1730 resultaten.
Ben er!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Het stiekem toch blijven stilstaan
Voelt als schuld aan het voorbijgaan,
Want op uitzwaaien rust taboe,
Omkijken verklaart schaamte;
Het afscheid onzichtbaar gemaakt,
Moeten we opnieuw uitvinden.
Omkeren is wat er opkomt,
Geconfronteerd met de kus en
De hand op de arm die uitbleef.…
Ootje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
689 De grote onbekende variant
Ontsnapt uit 't Nyosmeer in Kameroen
En meegezeuld onder een reebokschoen
Is onder ons, onzichtbare mutant
Lang hield hij zich verscholen
in de delta,
Het Meer van Okavango, nu moeras
Waar al het water heenging en het was
Is werelderfgoed in Noord-west Botswana
Die 'delta' hebben wij nu ook gekregen
Dat microscopisch…
Spionnen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
280 Grazen ufo's de aardbol af
brengen zij google maps in kaart
terwijl drones onzichtbaar
boven streetview blijven hangen
bewegen spionnen over boomloze weiden
daar waar het va et vient
zijn lot tegemoet gaat
in een dagelijkse ratrace
een eeuwige wederkeer
in eindloze caravanserai?…
Mijn papa in gedachten
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
381 Ik adem dankzij jou
Een leven in zonder jou
Jij gaf mij voorwaardelijke onvoorwaardelijkheid
Mijn ziel weerspiegelde bij elke blik
Een niet te verteren pijn
Onzichtbaar liep ik langs jouw lijn
Op zoek naar de hand vol intimiteit
Droge ogen vingen mij
Doordrenkt met bittere werkelijkheid
Niet meer ben jij wie je bent
Al zit je diep…
Kille wintermist
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 jagen
............dat mij alleen laat staan naast
............de kazerne en de nieuwe golfbaan
............van de zakenlui, ik roep alle
............wijzen, heiligen en engelen aan
................midden in de wervelwind
................van het lijden dat in de monden
................van de woordvoerders niet bestaat -
................onzichtbaar…
Loop van gedachten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
136 En zittend op toppen van duinen
zie ik die woorden mengen
in een machtige massa
tot waar aarde en hemel
ineen smelten in onzichtbare lijn.…
Gouden kooi
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
797 Maar plotseling veranderde dat weer
De zaal werd een strand met een zee zo wild
En door een onzichtbare hand …………..
Werd ik over het water getild
Met een wijds uitzicht keek ik ontroerd om me heen
Waar waren alle mensen?…
Fraktuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.610 Waarde en afstand of gereken in uren
voor mij was de grens onzichtbaar ver weg
mijn limiet was een sloot, een muur of een heg
en de dagen konden wel jaren duren
Soms scheurde een spier of knakte een bot
dan even het fraaie spel gestaakt
zwervend en zwierend is mijn jeugd ontloken
Een schram, een buil, een broek kapot
nog maar juist het…
Waar bleef wel de meetkund'ge
poëzie
2.9 met 10 stemmen
1.985 En langzaam, langzaam om onzichtbare as
Wentelen rond in groots balancement
De wereldstolpen van gespikkeld glas.
'K hoor - Ja! nu weet ik 't: 't was Pythagoras,
Van sferenharmonie de dirigent,
Teek'naar van sterrepunt en maansegment.…
In chaos geordend
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
533 zij was alchemist
kende het boek
wist de namen
van de meeste
stoffen zo uit het
onzichtbare te halen
van base tot loog
en alle metalen
tijd etaleerde
pipet en petrischaal
in het donkere lab
waar licht valse info gaf
de stoffige
receptuur voor
een veelheid
van elixers bedekte
een hele boekenwand
in chaos geordend
zacht klonk…
Duizend nachten en dagen
gedicht
3.4 met 38 stemmen
16.296 Ik jaag op mijn onzichtbare leven.
De vleugels van mijn ogen branden.
Zwarter worden de vogels.
Een koperen avond schalt in de bergen.
Onder de houten bomen graast de rust,
maar niemand gelooft het.
Alle struiken verbergen soldaten.
Het gruis van de regen likt aan het water.
Het koper verschaalt en gaat onder.…
AVONDVIERDAAGSE
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.720 een onafzienbare rij wandelaars
bevolkt het pad dat voor ons huis
de schakel vormt tussen volwassen
straten de avondvierdaagse loopt
door de geopende luxaflexlamellen
zie ik delen van mensen bewegen
naar de onzichtbaarheid jong over-
heerst ouderen lopen begeleidend
zwart
een galgolf neemt me op en gooit
me op één hoop met vergetelheid…
Vuile ruiten
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.664 de toekomst schampert
naar het verleden
lacht om dood
gijzelt m'n blik
het huis verhaalt oud
gekromde levens
kamers ontvluchten
een verbeten geur
herinneringen spreiden
schrijven volle muren
krijten angst door
onzichtbare kreten
de vloer is doordrenkt
muren zijn vochtig
woede buit driftig
de bloedende pijn
tranen vreten
demonen…
Het vege lijf ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 Geef mij de schubben van het
gulden vlies, deken van visionairs,
meer onzichtbaar dan voorheen,
vooruit te lopen in de schreden
hun kwetsbaarheid, ik omgord het
zwaard van woorden als laatste
middel, waarmee ik het vege lijf
wil redden, in eigen…
dag dag
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.039 De grizzlybeer slaat vissen
uit het water op de wal
en er ontstaat een glinsterberg
terwijl een grijze man
traag formulieren stempelt
stapelt in het kale licht
een tijger sluipt verborgen
achter strepen door het gras
onzichtbaar als de vrouw
die zich van top tot teen
met waardigheid bekleedt
en toch wordt nagefloten
de…
Jouw mysterieus bestaan
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
505 achteloos woel ik het zand
wil de kleuren vragen welke
voeten zij ooit hebben gedragen
in de losheid van de wind
opent glimlach donkere ogen
met een heldere herkenningsblik
traditioneel zijn woorden al geteld
maar met het lichte loken
komt er weer spanning in het veld
cultuurgebaren wijzen wegen
die voor mij onzichtbaar zijn
voel handen…
Vogelpest
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
748 Met stille vleugelslag
belaagd door duivels
met onzichtbare hand
Treurden wij samen
boven het uitgestrekte
nu zo lege land
We hielden noordoost aan
zoals onze ouders
en ontelbaar anderen vorig jaar
We kenden de dreiging
waar het einde loerde
en ontweken het gevaar
In de weidsheid
van de horizon
was alleen de blauwe lucht
Niets…
Aquarium
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.141 In schem’rig groen stukje van de oceaan
Zweeft als een schim het zeedier, transparant:
Zich vergetend, ziet door glazen wand
De mensengeest ‘t ontzaglijk wonder aan,
Hoe ‘t zieltje, dat in elk trillend orgaan,
Teer van doorschijnendheid, onzichtbaar brandt,
‘t vreemd, glazen vogeltje, zijn fijn als kant
Geweven vleugeltjes doet slaan.…
Voor het vertrek
netgedicht
4.3 met 44 stemmen
1.973 zilveren maan
in de pupillen verdwijnt
het spookt, in december motregen
één omgekeerde tarotkaart, die van de gehangene
zwijgende op het gezicht van mijn moeder
voor haar vertrek, in ons allebei, klinkt cello
traag, traag, traag
innerlijke beweging die strekt zich als
herinneringen en liefde
dolken en verwijt en weer, liefde
onzichtbare…
Geen einde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
2.091 zwager
ook jij bent nu gegaan
Je kraakte weerbarstige noten
in de tijd die je nog was gegund
lege doppen zie ik liggen
waar jij ze moedig hebt gekraakt
Ik heb je leren kennen
gesproken woorden voorbij
in de stilte achter de sluier
waar altijd jouw waarheid lag
De vredigheid van de natuur
maakte jouw voetstappen lichter
afdrukken onzichtbaar…
Zing een ode
gedicht
3.0 met 28 stemmen
14.759 Kom tot nader inzicht
in de abdij, bijna onzichtbaar in het
dal van Ter Kameren. Vraag in dit dal
om inzage in het kamermuziekje van je
ziel, terwijl het verkeer om je heen
voortraast van nu naar nooit. En heb
geen haast, maar gun je dit kort
durende oponthoud en één maat rust.…
Pesten! Stop daarmee!
hartenkreet
4.7 met 16 stemmen
1.397 Elke dag met blokken
aan mijn voeten
stap ik naar school
met angst
gedragen door
plicht die roept
geslagen, uitgelachen
steeds opnieuw
vergeten heb ik het tellen
van talloze blauwe plekken
ik kreeg steeds weer alle schuld
al deed ik niets verkeerd
mijn zwarte kleding
deelt in mijn droefenis
zo hoop ik onzichtbaar
te zijn in mijn…
de geboorte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.976 de stilte is hier hoorbaar
door onzichtbare vogels
‘t nieuwe leven sluimert
in de dood van het woud
in de groenbemoste lijven
van gesneuvelde beuken
wadend door een dik bladerdek
is ‘t fel bonzend hart hoorbaar
of is het een ver gerucht
van vale paarden en ruiters
van rovers gedoemd te dolen
in dit eens zo gevaarlijke oord
een…
Inpalmen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
776 ik zie je strakke billen trillen
als je achterwaarts
op een stoel
voor mij poseert
je draagt een maagdelijk kleed
dat valt over jouw ingesloten figuur
die enkel onzichtbare tepels etaleert
van een kennelijk frêle natuur
lange lokken vertolken
een sensueel verlangen
dat mij naar een scheppende hoogt drijft
mijn palet dwingt echter…
lokkende lenteschoonheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 In wolkenloos blauw
opent de dag met
zonnelicht en morgendauw
zingen de vogels hun liefdeslied
en eendjes nog even soezen
in het veilige riet
Onzichtbare wind maakt
rimpelingen in het meer
waarop zonnestralen schitteren
en als vuurvliegjes dansen
op en neer
Bomen beginnen al te kleuren
in tere tinten groen
Narcissen staan te geuren
in…
SMULLEND ZIEN
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
601 herinnert zich
zijn onlangs ervaren dromen
versnipperde spookkleden
bedekt met blank spinrag
hun griezelslot ontvlucht
toeven onderdanig
in dit nieuwe woud
van suikergoed en klevend meel
uit luilekkerland
twee heerschappijen
eens elkaar slechtgezind
zijn hier vredig vereend
als kunstig gesponnen draden
waarbinnen helle vlammetjes
onzichtbaar…
ONGESCHREVEN GESCHIEDENIS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 uit vroeger tijd
gaat op een briesend paard
door gevreesde woestenij
tart loerende gevaren
zijn zwaard en diadeem
blinken van strijdlust
blijmoedig zoekt hij
moeizaam veroverd geluk
en geheel zelf behaalde roem
diens dapper vertrouwen
woont in het dennenzaad
dat zich berustend _ toch vol hoop
aan de grillige wind geeft
als haast onzichtbare…
Mijn ogen sluiten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
574 Niets veeg je weg, zodat het onzichtbaar lijkt
altijd zal iets aan jou doen blijven denken
welke brief of gedicht je erover krijgt
komt door de liefde die ik je wilde schenken.…
eindeloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
850 horizon verwijderd is van maan
zoeken waar oneindigheid verdwijnt
bedenken hoe lang eeuwig duurt
waar ‘t verdwijnpunt weer verschijnt
als je nauwkeurig in het uitzicht tuurt
eindeloos lang wil ik met je lopen
om te genieten van ‘t moment
in de mist met beide ogen open
overnachten in de hemeltent
ontdekken waar de tijd toch blijft
onzichtbaar…
Waaiers
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
543 Vallen
Op de aarde
De dieren
Die blijven op de weide
op het ijs
De verstilling
De dagen grijs
lang of kort
De mist
De regen
Het doet ons
Snel
Of langzaam bewegen
Het is de stand van zon en de maan
Die ieder jaargetijde
Doet doodgaan
De mens
Verandert van binnen en van buiten
De seizoenen
Die als grote waaiers
Ieder jaar
Onzichtbaar…