2176 resultaten.
Mijn Rotterdam
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
943 Ik zie trotse schippers
en hun historische boten
In de oude haven liggen,
masten vol scheepstouw
dragen een collectief lichtsnoer
doen het erfgoed belichten,
verenigd met Rotterdam..…
je kartelt in mijn handen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
803 nog ligt de grond
bezaaid met stenen
ik stap er overheen
ik heb je eindelijk gevonden
in jouw kleur en vormen
voel ik me niet meer alleen
je paarde met de schaduw
na het splijten van een rots
uit haar kern brak je los met trots
ik heb je opgeraapt
restanten uit een vorig leven
zacht en teder weggeschraapt
je kartelt in mijn handen…
Zomer in de stad
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
455 Voel jij ook die oude emotie
bij gebouwen die van leeftijd zijn
in de historische binnenstad
nu de liefde voor de regen schuilt
in een portiek, haast zonder regenjas
rillend om de eerste prille zoen
achter brillenglazen haar ogen
mooier dan de wind vertellen kan
druppels blijven naar beneden vallen
bemerk jij ook die trotse bezinning…
Later
hartenkreet
4.7 met 22 stemmen
780 het zijn
Dat ik in die lach
Plots jou zie
Zoals je nu bent
Zo klein en onwetend
Maar dapper en fel
Hoe je ook bent
Innemend is het wel
Als jij
later
Zo groot bent als mij
En jij dan naar mij kijkt
Terwijl ik praat
En lach
Dan kan het zijn
Dat je in die lach
Plots mij ziet
Zoals ik nu ben
Nog steeds klein en onwetend
Maar trots…
Mooi Rotterdam
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
701 Ik zie trotse schippers
en hun historische boten
In de oude haven liggen,
masten vol scheepstouw
dragen een collectief lichtsnoer
doen het erfgoed belichten,
verenigd Rotterdam..…
Iets eigens
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
381 vroeger had ik
iets waar ik heel
trots op was
het was mijn schat
die ik voorzichtig
bewaarde in
mijn jaszakken
het waren mijn
warme handen
altijd was er wel
iemand die het
onderwerp aanroerde
met een eigen ervaring
vooral de meisjes
waren buitengewoon
geinteresseerd
want jongens waren
bonkig en ruw
hadden altijd
koude tengels…
beperkt houdbaar
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
594 wat er gepredikt wordt niet landt
Ik heb haar woorden graag berekenbaar
zodat ze onder mijn huid kan kruipen
tergend traag naar de handen kan sluipen
en me laat denken aan een oud gebaar
ze oogt fragiel en eenvoudig te verbreken
toch glipt ze zelfs bij heidenen naar binnen
die haar met spot en zuchten bekleden
ze toont haar trots…
Rare wereld
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
729 De Turken schieten
zonder enige aanleiding
van dreiging, in angstreflex
een Russisch gevechtsvliegtuig neer.
De Syrische rebellen vieren het wrange feit
dat ze één van de piloten hebben doodgeschoten.
Weer zo'n oude baardaap voor de tv-lens
die stupide 'Allah akbar!' joelt,
alsof het feest zou zijn.
Die grote gekken worden blijkbaar…
rood-wit hart, SP AR TA voor altijd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
582 aan de Kasteelweg, waar dromen ontwaken
speelt sinds 1916 een club met een ziel
Sparta, oeroude trots van rood-wit Spangen
met strijd in het bloed en het vuur in het hart
in 1888 al begon ons prachtige verhaal
de oudste profclub – een rood-wit signaal
met Bok de Korver, een legende, een held
de bal aan zijn voet deed wat hij hem vertelde…
Tegen avond
gedicht
4.0 met 15 stemmen
10.270 Dieren springen op tot mijn schouder,
mijn hoofd blijft stil;
ik word niet bleker - enkel ouder
mijn trots, mijn wil.
Nooit zal u een leven meer in tel zijn,
mijn licht, dat vlucht!…
Mijn mama...
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
1.225 Ik ben trots op je
Wie je nu bent
Mam,
Mag ik soms een beetje op je lijken
Ook soms weer niet?
Mam,
Ik ben je zo dankbaar
Dat ik welkom was
En voor wat ik nu ben geworden
Mam,
Hou me even stevig vast
Ik houd zo zielsveel van je mama...…
Naakte waarheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.096 lange haren
macht wil haar in boeien slaan
haar onbevangen blikken vangen
om nog meer waarheid te verlangen
haar dwingen tot draaien over te gaan
Zij kijkt in schijn onaangedaan
haar hart bloost echter kloppend fel
speelt mee het machteloze spel
bedekt haar ziel, blijft roerloos staan
tot liegen is zij niet bereid
dat zou haar trots…
kamperen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.861 kamperen bleek ‘terug naar de natuur’
de zoektocht naar een langvervlogen leven
en wij, gejaagde mensen, werden even
de jagers van het allereerste uur
we waren door een trotse stam omgeven
die aangestoken door een heilig vuur
begon aan een vergeten avontuur
de borst vooruit, het lege hoofd geheven
wel jammer dat de regen niet bedaarde…
Als de blaadjes vallen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
868 vereeuwigt in wortelsterke
aarde
groeiend,
verslaat hij zijn oude
leven
nog altijd sterk
onverzettelijk nog
door seizoenen heen
winters landschap
liet hem kaal achter
door witte deken
omarmt
tijden verschoven
in smeltend water
hervond hij zich
opnieuw
reeds,
in zomer geschoven
eikenknoppen krachtig
geschoten
fier en trots…
Aanhalig vleit langs mijn schreden
gedicht
3.9 met 31 stemmen
17.220 Daar ik niemands gunsten weiger
Vier ik feest bij sluwen, wreden -
Vorsten liefst, vol boze lusten,
Schenders, die de schepping Gods
Vertrappen, met zoveel trots
Of zij de sterren zelfs blusten.…
Leven
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.121 Het leven lijkt soms moeilijk
en dat is het vaak ook wel
Alleen door positief te denken
redden we het saampjes wel
Samen aan het front des levens
zij aan zij hart tot hart
Overwinnen we de gevaren
vol trots en moed, een nieuwe start
Kijkend terug naar een donker verleden
geeft ons de kracht voor de toekomst en heden
Wij hebben het gered…
Promesse de bonheur
gedicht
4.5 met 2 stemmen
12.896 Oneindig wakker is ze, warm en trots en zacht
en mooi, zo mooi, ik krijg het niet gezegd.
Het is een liefde die. Het is een wonder dat.
En alles wat ik van een lichaam heb verlangd
staat voor mijn ogen naakt te zijn,
naakt en van mij. De kamer hijgt nog, geil en stroef.…
tweeling - oh schatjes
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
4.694 de kost”
sherlock holmes er op na gelezen
deze adviseerde men neemt de neus
ruikt het object exact en precieus
om op sporen te worden gewezen
kurkuma twee honden ketjap manis
babies qua geur opmerk’lijk baarfris
wanhopig riep ik Non Non na rien
woensdag gleed een foto in mijn bus
fraaie vroedvrouw met tweeling heel knus
glom van trots…
te lang
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
785 het praten kwam later
jaren na het lopen
op wankele beentjes
die dag nadat jij me droeg
op schouders van liefde
aarzelende woordjes
om jou te roemen
man van mijn wereld
toen nog vol ontroering
in een wereld vol liefde
droeg jij een kind op wolken
dromen voorbij de horizon
fier en trots die lach
bij elke vertederende blik
geschonken…
het elfde feest
netgedicht
1.3 met 9 stemmen
2.623 haar volk
haar Vlaamse volk
viert feest feest vandaag
de Groenplaats, de Grote Markt
ze zien zwart van het volk
en ook een tikkeltje geel
zwart en geel
het vloekt, het gromt, het grauwt
niet tam zoals sommige stieren
die sommige bieren nu bestieren
maar als een echte leeuw
een Vlaamse leeuw
wild, maar met elegance
trots…
BOVEN HET MAAIVELD
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
800 Een kleine knuist, een rode plastic molen
Tot hoge snelheid door de wind gemaand
Lang heb ik me in verlorenheid gewaand
In Niemandsland, in duizendjarig dolen
De losse vlinders, onderweg gestolen
Maakten dat ik getemd leek en meegaand
Me in het maaiveld bukte, bang, betraand
Woede en trots en macht en moed verholen
Slaand met een vangnet…
Haagse droefenis
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.236 het tunneltrauma knaagde almaar door
diep treurig waren slapeloze nachten
de ziel was aan het einde van z’n krachten
zijn leven raakte kermend op dood spoor
de zinnen werden lange jammerklachten
de blik verstrakte en het hart bevroor
z'n Haagse trots ging met de lach teloor
het hoofd was zwaar van sombere gedachten
het lijden werd de eiberzoon…
Het kleine ventje...
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
2.795 Vrolijk slaan zijn handjes de trom
De wereld om hem heen vervaagt
Het ventje buigt zijn armpjes krom
Niemand die hem nu nog uitdaagt
Hij is de beste van allemaal
Zijn trommel is zijn beste vriend
Trots slaat hij in de kathedraal
Het beste applaus heeft hij verdiend
Vrolijk maakt het ventje een buiging
Nu is hij niet bang, nee voor niemand…
Chinese zoon
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.666 de rivier,
liep zijn vrouw elke dag opnieuw
naar het kantoor van de opzichter
niemand wist iets van die mijn,
geen krant wilde de geheimen kennen,
en een ieder die het wist, zweeg stil,
want zwijgen betekent veel goud
maar dit papier, mijn zoon,
biedt jou perspectief over andere muren,
dat jij hier blijven en werken mag,
maakt mij trots…
Dit zal het einde zijn
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.755 Ik moet daar lezen een oneindig boek
Vol marmeren tekens grillig uitgehouwen,
Bij iedre bladzij gaat mijn zien verflauwen;
Het wordt al donkerder in gindse hoek;
Ik zou wel willen, maar het licht,
Het teerbeminde licht gaat mij verlaten;
Tochtig en somber-trots zijn deze hallen.…
Winterruis
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
847 Nachtuilen vinden weer trots
puffen veren tot winterkleed
vleugels wenken tot wijze stilte
wieken ronden ijl, ijler, hoog.
Zo droom ik late avonduren
zonder tijd, zonder doel, zomaar.
De winter ruist al in het hart,
hoop blaast mijn vingers warm.…
Mijn Zus, met een verstandelijke beperking.
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
5.332 En even vergat ik mijn gejank,
want was ik trots op mijn tweelingzus Ank.
Mensen, die nooit huilen konden,
hebben door jouw liedje zingen
hun tranen niet meer kunnen bedwingen.
Anneke..je bent een Geweldige vrouw,
en met dit gedichtje zeg ik:
Anneke...KANJER...ik hou van jou.
Je tweelingzus Riek,
die nog veel van jou kan leren.…
Lot
gedicht
2.8 met 44 stemmen
30.947 Mooi noodlot, breek mijn trots:
er zit veel zachtheid in mijn harde korst.
Ik wil me in je kwijt, in jou bestaan,
want altijd denk ik aan je glimlach, aan
je bijna-jongenskont, je haar van graan.
-----------------------------------
uit: 'Geluksinstructies', 2005.…
Dat ik het goed bedoel
gedicht
2.7 met 17 stemmen
8.755 Zijn trots ik had hem het blozen van de kaken geslagen.
Hem gelaarsd van zijn schaamte geschopt.
Van glas zijn val gebroken.
Afschuw had ik hem doen staren in vervallen graven,
naar karkassen kaalgevroten door en door
een duister delver bijgelicht.
Zijn dikke darm ik zou het eigenlijk zo gauw niet weten.…
Uit de anonimiteit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 ik wil scherpte
en contrast
in stralend licht
weer trots zijn op dat
wat mijn schaduw is
ben ooit
in vroeger tijden
uit de anonimiteit gekropen
begon mezelf voorbij te lopen
om een ander leven te leiden
maar de perspectieven
vervaagden tot grijze dagen
zo dat ik zonder zon
mijn evenbeeld niet
altijd mee hoefde te dragen
het leven…