1669 resultaten.
Koud laat je me janken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2.091 gehuil
verknipt toon ik mijn schaduwkant
als silhouet in priemend blauw gelijst
dat zielsverdriet naar boven krijst
verkracht onteerd en aangerand
lange halen smijt ik de argeloze hemel in
woest roep ik de echo op om mee te danken
schreeuwend beschuldig ik je schone schijn
hoog haal ik uit met het kwijl op mijn kin
koud laat je me schreeuwen…
avonden
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.412 op avonden als deze
krijg ik hoofdpijn van de stilte,
van het stemloze schreeuwen
en het blindelings zien
hoe stom het ook weze
ik zweet in de kilte,
ik zwem als de meeuwen
word ik gek misschien?…
DE WEETGIERIGE BARONES
gedicht
3.7 met 34 stemmen
19.541 Van de schreeuw
van pauwen
meer dan van de zang
van galen?
Van citroenen meer
dan van
frambozen?
Van het kleed
van roeken
meer dan van het kleed
van pauwen?…
De wanhoop van vla
netgedicht
1.3 met 12 stemmen
1.587 De pannen staan op tafel, een orkest breekt los,
bestek dat slaat op melaminebordjes, zo hard,
dat ik mijzelf niet meer kan horen schreeuwen.
Ik haat toetjes, kan me geen hapje zelfs herinneren,
maar als de pakken vla op tafel komen breek ik,
tot hun verbazing, een niet te stuiten stroom van tranen.…
Het zwerfspoor voor…
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
984 Voetstappen kraken op ’t held’re laken van vers gevallen sneeuw
verbreken de stilte van de morgen die in kilte uit de nacht ontwaakt
met ’n kermende schreeuw
De man sjokt voort door niemand gestoord in zijn eenzaam bestaan
dat hij zelf doodbedaard onder zwerversleven schaart om in vrijheid
over aarde te gaan
Dan staat hij stil daar hij…
voltreffer
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.380 Gemompel en gewuif…een schreeuw ontploft in de arena.
De kleurenzee van vlaggen.
Koperblazers vullen hun wangen.
De spits legt aan,
een gekrulde wreef schilfert de bal,
een kwartdraai van de heup,
een ingetogen dans.
De doelman zweeft naar de lat
en schat de afstand,
de snelheid van het bananeschot.
Hij vergist zich.…
Stille getuige
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
1.716 met voorbedachte rade
heeft de dood
het schaduwnaakt
van uitgebraakt bloed
op de grond geworpen
longen spuwen gal
en gif op haar lijf
haar minnaar breekt
haar tong, ze is
de schaamte voorbij
hij snijdt het spreken
uit haar mond
martelt de woorden
in haar schoot waar ze
zwijgt in de kelder
ontkleed en beroofd
ik schreeuw barsten…
Het woord
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
885 Mijn schreeuw door jou gesmoord,
verbleef ik in mijn gedachten;
Geboeid door het woord.…
Laatste generatie
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
504 snel bij de
nieuwe subsidierijken
naar bekwaamheden
wordt niet gevraagd
als jouw kruiwagen
maar je salaris draagt
wij warmen al
tientallen jaren op
geen bestuurder
die dat snapt en stopt
stikstof co2 en ook pfas
doen al eeuwen mee in het
naderen van hun dodelijk punt
er is ons geen uitweg gegund
dwazen zijn al onder ons
schreeuwen…
Love is in the air
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.045 Love is in the air
Het ruikt zoet om mij heen
Ik voel het kriebelen in mijn buik
Ik schreeuw het uit, tegen iedereen
Love is in the air
Ik zie de lente geel bloeien
Ik zie de diepe, erotische blikken van de heren
Ik wil een nieuwe liefde laten groeien
Love is in the air
Ik heb hem nog niet gezien
Ik wil hem zoeken, overal
Of is het die…
Luchtbewoners
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.241 bomen groeiden midden op de straten
water stroomde opwaarts in de bergen
en de mensen ademden het weten
nu verliezen mooi geworden spiegels
heldere weerkaatsing dat ze barsten
bomen lijken dwars verdeelde monsters
water snijdt als laag gevallen scherven
maakten ze zich kenbaar, ik zou dansen
op bewaard gebleven vergezichten
ik zou schreeuwen…
't Gebed van----
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.677 gloort
en bergen doet rijzen
Tweespalt voorkomen of anders
Hersteld
Laten we roken de vredespijp
Laten we drinken de vrede en
Afzweren, 't is nodig, dat zinloos
Geweld
Met liefde die bloeit onder een
Opgaande zon
't Groen straks weer doet groeien en
Vogels fluiten
Jij, die ziet dat het niet voor niets is
Jij, die ervaart de schreeuw…
Diep van binnen
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.580 Diep van binnen
Zijn mijn laatste woorden zoek
Druppelen mijn zoute tranen
Net over het randje
Van de volgelopen emmer
Ik zou wel willen schreeuwen
Ik zou wel willen huilen
Ik zou wel willen krijsen
Maar ik doe het niet
Diep van binnen
Is het laatste hoofdstuk uit
En toch kan ik het boek
Niet wegzetten in de kast
Ik pak het steeds weer…
Voorzichtigheid RIP
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.155 gracht
het hek van de dam
de geest uit de fles
de kou niet van de lucht
aansporend tot risico’s:
zelfbeheersing vliegt uit de bocht
verbaal vermogen op stamelniveau
onverwacht feest voor stotteraars
bekwaamheid lijdt nog het meest
Voorzichtigheid is het hoekje om
het overlijdensbericht blijft ongelezen
een roep in de woestijn de schreeuw…
Hoeveel is niet meer te keren
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
700 van overal
zand aan het strand werpt barricades op
en dan de raven... al die raven
een wig is snel geslagen
open handen kunnen vloed niet tegenhouden
die verzwelgt wat er nog is en de wereld stinkt
angstzweet peurt uit alle hoeken
Kafkaiaans die wolkenloze hemel
waaraan de zon zelfs even plaatsneemt
terwijl raven dood en verderf schreeuwen…
Twee bruine beren in Potjestan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
540 In het land van Potjestan
dansen twee bruine beren
poten klauwen door de lucht
"bewegen" schreeuwen de heren
snuiten kijken droevig rond
in doffe ogen schittert vocht
bekken zien er uit als mond
nadat alle tanden zijn verkocht
links en rechts op elke bil
zitten grote kale plekken
exceem zweert bij hoog en laag
verdwenen zijn stoere nekken…
ach u wilt verrast worden
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
2.969 wat
raakt u dan een dichter is in deze eeuw
een raadselachtig artiest een liefhebber
doet alsof hij alles begrijpt en bewondert
u wilt geschokt worden door verwijzingen
naar lichaamsdelen bloed en excrementen
hoe dichterlijk is het banale hoe onzicht-
baar het fijngevoelige het kleine hoe kan
ik u bereiken lezer vernieuwen zonder
schreeuwen…
achtergebleven
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.477 herinneringen
aan mijn vroeger thuis
als vanzelf vind ik
de weg naar
la Place de Liberté
toen liep ik hier ook
gedwongen mee
unter befehlen
berooid met z'n twee
met nog meer, velen,
wij, schaduwen van schrik
als opgejaagd onteerd vee
ik nader de hel
het plein van ontvoering
de laatste blikken
van herhalende ontroering
de kelen die schreeuwen…
Dorst naar gerechtigheid
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
683 nog hoort HIJ de vijanden schreeuwen in de straten
om hun zondelast heeft Hij het kruis gedragen
en wil voor de mensheid om verlossing vragen
Hij bidt en smeekt Zijn Vader in die wrede uren
dat zijn lijden en doodstrijd niet lang moge duren
Zijn stem stokt "Ik heb dorst " naar uw gerechtigheid
laat ze Vader geloven in uw liefde en barmhartigheid…
meer dan
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
579 van ons af
in verlaten straten van de stad
welke houden de klank aan
van een viool onder de sterrennacht
welke woorden verdwijnen
in het zwarte water van de tijd
welke woorden keren terug
houden we vast
welke verwelkomen het licht
koesteren we om niet te vergeten
welke vragen om voorzichtigheid
laten ons spreken schrijven schreeuwen…
Leeuwen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 om 's nachts plein en paleis
schoon te spoelen en dan toch
nog de stad uitgejaagd worden
Vechten is kerende kansen
niet opgeven, maar een list
verzinnen, een houten paard
een Münchhausen of tunnel
met honderden door de schacht
naar de waterburcht binnentrekken
in de gesloten koningsstad
Vechten is steeds opnieuw
aanvallen, schreeuwen…
Hoofdpijn
gedicht
2.5 met 375 stemmen
77.706 De wereld staat te schreeuwen voor de ramen,
maar hoofdpijn wurgt mijn geest met zulke tangen
dat ik niet eens behoorlijk kan ontvangen
de indrukken die toch naar boven kwamen.
Die stomme koppijn!…
Geboorte
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
872 Van harte welkom klein wonder
van de daken wil ik schreeuwen
er is een kleindochter bij en ik weet, het
gebeurt al eeuwen.
Maar dit is uniek en heel bijzonder
dit is een regelrecht
Wonder!…
Éénstemmig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
631 opgedroogde
bronnen van angst
afgesneden
van voeding
en werkelijkheid
ik klauw mijzelf omhoog
uit de diepste
spelonken
van mijn ziel
verlaat ons niet
roepen ze mij na
vergeet niet
wie jou geholpen hebben
in de strijd
tegen het leven
ik negeer ze
steeds verder
laat ik ze achter mij
maar met een uiterste
krachtinspanning
schreeuwen…
Ruzie
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
2.640 Soms haat ik je zo vreselijk
Is alles in mij in rep en roer
Dan wil ik tegen je schreeuwen
Hoe hard maakt niets uit, geen mallemoer.…
Boy's toys
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
918 Mijn vingers om je ranke hals
Ja schreeuw maar lekker lustig stuk
Wat klink je toch heerlijk mals
Als ik je tegen mijn kruis aandruk
Jij vaal verlengstuk van mijn libido
Mijn crossroads, mijn Lucille, mijn mojo
Mijn troost, mijn hoop, mijn sexy ding
Hoe kan ik leven zonder jou
Mijn trouwe Fender six-string.…
schaduw in de mist
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Schaduw in de mist
Soms is alles zo vaag
Zo ver weg
Probeer het te pakken, doch
geen gevoel,onbereikbaar
Mijn ogen zijn nat
Mijn huid is kil
De mond wijd open
Klaar voor een schreeuw
Geen geluid, ’t is stil
Geen wind, geen vogels, niets
Ik staar om me heen
Overal leegte
Als een grijs gordijn
die me mijn zicht ontneemt
Probeer te bewegen…
Uit zicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
597 Wanneer de zwarte merel zingt
het roodborstje de dag uitzwaait
de leeuwerik weer kronkel wormen vindt
en de gaai weer op haar vlaams graait
twee opgewonden spechten onder bomen dansen
groepen kauwen het grauwe asfalt bezitten
groenlingen massaal schreeuwen om herkansen
en bosjes sneeuwklokjes niet meer witten
als het zonnetje zich aarzelend…
Ou topos
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
608 Hoe leven
vermalen wordt
door het wentelende wiel
dat zoekend en zuchtend
zoals ook liefde zich herhaalt
en ik herhaal
schreeuw jouw naam
over de eindeloze verzameling
aan grafstenen
tot wij, elkander kruisen
in de eeuwig weelderige stad
waar stilte is gestorven
waar leven leeft, werkt en sterft
dag en nacht
ons leidt, in…
De stilte
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.659 gestapeld in een vuile truck
over het bevel, hem toegebeten
Spiel lauter Mensch
verdammt noch mal
wir wollen das Geschrei nicht horen
en hoe huilend zijn viool toen smeekte
Heer, blijf mij nabij
wanneer het avond is
het licht vergaat
hij zweeg
over zijn wachten
dag en nacht
tot eindelijk de beelden
in duisternis vervagen
het schreeuwen…