1341 resultaten.
Hysteria
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
714 Ze waaieren weg, de stroming op
naar het zuiden
onze vrijheid woedt welig en tiert volop
op naar het zuiden
onze vrijheid onze val onze
trots op naar de koele verdoemenis.…
DE TAVEERNE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.471 Poes spint er bij de koele haard;
en van de wanden schouwen
diep ernstig op de zwijgende waard
Feldmarschall Blücher en keizer
Wilhelm en der alte Fritz,
mannen van staal en ijzer,
een groenomlauwerde heldentrits.…
porseleinzwammetjes
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
3.443 twee zwammetjes van porselein
heel frêle salon damesachtig
glanzen van slijm op hun bolletjes
van onder opwindend transparant
lammelletjes om doorheen te kijken
ze kleuren wit tot ivoor zo koel
welzeker kwetsbaar in hun gevoel
heel diep daar binnen dan
moeilijk ze daar precies te raken
om gewoon ‘ns te kijken
of ze kreetjes slaken
in…
Tijd
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.150 Door het gras waait een aangenaam koel briesje.
Het stille schouwspel, geeft mij het gevoel een onmisbaar stukje te zijn, in een wereld van dromen en realiteit.
Door dit korte moment buiten de tijd, voel ik me verbonden met de wereld om mij heen.
Niet zozeer de mensen, of de dieren.
Maar alles bij elkaar.…
Droom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.156 het is alsof ik uit een diepe slaap ontwaak
ik open mijn ogen en zie dat het donker is
de maan staat hoog aan de heldere hemel
en beschijnt het grasveldje waarop ik lig
een koel briesje verdrijft de zwoele warmte
ik draai mijn hoofd opzij en zie jou
je ligt naast me en kijkt me lachend aan
jouw helderblauwe ogen glinsteren in het maanlicht
en…
VERLOREN
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
655 smeulend, vurig, krachtig idioom, vol passie,
die soepele, krachtige spieren die zich tekenen
vlak onder blanke huid, onder blauwgeaderd vel,
ik voel me schuldig en betrapt op schoonheid,
intense schoonheid van huid, lichaam, heldere ogen,
betoverend, die zachte huid van handen,
betrapt op schoonheid van intens verlangen,
je danst langs het koel…
Moeder Aarde en de mens
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
656 aardse dal gedacht hebben
we wandelen over kronkelige paden
soms zijn ze bedekt met
keien of zitten er kuilen
verscholen in het wegdek
wie struikelt er nooit
die zich weer zal oprichten
en verder gaan het eigen pad
dat leven heet
hier vind je wat
daar laat je wat
altijd zijn er vrienden
als mooie bloemen
ze verwarmen hart en ziel
koele…
Farao Kavafis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
555 Kavafis)
Een Griekse liereman uitte zijn tederheid
voor het stadsleven in Alexandrië,
waar de geliefde moederschoot hem baarde,
baarde hij met woorden zijn piramide -
zijn donkere ogen zochten het oude mysterie
en de vrije liefdesuiting, geheel naar zijn aard,
die niet gestorven of verstikt is geraakt,
die als koele wijn het hart verwarmd…
Somewhere
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.410 Misschien zijn wij nu vrienden, en misschien
zal morgen reeds alles vergeten zijn:
wat goedheid van je, meer dan ik verdien,
een koele bries, een korte medicijn.
Ik zal weer zijn dezelfde die ik was
vóór ik je kende, en toch, in dit moment,
wil ik geloven dat dit smal terras
de Wereld is, en zelfs der Wereld end.…
Sneeuwstilte
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
862 donzig wit, bedekt zij alles wat ik vergat,
verbijsterend mooi, de stilte die de sneeuw laat horen,
elk onbeschoft, ja onbeschaafd geluid dempt en dempt ze,
ze streelt de stoere, puntige stad met haar zachte handen,
ze steelt het geluid van dronken, opgeschoten jongeren,
ze gunt merel en roodborst een akoustische witte kathedraal,
ze kust koel…
De kleine bedelaarster
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.898 Och, sluit niet uw oren zo koel voor mijn klagen:
De nacht is nabij, en ik bibber van kou;
Mijn moeder is krank van gebrek en van rouw:
Och, geef mij wat brood: ik zal nooit u weer vragen.
Neen, noem mij niet lui, niet vrijpostig en stout;
Ik zou wel zo graag leren breien en spinnen!…
Alter Icarus
hartenkreet
2.5 met 21 stemmen
1.476 Zelfs wij, de architecten,
Vergaten onze weg naar de vrijheid
En dwaalden door de koele krochten
Wimperslag - de tijd geeft vleugels
Onwennige ledematen van was en veren
Zonlicht nodigt ons hoog uit
Voeten los van de vochtige stenen
We stijgen op in hemels blauw
Mijn vlucht duizelt
Stormt door Helios' vlammen
Duikt door het kolkende schuim…
Wreed buitengegooid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
548 Het is oudejaarsavond en jij hebt
me ineens op straat gezet als oud
vuil, ik huilde aan één stuk door,
maar jij zei koel 'Wil je nu gaan!'
bijna emotieloos, terwijl we deze
ochtend elkaar nog eindeloos kusten,
terwijl je vannacht nog zei dat je
zo bang was om me te verliezen...…
Uitgestorte liefde en Meer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 Ik liet je liefde uitvloeien over
de duinen vanaf
mijn duin
Verzamelde vuil uit mijn leven
mijn tranen bleven steken in
mijn koele hart
hangen in de duinovergang
voor het zilveren licht
over de blauw grijze golven
gekamt met witte koppen
Tot ik eerst achteruit
dan vooruit dit
water verliet
mijn eigen
water de ruimte gunde
Me liet…
Volle maansmagie – 3-
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 0-vervolg-0
Koele wind strijkt door hun haren
rug voelt koud, hart verwarmd
de nachtvlinder begeleidt
een bijna perfecte landing
Als een paraplu
vouwt ze de bezem op
steekt hem in haar wijde cape
Het is rustig op de snelweg
op de vluchtstrook liggen de restanten
van wat de mensen zoal wegdoen
tussen kleine en grotere dieren
die niet…
Slot: De terugkeer van de koning
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
704 wijsheid
van krachten oud en ongekend, de wortels van zijn wezen
Hij heeft de Goden raad gevraagd, de sterren leren duiden
langs bergen, boom en beek gegaan, las ziel der kleine luiden
Gelouterd door de IJzerbron
nam lichtkracht toe tot aan zijn mond
Zijn steengeslepen lichaam
werd één compacte krachtbaan
Toch is zijn ziel gebleven, een koele…
Landingsbaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
420 De landingsbaan is vrijgemaakt, lieve Godin,
je kunt kalm en ongehinderd landen, er zijn
geen wraakzuchtige draken met dodelijke
intenties meer in de struiken verborgen,
mijn tovenaarstalenten garanderen je optimale
veiligheid, ik heb de champagne koel staan,
weelderige bloemengeuren zullen je bedwelmen,
doodse elementen zijn voorgoed uitgeroeid…
Jenever en liefde.
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.338 Bij liefde en bij jenever
Blijft hoofd noch boezem ooit koel,
En 'k smaakte vaak van beiden
Een bijster prettig gevoel.
Jenever beide en liefde,
Wat zoetheên bieden ze ons aan!
Wat zeeman, die zijn leven
Hun invloed kon wederstaan?…
Ballade van de Badmeesters van het verdronken Kalfje Helena.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
791 En hij gromt tussen zijn tanden
terwijl hij grijnst naar alle stranden
en blikt naar borst en bil en been:
‘Wij zijn zo door die crisis heen.‘
Koele kikker Rutte buigt
en zegt: ‘Ook ik ben toegejuicht.
Of het een onsje meer mocht zijn?
Nou, ik ben heus geen Albert H….!…
Makker, de dag is óp; lóóp, om je deel te halen
poëzie
4.7 met 3 stemmen
998 Een donk're rozelaar, een vroege verzen-schrijver,
Een bronstig peerd, dat draaft, de lucht welft stil en strak,
Een vogel rijst en daalt en scheert de koele vijver...
Makker, de dag is schóón, die door de windsels brak!
Hij schrijdt in jong geweld en spilt zijn vreugd en ijver.
En géén keert leeg naar huis, die hèm de hand toestak.…
GEËTSTE PRENTJES.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.059 [Niets is nu aangenamer dan in 'n koele kamer rode wijn te slurpen bij kleine teugjes en met de pen op 't papier in 'n gearceerde schemering]
Met pennenkratsen op 't papier te teek'nen,
Als met een etsnaald op het harde koper:
Een veenplas op een landschap tegen avond
Of zielenbeeldjes, met een fijner lijn
Dan 't scheren van een strohalmpje…
Heel ver.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.440 Ik wilde ik kon je in mijn armen nemen,
Dragen heel ver
Langs blanke velden en koele wegen....
De avondster
Zou wel onze vriendlijke leidsvrouwe wezen,
Als over dagmoede landen rezen
Avond- en nacht-
Schaduwen zacht.
Ik zou je voeren langs rozenheg
En vogelwoning.... heel ver weg....…
Plataan in Catalonië
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Naar stam en takken ging de aandacht uit
dragers van schaduw in de zomer
een koele plek voor rust,
of bij avond, feest te vieren.
Mensen, van jong tot oud
somtijds groot en sterk,
de boom hij zag ze, gaan en komen.
Seizoenen daarentegen keerden weer,
door zonnetijd bevolen.…
Rijwieltopper
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
545 Hou het hoofd koel, topper,
en bijt je straks maar vast in de grote
zegetocht van een Tour de France.…
Zalig Pasen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
542 zalig pasen
in een donkere koele
mediterrane tuin op
de helling van de
berg van calvarie
klonk het geroezemoes
van pratende mensen
die als vrienden aten na
het heetst van de zomerdag
een gezelschap vrienden
en volgelingen van de
gedachten van een
vrij land zonder bezetting
met oude rechten op
de geboortegrond sinds
het scheppingsverhaal…
De perfecte marionet
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
582 Er is weinig wat mij echt ontdooit
Heb de media in het vizier
Hun bespelen geeft mij plezier
ik blijf voor het volk
Vooral gewoon leuk vol met humor
Met een zekere een ernst
Ik probeer dit land te tillen naar
Een ander plan
Aangepast aan wat in de huidige tijd
Onder de omstandigheden kan
Iedere keer met een nieuw team
Van spelers
Koel…
Tatoekan
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
536 van ozonrafels in het zenit,
van hun laag ontdaan
zwoele erogene zones
zwellen af en aan
op zwaar gezalfde zonneheuvels
van hun top ontdaan,
zuchtend onder monokini's
zwoelheid - twee tezaam...
...maar van verre roept
Down Under, aan de Oceaan
wie geen zon aanbidt
ten noorden van de evenaar
moet als vogel trekken -
naar het koele…
Ik zie de zon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
448 zie de zon
staan op het strand
de horizon bloedt
waar de zilte zee
rollend het hete zand
bespoelt en bekoelt
wiegend in de gloed
hoop ik en weet
het verschil tussen
hopen en weten
is het grote verdriet
waarom weet jij nog niet
ik laat me omarmen
in zonnestralen
en laat na het warmen
diep adem halen
en adembenemend
wiegen in de koele…
Het komt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Het nieuws sloeg niet in als een bom,
stuitte eerder op koele onverschilligheid,
een oceaan van oorverdovend zwijgen,
er was nauwelijks verzet of strijd.
Mensen stonden als beelden, hard bevroren,
staarden, onder een vlammende lucht
met uitgebluste ogen, apathisch,
geen spoor van paniek, geen vlucht.…
Niemandsland
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
513 Ergens
buiten de bebouwde kom
buiten de bewoonde wereld
buiten de begane wegen
In stede
van de buitenplaatsen
plaatst het zich in volle steden
plasma dichtgegroeide vaten
Kringloop
tussen slib en ader
snelweg tussen de organen
chaos voor een buitenstaander
Ergens
in de koele luchtstroom
myriaden moleculen
ruisend langs het geitenpad…