2059 resultaten.
Scheppingsverhaal
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.993 Maar toen zij op wou bergen, moe, verveeld,
Zag ze in de doos en wist niet hoe ze daar
In passen moesten, keurig ingedeeld.
Want God was streng, maar sliep - dus geen gevaar.
Zij liet ze vallen, zag er niet meer naar
Om en ging vlug naar een mooi engelbeeld.…
Zwanenzang
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
606 Het oude jaar loopt op zijn laatste benen
En strompelt stapvoets naar de eindstreep toe
Zijn haar is grijs, hij oogt ontzettend moe
Hij heeft een stok en kromgegroeide tenen.
Ooit heeft de tijd hem eindeloos geschenen
Hij beet zich in de dagen vast en hoe!
Het ouder worden was voor hem taboe
Dus in zijn lente ging hij keihard trainen.…
Tegen beter weten in...
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
772 zo moe ben ik,
veel te lang onderweg geweest
nooit aangekomen, altijd op stap
altijd net niet
dit zou toch eens over moeten zijn
maar het leven is zwanger van de tijd
die nodig is om dit te ondergaan
de tijd die gisteren toekomst was
maar verder leek dan vandaag
zo ver weg
is het verlangen naar het verleden
dat welgeteld
één straaltje…
mijn lieve moeder
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
2.327 minder
dat is je grootste gemis
je rug gebogen
en slechter ter been
waar is de glans
gebleven in je ogen
en je levenslust
soms hoor ik je zeggen
ik wil alleen maar rust
voel me dan machteloos
en wil ik je helpen
maar weet niet hoe
zo rijg je alle dagen aan elkaar
want je hebt alles al gezien
gehoord en gevoeld
nu ben je alleen maar moe…
De Zwerver
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.699 Geen jachtroersknal, geen klokkenklank
kan d’oude Zwerver leiden,
die, stijf en stram en moe van ’t àl,
zó hopeloos alleen,
een spoor zoekt dat hem voeren zal
ter uitkomste – of waarheen? ……
Vervagen
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.526 Al werd ze wel eens moe,
als hij niet meer wist van wat en hoe.
Met veel liefde heeft ze hem begeleid
en nam ze voor hem alle tijd.
Toch moest ze hem laten gaan,
de zorg werd haar te zwaar.
Hij ging naar een verpleeghuis,
dat werd nu voor altijd zijn thuis.…
Uit de diepte
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
625 Moddersloot
Geen gevaar
Half ontbloot
Water in je laarzen sopte
Van tijd geen gewaar
Nooit moe
’t landschap aan de rand
Snoven het leven
Jij en de rivier dreven
Doake langs de waterkant
Je jeugd waar naartoe
Drijfhout brand
Duden roken
Je kop verbrand
Eendenkroos in je haar
Je Wereld zonder gevaar
Koemist over ’t land
no nintendo…
Aan de avond........
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
697 Aan de avond van mijn aardse leven
Als ik oud geworden ben, zwak en moe
Mij niet meer goed kan voortbewegen
Wilt U mij Heer, dan bijstand geven?
En als eens mijn laatste avond is gekomen
En er een einde komt aan mijn bestaan
Wanneer en hoe dit zal zijn, weet U alleen
Heer, geef dan dat ik bij U thuis mag komen.…
Harmonie
gedicht
3.8 met 19 stemmen
13.642 Vaak ben je voor dat groeien zonder zin,
En toch zo grondig, na de dag te moe.
Een bloem geeft alles. Maar zij is al dood.
Jij bent gespleten. Maar jou wacht het leven.
Zo ben je vaak in niets een lotgenoot.
Een wig lijkt tussen haar en jou gedreven.
Zij wil zich haasten. Jij moet blijven duren.
Jij waakt en fragmenteert.…
VIER KINDJES
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.177 Vier kindjes suste ik in slaap
vertelde vaak verhaaltje AAP
dat kwam uit overlevering
vader, zoon, benadering
ik hield dan jullie handje vast
nadat je moe gespeeld, geplast
de dag in nacht nu overging
wat is het slapen een goed ding
je droomde heerlijk weg en rustte
onbezorgd in het onbewuste
dan keek ik nog een keer
een kusje, vandaag…
VERVROEGD UITTREDEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 Sinds hij uit de levensoptocht stapte
Waarin ze naar het eeuwige optrokken
Hij zich afzijdig hield van slaande klokken
Werd hij een riethalm, stom en stil, verslapte
Zijn aandacht, tot het laatste lichtpunt knapte
Naakt op te gaan in zon en wind kan lokken
Dus nam hij afscheid, moe van struikelblokken
Waardoor zij, in de stroom nog, zich verstapte…
Goedemorgen lieverd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
5.927 uitstraling alles overspoelt
voel dan hoe mijn hart naar jou toe rent
ik heb liefde nog nooit zo gevoeld
Jij slaapt nog…zo mooi om dat te zien
ik lig naast jou en wacht op jouw ontwaken
ik wil niet weten waaraan ik dit verdien
zelfs in jouw slaap weet jij mij te raken
En dan gaan jouw prachtige ogen open
je knuffelt me nog even, een klein beetje moe…
Ruisend riet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
638 bloeien
daar hoort men het ruisend ranke riet
dat daar stil van kleur verschiet
door voortdurend schroeien
van de warme zonnekant
stijlvol is zij hoog geheven
uit den koude grond
tot dat plots haar heer
met zoveel adem meer
blaast in het rond
en doet haar stengel beven
hij slaat haar heen en weer
met zijn brute kracht
doch als hij moe…
Hoe vergaat het U?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.223 Ik ben moe weet u
Zeven miljard telt de teller reeds
Allen wachten ze op mij
Verwachten mildheid zonder pijn
Verlossing van dit ondermaanse
Maar laat ik u niet verder belasten
Vertel mij, hoe vergaat het u?…
ENGELEN BESTAAN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
3.517 weet het zeker ze bestaan
ik laat ze altijd maar begaan
ik weet ze zeker dicht bij mij
ik zie ze ook, een hij, een hij, een zij
ik weet waarvoor ze bij mij zijn
ik moet leven naar hun levenslijn
ik weet ook wat ze willen
ik volg zonder er zwaar aan te tillen
ik weet nu wat ik in dit leven moet en doe
ik voel me sterk en word nooit moe…
Hallo, hiero!
gedicht
3.7 met 3 stemmen
5.450 En jôh, me moe maar kroten koken!
Hé, weet je nog die Hoogstraat dan?
Precies 1 kilometer lang!
Schiedamsedijk! Die meiden!
En hop, de hol op met zo'n kar!
En toen, die bommen op je knar!…
Ze reden auto
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
608 hij zou haar er ergens
een verlaten straat
een rotonde
een parkeerkelder
er ergens uit lazeren
en draaide elegant
met twee lange vingers
aan het leren stuur
zij zweeg verbeten
moe van woede
zat van donderpreek
dan laat hij zijn hand
verzachten en in
haar nek
rusten, een
elegante hand,
haar lieve man
hij neemt haar hand,
troost,…
doodmoe
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.299 moe gevochten vroeg ik de dood
wordt het niet eens tijd?…
FAKEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
629 Je zo weinig mogen vertellen, want je bent die sleur zo moe
Vaak is het dus verzwijgen of wat faken, ach zo komt het niet echt goed.
Jij was steeds mijn steun of meer nog mijn grote toeverlaat
Het respect voor je primeert wel geen excuus voor domme praat.…
Klinkerwerker*
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
829 Zijn vrouw was het na jaren moe
en voegde hem wat narrig toe:
“Je moet eens duidelijk gaan spreken.
Ik houd niet van je spraakgebreken,
onze liefde raakt bekoeld…”
Hij zei: “Ik snp wt je bedoelt …
Ik zl eens prberen
Btr te articuleren …”
* klinkerwerker is Vlaams voor stratenmaker…
Chronisch ziek zijn
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
809 gemaakt
tot wie je nu bent
Alleen die ziekte
daar raak je nooit aan gewend
Wees blij met wat je nog kan
somber om wat je niet meer kan
jezelf kunnen zijn kan je vergeten
wijzig gerust je plan
Kon iemand het maar even overnemen
zodat ik kan doen wat ik niet meer doe
de iemand kan zijn wie ik werkelijk ben
en ook niet meer zo vreselijk moe…
Aan de avond....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
520 Aan de avond van mijn aardse leven
Als ik oud geworden ben, zwak en moe
Mij niet meer goed kan voortbewegen
Wilt U mij Heer, dan bijstand geven?
Eens aan de avond van mijn leven
Als ik misschien niet veel meer weet
De mensen om mij heen niet meer ken
O Heer, wilt U mij dan niet begeven?…
Mijn Grootje en de Grooten Oorlog
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
906 zij was het korenblonde meisje
met sproeten als een sterrennacht
op klompen langs het smalle pad
de lange weg naar het oude dorp
de hemel kraakt, de stilte kruipt
Duitse ulanen op hoge paarden
als moe geplaagde horzels
in hun Grooten Oorlog, slaan de avond blauw,
het volk huilt, het dorp brandt, de onschuld
sterft, de nacht likt het zwartgeblakerde…
Aan de avond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Aan de avond van mijn aardse leven
Als ik oud geworden ben, zwak en moe
Mij niet meer goed kan voortbewegen
Wilt U mij Heer, dan bijstand geven?
Eens aan de avond van mijn leven
Als ik misschien niet veel meer weet
De mensen om mij heen niet meer ken
O Heer, wilt U mij dan niet begeven?…
Naar het Evoluon.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 En moe.
De bezoekers van nu dragen een pak.
Business-events, de hele rataplan.
De organisatie is er glad en strak.
De oude sfeer volledig in de ban.
Daaraan heeft mijn geheugen lak.
Ik heb er nog een suikerlepel van.…
Aan de avond
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
487 Aan de avond van mijn aardse leven
Als ik oud geworden ben, zwak en moe
Mij niet meer goed kan voortbewegen
Wilt U mij Heer, dan bijstand geven?
En als eens mijn laatste avond is gekomen
En er een einde komt aan mijn bestaan
Wanneer en hoe dit zal zijn, weet U alleen
Heer, geef dan dat ik bij U thuis mag komen.…
Dodelijke voetzool
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
451 maart tweeduizendtwintig
het jaar dat de geschiedenis in zal gaan
als het jaar van dood en verderf
o dagen van nacht
en ontij toen de zwarte vogels
zijn overgewaaid en onze plannen doorkruiste
het verderf ons voor de voeten liep en zijn
dodelijke voetzool plaatste op onze
persoonlijke vrijheid
o dagen van isolatie
en onzekerheid moe…
DE OUDE BOERDERIJ
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
922 pa moe kinderen en opa
allemaal moesten ze mij
vergeten en verlaten
en ik hen en de geur van
hooi en het zwiepen van
koeienstaarten.
de trouwe treurende
ogen van de hond en
het glimmende zwarte paard
nooit zie ik ze terug.…
De kleine tuinman
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 heggenschaar
snoei een takje hier, een twijgje daar
net als mijn opa vroeger deed
die kon het goed, als je dat maar weet
ik hou zoveel van bloem en plant
ik graaf met mijn handen in het zand
en soms ga ik de planten water geven
tuinieren is mijn lust en mijn leven
vandaag kom ik er echter niet aan toe
ik ga naar het kerkhof met mijn moe…
Sneeuwklokje
netgedicht
4.0 met 65 stemmen
602 Er was er eens... een sneeuwklokje
Een bloempje teer en wit
Die wil zo graag de lente in
Moe van de winterzit
Een winter koud en nat en grijs
Ze hunkert naar de zon
Oh als die maar eens schijnen ging
Oh als dat maar eens kon
Zo'n dag waarop je warmte voelt
Van gouden zonnestralen
Waarvan je weet dat het bestaat
Niet enkel in…