2928 resultaten.
Lekker (h)eerlijk helder vuur!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 In het ouderlijk huis, Maaskade 63b, R'dam-Noordereiland. De enige brandende kachel stond in de achterkamer waar mijn ouders, mijn 5 zussen en 2 broer en ikzelf zich aan (op)warmde en waarop gekookt werd en rondom de was aan een houten rekje droogde!
Oh bedoel je dat
wat?…
Ineens is het nest leeg!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
778 Niet voor lang, want het ouderlijk huis weet ze nog steeds te vinden
gelukkig wel denk ik dan, met een groot verschil:
ze heeft nu haar eigen omgeving die “ thuis “ is en weet:
Wat uitvliegen betekend, het nest op het water is leeg
de kleintjes spartelen op de kant
het nest van de kinderen is eveneens leeg maar:
Het ouderlijk huis blijft een…
Elixer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
600 Roos Abelman vraagt mij vandaag per mail
Hoe kijk jij tegen ouder worden aan?
Ik zei, wie, ik?…
De Dankbare Zoon
poëzie
3.7 met 19 stemmen
3.480 Ik ben een zeer gelukkig kind,
Wanneer men dit bedenkt:
Mijn vader is mijn beste vrind,
Die mij schier alles schenkt:
Zijn afgedragen zomervest,
Zijn oude broeken, en de rest;
Maar dat weet Moeders naaister best.
Hoe lekker smaakt die boterham,
Met dat Sint Nikolaas,
Dat mijn mama mij brengen kwam
In plaats van Leidse kaas.
En och! hoe…
In hun schaduw
gedicht
3.2 met 30 stemmen
13.084 Het is het lot van generaties
dat zij altijd worden gescheiden,
verschillende werelden binnendringen
op dezelfde, deze ene, aarde.
De toekomst laat geen ouden van dagen
het verre verleden geen minderjarigen
en de rest geen doden toe.
Ze leven in elkaars schaduw.
Na het opstaan van de dag
liggen ze te slapen
in kamers dwars door onze muren…
geduld groeit
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
3.745 segmenten leergierig en jong
nemen kennis van wetten
door herhaling in zetten
van remmende voorsprong
met name het grote vertragen
in centra straten op burelen
zacht sudderen de taferelen
rond onze oud'ren van dagen
ganse groepen drijven mee
verzonken in tijd als in zee
bij kassa's rijpen diepe gedachten
allen staan geduldig op hun…
In dit huis wil je blijven wonen en sterven.
gedicht
3.3 met 64 stemmen
24.630 In dit huis wil je blijven wonen en sterven.
Je moeder schonk je de luiken, je vader
Heeft tot zijn tachtigste in de tuin gespit.
Nu zijn ze verdwenen ergens in jou, op een plek
Waar ze niet moeten dubben en peinzen
En waar ze in een lieve stilte luisteren
Naar een lang ironisch verhaal.
Ze overwegen te verhuizen naar je kinderen.
----…
Uitboezeming
poëzie
3.6 met 17 stemmen
3.941 - O kinderkens, wier lieve tred
Het hart ons in verukking zet,
Wanneer gij huppelt langs de vloer
En dwaalt als scheepjes zonder roer,
En, dartelend, zonder dat gij 't weet
Of wilt, op 't ouderlijk kleed
In onschuld treedt,
Wie weet,
Of ge eenmaal al te met,
O smart !
Uw voet niet zet
Op 't ouderhart!…
Opening van het visseizoen
gedicht
4.3 met 21 stemmen
28.825 Eindelijk buiten.
Water is water.
Riet is riet.
Een eend lijkt op een eend.
Maar nu begint mijn vader (62) weer.
Hij noemt waterhoentjes strijkbouten
en vindt dat de maan
ondergaat
als de
zon.
----------------------------------------
Uit: 'Een klok en profiel', 1965.…
Zonnewarmte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 Hoe het komt dat zomers in heldere zonnewarmte
de ouder wordende mens zich plots weer jeugdig voelt
weet misschien alleen de zon, in zonnig denken
zonnewarmte koestert zacht de levenshuid
een verkoelende wolk komt als een bruid
om de schaduw stilletjes te wenken
want rimpels liegen niet, veroorzaakt door een lach
geluksgevoel verovert dagelijks…
Time flies
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
463 Naarmate je leven
korter duurt
vliegt de tijd!…
Geen gebrek aan onschuld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
620 Je wilt ze te snel groot hebben, zei mijn vader.
Hij voelde zich meer op zijn gemak
met de kleintjes, dacht ik,
de peuters die niet
tegenspreken, die hij kon laten lachen nog
om niets.
Nu denk ik dat hij uiting gaf aan zijn verdriet
om afstand die er groeide, het oorlogs-mes
dat snoeide in de ongedwongenheid,
zijn eigen onbezorgde kindertijd…
Ik droom nog even door
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
462 Het is zondagochtend, ik wordt wakker
maar het voelt als waken
ik kijk nog niet uit m’n ogen
die zijn nog dicht, die slapen nog
slaapdronken tastend een uitje wc
dan terug in bed en draai op 'm zij
ik droom nog even door
maar het dromen gaat over in gedachten
heel even aan mijn ontvallen zo lieve man
dan denk ik aan m’n fijne kinderen…
70Plus
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
598 ’t Is klaar voor 50Plus en voor Henk Krol,
De Kamerfractie is uiteengevallen,
Het zat erin, het móest een keertje knallen,
Maar wanneer eindigt dit gerollebol?
Het is een feit, al doet hij zo zijn best,
Dat deze man steeds minder toekomst rest.…
Des duivels oorkussen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
613 Ik moest altijd wat doen vroeger
van m’n ouders, broer en zussen
want stilzitten was verspilling
verspilling van je gegeven talenten
en niet goed in de ogen van God en de Here Jezus
je moet hard bezig zijn, je echt nuttig maken
dienstbaar voor je vader en moeder
en ook voor je broers, zussen, familie
er zijn voor andere mensen, buren, naasten…
GEZIEN EN GEDAAN
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
450 mijn ouders hebben
de oorlog meegemaakt
het land opgebouwd
voorwaarden geschapen
zij hebben zoveel
gezien en gedaan
hebben bomen geplant
om vruchten te dragen
wat hebben wij relatief gezien
aanslagen ver weg en enkele
iets dichterbij – crisissen?…
OP DE SCHOUDERS VAN GIGANTEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 ")
kerngezonde benen in een eeuwig zomers landschap
ik haalde hen met mijn cursor in
tot ze plotseling verdwenen waren
een algoritme had de gezichten geblurd
(zelfs van een hondje)
zoals de tijd alles langzaam wist
ik nam de bocht naar links, daar waar mijn ouders lagen
zij aan zij, zoals in het ouderlijk bed
(ik durfde dat te denken)…
R in de maand
snelsonnet
4.1 met 14 stemmen
773 De korte broek zat heel de zomer fijn
Maar ’s-avonds dringt de kou zich in je benen
(Wie kou lijdt of juist niet, zit in de genen)
De jongeheren worden wél wat klein
Doch levensvreugd zit - eerlijk waar - van boven
Al willen jonkies dát nog niet geloven…
Een knuffel wat op mij wacht; ( eenzaamheid (ouderen))
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
512 Probeerde naar huis te gaan;
Ben nooit echt aangekomen;
Een deel van mijn geest en ziel raakte onderweg verloren;
Ontnomen.
Handen die reiken;
Maar kan er niet bij;
Net juist die anderhalve meter en veel meer;
Maakt de weg niet vrij;
Ben pas thuis als ik je mag vasthouden;
Warmte mag ontvangen;
De leegte verbannen;
Intens verlangen.…
Schellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 In het licht van deze volle maan
luister ik niet meer naar de letters,
leg de woorden als mijn kleren af
en vind in hun schaduw
mensen die met mij
bewegen door de straten,
maar niemand houdt echt
mijn hand vast – enkel in de vorm.
In dit licht geen kleur meer,
maar nog wel de huizen,
bevolkt,
verdraaid,
groeiringen
van een stad,
nooit…
Vervagend vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Als het daglicht gaat slapen,
waar ligt dan de grens?
Zal ik gewoon dromen,
zolang de beek blijft stromen?
Een berk gloeit na in de sleetse dag,
een eik hult zich al in het donker
van de nieuw geboren nacht,
terwijl laag boven me een maansikkel
wolken oogst –
liminal
eng
in de hoek
wacht de grens:
hoe zal die vallen,
uit of…
(ii) Opvlammend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Lijnen wikkelen zich
rondom mijn woorden.
De kinderlijn ontbreekt
tussen de werken van de maan –
jij, mijn kind, loopt
door een woud van zinnen,
onzichtbaar tussen de bomen
blootsvoets, onbedekt
(maar:
ik voel je voetzolen,
vochtige wind op je huid);
wie ben je geweest
of zal je er wel zijn
als ik de weg vind
naar onze tijd…
(iii) Verborgen water
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
535 Verborgen water onder het zand,
onaanraakbare sfeer,
voelbare wereld waarin weinig
beweegt –
er is leven tussen lijnen
die nog niet volwassen zijn,
lijnen die lonken naar mijn beelden,
mijn weelde nu ik ouder ben,
een kind heeft nog geen woorden
om de grens over te gaan.…
(iv) Nachtwoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Het is niet dat de pijn ophoudt
met vervormen, vertekenen
wat zich achter de grenzen
van mijn weten afspeelt
(een kind zingt vals als
de ouders geen harmonie kennen).
Jij, mijn lief, voelt
wat ik niet weet
(vanuit, vanachter je eigen
grenzen?)…
(v) Maan woont hier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
632 Nu,
nu we de kust verlaten hebben
en naar de horizon trekken,
getrokken op getijden en wind,
zeg ik je: maan
woont hier, op dit schip,
in haar eigen kwartier…
Er zijn geen grenzen meer, want wie
kan water verkavelen?
Mijn handen reiken naar de verten
van je ogen,
zonder die bodemloze verten
verdwaal ik (ook aan land
was dat al zo)……
Ouder zijn geeft uiteindelijk rust..
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.279 Woensdagmiddag schoolvrij
de wereld was even volmaakt
tussen toen en versnipperd
heeft alles anders gemaakt
in het midden voelde veilig
links van mij innemend sterk
rechts zijn liefhebben geprezen
beiden ook te lezen op één zerk
ouder zijn is in veel opzichten
de verklaring van herinneringen
mijn eigen volgorde daarbij past
al lang…
[ Mama achtervolgt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Mama achtervolgt
mij, ik geef me adviezen --
die zij zou geven.…
Rimpelig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
542 O nee, ik heb er echt niet naar gekeken
Die male of female korte vette kale
Ze staan in 't dikke woordenboek Van Dale
En zijn, met daantje doorsnee vergeleken
Iets detonerend qua bodystructuur
Met olifantenhuid, pokdalig
plat
Slap, vlezig, haarloos, uitgezakt
of glad
En uitgemergeld na zo'n wellnesskuur
Die toch het ergste leed zou…
DE POORT GESLOTEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.476 'DE POORT GESLOTEN
MAAR DE GLEUF BLIJFT OPENSTAAN'
is een gemaakt gezegde van mij als bedenker
Met de poort doel ik
op seksuele geslachtsgemeenschap
en met de gleuf
de portemonnee
Zeg maar
de seksualiteit versus de liquiditeit
Het komt natuurlijk ook voor bij mannenrelaties.
De pulppublicaties staan er vol van.…
[ We nemen afscheid ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 We nemen afscheid.
Mijn zwaaiende hand trilt, maar --
vader merkt het niet.…