2391 resultaten.
Locus amoenus
gedicht
2.7 met 35 stemmen
11.040 De boothals van je
beige trui
zakt zomaar
van je schouder.
In bed blijkt kniehoog
gras te staan.
--------------------------------------
uit: 'De karpersimulator', 1997.…
ruis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
684 Waarom nog blijven
op dit strand zonder zand
alleen ogen blijven blind
oren horen
dit kind
is op weg
onderweg
alleen zomaar tot ziens
dit gevoel is niet van wederzien
Blijven nog om wat
geen zand zonder op dit strand
blind van woorden in je ogen te zijn
hoor ruis oor
kind dit is gevoel
onderweg zijn
is nooit op tijd gericht
en…
Leeg
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.054 Zomaar
vergeten
snap jou niet.
Ik kus je
vaarwel
in gedachten.
Jouw geur
weg liefde
vertrouwen
en passie.
Leeg hart
ik haat
en mis je.
Eens vervuld
van liefde
nu pijn.…
Ongewild geraas
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
806 De zomer was en jij genoot
wat later startte je met vragen
maar ik bestond en had geen ander nodig
We zijn zomaar niet, gelukkig toeval
in keukens die veel woorden kennen
zodat er dringend iemand anders kookte
Mijn ziel zoekt niets, en evenmin
spreekt het hart, geen spier tot mij
van haten of juist dom bemind
Het lekt, dacht ik, het lekt…
Bij de dood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.078 Op die winter dinsdagavond
spande zich om jou
de blauwe hemel
en het brandde, brak en week
alsof dit afscheid zomaar
komen kon,
als zomerliefde,
fel van vorm en naam en kleur,
alsof de bleke zeeën van de maan
zich wenden kunnen naar de zwarte zijde.
Wat niet gekund had, is gebeurd.…
Beloofd!
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.436 Als ik dood ben
mag je met mijn lichaam
doen wat je wilt
maar mijn geest krijg
je niet zomaar te pakken
die is onderweg
wellicht al ver weg
Maar als je
in mijn geest handelt
treed ik weer even in
als je dan naar mijn lichaam kijkt
voel je weer m'n aanwezigheid
en ik die van jullie
dan nemen we repectvol wederzijds afscheid
in mijn en…
Déjà vu
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
602 Soms krijg je zomaar in het heden
een stukje van weleer te zien.
Iets wat je lief was ooit, misschien
of wat je liever had vermeden.
De tijd lijkt omgekeerd vergleden.
Al duurt het maar een tel of tien,
het eens geziene weer te zien,
is als herdoen wat wij al deden.…
kapot
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
892 ik ben soms zo kapot
ik moet opstaan ik weet het
maar wie weet mijn verdriet
niemand weet dat en hoe erg het is
dat mijn lief zomaar is weggelopen
maar vermoorden kan ik haar niet
dan maar mijn m'n dochter en m'n zoon
en mezelf erbij en dan hang ik daar
met bloed zweet en tranen of zoiets
ik drink teveel en ik mis mijn vrouw
en…
De laatste seconde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
711 Het was nul één voor de tegenstander
mijn vader schreeuwde voor zijn club als geen ander
het mocht niet baten
zijn club had hem in de steek gelaten
hij had niet zomaar een kaartje gekocht
meer dan aan zijn familie, zo leek het,
was hij aan zijn club verknocht
thuis gekomen verscheurde hij dan zijn ticket
dan was het weer als altijd
hij…
Houden van
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
979 Rust keert weer
in ons hart
in ons lijf
Na lange maanden
van proberen en zoeken
van leren en geven
van beseffen
dat niet alles zo is
als gehoopt
Veel nabijheid
voelen van elkaar
gelijkgestemd zijn
en vertrouwen vinden
Nog beter weten
dat niets normaal is
Dat niets zomaar gebeurt
Maar ook
dat we door willen
gaan samen
Dat houden van…
houden of houwen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
673 de uitgedoofde hartstocht
geamputeerd werd
voor het blote oog
of zou het vluchten;
een hert dat nimmer
het beloofde landschap inloopt
bewust van het gevaar;
illusies die elk woord
doorbreken, beloftes
tussen hemel en bos
aan de rand van
een laatste avondmaal
of zou het zijn wat ik
ervan maak;
een vlinder
in zichtbare seizoenen
zomaar…
(E)Rrrrrg
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 laatst tijdens het lezen van
Karl Ove Knausgard's boek 'liefde'
deel 2 uit de reeks 'mijn strijd'
zag ik tot mijn opperste verbazing
de letter 'r' plotseling op de loop
gaan zomaar razendsnel als op een
snelweg van witregels...…
Greetje
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
521 Ik heb een doosje waar ik alles in bewaar
Aan dingen die hun waarde zijn verloren
Maar die ik toch met goed fatsoen
Niet zomaar even weg kan doen
Omdat ze ook een ander toebehoren
Een prille zoen door Greetje mij gegeven
Een lief gedicht van mij aan haar geschreven
Een rode lok, die kreeg ik van haar toen
Voor wat er kwam, een poosje na die…
De leeuw is los!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
606 de stenen die mij lieten zakken naar de grond
zijn weg
ik brul het uit naar jou en de rest
kijk mij dan gaan
mijn gezicht die tanden en die blik
zo scherp als een mes
nu is het mijn regie en niet de jouwe
maar het wachten was het waard
ik ga voorwaarts
met een frisse wind
nu ben ik 'ik'
dus ga alle weg
want mij krijg je niet zomaar…
Iemand
gedicht
2.9 met 14 stemmen
12.279 al van voorpret en ongeduld -
iemand die bij hoog en bij laag beweert dat hij niets is, niet gelukkig en niet ongelukkig,
iemand die zijn geluk niet vertrouwt en het uit de weg gaat,
iemand die niet gelukkig wil zijn - zijn verzet is hevig en vergeefs -
iemand die niet gelukkig kan zijn - al zijn inspanningen ten spijt -
en iemand die soms zomaar…
De heerlijke rust van het water
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
872 een roeibootje met een oude man
met gekromde rug aan de riemen
rook kringelt uit zijn brandende pijp
vermengt zich met de witte nevel
tot een denkbaar geurend aroma
van tabak, transpiratie en damp
zomaar een oud plaatje
uit het dagboek van mijn moeder
een man in een bootje op het water
zo gewoon, zo van vroeger, zo’n
gezellig beeld uit…
Wedergeboorte
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
616 van de vers ontloken sneeuwklokjes
rol ik zomaar in de kro die ik kus
met beide handen gooi ik wolken over
naar degene die ze vangen wil
tot dat er één uit elkaar ploft
rond zwevend op kleine waterdruppels
waarmee de aarde besprenkeld wordt
die onuitputtelijk lijkt
tovert zij wederom de lente tevoorschijn
waar ik ieder jaar weer opnieuw…
Die kus was meer
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
542 ik zag je verdwalen
te midden van al die mensen
ben je gaan halen
ogen afwezig bij
een moeizaam bewegen
je woorden warrig en vaag
heb jou een arm gegeven
zijn uit de drukte geraakt
je begon langzaam op te leven
glimlachte met
excuses in je blik voor
de overlast die jij mij gaf
je wilde geen koffie
moest nog wat doen
gaf mij zomaar…
Volle maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 Wandelend over een verlaten kronkelpaadje
Slingerend langs knoestige bomen
Loop ik vergezeld door zilver maanlicht
Zomaar wat te dagdromen
Kijkend omhoog, naar de witte magische bol
Voel ik inwendig de lol
Om een diepe wens te uiten
Een wens die een vorm van creativiteit laat ontspruiten
Overvallen door een gevoel zeer frappant
Lijkt het alsof…
Een klein gebaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.143 Zeg je niet vaak
Wat ik moet zeggen
Teveel verliest al
snel zijn kracht
Ik warm je bed
en deel je nachtrust
Intimiteit in iedere nacht
Sta voor je op
als je nog soezelt
Verlaat het warme
zachte bed
Kom weer terug
met een kop koffie
Heel liefdevol
voor jou gezet
Zomaar een ding
Wat ik nu opschrijf
Waaraan ik hier
dan refereer
Graag…
Printhuizen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
671 Zo verrijst al binnenkort,
niet ver van Heeswijk-Dinter
een aantal rijtjeshuizen -
zomaar uit een 3D-printer!…
De geur van de gloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 Jij op je balkon
met een herinnering
een mooie herinnering
een mooie avond, stilte
jij op het balkon, ik in de kamer
schemerende nevels een gloed
over de stad, zoals toen
je wakker werd uit de roes
verkleumd en klam
een paar mannen nog
aan het vissen, de geur
van de wijde kleine wereld
van grondmist, die sfeer
die zomaar…
Haar aura
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 ik zag het
bewegen
zelfs de wind
was niet tegen
in een zacht
warm wiegen
de vlaagjes
accentueerden
het rond
vrouwelijk schoon
dat als droom
zomaar passeerde
haar aura
trok veel bekijks
kleurde in lach
en vrolijke ogen
een zonnetje open
in weerbarstig grijs
dit gebeuren
gaf de magie
van lentegeuren
al prijs in een
flow…
barst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 gloeit de rode draad
in volledig bewust
aanwezig zijn
het sust geen geweten
vergeten daden vragen
toch hun tol
goedschiks of kwaad gedacht
bij elkaar gebracht
voelt alles als de diepte
van een grove barst,
traag en vol
met voeten in aarde
wars van wat je wilt
gilt het gemoed in
de waarde
van dit korte bestaan
dat je ook zomaar…
Ik ben de wortel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
899 Ik kom uit bij de wortel
En verdeel mezelf
Onberekenbaar
Spijt kan nooit vergaan
Verdriet blijft al keer ik terug
Oorsprong beheers ik niet
Eenzaamheid ook niet
Zelfs mijn eigen lichaam
Weet niet van mijn bestaan
Dit leven ken ik op mijn duim
Dat zuig je er niet zomaar uit
Maar leef altijd nog met de dag
In mijn hart spreek ik
Geef…
Zo'n Klein Gesprekje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Ja ik heb z’n vorige boek gelezen
hij weet alles zo goed uit te leggen
Inderdaad hij is een blijver
al z’n karakters worden zo mooi beschreven
Ben ik helemaal met u eens
of je wil of niet ze laten je
zo intens met zich meeleven
ach zo’n gesprekje vond toen
zomaar plaats in bus of trein
tegenwoordig zit men met oortjes
in zichzelf gekeerd…
Simpel tuingedicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
713 Ik dank dat ik de tuin,
dat ik bukken mag,
en dat ik plukken mag,
mag snoeien,
hoe alles opkomt me kan boeien,
het trek en strekwerk,
waardoor ik sterk
Het zagen en het wagen
iets zomaar zijn gang
Het wingeren, 't zich slingeren
om tak of boog,
hoe hoog een boom,
hoe vol met vrucht.…
Die interactie
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
399 jij stapte
op treden
die kleurden
lichter werden
naarmate jij
steeds hoger kwam
die interactie
liet jou zomaar
in het gewichtloze
verdwijnen zonder
dat jij er gekleurd
op had gestaan
zo is het ook met
je schreden gegaan
al ras nam
de snelheid toe
tot ook jij het niet
meer kon bijbenen
maar wel kon jij
uitstekend je
handen…
Als de stilte roept
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.165 En toen de stilte riep
herkende ik haar stem
zij fluisterend, ik luisterend
naar een melodie zo zacht en fijn
het zou zomaar hemels kunnen zijn
het klonk als een aria uit La traviata
wind verwaaide elke gedachte
uit het roerige brein, daar werd het stil
hoorde enkel fluisterzachte muziek
en nauwelijks horen kon
want zelfs diepste stilte…
In sierlijke lijnen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 ik heb je
ontmoet
in eenvoudige
sierlijke lijnen
van een
uitermate
geweldige
compositie
die zomaar enkel
in schoonheid
gekleed van het
papier sprong
later heb ik
je met kleur
licht en contrast
chique sportief
gegeven waarbij
de harmonie
een opening
naar volmaakt
maakte toen jij
je ziel met glanzende
ogen liet spreken…