3533 resultaten.
Geluk in een notendop
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
401 Ik heb de vlinders gezien
de bloemen geroken
vogels hoorde ik zingen
bijen verzamelden honing
jij danste daar tussen
over de paden in mijn tuin.
En ik dacht bij mijzelf;
“Wat is de wereld mooi,
wat is het leven een feest.”
Want ik rook de rozen geuren
zag de vlinders fladderen
de vogels zongen
en de bijen verzamelden honing.…
septembermorgen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
364 het pad geplaveid
met het neergevallen blad
van de lijsterbes
een jong spinnetje
heeft in een plant een meer dan
ragfijn web gemaakt
daaronder op een takje
ligt een rups van de
psi-vlinder heel stil te rusten
met nu nog groen blad
heeft ie zich volgegeten
veel rode bessen
aan de cotoneaster
de tuin fluistert zacht:
“binnenkort…
logica en vleugels
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
293 logica
zet een rechte lijn
een pad van steen
zij houdt van stappen
van meten
van weten
van het antwoord
aan het eind
maar verbeelding
zij opent ramen
in muren die nog niet bestaan
zij maakt van wolken
bruggen
en van stilte zee
waar logica zegt
hier houdt het op
fluistert verbeelding
kijk
hier begint het pas
en ineens…
Louterend
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
217 op drift geraakt
in het strijdperk van verdriet
hoger of juist lager vliegen
over onbegaanbaar gebied
steile en ijzige paden
hoe het stollen vermijden
vloeibare koelte vinden
in wat weg is
geen plattegrond klopt
hoe stelt men de koers
een paar graden bij
vindt een mens zijn thuis
zoals oude bomen
in de rimpels
van hun louterende…
Waarom verwijt ge mij
poëzie
3.7 met 18 stemmen
2.744 Waarom verwijt ge mij de paden te verlaten
die, van hun eigen blik verlicht, de mensen gaan,
De zee die klotst om haar zelf- en, zonder baak of bate,
weet in haar slappe kom haar eindloosheid te slaan.
Ik heb geen doel, mijn God, dan van uw wil geboden.
De zee slaat aan de maan de maat van alle tijd.…
Asielzoekers
gedicht
3.4 met 117 stemmen
46.720 Het komt niet deze kant op, zei je,
dit is het goede pad en verder
hebben we toch altijd onze papieren?
We glimlachten naar elkaar,
verontschuldigend, geruststellend,
klappertandend van doodsangst.
-----------------------------
uit: 'Gods element', 1996.…
Ondiep water.
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.341 Kwam het zomaar op je pad.
Intens verdrietig en alleen
staat je familie om je heen.
Na een nacht zoeken en dwalen
vonden ze jou en komen je halen.…
je woorden dansen niet
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.213 verdwijnt
in beelden die
ik niet begrijp
je wijkt als ik
je nader en spreekt
in een verkeerde taal
de woorden dansen niet
maar breken allemaal
je ogen lachten
als ik bij je was
nu tasten ze me af
ik weet niet wat je ziet
maar voel intens verdriet
je hand beweegt
maar streelt niet meer
de mijne eens waren we
gezamenlijk op pad…
Ik hoorde mijn kind huilen
netgedicht
3.4 met 206 stemmen
29.814 Nog trekken de zware wolken
in ons bestaan haar sporen
en woorden die als dolken
mijn diepst wisten te doorboren,
joegen mij steeds op de vlucht,
de thuiskomst werd steeds later
en in de spetterende avondlucht
gevangen in mijn eigen theater,
werd mijn pad van tranen zwaar.
Ik volgde de dood en toch
dronk ik door zonder bezwaar.…
WEEMOED
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
594 beter te zwijgen
Ik wil nog 'n ijsco
op 'n terrasje eten
Nog bruin en bronzen
in een ligstoel
Maar wind wil
niet langer liggen
Avond aan zee
toch wat koel
Goudgeel blad
ligt op m'n pad
Zomer wil niet
op z'n schreden terugkeren.…
In hoogpolig zijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
674 niet ik bepaal
de modekleuren
maar laat de
herfstgeuren dwalen
in mijn geest
rook de lente
in een pril begin
we zomerden en
onweer past daar
naadloos in
de vezels drogen
in het rijpen van de
oogst maar in hoogpolig
zijn gun ik de herfst
haar eigen keus
zo komen de tapijten
met franjes spinrag
op ons pad en iedere
streek een…
Toorts der liefde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.001 Dwars door het doolhof van liefde
blijf ik doelloos rond rennen
paden van passie die mij kruisen
maar die mag ik niet verkennen
Vergeten gangen van hartstocht
gaan aan mij voorbij in een waas
ik wil zo snel mogelijk oversteken
maar ik ben mijn zenuwen niet de baas
Dit labyrint van eenzaamheid
blijft aan mijn toekomst plakken
zodra ik de…
Slaap-met-me
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
947 echo tot vervelens toe
van je evenbeeld zuig ik bloed het moet
om wat jij met mij doet
hoe lief, je bent niet weggegaan
al was ik liever alleen maar niet volstrekt
geef me meer zodat ik minder aan je hoef te denken
of kom gulzig eten van mijn vormloze gedachten
ik lig als een steen schuldig aan niet ontkomen
als een slaap-met-me, als het ijle pad…
Geen Carmen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
771 Doelloos zittend in het heden
Verlang ik smachtend naar de toekomst
Want de pijn uit het verleden
Is nu wel genoeg betreden
Vooruit gaat het pad dat ik lopen zal
Niet bang voor versteende spoken
Achter rechtgehouden schouders
Glimlachend naar de horizon
Daar plant ik dan mijn nieuwe boom
Verspreid mijn bladeren in de wind
De fluiten klinken…
Passie troost
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.185 Het vuur brandt rood
afgestorven aardappelloof
rook slaat neer stinkend
wegwaaiend over de velden
In de rulle, zwarte aarde
ver van het harde aangelopen pad
zak jij weg en keert terug
bij de eerste kinderschreeuw
Naar het huis in de boomgaard
de katten en de honden
de bewegingen achter de gordijnen
lucht die trilt van een stem…
J.
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.118 Hij is slechts op het pad vooruitgelopen
en heeft dat onbekommerd afgerond.…
de vruchten van ons stoeien
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
723 er was geen weg
toen ik jou zacht
mijn armen gaf
in eerst ontmoeten
je lach en ogen
wezen mij het pad
ik bloemde in
de borders als
verwachtingsvol éénjarige
jij groende in het geven
en bloeide snel het eerste
blauw na een lang leven
wij zijn de winter
doorgegaan en
voorjaarden in groeien
ook deze zomer geeft
de zon…
Recht(er)
hartenkreet
4.6 met 15 stemmen
911 Een rechter huwde zijn Oekraïense bruid
maar had last van losse handjes
dat kostte haar blauwe plekken en wat tandjes
en zo verbouwde hij haar gehele snuit
En zo wordt men van de wet soms slechter
en is terecht het pad der wet niet altijd rechter
(De hoge rechter uit Leeuwarden die morgen terechtstaat voor een wurgpoging op zijn…
Mediterrane tranen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.207 zwaar leunt de avond
tegen haar glazen
beschutting
duwt het geluid naar binnen
van klapwiekende vleugels die
krachtig door de lucht snijden
ze vliegen als een zwaard
naar het hart van de stad
laten hun sporen na door
de kronkelige steegjes
van de medina
getroffen bougainvilles
strooien scharlaken tranen
langs haar paden
en…
Een schone dag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
441 Door langsstromend water op pad gestuurd,
regelrecht over de zongele kronkel van het leven.
Ervaar ik het geluid van de vrijende bladeren,
niet als iets wat alleen mijn leven duurt.…
Zie je hond
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
779 Zie je hond
als een spiegel
waar je elke dag
in kijkt
hij vertelt je
hoe het met je gaat
en of je vrolijk
in het leven staat
Zie je hond
als een vriend
die jou volgt
op je pad
en verlies je
even de moed
dan troost hij je
met zijn lieve snoet
Zie je hond
als een wonder
dat bij je
mag zijn
voorbeeld van…
Verdwaald
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
999 Bedolven in de grote zee, geen identiteit, onzichtbaar
Blinde aanname, het doel missen
Geen eigen benen om op te steunen
De paden zo smal, bestemming in de mist
Jaren verstrijken, stoffig de boeken
Levenslang, de sleutel verloren
Datjy(2009)…
Nachtvlinder
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.026 Vederlichte vlinder in de nacht
Wit verlicht door het donkere pad
Gefladder voor de maan op zijn wenken
De vederlichte trilgeuren
Aanlokkelijk tot in den treuren zullen schenken
Met veren voelsprieten
Zuigend nectar tot de morgenstond
Die nacht van stuifmeel schietend genieten
Vruchtbaar en bloesemrijk toen de omgekeerde dagenraad ontstond…
De morgenstond
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
525 zwoel de nacht
mist in de vroege morgen
voetstappen op het pad
een glimlach verborgen
in donkere kijkers
eigen weg volgend
af en toe struikelend
boomwortels
zorgen voor oneffenheid
langzaam krult de zon
door wolkenflarden
laat zien
wat werd verborgen
in betovering
van al wat moeder aarde schenkt
aan schoonheid
elke vroege morgen…
als je triest bent
poëzie
3.2 met 28 stemmen
19.161 tweemaal in één rondgang van
het wiel voelde ik hoe groot de zon
was ook als de zomer niet meloenen
langs het gras uitspreidt en zachte
misère goedmoedig over het pad hobbelt.
-----------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2007.…
Het tijdelijk moment
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
577 jij groeide
kaarsrecht
naar de hemel
twee zijtakken
als oogst van
leven samen delen
ik stond
in dezelfde grond
tot de zon ons vond
maar botte uit
in breedtegroei
zonder snoei
jouw hemel
kon ik niet bereiken
wilde bij de aarde blijven
haar omarmen
en mezelf warmen
aan het tijdelijk moment
zo rechtlijnig
was je pad dat…
met de stenen mantel der liefde..
netgedicht
4.6 met 63 stemmen
3.256 de ruïnestenen op het uitgelopen pad
losgeslagen, leeg en weggevallen
voordat ik het in de gaten had.…
Ze was maar...
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
670 Ze was maar een droom, maar wel een dagdroom
Ze droomde constant, in woord, daad en blik
Ik droomde haar lach, haar lokken, die benen
Toch droomde ik niet vaker doordat ik niet sliep
Ik woelde, het stormde dan ook in m'n hoofd
Ik heb nooit durven stappen op dat mooie pad
Van mijn droom die stilletjes aan mij is ontglipt
Ze was mooier en echter…
Een nuance
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
491 in de stilte van de morgen
dragen gedachten verder
een kunstwerk toont zich
in beeld en geluid
door een dekentje van dauw
warmt een zonnestraal het pad
spiegelt een wonderlicht
over tranen, zorgen heen
een nuance dringt
zich tussen verborgen klanken
het schrijft zich tot een lied
laat de geest weer dromen
een hart vol vertrouwen…
Een vreemde
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
559 reikte
de ogen opende
ik dwaalde
op gebaande wegen
in het doolhof van de keus
kon de kudde
niet meer volgen
liep de herder straal voorbij
hij was de rots
waarop ik strandde
toen ik niet verder kon
liet mij naar
de rust van binnen kijken
voordat de stress begon
heb zijn hand gevat
wist me weer
sinds tijden op het goede pad…