3715 resultaten.
HEER YESHUA, IK WIL U BIDDEN!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.003 Heer Yeshua, ik wil U bidden!
Kom toch snel weer in ons midden!
Uw kinderen wachten al zó lang!
En de omstandigheid die maakt hen bang!
In alle eerbied vraag ik U;
Kom ons toch halen, al was het nú!
Kijken wij op de klok van Israël!
Dan is dee'z aarde reeds een hel!
Til ons Vader daar toch uit!
Roep ons tot U met Groot Geluid!
Opdat wij…
Erev Kol Nidrei*
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.003 IJskoude rails langs het perron
sneden bruut haar verleden af.
Waar haar dode leven begon
kwam de herinnering als straf.
In haar rug leest men de jaren
en de klok tikt in haar gezicht
de rimpels en grijze haren,
haar broze lichaam vederlicht.
Haar ogenvuur steeds niet gedoofd,
haar verloren Heer hervonden
in de Duitse doodsmachine.…
Hoop
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.530 Hoop is weten van dragende handen.
Hoop is weten van een onzichtbare kracht.
Hoop is weten van vuur dat blijft branden.
Hoop is weten van licht in de nacht.
Maar.......
Hoop is ook pijn; het niet-zeker-meer-weten.
Hoop is een veertje, dat dwaalt in de wind.
Hoop is ook angst te zullen worden vergeten.
Hoop is ook twijfel, dat je geen uitweg…
[ De minaret steekt ]
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
420 De minaret steekt
beschuldigend in ons huis --
haar schaduwvinger.…
Rond het doopvont
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.562 Hij stond bij het doopvont
Het ventje van vijf
Vroeg de dominee
De toga van het lijf
Op simpele vragen is een antwoord
Maar raakt het onze grenzen
Dan aarzelt een ieder
Waarom gaan de mensen …
Toen hij de moed vond
Gaf hij zich bloot
En vroeg de dominee:
Waarom gaan de mensen dood?…
CRUCIFIX
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.042 Tussen het venster en de donkre wand
een eenzaam man, een kruisbeeld in de hand.
zijn hart wordt stil en bovenwerelds wit:
het hoort hoe hij in duizend angsten bidt.
en het ivoren Lichaam van de Man
tussen twee zwarte kruisen wordt een vlam,
die het beslagen duister diep doorlicht:
een weergaloos, doorschijnend vergezicht:
over…
Ik zocht je
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
727 Ik zocht je in de tanende tinten van de herfst
wandelend langs de wind, blaren die waaien,
langs de schuilplaats van merels en kraaien
langs waar kilte haar klauwen kerft
in de vouwen van de bergen maar nergens
bespeurde ik de geur van je aanwezigheid
zo sterk als in de kerk van mijn beslotenheid
zoals je mij onbeteugeld overvleugelt…
Wat is het goed dat Gij
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
792 Wat is het goed dat Gij barmhartig zijt
en dat Gij weet hoe wij het lijden vrezen,
want nu de herfst ons hart weer wil genezen
van al te helder licht en zeeën tijd,
nu schenkt Gij valer tinten in het bos
en stuurt Gij wind die snoeit zonder te breken.
Gij die ook zonder woorden weet te spreken,
maak in ons hart weer nieuwe liefde los,
al…
Wonderlijke mensen.
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.580 Zwart glanzende koetsen
paardenhoefgetrappel
echoot vergevingsgezind
op verbaasde klinkers
pagekopjes mannenbaarden
vrouwen baren kinderen
meisjes wiegen poppen
zij hebben geen gezicht
die eigen wereld draait
om hun stukje leven
voortbewegend bij
stilstaan in de tijd
zij blijven op het tuinpad
en klitten bij elkaar
een dorppsjeugd…
IN DEZE 40 - DAGENTIJD
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
695 Halverwege de weg
voel ik mij instorten
zijt Gij daar nog
ziet Gij mijn wank' len en horten
terugkeren kan ik niet
verder gaan maakt me bang
waarom duurt die lijdenstocht
zo schrikwekkend lang
de weg lijkt onbetrouwbaar
mijn tred zo onzeker
wolkenmassa' s omhullen mij
zie ik verder het licht weder?
haal ik nog het eindpunt
helpt iemand…
HELENDE EENVOUD
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
441 Bij het avondgebed
kunnen vragen samen met lof
van allerlei aard rijzen
mogen daarbij de woorden
van de kleuter die naar bed gaat
in de volwassen geest komen
lieve God dank U
dat ik vandaag op school
zo heerlijk mocht spelen
in het poppenhoekje
deze wonderlijke klaarte
doorstroomt als zuiver bergwater
het lagere dal
van…
GEBED
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.949 De zuchten aan de ziel ontschoten,
De dankbede aan de borst ontstroomd,
En Gode vlammend opgeschoten,
Als gij zijn gunst en goedheid droomt,
Staan in ’t onfaalbaar boek van ’t leven,
Ginds, onuitwisbaar, opgeschreven.
Door Hem, voor wie geen tijd verloopt:
Gij zult ze als zielsherinneringen,
Eens wedervinden, eens die zingen,
Aan Hem, in wie…
mijn bewaarengel
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
848 Al was ik de weg weer kwijt,
toch ben ik gespaard gebleven;
en was ik in mijn eenzaamheid
met uw engelengeduld omgeven.
Gij hebt in mijn donkerste dagen
mij steeds in het licht gedragen.…
Draag mij in tederheid
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
1.158 Draag mij in tederheid,
adem mij open,
bevrijd mij.
Stuw mij voort,
leer mij los te laten,
voer mij naar binnen.
Zend mij,
raak mij,
ontvlam mij.
Ontwapen mij,
til mij op,
leid me verder.
Heilige,
Geest,
Liefde.…
[ Adam en Eva ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Adam en Eva
bedachten god en al gauw --
was die hen de baas.…
Zwijgende liefde
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.497 Heel stil hoor ik Zijn stem
liefdevol en zo warm...
aangeraakt ben ik door Hem
de stilte, die ik omarm
om naar Hem te luisteren
zwijgend in Zijn aanwezigheid
te komen om Hem te eren
dit moment, zo'n bijzonderheid
God, leer mij zwijgen
als U wilt spreken
dan zal de Geest ruimte krijgen
om te komen als een warme deken
zegen zal neerdalen…
Meditatie
netgedicht
2.5 met 100 stemmen
17.753 sparrenhouten wouden graaien
naar gouden oorden hoger
dan ware woorden woorden
paaiende praatjes
van koude wind
dennenmossen bossen waaien
waar golfjes klotsen
over rotsen rotsen
fraaie waters
in mijn zijn - net wijn
schoonste der schoonheden
komt voorbijgegleden door
mijn lome weten weten
als een gans over egaal
vijvervlak…
edel is de dankbaarheid
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
749 Als bevrijder aan
een paal gebonden,
met open wonden
door slagen ontstaan.
Zijn helende handen
genageld aan een kruis
tussen twee anderen
uit het helse gespuis.
Hij gaf zijn woord
bleef ongestoord
als verzoeningsteken
over liefde spreken.
Als ik mij afvraag
waarom ik vandaag
het danken vergat,
voor 't brood dat ik at.…
De dorsvloer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
842 Het ritme van de slaande vlegels dorst
het graan ja klopt het koren vrij van kaf
de zwoegers zwaaien zweten op dan af
weer op weer af tot lost de zemelkorst
het overbodig afval moet geschorst
geschopt in vuur verbrand ja afgeschaft
ruw op de harde dorsvloer afgestraft
met slaande stoten dansend op de horst
in diepe grond van je bestaan…
Aquarium
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.141 In schem’rig groen stukje van de oceaan
Zweeft als een schim het zeedier, transparant:
Zich vergetend, ziet door glazen wand
De mensengeest ‘t ontzaglijk wonder aan,
Hoe ‘t zieltje, dat in elk trillend orgaan,
Teer van doorschijnendheid, onzichtbaar brandt,
‘t vreemd, glazen vogeltje, zijn fijn als kant
Geweven vleugeltjes doet slaan.
Zo…
Verkeersstromen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
902 Langs alle religieuze heirbanen
schuifelen duizend voeten langzaam voort.
Stappen klonteren samen tot lanen,
één misstap laat de route onverstoord.
Hekken leiden de eindeloze weg,
voetzolen staan in het asfalt gebrand.
De einder met de harteloze heg,
scherppuntig op de ogen gericht, want
onze verlossing moet zwaar bevochten;
de blik standvastig…
Banderheren *
poëzie
3.9 met 22 stemmen
9.902 Wij banderheren, in getale veel,
Vlieden het vaderland, ons aards priëel,
Meest al om weldoen, buiten enig schuld.
Laat ons de Here bidden om geduld,
En meer ons zonden dan Gods straffe haten;
Des Heren goedheid zal ons niet verlaten.
Om `t lijf te houden men rijkdom begeeft
Met alle daar ons herte zeer aan kleeft.
Om d' edel ziele, daar…
Laten wij onszelf zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
757 onze steun aan de Dierenpartij
kan niet biologisch genoeg zijn
laten wij in alle nederigheid
onze herkomst en wedergang
als natuurlijke wezens
van stoffelijke aard
met pikken en spleten
volgen geenszins vergeten
om als schepselen te heten
voor de blije vermenigvuldiging
terug gaan tot gemeenschap
geleid door de Herder
om ons weids en…
Baden tussen bergen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
652 die morgen toen
U me meevoerde naar besneeuwde rotskolossen
-krachtig kolkte het water neer-
was U een bergmeer
ik zwom ruggelings
door ondoorgrondelijk donker diep
gedragen
-overdonderende hoogte boven
viel over me heen-
ik dreef in U
en zong
toen U later
een handvat, een drinkpul was
zei U : hou vast
aan Mij
ik…
Het bergmeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
698 Ik blijf ze dragen : vage beelden van
die vlucht met U, de dagen uit en hoog
omhoog een windzucht door, de tijd bewoog
niet meer,ik scheerde door de lucht en dan
zo ver de wolken in, dat ik niet kan
beschrijven hoe, verrezen in een boog
de witte spitsen van een berg. Ik vloog
en zoog zijn grootsheid op, kwam in de ban
van watermassa’s die…
Uittocht van de ware gelovigen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
807 Twee miljoen mensen in een kale woestijn
kunnen niet veertig jaar onzichtbaar zijn.
Dan heb ik het niet eens over die zee.
Vind je dit verhaal ergens anders: nee.
Ik heb de soeko* gelijk afgebroken,
mijn vinger als Mozes' staf opgestoken,
heb met Pesach de matzes laten staan,
op Sjabbes zelf de lichten aangedaan.
Ik let niet op een koshjer…
ER IS MEER !
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
1.979 Toch? dat moet er zijn, natuurlijk is er meer !
mijn verstand zegt het me, keer op keer.
Waarom heb ik dan nog twijfels
wie zal het me vertellen?
Nee, niet die tv meneer met die gladde praat
die klopt alleen maar geld uit de zakken
van de goedgelovige man van de straat.
En die man dan daar in Rome
in dat kleine Vaticaan misschien
hij zegt…
Het bergmeer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
678 Ik blijf ze dragen: vage beelden van
die vlucht met U, de dagen uit en hoog
omhoog een windzucht door, de tijd bewoog
niet meer,ik scheerde door de lucht en dan
zo ver de wolken in, dat ik niet kan
beschrijven hoe, verrezen in een boog
de witte spitsen van een berg. Ik vloog
en zoog zijn grootsheid op,kwam in de ban
van watermassa’s die…
Bede boven Wierum
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
872 Binnen klinkt het gezang devoot
over zee, aarde en de wolken
buiten zwerven als zigeunervolken
de zwermen over plas en sloot
Onder de gouden haan galmt het gebed
‘Uw wil geschiede en geef ons heden’
de vogels vluchten naar het verleden
over hoeves, kerken en een torenflat
Een dijk waakt over Wierums weiden
God over mensen, vogels…
Drie mannen bij Mamre
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
726 Wees toch zo goed uw dienaar niet voorbij
te gaan, drie mannen bij het eikenbos
van Mamre, schud uw moede schoenen los,
schuil in de schaduw van die tent van mij.
Wat water wast het zand van woestenij
en witte hitte weg - ik haal een gros
fijn meel voor brood met boter en een tros
van dadels bij gebraad en stoverij.
Daar in het eikenbos…