3038 resultaten.
Repareren
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
497 Ik bouw een droom, dat
lijkt een magere handeling,
die deze ochtend heeft
gemerkt, de schroom
beperkt de wil om de ogen
weer te openen tot het
donker wordt, de aandacht
voor de geest, spreekt zich
uit in het stille zwijgen,
zodat gedroomde beelden
zich in helderheid tot
zinnen laten rijgen, wat niet
te repareren is met louter…
ze rijmt niet
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.022 Hoe ik ook probeer:
op haar rijmt precies niets
haar zinnen zijn niet te vangen
haar ogen dwalen van je af, haar
jasje in de herfstwind
waait de zomer tegemoet.
wat ik ook bedenk, hoezeer
ik zou willen dat haar fiets
rechtdoor ging en ze haar gangen
liet doorgronden, ze gaat haar
eigen weg en vindt
dat ik niet zeuren moet.…
Vrijheidsbeeld
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
657 Ik schuifel in een lange rij
naar onzichtbare loketten
de arbeidsmarkt maakt wegen vrij
om mijn zinnen te verzetten
in polonaise kloppen wij
beurtelings op dichte deuren
gebukt gaan onder slavernij
doet ons deerniswekkend treuren
onze afstand tot processen
waarin het geld de hoofdrol speelt
is te groot voor levenslessen
uit onbetaalbaar…
De avond kleurt
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
797 ik ben nog even hier
om je gedag te zeggen
zomaar met plezier
ook om mijn gedachten
in je hart te leggen
maar zo denken
is vaak verwachten
ik schrijf ze maar
in wat losse zinnen
weet alleen niet
waar te beginnen
vandaar dat ik
in het donker staar
beelden trekken voorbij
ik hoor mezelf praten
luister naar een stem
wil ook stilte…
Dichtbij
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
612 Er was eens een bij
Geen zij maar een hij
In werken had hij geen zin
Wel in muze en min
Hij dichtte mooie zinnen
Dichtbij kwam ver
Het volk vond hem een ster
Uit alle hoeken en raten
Ja, zelfs andere staten
Vloog men binnen
Ook de Koningin genoot
Geroerd luisterde Zij en zei:
‘Een kunstenaar als jij
Kan mij goed beminnen,
Vlieg met…
gedachtenloos
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
723 Waar zijn de zinnen die ik maakte
waarmee ik ziel en harten raakte,
kon laten zien wat we bedoelen
of emoties laten voelen?
Mijn hoofd is leeg, mijn hart is stil,
mijn ziel en zaligheid zijn kil
en al wat ik nu nog kan doen
is slechts denken aan toen....…
Een drempelloos entree
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 zij opent deuren
zonder handen
kent een drempelloos entree
legt geroezemoes
in ogen blik aan banden
neemt zacht de aandacht mee
ontwapent snel
het vroege oordeel
innemend met een lach
heelt zinnen
met gelaagde kracht
tot gedichten vol mystiek
zij is langs geweest
nog hangt hier de wierook
van haar magisch grote geest…
De Brief
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
846 Met tranen in mijn ogen lees ik de zinnen,
bijna vier jaar na zijn dood.
Het rollen van mijn tranen zal zo beginnen,
al ben ik nu groot.…
VOOR MORGEN
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.073 Als je morgen doodgaat
je glimlach lijkt verstomd
je ogen zo verdomd
onzichtbaar, je gelaat
een dichtgeslagen boek
waar ik jouw zinnen zoek
in huid van perkament
je blikken afgewend
naar verder dan het hier
waar ik niet reiken kan
zo zal ik deel daarvan
en immer jou nabij
in wat jij schreef en zei
je lach een ornament
voor morgen…
gestolen moment
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
496 Ledige ogen blikken naar binnen,
treffen zichzelf
en komen tot zinnen.
Doof het licht, doof het heden,
wat nu was
is alweer in tijd vergleden…
Klaarde op in blauwe ogen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
501 je blik keek
lichte wolken
in een heldere lucht
je stem stak op
in een aflandig
koude wind
ik zag de bui
al hangen in de
strakheid van je kin
letters neergepend
in schaduwwoorden
druppels vloeiend op papier
zinnen bliksemden
strofen donderden jouw
gedicht tot onweer hier
je klaarde op
in blauwe ogen toen
je lach was doorgebroken…
Mijn klein hoopje mens
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
543 kende je gezicht
in je ogen was
de wereld ontwricht
pakte je hand
maar kon jouw
gevoel niet bereiken
sprak onze woorden
de zinnen gingen
als wind langs je heen
zag je verstijven
paniek in kramp
de overhand krijgen
jij gaat verliezen
mijn klein hoopje mens alleen
op een wereld die jij niet kent…
Wit weer ongelezen blijft
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
598 eenzaamheid
vertrouwt het
wit papier
als chaos vlekt
in tekeningen
die geen letter
zullen lezen
zij bouwt
op lijnen
tussen regels wit
fel uitgelicht
doorziet gebrek
aan zinnen
en gevoel
diep van binnen
is het stil
als wanhoop
tegen muren krijst
alleen-zijn geen
respons meer krijgt
wit weer ongelezen blijft…
Haal iets uit niets
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
557 ik haal uit niets
iets leuks
om mee te maken
een zucht
en een moment zo
van de straat geplukt
zie hoe
handen rusten
of de tijd verprutsen
hoe ze morrelen
aan de dag door
het borrelen in de nacht
ik pak lucht
en mix met winden
vlagen tekst
wolken letters
drijven zinnen
tot een vers
ik inhaleer de vorm
beloof emoties…
Dichters en Vertellers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
675 Ze laten ons fronsend nadenken,
over de wanen van onze dagen,
en de zinnen van ons bestaan.…
Taal van de nacht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
405 In het duister zie ik hoe
jouw lichaamsvormen
zich speels verfraaien
om in de nacht
de taal te spreken
die slechts weinigen kennen
ik wil je met mijn woorden
intens en volledig verwennen
toe tast maar uit al mijn zinnen
ik zal je meesterlijk beminnen
de taal van de nacht
om je tegemoet te treden
de tedere streling
in mijn spontaniteit…
Een godvergeten hoge prijs
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
915 ik vlieg niet
in gebouwen
ga niet voor
een bomaanslag
wil enkel
van je houden als
dat tenminste mag
draaf niet
door in woorden
kies gewone zinnen
wil je hand
gaan vragen
om onze liefde
te gaan dragen
wil jou beminnen
om samen een nieuw
leven te beginnen
in ons paradijs'
verdomme waarom
eist realiteit een
godvergeten hoge…
Ruist de zee?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 Vandaag opnieuw beluisterd wat
gisteren opgenomen is, woorden
zinnen van jou en mij, en zelfs
hele gedichten, jouw aura gevangen
en die van mij, zit nu in ons bot
Geprobeerd om de vlekken op jouw huid
te hertalen in hoe toekomstvoorspelling
zich vervullen laat, de symmetrie
van links en rechts uitgedrukt in
evenveel, want het hart maakt het…
Zwarter dan gedrukt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
738 schreeuw maar papier
ik kus je woorden
zwarter dan gedrukt
in witte regels leid jij
toch je eigen leven hier
ik onthoofd je letters
zet geen punten neer
kan je tekens niet meer lezen
weet niet waar de zinnen
en de komma's zijn gebleven
ik stapel je in tijd
maar heb geen nijd
want jij ligt bovenaan
en zal daar blijven na jou…
Woordenschat
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
577 Dat heb je meermaals bewezen,
met je mooie zinnen hier.
Je bent beter dan literatuur,
jouw pleonasme is mijn tautologie.
Ik voel je passie en je vuur,
wanneer ik je schrijversnaam zie.
Betekenisvoller kan een vrouw niet zijn.
Vanaf gisterenavond weet ik dat.
Heerlijk wanneer ik in je verdwijn.
Jij bent mijn enige woordenschat.…
werkten alfabetisch af
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
745 ik had
geen woorden nodig
je handen werkten
alfabetisch af
wat ik in zinnen
aan jou wilde geven
toen jij je dubbele
puntjes had gezet
de komma's als voor
even onderbreken
kreeg eindelijk mijn
hoofdletter een beurt
trema's en accenten
circonflexe zijn we vergeten
maar jouw uitroepteken
als een vraag naar
meer is me tot op…
gedichte gedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
422 Ik denk met alle kracht,
geef vorm aan wat ik dacht
in woorden en zinnen
waarmee ik kan beginnen
de taal om harde zaken
werkelijk te maken.
Uit woorden wordt een wereld.
Wensen worden waarheid.
Ik sluit op tijd mijn gedachten.
Ik dicht gedachten.…
de schemering ontbloten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
766 ik heb gewacht
op dit moment
de toekomstlacht
er is zoveel
verkracht door woorden
die te sterk raakten
die zwakke punten
zichtbaar maakten
in samenkomen van gevoel
met jou ontdekte ik
dat zinnen spreken
in het woord vergeten
dat licht er atijd is
in zon die schijnt te weten
hoe misverstaan begon
ik zie je nu al vaag
de schemering…
Ik fluister een naam
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
499 ik fluister een naam
telkens weer
ik fluister hem
wel twintig keer
ik schrijf een naam
steeds maar weer
ik schrijf hem
soms wel dertig keer
en alle keren
zal ik denken
denken aan
onuitgesproken
zinnen
en alle keren
zal ik huilen
huilen diep
van binnen
om wat verloren
is gegaan
verloren
voordat het
heeft bestaan…
je afgrondt me
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
859 het is zomer
maar je afgrondt me
met vergezichten die
de sneeuw verijzen
de gletsjers tussen ons
doen groeien in hun
eeuwige verblijven
ik pluk bloemen
en de kruiden die
zo heilzaam zijn
laat zinnen groeien
balanceer met woorden
op een nog niet
uitgesproken lijn
ben jij de rechter die
het evenwicht bepaalt
afgrond of de hemel…
Papieren zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
506 Schepen bevaren een papieren zee
wanneer ik je aanbid in mijn gedachten
onder een kobaltblauwe hemel
verwijder ik grijze spiegels
om mezelf weer te zien komen
met die trage mensen pas
ben je me vergeten, vraag ik me af
nu de letters op de golven dansen
zoals ooit
in jouw verlangen
herhaal ik slechts zinnen
zonder werkelijk beginnen…
GEVULD GEMOED...
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
137 schiet hij zo vaak vol
met een snik in zijn stem
en de traanbuis boordevol
gevuld met zware tranen
is de emotie hem de baas
wellicht is het beter dat hij
zich bij het schrijven houdt
want op het zo geduldige papier
komen zijn woorden het allerbeste
uit de verf en kiest hij daar
van het palet van zijn gekweld
gemoed de fraaiste zinnen…
Dat hij leeft
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 Door woestenij gedragen trots
Is met gepaste spoed verweven
Met een uitgekotst verlangen
Om met meer passie te gaan leven
Hij heeft zich zelden zo verwonderd
Over de leegtes tussen zinnen
Hij begon net op te raken
Vol van leegte zat hij binnen
Waar de woorden net nog dansten
Speelden, tierden om hem heen
Lacht hij zich nu kapot vanbinnen…
Schepen liggen er; waarom zo...
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.787 Huizengangen
stonden; zacht gestreden nu
schromelijk, want het was alles luw
vervuld; in de heldere streken
van de witte hemel geleden
wensen te wezen, mijn zinnen dreven
er in, in een zachte trek opgeheven.
Dromen bleef over: was het voor dezen
al zo, was dit het eerste wezen?
---------------------
uit: 'Gedichten I'.…
het blijft een wonder
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
982 Het blijft een wonder,
hoe mijn hart wordt geraakt,
door jouw zinnen.
Onuitgesproken oplichtend in jou ogen,
als ik jou aan kijk.
In stilte hoor ik,
wat je zegt,
al spreek je geen woord.
Eeen stralende glimlach roept:
ik kan niet meer zonder jou.
je oogslag sprekend:
ik laat je niet meer los.…