3643 resultaten.
Van mijn lever
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
799 Er is te veel regen
en in de vorm
zie ik geen boog
Er is te veel schouder
en te kleine vleugels
springen uit het oog
Er is te veel aarde
en waar is de hemel
in een dom betoog
Zet de schenkkan neer
maar keer de staf
Je voelt het wel
wanneer
En heb je gewacht
op de tipgever
De geneeskracht
ligt bij de bever
Het zal je verbazen…
DROOM VAN DE DICHTER
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
686 in een onvoltooid vers met onafgemaakte
zinnen zo veelzeggend zijn dat iemand
er kippenvel van krijgt
iets losmaken dat nooit heeft vastgezeten
het gevoel vertolken van je naasten
als een vorm van helderziendheid
een vleugje zout in een schrijnende
wond gooien en als een lafaard
op de loop gaan voor je daden
of anders gezegd de mens…
De enige...
hartenkreet
4.6 met 27 stemmen
1.712 loop ik over van
sentiment,
vormen wij écht
één geheel...
Ik wéét dat
jij er bent,
in mijn maag en in
mijn hoofd...
is er niemand die
mij zo kent,
was jij maar
aan mij beloofd...
Ik lééf,omdat
jij er bent...
'k voel je van
top tot teen,
is er voor jou geen
concurrent,
ben je voor mij écht
nummer één...!…
drijfzand
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.412 na elk vergaand spreken
beelden wij het landschap
in nieuwe contouren
ik in de vorm waarin wij vertoeven
en jij met hoge schouders
op gebogen benen
in onbegrepen tekens
maar in de taal die wij herkenden
in de vele morgens die nog komen
wachten,worden meegenomen
in woorden die steeds verder komen
het drijfzand van zinnen..…
glazen zerk
netgedicht
4.0 met 51 stemmen
2.208 als het hemels dak,
vochtig grijs en
alles omhullend,
het ademen beperkt
vraag ik me af
of zich nu reeds
de contouren vormen
van mijn zielverlaten
glazen zerk,
al doende
het ongewisse
met eeuwigheid
vullend
het uitzicht draagt
niet verder dan heden
morgen,
wat dat ook zij,
lijkt een beeld
uit een verleden
een woord
in…
Een Haikumaker
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.006 Hij sluit zijn ogen
en laat gedachten zweven
die zinnen vormen
Soms willen woorden
hele zeeën omarmen
maar ook vaak de lucht
Ook wel een vogel
wordt in woorden gevangen
in zijn haiku kooi
maar hij laat haar gaan
in ruil voor lettergrepen
die inkt doen vloeien.…
Uit mijn hart
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.672 Kon ik vormen
met mijn handen
wat mijn hart
in mijn gedachten legt
't zou zo helder
ondoorzichtig zijn
dat geen woord
er een begrip voor heeft
Kon ik spreken
met mijn lippen
wat mijn hart
in mijn gedachten legt
't zou zo duidelijk
onverklaarbaar zijn
dat geen taal
een vertaling ervoor kent
daarom
luister naar de stilte…
Neon
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
889 De gezichtlozen, dichtgeplakte ramen, de
anonieme koplampen zonder ziel
vormen de bedreiging en beschutting van mijn stad.
Passief te worden meegevoerd
tussen huizen die nooit zullen buigen
Flats die slechts het licht weerkaatsen van
een flits aan de overkant.…
Dag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
714 die kamer zei mij niets
dan duisternis
en een dunne, gouden kier
opeens was ik weer kind
tastte schuw contouren af
vulde vormen rillend in
na een uur - een kwartier?…
Najaarssneeuw
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
810 Het sneeuwt
bruine bladeren
vanuit de bomen
overal in het rond
ze vormen ritselend
een knisperend laagje
tussen voeten en grond
de zon gluurt nieuwsgierig
over de toppen van de bomen
verdrijft de nevels dan terstond
de lucht ruikt naar aardse liefde
ik kijk opzij en kus je langzaam
op je heerlijk zachte lentemond…
uit de huid geschreven
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
630 omdat het overleven
zich uitsluitend beperkt
tussen woorden
en het spreken mij
moedeloos maakt
zal ik weggaan en mijn brieven
nalaten aan vreemden
het waait wel gezichten, namen
van verraad die me achterlieten in allerlei
vormen
met de tong stijf en scheve
tanden
maar ik ben stervend genoeg
opdat ze me niet meer naderen…
mist
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
727 of een gum al de contouren
van de bomen heeft gewist
resten slechts de vage vormen
van de bomen in de mist
roerloos hangt de dichte nevel
de geluiden zijn verstild
koude wringt zich door de kleding
al het leven wordt verkild
vogels laten zich niet horen
de omgeving wacht verstomd
tot de mist zich laat verdrijven
als de zon tevoorschijn…
Bestaansrecht
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
878 Ik rijg ze samen
vorm ze tot letters van bestaansrecht
in woorden van thuiskomen.…
Je draait het mes
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
687 ik zie je gaan
in koelte van
de plastic luchten
de glamour van
de wereld heb je aan
gloeit in diepe zuchten
je ogen dood
je ronde vormen groot
in vrouwenjaloezie
je kwetsbaarheid
is niet gespaard
je tederheid bewapend
trapt de wereld
met je grote angst
je kleine hart eist leven
en draait het mes
met je verstand
wie zal…
nee
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.603 Misschien is hij niet echt
Die pijn
Leugens in de vorm van pijn
Pijn houd ik uit maar leugens niet
Waarom?…
Onze laatste magisch realist
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
602 een markante kop
het lichaam iets gebogen
ogen gecharmeerd van licht
de hand op schilderstok
het vaste ritueel
in lange vingers het penseel
een vlotte streek
op het grote doek
realiteiten doen het goed
maar uit het wit
van extra licht gaf hij
zijn vormen perspectief
hij schaduwde
dimensies uit de mist was
onze laatste magisch…
Als de stilte zwijgt
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
824 de stilte zwijgt
duizend nachten
etmalen lang
bestormen
bomen mijn gedachten
ook al vormen lippen zich
om woorden te benoemen
de tong blijft verstijfd achter
en hoor ik hartslagen
in mijn oren zoemen
zo ongeveer
dragen tranen het gemoed
een traag stromende fontein
die eeuwige leegte ruist
in ongenaakbare overvloed…
Crisiswipper
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
910 Het was weer bijna als vanouds
in elkander vrij gevochten
verzengend ver van al het kouds
wringen onze laatste bochten
snakkend naar de pure vormen
die het leven inhoud geven
hier het haakje voor de wormen
daar de zeilen om te reven
varend op het kompas van maan
stap ik over op een klipper
ik stop mijn netelig bestaan
als verstokte crisiswipper…
ik mis je
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
689 flarden grijze mist
dwalend, soms zwart
versperren de weg
naar herkenning
woorden, zijn leeg
vormen geen stroom
kabbelen weg
naar vroeger
de uitgestoken hand
zweeft doelloos
blijft steken als een
wapperend blad
kijken, en niets zien
luisteren, en niet
gehoord worden
maken de dagen
tot ongekende
eenzaamheid.…
Huivering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
604 sliertige zwarte schaduwen
trekken donkere strepen
in het licht van de volle maan
schimmen zonder vorm rusten
op de dode tak van de heksenboom
zitten zij te wachten op hen
die angst verloochenen
ontkennen dat zij er zijn
willen niet de waarheid zien
dat ook zij,
in de naaste toekomst
als schaduwen
aan het nachtelijk firmament
sliertig…
Kil
gedicht
2.9 met 39 stemmen
13.511 De meeste bomen houden hun groen vol,
maar de berken, van vorm en tint toch al ijl, slinken tot geesten.
Hun schemerende skeletten zijn behangen
met dunne gouden munten waar de zon doorheen schijnt,
versleten dukaten die zullen
vallen op vochtige Hollandse zandgrond.
-------------------------
uit: 'Groen land', 1961…
Ik heb de weg
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
624 Ik heb de weg alleen gelopen
vol met hobbels en kuilen met
stenen in elke vorm en kleur.
Ik zocht er naar antwoorden
uit mijn verleden die mij weer
nieuwe kracht zouden moeten
geven, voor nu en in het heden.…
Trouwringen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
2.260 De ringen van Gods trouw,
die jullie jaarringen omgeven
vormen draagkracht
voor de mooiste vruchten
van het huwelijksleven.…
In vogelvlucht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.448 Hij is gegaan,
uit vaste vorm verdampt.
Zo als de regen op het land
wordt ook hij op de lange duur
een deel van het geheel,
een deel van de natuur.
Hij is
het gras,de bomen in de wind,
de bloemen,die je 't mooiste vindt,
de vogels in de lucht
en hun gezang,
de wolken en het water,
zonsondergang.…
Uit zwart naar rozerood
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
469 zie hoe lijnen
elkaar verrijken
in schaduw en contrast
vormen in
samengaan verglijden
zich uitwaaierend weer spreiden
punten lichten op
in de vitale kleuren
van het energierijk leven
drink elixer uit heelal
mijn muze is er al
en straalt vergeten planeten
kom dans met mij
uit zwart naar rozerood om
onze liefde eeuwigheid te…
muze
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
620 of misschien is het slechts
een lichte vorm van ontwaken.
een onvergetelijke droom.
straks zal hij doodgaan.
voorzichtig de lucht in of
met vleugels op de grond.
ik denk aan bloemen.
hoe we zijn geboren. dat
het zo nooit is gebleven. de vlekken
en waar we leven.
ergens sterft een vlinder.
in iemand.
van het reizen moe.…
Tot het tij keerde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik schepte zand
maar het bleef niet kleven
in mijn hand
wilde details uit
het leven vorm geven
zij rulden weg op het strand
heb met de zee gesproken
zij heeft haar water vergoten
rijk aan herinnering
in een vloeiend decor
onder zon en wind
kreeg mijn visioen zijn gestalte
tot het tij keerde
de golven zich weerden
de creaties wisten…
Als je maar schildert
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
826 Langzaam ebden
De nachtmerries
Weg, toen ik
Ze elke ochtend
Met woorden
Beschrijven kon,
Angsten elke morgen
Opgeschreven in
Mijn dromenschrift
Werden tastbaar
En ik kon afstand
Van ze nemen -
En nu ik elke
Dag de woorden
Van pijn en
Rouw angstaanjagend
Met verf hun vorm
Kan geven
Laat ik ze achter,
Doen ze geen…
Zinloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
568 zijn het jouw ogen
doch is koning blind
zijn het onuitgesproken woorden
die onhoorbare zinnen vormen
voor hen die ons geheimschrift niet kennen
waar wij schrijven over liefkozen
op een hoger plan
niet te vangen door de wind
noch te raken door regendruppels
maar omarmd door de zon weten wij
dat ze geen taal behoeft
onze zielen hebben elkaar…
Het labyrint van inzicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 ik ben verblind
door de glinstering
van mijn glazen doolhof
waar vroeger alles
in sierlijk transparante
vormen gerangschikt was
spiegelen nu onzekerheid
en vage angst
mij overal tegemoet
het spoor van scherven
kan ik nog verbergen
met onhandigheid
maar de weg in
het labyrint van inzicht
ben ik al even kwijt
heb de lichten getemperd…