Alle inzendingen over die ene tafel

7930 resultaten.

Sorteren op:

zelfs mijn denken

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.136
licht kan dagen niet meer scheiden tafel, stoelt vervloeit tot schijn ’k wil het maanlicht nooit meer kennen - zie slechts autolichten branden hoe zij één na één verflauwen - plaats en tijd en doel verdwijnen ’t avondzwart met bittere steek wil zich met de nacht nu mengen sterren die in plassen deinen en mijn denken geldt slechts jou.…
sunset22 januari 2008Lees meer >

De hoeder van mijn oude eenzaamheid

gedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 7.894
De hoeder van mijn oude eenzaamheid schudt aan de tafel een wilde dans is gestopt wat nu nog moet wordt afgerond willoze twijgen in het gedoofde venster de kop van de helling bezwijkt de andere wereldhelft zal stonds ontwaken ik leg mij neer in de opalen schijnsels de roep van dieren komt tot de deur zacht zal ik straks belijden…

De praalwagen symboliseert het sterven

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.237
Het weten sluist bewust de dood de achterkamer binnen waar de nacht is blijven steken achter half gesloten gordijnen geen Godgevreesd vermogen maar een zekerheid dát nog leeft frêle en diffuse woorden lossen op waar niemandsland grenst aan de kloof waar de ziel zijn eigen wegen kent en aan tafel grimast de grimeur…
elze28 april 2009Lees meer >

Vader

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 617
rondom de tafel geschaard alsof het even weer net als vroeger was luisteren we naar Uw stem vader scheiden doet lijden klinkt het oude lied al twintig jaar bent U er niet meer op deze aard dan klinkt de melodie Lily Marlene Unter die Lanterne Uw lievelingslied in ons hart de wind fluistert Uw zijn bij ons zo samen dood is niet…
windwhisper13 augustus 2009Lees meer >

Vijverbos

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 524
Het sprookje was een metafoor voor mijn illusie er kwamen dieren in voor en een fijne prinses soms gingen we op zaterdag naar de markt hier in de buurt lagen prachtige vissen op een tafel met vlaggetjes in hun ruggen beeldde ik mij ijzeren palen bomen bomen van ijzer als beton in de wind en alles wat ik vasthield liet ik weer los…
mobar22 april 2010Lees meer >

van muur tot muur

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 652
de wereld stuitert binnen angsten en een vaag gevoel onwezenlijk versnippert haar besef dat wat ik uit mijn ogen geef niet veel meer is, dan een dochter geven kan: verstand vervalt, slechts haar momenten tellen alles draait zich: bindt de muren rond wat tafels en een stoel maar- welke ooit van haar was- ziet ze niet ze ziet slechts…

Maandag

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
Zwemmend door de aarde Zak ik langzaam weg Mijn lichaam schokt Een oog dat zich opent Voorwerpen op de tafel Schimmen in een auto De deken om me heen Genieten het antwoord Ik slinger als een aap Het plafond vol haken Mijn hoofd draait mee De glimlach die niet wijkt Op het feest met onbekenden Alleen en toch verbonden Zet ik je in…
René Turk10 januari 2012Lees meer >

Verkiezingstijd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
Aan tafel wordt gesproken over de politiek. Vader en zoon dienen elkaar van repliek. Verschillende partijen passeren de revue. De zoon gooit nog een balletje op over de CHU, en had je vroeger ook niet een boerenpartij? Die man, heette hij Kieviet? Hij kijkt daarbij naar mij. Boer Kieviet, boer Kieviet?…

Muren kenden schaduwen

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 650
met kaarsen verloor de schemering zijn licht vlammen dansten warmte en intimiteit rond fraai gedekte tafels maar de muren kenden schaduwen van mensen die worden gemist waar vroeger het café nog vol liep bij de reünie speelt nu het gebeuren in zaal twee het afscheid is weer zwaar maar altijd zegeviert de hoop op een weerzien…
wil melker28 september 2011Lees meer >

Bluspakket

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
Hún papa had een bluspakket hij was hen goed gezind zij voelden zich veilig Hij had sinds kort een blusdeken een nablusdoek een dooflapje en een Gebrauchsanweisung die hij aan tafel voorlas (hun eerste duitse woordjes: 'farbe' en 'grau') Alle papa's doden risico was het zelfgesneden imago dat ons mensen van goede wil aankleefde…

nu is het herfst 2

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 436
De bui die als een mitrailleur over het terras raasde Zaten we daarna in een pijnlijke zon die nog even herinnerde aan zomer Donderdag was nog tropisch en nu waren we al blij met dit Inmiddels droogden stoelen en tafels wat op en verschenen de kranten met het vreselijke weer daar praten we dan over en verdrijven de tijd terwijl…

Samen jagen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 659
Je ligt onder de tafel en zucht. Aan de ketting. Baasje en vrouwtje aan het bier. Je kijkt me hoopvol aan. Ik kijk begrijpend terug. Jij hebt heimwee. Heimwee naar de wolf die jij ooit was. Ik heb heimwee. Naar de aap die ik eens was. Laten we samen gaan jagen. Even weg uit jouw hondenleven. Even weg uit mijn mensenleven.…

warm

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
ik huis er, onder boom en blad elke stam vertelt me dat verhaal van mooi en goed daar verder wonen paarden en er woont wat vee tussen het tijdstip van een koude wee en eindigen in niet veel anders dan de smaak van ergens aarden voor mijn deur een tafel, ondersteund door het gevoel van elke stoel waarin gastvrij geleund het kussen…
switi lobi8 november 2013Lees meer >

Bedtijd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
De oude uitgebluste man zit op een manke stoel aan tafel in zijn kamertje van het bejaardenhuis. Zijn geest doet het nog aardig goed doch levensvreugd heeft hij niet meer, de grauwe sleur van eenzaamheid stompt af zo op de lange duur.…

bewust ter zijde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 457
op de tafel met het blad nog onbesmet, rust de bijbel van zijn alledag in een eeuwenoud verlet, waarin het Woord geen aambeeld zag om ooit gelijk te krijgen ach, de hamer en het staal ze slaan er zonder omhaal, of respijt het één nog harder dan het ander als in weerwil van elkander reeds de oudste steen zich splijt de barst begaat in…

PATRONEN & PRENTEN VAN WINTER

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
En dan drukt winter zijn stempel op pad en perk in mijn tuin Jaagt wind en metgezel sneeuw tussen struik en boom hun laatste blad verloren De prietpraat tussen fris groen van bol en knol met stilte bedekt De tafel voor vogels door mij gedekt, de vetbollen gehangen Dempt even...…

Geen krassen in het goud

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 398
Roest van vergane rozen in vuile vazen, stof op de tafel, ooit met liefde gemaakt van de botten van een beukenreus naast de oude brieven handgeschreven schetsen van twee zielen, eeuwig jong zonder beslommeringen geen krassen in het goud van de beloofde trouw geen onbestemde vragen of dubbele twijfel die wroet en woelt tussen…
Zywa13 september 2019Lees meer >

Maxima en minima

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
wat een verademing zogezeit immers de vragende man aan tafel had haar met een bundel verblijd. zij sprak en likte als het ware aan een slagroomwafel; dit had iets van intens bidden voor een stevige maaltijd maar de toon was al gezet, vóór de “alledaagse” diepgang enkele woorden van ’n dichter.…

Poëzie in Doesburg

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 599
rotsvast staat daar die gelouterde kerk van eeuwen onheil en teistering verlost door de hoge smalle ramen van de basiliek valt zo teder het lentelicht naar binnen ziet de een de ander als mensen zich aan die lange tafel buigen naar elkaar? wat wisselen ze uit is het veelspraak samenspraak een monoloog misschien?…
J.Bakx3 februari 2025Lees meer >

Ook zij verrijzen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 375
overal waren de kapelletjes warm en walmden vele kaarsjes dansend licht dat vrede sticht waar het buiten guurt weten mensen hun huis en haard met de feestelijke tafels gevuld met allerhande lekkernijen bier al koud en wijn op temperatuur met de hand op het hart vol goede voornemens belopen zij weer het goede pad…

Ik ben alleen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
De regen tikt zacht Ik staar naar buiten Zoek naar jouw vlagen In de forse bries De klok beweegt traag Tijd doet pijn Zonder jou Wil ik hier Niet meer zijn De ijskast leeg Mijn kleren in het rond Blikjes op de tafel en Blikjes op de grond Nu jij hier weg bent Heeft schone schijn Zijn venijn verloren Ik ben alleen Met niemand…
Beninga5 februari 2026Lees meer >

Na ene zware Krankte (1785)

poëzie
3.5 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.897
Daar stond op een teedre Bloem, Van God op aard' geplant, Om tot zijne eer te bloeien. De vruchtbre morgendauw Droop mildlijk op haar neer, En deed haar welig groeien. De wandlaar, die haar zag; Die hare scheuten zag; Gaf dikmaal haar zijn zegen: "Groei" sprak hij "Bloemtjen groei; Voor zeis en storm bevrijd; Gedrenkt…
A.C.W. Staring20 september 2021Lees meer >

Mij brandt dit ene grote verdriet

poëzie
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.286
Mij brandt dit ene grote verdriet, ik kan niet vinden, wie eens om mij het leven liet, die jonge hinde, dat jonge kindje, die jonge bloem, die ochtendwolk, die nachteroem, die witte ster, die bloemewinde, die jonge hinde.…

brieven aan ene onbekende I

poëzie
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.947
De verre wind, die over de aarde ruist, Het smachtend ritslen fluisterend door de blaren Die van geen zwijgen weten of bedaren, Daar ene ziel, begerend, in hen huist,- Hoe wordt dit één op ééns met wat er huist, Diep in mijn ziel: begeerte om op te varen, De vlakten ver, verschieten te overstaren Tot waar dit land de luide zee ombruist.…
Hein Boeken16 oktober 2019Lees meer >

Altijd die ene hand. - voor Koen Stassijns

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
halverwege van hier naar later hij kneedt de taal vult de scheuren in het schrijvend hart poëet van vuur en ijzer kenner van ogen van naald en storm meester van karmozijnen woorden van geheimen van het licht schilder van bloesemend verlangen in dichters handpalm geschreven en alleen maar dit: van hier naar later altijd die ene…
J.Bakx30 maart 2023Lees meer >

Een schot voor open doel

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Met een sierlijke gratie Vol van souplesse uitgevoerd Bijna tot een kunstvorm verheven De adrenaline giert door het lichaam Spieren in het dijbeen spannen zich aan Wachtend op dat ene moment Dat ene moment waarop de explosie losbarst De mensen gaan staan op de banken Hun geschreeuw wordt als maar luider Vaders die hun zoons opzwepen Het…
JRH5 augustus 2009Lees meer >

Avondeten

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.153
Het enige wat ik vrees Is dat ene moment van de dag Het hoeft maar 1 beweging te zijn 1 geluid Of jij staat op En loopt naar me toe Een klap Een schop Een gil Geschreeuw teistert mijn oor Dan ga je weer zitten En eten we verder...…
Lisa Loeb2 november 2002Lees meer >

Liefde

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.333
Dan zal ik dansen, Dansen, walsen, zingen, springen, Springen dwars door het heelal, Alleen maar om dat ene te vinden, Vinden wat ik toch nooit vinden zal.…

Boom-stamboom

snelsonnet
3.3 met 43 stemmen aantal keer bekeken 3.355
De ene kenner zegt zelfs: er zijn eiken Die duizend jaren hebben zien verstrijken, Een ander echter noemt die schatting fout. Alleen Irene kan d'r achter komen; Die kan het gewoon vragen aan de bomen.…

wit satijn

hartenkreet
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.558
in het diepst van haar hart ligt ongrijpbaar verlangen verdriet van een leven tranen gehuild geluk ontglipt haar gesloten handen dat ene moment in liefde gekend waar zacht gefluister troostende woorden haar nachten kleurden in wit satijn…
danny cant.12 januari 2004Lees meer >