12812 resultaten.
GROEI
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
827 Onder sneeuw en ijs verborgen
ligt de kiem voor de kracht van morgen
in het voorjaar zal alles weer groeien
opnieuw zal het mijn ogen boeien
Zo komen gaande het leven
verborgen talenten in zicht
de warmte zal de groei weer geven
vensters open, op weg naar het licht…
Vurige dans
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
712 Het was nogal koud door de sneeuwval:
er kleumde een sneeuwvlokjestweetal,
waarvan er één zei:
'ga eens dansen met mij!'
- En meteen ging het stel naar een sneeuwbal.
Met ijsbloemen nog op de ramen
was 't koud, toen de vlokjes er kwamen.
Elkander omarmen
kon beiden verwarmen.
Al dansende smolten ze samen.
Ze hadden het niet durven hopen…
SNEEUWVROUW
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 buurjongen van tien een tientje
bouw me, als levende sneeuwmachine
een sneeuwpop in mijn tuin
een vrouw
een sneeuwvrouw met een bezemstok
maar geen heks
zeker geen heks
een lieve vrouw met neus van winterpeen
verder zacht, maar vorstbestendig
en wel in voor een beetje sneeuwpret
de opdracht werd uitstekend uitgevoerd
ze was zo blank als sneeuw…
Op een blanco vel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 zacht vallen vlokken
haken in elkaar
tot dromende gedachten
die woorden verwachten
uit de onuitspreekbare
taal van stilte en rust
maar vlaagjes wind
verwaaien al de
ijle tonen van kristal
wit danst fel
een eigen symfonie
in bedekte klanken licht
tot een schitterend
winters vergezicht
op een blanco vel…
Bloemen in wit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 jij hebt
ondanks de kou
je vleugels ontvouwen
in een wind
die jou zonder thermiek
nauwelijks kan dragen
de laagstaande zon
warmt nog
je donkere kleuren
jouw laatste kans
op een dans
langs de bloemen in wit
van kleurige fladder
naar stip in de verte
voorbij de zon zal je sterven…
strooizout
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Het strooizout doet zijn werk,
als het wordt ingereden,
in sneeuw en ijs op straten,
met hulp van overheden.
U ziet dus dat het zout
maar rustig grof kan zijn,
het doet perfect zijn werk,
'Wees dus maar niet te fijn'.
Mattheus 5:13…
De sporen liegen niet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 samen in de sneeuw
de sporen liegen niet
wij lezen onze wandeling
door maagdelijk gebied
geen strakke lijnen
die de afstanden verkleinen
maar speelse boogjes
van en naar elkaar
in het snijden lijkt
de voetstap te verdwijnen
op de platgestampte
plaatsen van het land
ook stukjes recht
waar in samen lopen
compromissen zijn gesloten…
Winterdag
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.231 De lucht is blauw , de vloed is ijs,
't Blinkt al in de avondzonneschijn,
En langs de takken, bruin en grijs,
Hangt de ijzel, als een blank gordijn ;
Daar vliegt, met korte vleugelslag,
Een kraaienzwerm door 't pijnboomhout...
't Is toch een heerlijk ding in 't woud,
Zo'n winterdag, zo'n winterdag!
Het mosbed kraakt, — de rappe voet…
Kerst 2012
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 Maar goed dat het als regen is gevallen,
Want anders was het schuiven met zijn allen,
De sneeuw lag dan een halve meter hoog.
Met dank aan dertig millimeter regen,
Een witte kerst is niet altijd een zegen.…
just white
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
772 knisperloop door niemandsland
het uitgestrekte onbevlekte
ik schrijf mijzelf heel even
op een onbeschreven blad
strek mijn tong verlangend in de ruimte
waar vlokken brandend landend
tot versmelting komen
heerlijk onbeschrijfelijk lijf'lijk
ijs - ijs koud…
In de mist
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.163 Daar daalt langs wolkentreê uit hoge toren
Van naakte voetjes luideloze tred:
Leden omsluierd overgloren
Het sneeuwen statiebed.…
Niet meer schaatsen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
701 De sneeuw verpest het
en het gaat binnenkort
ook nog eens dooien.
Arme man in schaatspak
gekwetst door weergoden
draait zich om naar huis.
Wees gerust
de zon gaat schijnen
binnenkort.…
DOOI
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.529 Zoals bij 't sneeuwen
die vlokken vervaard
weiger en trage
vallen op aard,
zo moeten alle
gedachten van ons
van uit hun hemel
van dromen en dons
dalen op aarde
waar alles dooit
wat sneeuwwit en droomrig
de dingen vermooit.…
Over de stille, stille sneeuw.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.955 Over de stille,
Stille sneeuw,
Diep uit de verte,
Onder de lage
Malv'-witte luchten
Nadert het tinklen
Tinklen, tinklen,
't Gulzilvrig rinklen
Aanzwellend, klankwellend,
Uitschuddend, zwierend
Een sleep van geluidjes:
Schelklikke klankjes,
Pretdolle zangkjes,
Rap, druk, uitvierend
In vreugdvlugge schatering
Bellekens-klatering…
't Druipt er vanaf...
snelsonnet
2.5 met 2 stemmen
861 Mistroostigheid en griep gaan hand in hand
Gedurende de late winterdagen
Met om de beurt veel sneeuw en regenvlagen
Aan al dat water hebben wij het land
En wat er ook ter wereld mag gebeuren
Wij voelen nattigheid tot in den treure…
Sfeer van zacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Schaduwen in de sneeuw
van bomen, langgerokken
vertellen mij dat de zon zichzelf glanscentueert
terwijl ik mijmer over schoonheid
niet te vatten in gradaties van helder en blits
Ik sta voor een keuze in mijn leven
het gewirwar in mijn brein
is nu rust en elk antwoord is juist…
STILLE WITTE ZATERDAG 2013
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Tussen dood & leven
ligt
de stilte van het wit
Ijzig stil valt de sneeuw
uit de hemel
op Stille Zaterdag 2013
Maar de grote witte vlokken
zijn aan de verliezende hand
zoals ook
steeds de dood van het leven
Nog een nachtje slapen en dan
is de Heer waarlijk opgestaan!
nog wat meer nachtjes slapen
en het weer gaat zeker omslaan!…
Ararat-anomalie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 (Boektitelgedicht)
De rivieren Eufraat en Tigris
stromen echt al eeuwen
IN BABYLON, tegenwoordig Irak
SNEEUW dwarrelt en vaak stormt
in dikke vlokken of stuif
als de top van ARARAT
na vermoeiende
en zware dagen
op zoek naar de ark van Noach
eindelijk is bereikt
Zelfs DE sportieve CHINEES
heeft zeer scrupuleus
vlag geplaatst…
Laatste halte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
580 Zal hier ooit iemand voorbij trekken
transparant wellicht, zonder omlijning
zou niet elke beweging teveel zijn
voor dit rimpelloze beeld?
deze beklemmende stilte duldt geen bries
over dit gelaat van het onaantastbare
het struikgewas als gefronste wenkbrauw
tegen de oplichtende schaduwen
elke stap op dit karpet is een aanranding
van de…
In hakende kristallen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
539 mag ik
naar het zachte sneeuwen
in je ogen kijken
de rust begrijpen
die in hakende kristallen
naar beneden glijdt
een witte deken
over het donker
van je ogen vlijt
zodat zij glanzen als het
eerste lentelicht hun nieuwe
kleuren bloeien in je mooi gezicht
wil melker
10/12/2010…
In maagdelijk wit
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
733 als nachten
zwarter worden
door gebrek aan licht
dwarrelt sneeuw
in maagdelijk wit
haar donzen deken
brengt kerst
met ster en goddelijk kind
een stralend welbehagen
knalt nieuwjaar
het uitbundig zwart
in alle kleuren weg
de langste nacht
is afgelegd het licht
lengt nu de dagen…
Gehouwen in steen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
532 koud is de muziek
die in wind sneeuw
door de herfst jaagt
mijn composities
laten dansen
op ijzige voeten
gehouwen in steen
waaruit eonen geleden
het vuur verdween
de zijkant gewit
door koude muziek
kaal de kant die echo geniet…
Handen die meer mochten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
620 er vroren
bloemen op het raam
groeiend uit de hoeken
ademen sloeg aan
bloeide in een
vroegere herinnering
waar straatlantaarns
lichte plekken
gloeiden in de sneeuw
en wij in vrije val
de vlokken volgden
elkaars ogen zochten
warme handen die
meer mochten op de
afgeschermde plaats
de intimiteit van dat
moment bloemde op het…
In bevroren geesten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
587 weer sneeuwt het
in bevroren geesten
de klaarheid van
de maan heeft afgedaan
bedekkend wit
effent de streken
waar cultuur de
bakens uit heeft staan
je winterslaapt
in hart en nieren
freewheelt door
de dagen heen
maar als gedachten
gaan ontdooien zal
lente zich na sneeuwruim
gaan ontplooien…
Kristal in dwarrelwoord
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
482 je sneeuwde
in het afscheid nemen
vlokte kristal
in dwarrelwoord
stapelde in
wit bedekken
wat onze oren iets
te vaak hadden gehoord
in vlagen vervaagden
je stappen naar de trein
de sporen dubbelden
omdat ik bij jou wilde zijn
de laatste kus
smolt op je lippen
jij vertrok en ik bleef buiten
zwaaide naar besneeuwde ruiten…
jou elegantie meegegeven
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
572 in ijs
heb ik je
vormen bevroren
geen natte
vingerwerk maar
zagen en grof boren
met branders
heb ik de details verfijnd
jou elegantie meegegeven
je transparant gelaat
gedecoreerd met haar
uit sneeuwkristallen
jij bent het mooist van allen
ontdooien als de lente komt
zal je dan ook heel zwaar vallen…
In lichtende kristallen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.397 ik zag je
al van verre
in glanzend onderscheid
je duikt en danst
zweeft wollig lang
in winters vrije val
komt met velen
zacht dalend
op de dwarrelwind
ik vang je schoonheid
op mijn hand
in lichtende kristallen
je gloeit nog één keer aan
en langs mijn huid traant
nu jouw kort bestaan…
Een malle gedachte over sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
449 stel nou toch, denk ik even, dat de sneeuw
het broze, tot ijskoud stof vergane gebeente
is van gestorven en allang vergeten goden
eens trots en sterk, eens aanbeden door velen
in heksenkringen, in bloedige offerrituelen
om nu in stukjes te verwaaien over steden
en ik raak verder verdwaald in de vlokkerige
omarming van zoveel dood tegelijkertijd…
liet hij fijntjes merken ...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
715 koning Winter was weer in het land
kort maar want hij is al weer verdwenen
de sneeuw is door de zon al weg geschenen
en mijn hand die kan weer zonder want
maar zijn almacht liet hij fijntjes merken
voor even veranderden alle bomen in berken…
Sneeuwdier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
592 Nu zal zij wel een sneeuwdier zijn
ergens hurkend op een dikke tak,
haar ogen vol tranen.
Dagelijks liepen we hand in hand,
vormden samen een lieflijk eiland;
toevluchtsoord voor bannelingen.
Soms vliegt een sneeuwdier urenlang,
hongerig zoekend naar een prooi
die zich camoufleert als sneeuwvlok.
Vaak spraken we zonder woorden
lagen…