3092 resultaten.
Verdriet
hartenkreet
3.1 met 50 stemmen
4.605 Tranen, blijken van verdriet
Rollen zachtjes uit de ogen
Kruipen langzaam in de nek
Verdwijnen op een onzichtbare plek
Iets heeft ze daartoe bewogen
Het echte intense verdriet
Is niet te omschrijven
Totaal ontredderd staan
De wereld als het ware vergaan
En voelen aan den lijve
Huilen in je hart
Er lichamelijk ziek van zijn
Voor niemand…
Nu jij.........
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
2.432 Diep in mijn hart verborgen……
Zorgzaam voor eeuwig bewaard
Ben jij gestrand mijn allerliefste
Een plek welke nimmer verjaard
Ik koester alle mooie momenten
Die ik ooit met jou heb gekend ……
De waarde ervan is onschatbaar
Nu jij niet meer bij me bent…..…
In dit sterverlichte uur
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
782 Geen mens zal ons
ooit storen
op de magische plek
langs de rivuier
waar zuiderwind waait
een koele zomerbries
door jouw
zilverzachte haren
ik raak jouw groene ogen
even lichtjes aan
jij voelt je verblind
door dit nachtelijk elfenkind
in dit sterverlichte uur
vrijen wij ongezien
in gedachten van gevoel
beider ziel smelt samen…
Simpel geluk
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.182 terwijl je tanden zich boren in de koude grond
masseren mijn handen jouw gesteelde rond
langzaam kruipt leven omhoog naar het licht
de vangst in een jampot gevuld met wat aarde
het aardbeiendeksel gepriemd en gedicht
dan stel ik jou veilig op je vaste plek
tussen schoffel en schep, pak fluitend de hengel
en peur tevreden op mijn eigen stek…
Dit mág toch niet
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
985 de boom is hoog en dik
al menig jaar oud
een prachtig stukje hout
kappen dus
de botte bijl gaat erin
scherp als een mes
het woud huilt in bes
een geldklus
na ons de zondvloed
zo wordt er gedacht
verloren gaat de pracht
onder een stille zucht
kale plekken in het woud
bomen met wonden
macht is niet gebonden
ze stelen onze lucht…
het meisje met het zwarte hart
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.208 Maar haar hart is als een olievlek,
Besmeurt haar ziel met tranen
En laat voor samen zijn geen plek.
En al verblindt haar schoonheid mij
Als het licht van duizend manen,
Haar olie kom ik nooit voorbij.…
manon
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.336 de eerste harttonen
een plotse beweging
van een nieuw wonder
dat zich gereed maakt
voor zijn plek
op deze wereld
de stilte van een oase
het drinkende zachte kind
een handje met vijf nageltjes
zoekt zacht en beslist houvast
in de vertrouwde warmte
van de zogende moeder
haar blik is slechts
voor dit kind
dat tevreden zuigend
de oogjes…
Waarom ben je er
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
2.034 weetje
wij zijn samen
al maanden
alhoewel
ik ben er dan
maar waar ben jij
en dan ben je er
maar je hoofd is ver
opgestegen naar een andere plek
niet bij mij
waar ben je dan
soms mis ik je wel
maar jij mij niet
want ik zie je kijken
mn blik ontwijken
als je bij me bent
waarom ben je er dan
je blik koud
je woorden kil
ik voel…
waar niemand komt ...
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.155 soms voel je je alleen
verward en zo verloren
je zoekt een plek
waar niemand komt
en waar niemand
je kan storen
een veilige plaats
echt helemaal
voor jou alleen
je wilt wat tijd
voor jezelf en
niemand om je heen
en word je gevonden
in jouw stille stilte
verstikkend en hol
deel je gevoelens
deel je tranen
het leven is te waardevol…
naar gister
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
893 zonder een woord
vertrek ik naar gister
daar lijkt het nog licht
en vooral ongestoord
o, ik ga maar even
wees niet ongerust
ben bedreven in het
dromen in zijn achteruit
soms is het een must:
het opgraven van een
verborgen buit
natuurlijk kan de plek
niet worden gevonden
waar het eerder
werd begraven
een liefdevolle wens
op een…
schimmen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.138 terugdenkend aan de tijd van strijd
terugdenkend aan het leven
ik zit op een veld van schimmen
vriend en vijand liggen hier te rusten
ver van de plek waar ik zit beven
ver van de eenzaamheid van het bestaan
ik lig hier op een veld van schimmen
huilend over hen die vielen
hopend op een tijd van strijd
hopend op een eind aan deze eenzaamheid…
Ingeving
gedicht
2.2 met 8 stemmen
6.668 Je raakt iets aan dat siddert,
op hoge poten vaste grond zoekt,
zonnedauw onder de hoeven voelt
en geen plek vindt om te baren.
Je legt je valerianen vingers
op het trillen van mijn wimpers.
De belofte van voltooiing
klinkt in de diepblauwe wind.
----------------------------------
Uit: 'Deuren', 2004.…
EVEN
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.052 Laat me maar eventjes met rust
ik ben er even niet
ben de weg een beetje kwijt
‘k heb wat verdriet
te veel dingen zijn even teveel
allemaal tegelijk te verwerken
dat kan ik nu even net niet aan
dus laat me maar even
even niet tegen me praten
het komt allemaal wel weer
’t duurt even een poosje, maar
dan is de wereld weer een mooie plek
om…
Bleek gezicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.108 Bleek gezicht
Ogen geven licht
Hoestend hijst ze aan haar sigaret
De tap verstomt, de tenorsax gromt
Een schaduw streelt haar kont
Ogen schermen om die lege plek (naast haar)
Als ze bloost
Ruikt de drank haar schoot
Sluipend sist hij zijn antieke groet
Bleek gezicht
Ogen geven licht
Lippen kleuren rood van bloed…
Rondje rijden
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
657 Maar hee, je kent je plek, weet waar je staat:
in Amsterdam, de Uiterwaardenstraat,
de eerste klant des ochtends om zes uur.…
ongeschreven gedicht
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
582 Zo graag zou ik een gedicht
willen schrijven dat tranen
over jullie wangen laat lopen
Die jullie de diepste pijn laat
voelen op plekken waarvan
het bestaan nooit geweten is
Zo'n gedicht die jullie meesleurt
in momenten van doodsangst
en jullie op het einde doet hopen
Maar woorden schieten tekort
in een overvloed van emoties
en zo blijft…
Voordat het verder gaat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 het met jou,
ik weet hoe het met de anderen is,
maar bij jou, je blinde liefde
moet met verstand gemaakt zijn,
één voor één in de war gebracht
bij jou, zou ik graag willen weten
waarom je zo verschrikkelijk ademt,
een afschuwelijke ervaring
terwijl we zoals gewoonlijk wat kletsen
omdat er niets bijzonders is te zien
zou ik graag op deze plek…
Onneembaar onderhout
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
486 ik zie de bomen groeien
struiken dichten donker
in onneembaar onderhout
op open plekken
grijpen groene vingers
in snel tempo licht en zicht
schaduwen
schieten omhoog
reiken naar het nachtelijk duister
angstaanjagend is de stilte
geluidloos het gillen
als ik langzaam ingesloten word
zal nooit meer een bos betreden
want ik ken…
Jaarringen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 Immer op dezelfde plek gebleven,
ontvangen zij de seizoenen
in onvergankelijke aanvaarding.…
Houvast
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
670 De aanraking kent haar plek.
Ons gevoelsleven is verbonden.
Aan balans is geen gebrek.
De samenwerking keert mijn zonde.
Jij straalt het geloof van vertrouwen.
Een oase van rust die meebeweegt.
De basis om handmatig op te bouwen.
Jouw sympathie keert mijn zonde.
Het fundament steunt evenwichtig.
Door een tast en tactvolle houding.…
Nebula
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 schimmen
flitsen aan het oog voorbij
gaan voor zon
noch schaduw opzij
- als de mist, die licht doorlaat
maar niet helemaal
- als de bomen van het bos
en het schijnsel van een plek
open en kaal
- als een geheugen
dat herinnert en vergeet
zoals een bekend gezicht
waarvan je de naam niet weet
- als een zonnescherm
dat filtert en afwendt…
Mijn bed in de Berkelse Kerk
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
867 De enige plek op aarde
waar ik aarden kan.
God, als ik zou vragen:
mijn bed, geplaatst in de kerk...
tussen de houten banken
waar ik me zo thuisvoel,
om te kunnen dansen, springen,
lachen, huilen, praten en bidden
en vooral veilig voelen!…
Rond bloemfestoenen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
571 steeds maar dichterbij
de dichter voor je zijn
een klank in elk refrein
meer nog dan kan
mijn liefde volmaken
met je slapen, waken
levenswarmte signeren
op een plek verpozen
een stek vol riekende rozen
in bewondering
voor de lieve stromen
vertaald in ridderlijke dromen
bij je willen zijn
een vonkend hemelvuur
belevend in elk…
Verhoren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Kan niet voldoen
Aan de eisen die
Jullie aan mij
Stellen - had er
Niet moeten zijn
Zegt mama vaak
Tegen mij - en
Papa die mij
Twee keer in
De week opsluit
In de kelderkast
En mama's boosheid
Met klappen en
Schoppen onderstreept -
En zijn het niet de
Blauwe plekken die
Ik wekelijks krijg,
Maar de slopende
Verhoren…
HEIMWEEBLUES
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
610 tranen en zuchtend ademtekort
het missen van iets of iemand
een plek, een zonneaanblik, geur
een hunkering naar ooit of toen
heimwee, is een gevolg van dat al
nee, niet het er willen zijn, of te zien
of kunnen ruiken is het, maar het
diepe brandende verlangen
naar het geluksgevoel van toen
is wat je hart doet groeien....…
Het rag is verwaaid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
496 wij sponnen een web
ieder met eigen draden
kwamen in het kruis samen
met vlechten en hechten
beschermden wij onze plek
zij aan zij de wereld voorbij
leken vrij in doen en laten
maar wat wij maakten
bond ons te veel aan elkaar
wij waren geen jagers
maar voelden ons prooi
met het web als bewaker
het rag is verwaaid
de spinsels herinnering…
Zeilende stenen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 aan mondhoeken kabbelend
proef ik een vloeibare wens
de lucht te bevolken, te dolen
langs een frisse, onbewaakte grens
de ideale plek om een offer
over bodemloze grond te plengen
of mijn stoffig lijf uit aderkalk
met gestrekte adem te lengen
bij hoog mikken of laag scheren
kent deze platgeslagen woestijn
noch gebeitelde geboden…
Met minder talenten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
502 je ogen stralen
enthousiaste verhalen
over je nieuwe baan
een plek waar jij
het mooie in je
eindelijk kan ontplooien
op een lijf geschreven
dat soms niet voldoende
energie meer kan geven
hier heb je mijn hand
zet het kleine stukje
onzekerheid snel aan de kant
in de droom
van je leven kun jij
ook al je warmte kwijt
aan hen die…
Dictatuur
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
586 Ik ken geen plek, waar ik kan schuilen
Ik weet niet waar ik veilig ben
Ik weet niet hoe ik mij moet gedragen
Ik weet niet of ik mag zijn wie ik ben
De mens wilt orde, de mens wilt tucht.
De staat wilt gelijkheid onder zijn burgers.
Massa en uniformiteit
De burger, echter, wilt iets anders.…
Verhaal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
554 Wij bleven drijven voor de laatste dingen,
terwijl men ons probeerde te bereiken
raakten we verzeild,
dat wil zeggen een plek waar anderen
terugkeerden om een begrijpelijk inzicht te krijgen.…