1554 resultaten.
De mist
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.596 De mist, onzeker,
dan grauw, dan bleker
hangt om ons heen.
De schim van stranden,
van lage landen,
verzonk, verdween.
Wij turen, turen
door eenzame uren
en dan, een wijl, -
als vanuit dromen
tot ons gekomen, -
verschijnt een zeil.
Wij zien, - een rimpel
in 't licht, - de wimpel
hoog in de mist
voorbij ons drijven.…
Zoektocht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
872 Eenzaam verloren
verwikkeld in onzekerheid
mezelf weer bekoren
wordt de hoogste tijd.
Waar was ik toen
ten tijde van verlaat
kan ik het nogmaals overdoen
opdat het me beter afgaat?
Speuren, zoeken een lange tocht
bewandel vele wegen
heb ik op de juiste plek gezocht
waar kom ik mezelf nu tegen...…
Liefdeszwendelaar
hartenkreet
4.6 met 26 stemmen
2.476 Dank je voor al de onrust
welke je deze nacht weer bracht
Jouw loze beloftes van weleer
je mijn hart hebt afgeslacht
Dank je voor de onzekerheid
alle hoop de angst en pijn
Liefde vol liefdeloosheid
hoe respectloos kan je zijn
Dank je voor al je verzinsels
ik weet wel weer genoeg
Je laat me keihard vallen
terwijl ik je op handen droeg…
Marietta.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
853 Kijk niet vooruit, de toekomst is onzeker.
Kijk niet naast je, Marietta, ze is er niet meer.
Vraag je niet af waarom.
Kijk omhoog, daar zal ze zijn.
Ze zal schijnen in jouw donker.
Ze zal schijnen voor jou,
Marietta.…
Zekerheid
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
975 Men kan zich verzekeren tegen veel zaken
Maar niet voor welstand en gezondheid
Geen enkele maatschappij is hiertoe bereid
Iedereen krijgt met onzekerheden te maken.…
Ideetje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
951 in memoriam Teddy Scholten
Een niet bepaald aantrekkelijk ideetje
Dat ons vervult met wanhoop en met smart,
Ons somber maakt, onzeker of verward
De een heel veel, de ander slechts een beetje:
Ooit slaakt een mens zijn allerlaatste kreetje
En stroomt het laatste bloed weg uit zijn hart.…
Mijn uiteindelijke doel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.650 Mijn hart en verstand hebben onenigheid
mijn gevoel toont een meningsverschil
ik haat deze duistere onzekerheid
maar ik weet nu weer precies wat ik wil
Aan de ene kant ben ik stapel op jou
en dan zegeviert het geweldige gevoel
van de mooie dingen waar ik op bouw
helaas omzeil ik dan mijn uiteindelijke doel
Aan de andere kant haat ik jou…
de laatste dag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.166 graatmager in zijn nette pak
tikt mij op de rug en zegt: jij komt er wel
op de motormaaier kort ik lentegras
en bij het cederpark neem ik een teug
whisky uit de halve hells angels fles
daarna op naar het kinderenveld
ze passen onder halve steentjes
één voor één zeg ik ze zacht gedag
dan is het bijna tijd nog even stil
bij pa en ma en hun onzekere…
Ik mis mezelf
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
930 Mijn gisteren verdwijnt en
mijn morgen is onzeker,
binnenkort is het een keer morgen
ik zal vandaag vergeten.
Ik mis mezelf, de rust de
ruimte en zilte dromen,
in glooiende duinen, oude
bossen en prachtige bomen.
Ver non sem`per vi`ret
niet steeds is de lente groen,
langzaam werd gisteren vandaag.…
Crisis van een zondagskind
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.118 met vreugde en verdriet sta ik in het heden
heden
licht aan de tunnel lijkt er niet te zijn
God bestaat niet, wij zijn ons brein
vanuit onzekerheid vormt zich een nieuw equilibrium
hoop
liefde
ik hou van je en dat maakt me sterk
waar begin je of waar eindig je
denken aan de toekomst vraagt om stevig contact
geen blackberry, geen auto, geen…
was jij maar dood
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.162 was jij maar dood
dan was het zoveel erger
mijn tranen niet onzichtbaar
mijn hoofd niet zo bewolkt
een meisje
een vrouw
in rouw
in stilte
in zwart
en niemand zou iets vragen
want zwart is een gevoel van
leegte
onzekerheid en
zaam
want één is weg…
Kettingen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
802 Ik stond hier, jij stond daar
Ik vroeg jou, jij zei maar
Ik keek jou aan en jij mij
Een glimlach, wat was ik blij
Nu sta ik hier, vol onzekerheid
Wachtend op een teken van jou
Ik hoef geen barmhartigheid
Ik wil alleen maar zeggen hoeveel ik van je hou
Laat me staan, laat me gaan
Hou me vast, omarm me
Een traan
Omarm me
Deze snoeren…
Bijna niet uit te leggen...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
964 Als ik met gedachten speel, ontstaat er chaos
vaak vrede, soms onzekerheid
mijn omgang met complexe persoonlijkheden
maakt het leven niet saai da's een feit
Maar steeds een terugkerend gevoel van er
mee moeten stoppen, het voegt niets toe
Dat het me zo bezig houdt, negatief en
positief, dat maakt me geestelijk moe
Stoppen met alles en iedereen…
Waar de tekst eindigt….
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
541 Als ik ze consumeer, zoals ik
ze adem, beproeft in de bijmaak
van de bedoelde kwaliteit, uit
een vlaag van het bewustzijn
valt de keuze op een vat vol
gegiste tekens die zich door het
brein verbreiden, bekeerd tot de
spelling van het enige woord wat
ik begrijp om terug te keren naar
de eerdere afdronk van de taal in
het lot van onzekerheden…
De Grote Oorlog (1)-Werbeek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 Keer op keer
zien zij nog om
onzeker, ver weg al,
naar de bekende plek
de vertrouwde mensen.
Daar is de Mariakapel,
daar loopt het spoor,
daar is de halte
daar is de buurttram reeds.…
Bidden voor gewas en arbeid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
3.916 Wij willen U ook bidden voor de arbeid
En onze werkzaamheden van elke dag
Waarbij angst is voor dreigend ontslag
Want het is zo onzeker in deze crisistijd.
Heer, zo zijn er veel zorgen in ons leven
U kent ons, voor U is niets verborgen
Wees ons nabij iedere nieuwe morgen
En leer ons om alles aan U over te geven.
Amen.…
Waar teksten eindigen?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 consumeer, zoals ik
ze adem, beproefd in de bijmaak
van de bedoelde kwaliteit, uit
een vlaag van het bewustzijn
valt de keuze op een vat vol
gegiste tekens die zich door het
brein verbreiden, bekeerd tot de
spelling van het enige woord dat
ik begrijp om terug te keren naar
de eerdere afdronk van de taal in
het lot van de onzekerheden…
Een masker
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
579 een masker begeven
Met een glimlach door het leven
Een groot toneelstuk aan het geven
Voor de buitenwereld heel hard
Maar van binnen heel zacht
Een glimlach op het gezicht
Maar van binnen veel tranen, depressie, geen licht
Achter een masker begeven
Voor de buitenwereld een gelukkig leven
Heel sterk door het leven
Maar van binnen heel onzeker…
Zwervende teksten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
458 ook als ik het niet verwacht, adem
ik ze in een uit, proef de nuance
van van haar bedoelde kwaliteit, uit
het onderbewustzijn valt de
keuze op een vat vol tekens
die het brein omhelzen, bekeerd
tot de spelling van de enige woorden
die ik begrijp om terug te keren naar
de eerdere afdronk van de taal
in het lot van de onzekerheden…
Persmoment
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
530 Mijn ogen dwalen rond
Tussen ziek en gezond
De cijfers lopen op
De wereld is een ledenpop
Och trieste onzekerheid
Voor de komende tijd vol donkere majesteit
Kom laat ons strijdbaar zijn van zinnen
In ‘t loodzware duister covid 19 overwinnen
Noch weerloos noch kwijnend in minnen
Het hart onbezwaard door ‘t geestelijk zwaard
Volgen…
Grauwheid van het bestaan.
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
954 ik zag 't vandaag opnieuw
de grauwe onzekerheid
van 't bestaan
omlijst door storm en regen
door oorlogen van huis verdreven
in een tentenkamp gepropt
waar uitzicht op een nieuwe toekomst
aanwezigen wat hoop doet geven
hopelijk is 't verblijf hier voor hen
maar voor een korte tijd
al lijkt hun eigen tijdsbegrip
door de oorlogsellende…
Goud
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
684 Zo begon ons avontuur,
voor mij een sprong in duisternis, onzekerheid.
Een reis die vijftig jaren duurde.
Een gouden tijd vol blijheid en tevredenheid.
Een tijd om op terug te kijken.
Genoeg voor de rest van mijn bestaan.
Ook al moet ik alleen verder...
het is goed, ik kan het aan.…
Ik ben een sterk persoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 Vol met stress en onzekerheid,
ik voel me moe en zeer eenzaam.
Zo raak ik langzaam mijn ‘eigen ik’ kwijt.
Mijn eeuwige optimisme wordt overschaduwd door pijn,
pijn van alle zorgen en verdriet.
Maar de meeste mensen zien dit helemaal niet.
Ik ga eeuwig door, met een tranende lach
en leef mijn leven maar gewoon.…
Chemokuur
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
709 Ze hoort hakken klakken door de gang
de melodie lijkt doelloos te verzwerven
om hol langs kale muren uit te sterven
voor ze verstommen tot een stil behang
ze voelt de leegte pijnlijk in zich kerven
onzekerheid en onmacht maken bang
haar uren schuilen diep in dagenlang
voor ze de adem van voorbij verwerven
dan klinkt een kinderlach door peinzen…
vriendschap - 1
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
760 laat
zoals een paardenbloem
haar nootjes blazen laat
vriendschap
deelt en speelt
gunt elkaar de bal
ravot zich een stalen ros
stift het leven
gelijk lak nagels
vriendschap
smult de momenten
door een camera vereeuwigt
als waterstraaltjes vormend
de een en de ander
lachend doucht
vriendschap
reikt helpende handen
als het zekere onzeker…
Mis ik?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Het touwtrekken, de onzekerheid het wantrouwen.
Vallend vechtend tegen de zwaartekracht, verliezen.
Nee ik kan niet zeggen dat ik dat mis.
Ik lieg.... ik mis je, was je maar hier.
Ik mis warmte en geborgenheid.
Haat de lege plek in het bed.
Ik neem nog een slok van m'n bier.…
Geen ontsnapping
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
610 Diep in de veelzijdigheid van keuzes en idealen
Verlangend naar dat ene in perfectie
Hetgeen niet zal worden bereikt
Lotsbestemming zal waarheid worden
De onzekerheid groter
Is dit het al?…
Autonoom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
534 Zal verstrikt raken in de liefde en berouw,
voelt onzekerheid in het glorieuze licht, als
vrije doortocht als onderpand, autonoom
houdt de vlinder in eigen hand,
aangespoord in elke vrouw.…
De leegte voorbij...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
771 In angst en onzekerheid
liet je mij achter
verdriet en diep gemis,
een leegte,
niet wetend waarheen...
Krachten vloeien weg
leven ontglipt mij
in schuldgevoel dichtbij,
een leegte,
niet wetend waarheen...
Niets meer willen
alles laten 'zijn'
onomkeerbaar lot,
een leegte,
niet wetend waarheen...…
Altzheimer frietjes met kroket
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Betast ze onzeker het voorwerp in haar schoot:
In het gewriemel waarvan ik zojuist genoot.
kan ik de parmantigheid plots niet ontdekken.…