1824 resultaten.
Danse macabre
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.512 licht danste op het plafond
ik proefde het gouden schijnsel
dat mijn lippen verwarmde
zachte muzieknoten dwarrelden
als een ragfijne sluier over mijn huid
waar ze zich schikten naar de
contouren van mijn lichaam
ik vergat de tijd
tot ik de kleuren hoorde
van jouw onvermijdelijke komst
je voetstappen, grijs en koud
verkilden mijn vertrek…
Maar hij vergat
gedicht
3.4 met 42 stemmen
21.882 Maar hij vergat haar te kussen
en toen hij het kasteel verliet was het stil
achter hem,
de lucht was grijs,
de rozenhagen hoog en stijf,
er scharrelden wat mussen rond,
maar hij had haast, wist niet waarom,
en toen iemand hem staande hield en vroeg
of het al donker was
wist hij ook dat niet
en zei dat het waarschijnlijk nog licht was
en dat…
Thuishaven
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.333 We zagen poezen en konijnen,
treinen, karren, soms een fiets
bouwden uit gestapeld niets
de allermooiste luchtkastelen
zilvermeeuwen gilden schril
over het schrale van hun vangst
maar als wij beide ogen sloten
murmelde ons universum stil
nu treft de blik enkel nog grijs
krijgt geen droom meer eigen vorm
schuilen vogels voor de storm…
hallo leuke jonge juffouw
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.800 zittend op de Hoekse pier
voor vlezig stompje
lekker klein teentje
hangt hap snap
over uw badslipper
roze paars blauw
van de waterkou
kijk ik als steenloper
van de snipachtigen
zoek in basaltglooiingen
kreefjes kokkelrestjes
andere losse visjes vleesjes
begrijpt u wel
ik zat te twijfelen
d'r zit niks
waarom dan me
aan zo’n blauw grijs…
geduld groeit
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
3.745 remmende voorsprong
met name het grote vertragen
in centra straten op burelen
zacht sudderen de taferelen
rond onze oud'ren van dagen
ganse groepen drijven mee
verzonken in tijd als in zee
bij kassa's rijpen diepe gedachten
allen staan geduldig op hun beurt te wachten
jagen nee en zeker elkaar niet op de kast
klanken houden lang aan - grijs…
Broeikas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
745 zuiderzon hun tooi te warmen gelegd
Dit seizoen mag die naam niet dragen
geen vlokken, ook geen krakend water
dikke jassen met onnodig hoge kragen
groene wakken met oeverloos gesnater
Ons dorp droomt door de dagen
en sluimert naar de vernieuwde zon
deze winter, zo licht te dragen
lichter dan een luchtballon
Een schoorsteen blaast de hemel grijs…
Verraderlijke nevel
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.212 licht danste op het plafond
ik proefde het gouden schijnsel
dat mijn gezicht bewoog
zacht als de muzieknoten
die dwarrelend als een
ragfijne sluier mijn huid
beroerden, zich schikten
naar de contouren
van mijn lichaam
tot ik de kleuren hoorde
van jouw onverwachte komst
je voetstappen, grijs en koud
doorkliefden mijn ruimte
ik probeerde…
belooft het zachte wiegen
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
674 einde
vloed rolt golven op het strand
de zee is wit opdringerig
het water somber koud
branding laat het donker zingen
de melodie is stervensoud
ze belooft het zachte wiegen
rust en stilte in de dood
verlossing van het vele liegen
een ontsnapping uit de goot
mijn hand zwaait naar de duinen
voeten stappen door het zand
Ik zie grijs…
Wolkenstraat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
840 geschreven staat
in sluiers van doorzichtigheid
Een verschuiving in de atmosfeer
Het verzamelen van het ijskristal
Goede geleiders van het warme weer
wisselen en wachten in het heelal
Met gevlokte watten in ‘t avondrood
De keur en ‘t kenmerk kunnen schelen
Dan weer donderend en in hoge nood
regen rijgen in pijpenstelen
Soms groezelig grijs…
Herfstlicht
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
717 Hoe doet dit licht je deugd, al weet je ook
dat morgen of misschien al gauw de
luchten dicht en grijs gaan worden, regen komt
en bladeren met velen vallen.
Je ziel verheugt zich nog, al is er zekerheid
van afstand, treurnis, onbegrip en dood.…
schrijven
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.144 De wereld is heden kil, gevoelloos en vaak grijs
Dat brengt me even van de wijs.
Een glimlach, een knuffel een zoentje of knipoog
Dit maakt het zo jachtige bestaan minder... droog.
Een potlood en gum, ze zijn gedemodeerd
Die koude pc, steeds weer, maakt die je geleerd?
Intikken, surfen, mijn kleinkind vraagt 'omi: schrijven?…
Zen attitudes au coeur de l'hiver
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
628 De dag opent als een boterbloem
sodeju ik ben een vink en fluit
het is stil op de Blauwburgwal
de baggerboot is aan het verkassen
Een westlander tot het dek grijs vol
drap huisraad fietsen auto's en matrassen
mannen mager staan in overall
gebogen roerloos stil afgemat
dof te kijk aan de rand van de schuit
Dit is de gracht dit is de stad…
Jij
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.469 De tijd die trekt zijn sporen
doorheen je donkere haar
de kleur die gaat verloren
en grijs wordt het zowaar
er verschijnen groeven
in ooit een strakke huid
en wil je nu iets proeven
zet je lichaam meteen uit
maar lief je bent nog hemels
voor mij blijf je de man
en weinig jonge kerels
kunnen aan wat jij nog kan
je charisma ging niet…
Herinnering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
600 Stralend zat zij in de taxi
een buurman
op weg naar zijn werk
keek door het raampje
en knikte
jij, vroegen zijn ogen
ja, knikte ze terug,ik
ik ga trouwen vandaag
en daar ging ze
haar toekomst tegemoet
ze voelde zich gelukkig
19 Juni 1957
Nu zit ze in haar stoel
en denkt;
er is zoveel gebeurd
de haren zijn van blond
naar grijs verkleurd…
Achter bloemen van ijs
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
804 December strooit wensen
als sterren op steen
een sneeuwwit tapijt
bedekt grijs verlaten
waar warmte verdween
achter bloemen van ijs
scheurt soms het gordijn
kleuren dagen kouder
dan ze werkelijk zijn
tussen vroeger en nu
wordt elk jaar ouder
mijn rug naar 't verleden
draagt een verhaal
van eens...lang geleden
bevroren in tijd, sneeuwt…
Mémoire
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.023 mijn hoofd
is niet ovaal, haast
vierkant van nature
daarin die grote
bolle ogen
blauw geheten
in de volksmond
vervlakt grijs
als ik het zeggen mag
een neus
met geringe Joodse inslag
zorgt voor een
verweesd gebaar
de glazen hangen immers
onder het vlak mijner blikken
terwijl mijn lippen
dun de bovenste
de onderste dan
wat meer…
voor Shang
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.317 ach meiske, alleen
zo alleen met koude letters
werd je nieuwe plek geschreven
woon jij daar nog
in het noorden, een stad
bruin, grijs, met vreemde daken
ach meiske, in jouw land
ging mama's stem verloren
knuffels, knuffels en warmte
maar neen, het koude, dode
van te vroeg gekomen sterven
meiske waar is je moeder heen
en nog, en nog…
Haar hemel is mooier
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
915 Vroege zonnestralen schieten
door ontwakende ogen
in een gesluierd gezicht
Dreigend grijs gedonder
wordt vlotjes ingeruild
voor blauw met stapels wit
Aantrekkende wind
brengt de zee dichterbij
zilte lucht rust even uit
op mijn flauwe huid
Het zwerk van deze stad
biedt werk voor duizend Turners
Vanuit een hoge toren
raak ik haar…
Broos
hartenkreet
4.8 met 15 stemmen
800 Grote stiltes, ze bevolken
mijn dagen, grijs, somber.
Nergens een bewegwijzering
om langs de wegen nog te gaan!
De ijle lucht van onmacht
raakt koude harten niet,
verwarmt geen ogentaal.
De schreeuw, mijn schreeuw geworpen
in de immense stilte
Wordt niet gehoord!
Broos erg broos glijdt het leven
verder in stille bitterheid.…
De wolken dromen dromen...
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
640 Och lieve grote mensen,
wees toch ook nu wat wijs
en wil niet alles wensen
want iedereen wordt grijs
maar blijf tevreden leven
met wat je hebt en bent;
zoveel is ons gegeven,
maar wie is nog content?…
Papierland
gedicht
3.1 met 15 stemmen
7.251 Nu de brug over
plat beeld; bezems schuren
grijs vuil uit de hemel.
-----------------------------
uit: 'De Tusentijd', 2004.…
De jongen wachtte
gedicht
4.0 met 4 stemmen
2.914 Het kwam als een groot grijs
monster dat zich breed uitrolde over het bouwterrein
over het braakland naar het huis waar hij woonde.
Hij hoorde de kelder vollopen, de deuren kraakten
het monster steeg hoger en hoger, kwam de trap op.
Hij was bang.…
Eindsignaal
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
551 In liefde, voor Rik
In grijs licht gevangen
Zie ik de eerste contouren
Van wat mijn eigen kind
Zal zijn - hartslag die
Te zien en te horen is,
Pompende werking, tsjoek
Tsjoek, tsjoek, in hoog ritme,
Voor mij bijna niet bij te houden,
Zo snel, - vijfentwintig jaar later
Kijk ik op zaterdagavond naar
Onschuldig vermaak, Twente-Ajax…
uitgestoken tongen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
826 er loopt een mens
een Scheveningse mens
over het havenhoofd
het grijs-basalten hoekige
altijd standvastige
Scheveningse havenhoofd
regen - windkracht negen
noordwester stormt
genadeloze striemen
over nat-zilte wangen
vers-frisse oren-gesel
gloeiend rood
beklimt de mens het hoofd
wind tegen
zout water
op beurse lippen
schuimende…
krocht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
577 Grijs en grauw is de doolhof
waarin zijn gedachten
eindeloos stuiterend
rondjes draaien.
Met beverige vingers tast hij
langs kale muren naar
enig houvast,
een illusie van herinnering
misschien,
die de voosheid van zijn leven
een zweem van zin geeft
Soms hoort hij voetstappen
of stemmen
die hol galmen in de verte.…
In confrontatie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 ik heb het landschap uitvergroot
groen in duizend tinten
op maagdelijk linnen gladgestreken
maar aan pigmenten kleefde dood
wilde het vitale en de
oerkracht van de zee weergeven
golven vangen in hun schuimig grijs
zelfs geen waterspat bleef hangen
zag de storm schimmig jagen
voelde uit donkere wolken regen vlagen
striemend pal in mijn…
Hup Hillary
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
553 Elise Spauwen ging als eerste stemmen
’t Was in de jaren twintig, vijftien mei
Haar tijd als circuspaardje leek voorbij
Wat restte waren voetangels en klemmen
Dat geldt voor alle vrouwen tot op heden
Naast suikerklontjes geeft een heer gemaal
Zijn echtgenote met de zweep, in taal
Die nog van doen heeft met een grijs verleden
De vrouw, ze…
het verschiet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
559 ogen
ze dwalen ook verder af
niet dat ze naar de einder worden gezogen
ze hellen eerder over naar de nacht
helder daglicht schijnt bedrogen
de warmte van de zon trekt verder
de herfst is thans uitzonderlijk stil
gevoel ebt weg, is minder zacht
en het strand verdubbelt het zand
de zee droogt langzaam uit
meeuwen verstommen
hangen boven grijs…
Haar aubade aan de zee
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
494 handen roerloos
op elkaar
aderen goed
zichtbaar onder
de tere dunne huid
grijs piekte
het haar in de
late middagzon
ineen gedoken
zat zij daar
maar waar
blikken vaak
afwezig zijn vonkten
haar ogen met
onverwachte helderheid
haar stem die nog
alle tonen kende
gaf stevige repliek
zij was niet ziek alleen
het lichaam wilde…
Erasmus
gedicht
4.3 met 3 stemmen
4.391 Maar wat als heel de wereld grijs zou zijn,
Geen zwart, geen wit? Dat is mijn grootste vrees.
Dan was ik lam en had ik niet eens pijn.
Dan zag ik medemensen die nooit kiezen.
Dan lost de kamer op in het gordijn.
Dan raakt de wereld leeg. Ik zou bevriezen.
--------------------------
uit: 'Boemerang', 2013.…