Hij vloog in het hemelruim omhoog
ontdaan van beschermende teugels
naar de warme stralen van de zon
hoger dan hij werk’lijk vliegen kon
en verbrandde er z’n frêle vleugels
Zelfs de wind volgde zijn stijgen niet
streek de veren moe en uitgeblust
een regenboog stortte zich in dal…
ORIENTATIE
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.141 bewust ontweek ik de gebaande wegen
het spoor van hen die me zijn voorgegaan
en toen kwam ik bij deze afgrond aan
ik deinsde terug en trok verschrikt mijn degen
over het dal had ooit een brug gelegen
ik wachtte tot de sterren en de maan
me richting gaven, maar ik moest voortaan
langs zelfgeknoopte touwen voortbewegen
ik hakte takken af,…
MIJN LEVEN
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.503 Ik ben uit een diep dal gekropen
waar ziekte leek te overwinnen
maar 'k heb een nieuwe kans gekregen
en mocht opnieuw beginnen.
Ik zal nooit helemaal genezen
daar heb ik mij bij neergelegd
we hebben nog zoveel te bepraten
alles is nog lang niet gezegd.…
Hemelvaart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
875 Bergen stapelen zich op,
de wind slijpt de toppen
scherp in snerpend wit,
de dalen dwalend en donker.
Ik eet mezelf leeg
met vezels en draden.
Een gevlochten gevecht,
dronken en vleugellam.
Kolkend en wentelwiekend
strooien woorden in het rond.
Satellieten suizen signalen,
aards gevecht tegen de dood.…
Droomkinderen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
797 Richtingloos los van zee en aarde
zweefden zij als witte meeuwen
loom verwarmd door moeder zon
de twee kinderen van de wind
Als verliefde vlinders fladderend
rondom elkaar steeds even rakend
waarbij vurige vonkjes oversprongen
zoals bij sterke elektrische magneten
In het dal van de engelenkloof
daalden zij in cirkels naar omlaag
bedreven…