2736 resultaten.
Hun zwepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
466 wankelend scherft
realiteit uit eigen
spiegelbeeld het is
weer mooi geweest
in vervlakking eist
de top beloning
hun zwepen hebben
lang genoeg geslagen
striemen tekenen de huid
als aanklacht in de kleine
letters van het leven
zij zijn volledig uitgebuit
het is voorbij
gelieg en belogen zijn
bedrogen willen worden
voelen eindelijk…
Mijn reis naar de 'Ware"...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.569 Eindelijk bij elkaar!…
Soms
gedicht
3.6 met 33 stemmen
20.274 Ik houd me dan doodstil, verbaasd
dat niemand hem hier ziet, mijn spel:
hoe ik zo lang al uit de moederbuik vertrokken
nu eindelijk rusten mag in vaders vel.
------------------------------------
uit: 'Levenslang vrij', 1994.…
Broddelleven
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
811 vertrouwen in
toegedekt door een winterdeken
gekleurd en wel onder de warme wol
verstrengeld, opgewonden
maar tegelijkertijd geknot
wachten twee breinaalden geduldig
tot de eerste steek valt
en het ophalen kan beginnen
ik sla mijn sjaal nogmaals rond
mijn ranke hals om elke kou
buiten te sluiten en vraag
me af wanneer de broddellap
eindelijk…
Pirouetjes
netgedicht
4.8 met 50 stemmen
494 ze loopt
niet meer
maar danst
gewoon op
de muziek
van buiten
waar vogels
pirouetjes al
oefenend fluiten
pas later
komt verkeer in
golven op gang
het groene
ritme duurt
nooit erg lang
voeten walsen als
partners toeterend
afscheid nemen
daarna ben jij
weer helemaal
alleen op straat
is jouw muziek
eindelijk weer
je…
wintersport
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 vogels en vlokken vliegen
tot eindelijk
de laatste slok
wanneer de deur geopend
wordt teruggedeinsd
en ik zie hoe condens
keer dan en schiet
in warm textiel
in de tuin min tien
wie niet weg is bevriest, helaas
nog niet gegeten vogels
duiken gretig
dan vlug sla rug en met handen
vol honger liquideer ik het uur
wanneer haar leeuwinnelijf…
Zijging
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.028 Wat ik eindelijk heb verlaten
is niet meer waard dan stof.
As van een ziel verstuift
de dwaas die me heeft bezeten.
Wie ik ben is op slag verbrijzeld
zonder dat ik het wist versleten.
Een schaterlach van een demon
galmt na in mijn laatste nacht.
Licht bindt de omstandigheid
waarmee ik nu word benaderd.…
Maar één gevoel
hartenkreet
3.0 met 29 stemmen
3.212 Eindelijk voel ik het weer
en ik denk maar één gedachte
ik voel maar één gevoel
dat waarnaar ik zolang smachtte
dat hartstochtelijke doel
Je geeft me er zoveel van
het voelt alsof het nooit op zal raken
dat gevoel dat nooit beter kan smaken
dat lustgevoel te houden van
te zijn in de ban
Jij bent het
die ik gelukkig ga maken
ik zal je…
Keramiek
gedicht
4.3 met 98 stemmen
10.384 De strijd van land en water
eindelijk beslecht door
turf, het warme bruine goud
dat voetafdruk en plantenrest en
mensenhand verbindt
tot troostende, behaaglijke warmte.
Het uitgeklede veen blijft achter
en vertelt van dingen, voorbijgegaan
als trage platte schepen.…
Een vliegend flaneren
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
480 na ruizelen en suizelen
op warme zomerdagen
lijk je nu toch
eindelijk te ontwaken
toont nog met
ingehouden adem
je opgespaarde kracht
pas als jij weer
bolle wangen lacht
waait de rode stormvlag
dan zie ik mijn muze
weer laveren op
de vlagende wind in
een vliegend flaneren
waarbij haren
hoog staarten en
je jas openslaat om
krachten…
lange liefdesnachten
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.399 wij wonen in ons, als steeds
worden nekhaartjes opgeladen
voegen zich vormen
willig in elkaar
frivool het weten
van buitengesloten nacht
ik tast mij jouw schaduw omhoog
mijn zwijgen lacht
wetend wat gaat komen
en dat ik jou niet onberoerd laat
aan melkwitte borsten
die jij mij eerst plagend onthoudt
geef ik mij over -
eindelijk weer…
Dit wondertje
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
403 een stukje van je lach
die jij mij liet zien
toen ik je toch nog
heel plotseling zag
totaal onverwacht
trad uit een samenloop
van omstandigheden dit
wondertje in het heden
mijn hart sloeg over
toen jij er was en
alles weer jouw
stralende liefde gaf
volmaakt is het
enige woord dat past
als wij samen zijn voelt
de wereld eindelijk…
"Op zoek"
hartenkreet
3.6 met 23 stemmen
1.694 Uiteindelijk kan inzien:
ik ben oké, ik mag er zijn,
en eindelijk mezelf herken.…
Sin-die, please
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.903 Jij kwam 's nachts laat thuis
hard huilend en dronken
omarmde mij
huilde tranen met tuiten
mijn schouders nat
ik heb iets verkeerds gedaan
het spijt me zo
ik zal het nooit meer doen
echt waar
want ik hou alleen van jou
kotsend van weerzin hing ik in de wc
vanaf dat moment brak mijn laatste stukje af
en kreeg er eindelijk
die vuursteen…
Voorjaarsverliefdheid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.063 De lente dan, was eindelijk gekomen
tegelijk met de vrouw van mijn dromen
en ik geloofde alles wat ze zei
op die eerste heerlijke dag in mei.…
't Woord gekooid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
2.526 Liggend in je vormen
Jij in die van mij
Voorbij zijn de stormen
Genezen de wonden
Geslagen door het woord
Sprakeloos de monden
Woord en weerwoord uitgeput
Eindelijk van rede vrij
’t Woord gekooid, de zinnen los
Vreeën we de hoofden leeg
Hijgend, nu van daden
Tot we niet meer konden
Ondanks alle bomen
Zien we weer het bos
Laat ’t woord…
Herinneringen in zwart wit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
415 ik had de luiken van
mijn comfortzone gesloten
verstoken van buiten hield ik
herinneringen in zwart wit tegen
het steeds donker wordend licht
hagen en struiken
groeiden woekerend dicht
in hun wanhopig zoeken
naar de laatste streepjes zon
herfstte het groen in schaduw alom
ik weet van buigen en barsten
heb mij eindelijk vermand
ben uit…
Krijn
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
596 Eindelijk heeft ook Nederland zijn Neanderthaler.…
Dwarrelt zacht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 ontwaak
kijk verbaasd
naar het eind van de nacht
iets dwarrelt zacht
in eerste blik
raakt glinsterend het licht
kaatst en zet vaart
verdwijnt abrupt
flitst even later weer terug
waar het speelt langs
muren en grachten naast mensen
die verrast op de tram staan te wachten
het proeft en ruikt
naar anders en nieuw
vandaag is eindelijk…
Een wegwuivende lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 zoekend naar begin en einde
ogen vragen om
bevestiging met een diepe zucht
wel heen maar nog niet terug
het pad van rozen
was voor jou nooit weggelegd
jij hebt er mij niets van gezegd
dan viel er stilte
overgaand naar orde van de dag
ontwijking door een wegwuivende lach
lijnen breken waar zij zijn verhard
herinneringen spreken eindelijk…
Ik vraag me af
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
556 Ik vraag me af
zal het bij jou
zo anders gaan
als bij mij
dat je los komt
van alle dingen
die je deed of
niet hebt gedaan
nu komt er bij mij
ruimte vrij om
geluk te hergeven
ik voel en ik zie
dat de nevel van vragen
het gevoel dat ik faalde
optrekt
in een tijdloos even
ben ik eindelijk los
voortaan loopt er
een bekend pad…
Gepeins en overleg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 was geen race
tegen de klok
maar wat moest
werd ad hoc opgehoest
nu korten uren hun minuten
met gepeins en overleg
de tienden van seconden
zijn al verder van mijn bed
het razendsnelle kaatsen
over een reclamestunt
is vervangen door de koffie
met een chocoladepunt
bestaan lijkt zijn
hectiek en snelheid kwijt
of nemen wij nu eindelijk…
In poëtisch schrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 ik heb de bron gevonden
ben ineens verlicht
ken alle inns en outs van
morgenstonden in poëtisch schrift
dans op wolken
speel met zon en maan
schemer zacht met kleuren
als mensen slapen gaan
eindelijk zie ik
als ik naar iets kijk
voel een warme bezieling
in dagelijkse werkelijkheid
los zand is nu gebonden
door water uit de bron
aarde…
Storingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 kille emotie
deed mijn ogen regenen
in een woordloos snikken
mijn wezen te fragiel
om te relativeren
te aanvaarden
jouw boomsterkte
je stalen veerkracht
even te hard
voor mijn tere zijn
als je merkt dat
mijn verdriet echt is
voel ik de warmte
van je handen
je tederheid troost me
ik vlei me tegen
je brede schouders
kan me eindelijk…
Tot binnen buiten werd
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
437 weer roept angst
met hol geluid
dat voortvluchtig
verre vleugels krijgt
echo’s kaatsen
hun niet thuis
gevoelloos tegen
zwarte muren
mijn citadel waar
stemmen dwalen
zonder verhalen
omdat een oor ontbreekt
waar tijd
vandaag vergeet
omdat gisteren
alles overschreeuwt
heb stilte laten groeien
tot binnen buiten werd
zie eindelijk…
vriendschap is zo ontzettend mooi
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.646 Ook al had ik wel eens halve vrienden
Die mij bespeelde wanneer ze me nodig hadden,
Maar nu weet ik het te omschrijven wat nou
Echt de betekenis is van ware vriendschap
Nu ik jou eindelijk heb ontmoet op mijn levenspad.…
Intens geluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 mooi
het vergezicht met bergen
dalen groen na warme dooi
surfte snel en kon
je bijna raken in
groenblauwe golven die
de hoogste omslag maakten
voelde de hitte
van je inwendig vuur
wist de grootsheid in erupties
aan je voet de stralende natuur
zag je onder mij verglijden
daalde langzaam door de lucht
kon de stilte en jou smaken
eindelijk…
Monologen als dromen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 van mensen
zonder geluid en publiek
expressieve mimiek
voorkwam schamen voor tranen
en het stokken van adem
pas achter het vallend gordijn
mocht ieder zichzelf weer zijn
in een demasqué van gevoelens
heb de scenes gelijmd
decors uit het leven genomen
geen monologen als dromen
met publiek en geluid
kunnen mensen weer spelen
eindelijk…
Zomaar een glimlach
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
565 Zomaar een glimlach
naar het oude vrouwtje op de straat
dat moeizaam loopt,
naar de zware roker die het niet kan laten,
naar het kind dat verwonderd is om de regen,
naar de bloemen die dankbaar zijn
om eindelijk wat water,
naar de lindebomen die weldra
weer hun geur verspreiden en me
doen terugdenken aan mijn kinderjaren,
naar de zon die…
Hartslag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
529 Het was eindelijk weer
het jaar van de cicade
zoemzingend in loklicht
en bewegend in priemgetallen
bovenkomen en verwekken
als kunstvorm
de aarde als dekmantel
kleur als kapsel
paladijn terzijde
een kort manifest
terug naar het onderaardse
onzichtbaar geduldig wachten
op het onverwachte
diep in mij klopt vandaag
het hart van de…