5374 resultaten.
morgenland
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.049 op weg naar
het morgenland
reist het verleden
met ons mee
evolutie als bagage
de nodige brandstof
voor onderweg
van dolend en
dwalend
zoekend naar het pad
naar
onderscheidend
en
verkennend
de schaduw omarmend
verwondering
bevrijdend
onze reis naar
het licht…
Eindelijk thuis
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
667 Ze sluit de deur
laat achter wat eens was
de zon glimlacht
in haar kamer
werpt een schaduw
van zijn silhouet
op de muur
terwijl hij haar
In zijn armen sluit
eindelijk thuis
blikken
twee paar ogen
hazelbruin
door liefde bevangen…
Duinen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
489 Duinen als schaduwen
je ruikt de zilte zeelucht
een zomernacht aan zee.
Het lege strand waar wij
lopen langs de vloedlijn
onder een sterrenhemel.
Hand in hand onze harten
samen tot een gesmeed
door de liefde omarmd.…
eenvoud
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
735 een groene dijk
beklommen door een hek en zijn schaduw,
scheve schapen
de zee
waar schepen elkaar lijken te ontmoeten
het vlakke achterland
met hier en daar een torenspits en
een verstrooide molen
de sloot zoekt een beetje warmte in het riet…
weerzien
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
680 hoe stil legt herfst
zijn hand over de aarde
de verste klokken hoor ik nu
geluiden die de witte berken
voor me bewaarden
en ieder die hier is
ook de vogels grijs en traag
zien bomen rillen
ik wrijf over schaduwen
maar er is niemand die wat vraagt…
Beelden.
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
593 Beelden in zwart wit
worden in mijn hoofd
geprojecteerd
schaduwen uit een verleden
door de tijd al wat geslepen
en verbleekt.
Herinneringen die nooit
helemaal zijn verdwenen
komen weer in het heden.
Zij vertellen de verhalen
die goed zaten verborgen
in mijn hart.…
rembrandtcyclus 9 : anno 1640: aan mijn moeders sterfbed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
497 Ruw aangezet met bergen
en rivieren op uw handen
die de bijbel
trachten te verwarmen
beweging
eeuwig zwenkend
door de molen
van ons leven
zwaarder
door schaduwen
van het licht
over de knokkels
laat uw ledematen
en uw geest maar rusten
want uw plek
zal onophoudelijk zijn.…
Ik gooi alles weg
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
927 Ik verlies me zelf in
tevredenheid en schoonheid
van de donkere schaduwen
daar ver boven me.…
Leven is
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.131 Gesluierd schuilt de droom in haar schaduw
zoek steun bij de geur van huilen
wordt stil van je tranenregen
je lijf vol als de maan
rijp als de nacht
omstrengeld de kilte een zekere macht
raakt langzaam maar zeker ontkracht.…
zomerlicht
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
512 licht, zo licht
dat zomerlicht
een onbekommerd zweven
alsof het morgen
net zo licht zal zijn
de zomerzon de glans bewaart
terwijl de zwaarte
achter elke schaduw loert
licht, zo licht
dat zomerlicht
voorlopig vooralsnog…
TOFIK DIBI
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
541 Slechts in de schaduw mag hij staan
runmate van Sap, wat een baan.…
Mist
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
503 Novembermist domineert
Het dorp waar ik woon
Vrijwel niets herkenbaars
Meer te zien, alleen waarneembaar
Vage schaduwen in de
Koude natte najaarslucht
Opgelost in een brij
Van bitt're tranen
Van het huilende mensenkind
Dat mijn oog verblindt…
VROEGE AVOND
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
495 (haiku)
Late zon schittert
tussen zwarte wolken en
huizen in schaduw.
(tanka)
De stad in schemer
is vol vage gestalten,
haast onherkenbaar.
Daarboven blinkt verblindend
zonlicht, tot dalen bereid.…
vrijdag
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
670 je donkere stem
verstilt
schaduwen
in een ster
mijn stille woord
verlicht
de verte
mijlenver
zwart
zo zwart
strelen wij
de pijn
wit
witter
dan ons zwart
zal zijn
in een droom
ontwaken wij
ik jij
jij mij…
Erna
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
710 Wat ik ook doe
zon, zwem of zwaai
een sombere schaduw
heeft zich genesteld
in mijn binnen
Hij slaapt, snurkt of slokt
als parasiet mijn zinnen
en buiten sjok ik woordeloos
en tel de tegels van mijn dromen.…
Op nukkige dagen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
529 aangespoeld in schuim
gedold door
rollers van de zee
droogt duurzaam puin
heb ze geraapt
op nukkige dagen
naar vorm en kleur
tot mozaïek gemaakt
gelegd met schaduw
in de groef gebonden
stralend heeft mijn ziel
haar bron gevonden…
Verander niet en beweeg niet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
664 Laat je kleuren slapen in de
geleende schaduw van
de illusie die begint
met weemoed.
Liefde zal fluisteren
wat nog overblijft.
Warme dromen zullen je
bedekken en verstopen
wat je wakker maakt
als ik elke spiegel
vraag wie ons nog zou
willen
beminnen.…
WOUDLUST
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
393 Het bos glanst, is dof:
zon en schaduw krioelen
als vlekjes dooreen.
Onder de bomen
bedekt verzonken schemer
een slingerend pad.
Bij zijn laatste bocht
noodt wijd licht tot snel voortgaan,
dan vragend stilstaan.…
Herleven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
578 Ik kruip en zoek
bescherming in de schaduw.
Ik draag de sporen
van mijn toekomst.
Geen masker meer
een onoogelijke gedaante
mummie van verleden
roerloos in de tijd.
Toch ontpop ik
tot kleur en licht
sla ik mijn vleugels uit
en puur de nectar
van elke bloem.…
Het boze oog
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
407 ik keek omhoog
recht in
het boze oog
schaduw zou dalen
om mij
te gaan halen
maar ik
kende de wet
dook op mijn kansen
want in de mep
zat een gat waardoor
ik niet werd gevangen
wil melker
15/08/2015
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Ochtendlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 Door het volhardend duister
Kriekt onverwachts het
Eerste straaltje ochtendlicht,
Het dringt zelfs door
In het verste hoekje
Van het huis waar het
Normaal gesproken donker is -
Jong licht, dat nog
Groeien moet, en toch
Al de eerste zachte
Schaduwen in zich bergt…
Otte
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
415 Zwarte randen onder haar nageltjes
zorgen voor het schateren in haar dag
En voor een nacht vol beelden
van de lichte schaduwen die zij zag
Verwondering is haar zo gewoon
in haar element met haar bestaan
droomt ze de nachten stil
en laat ze de dag haar gade slaan…
droom ik mijn droom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 het licht van de zon dat
door de groene bladeren speelt
legt warme schaduwen neer
op mijn armen - mijn benen
mijn hele lijf
verlicht mijn hart
de last mijner gedachten
met een schat aan emoties
droom ik mijn droom
tot werkelijkheid…
Canonnenvoer
snelsonnet
3.0 met 2 stemmen
762 Ach jee, de canon moet weer op de schop
Te stoffig, niet veel schaduw, heel veel man
Teveel van toen, te weinig nu en dan
O politiek correcten: houd toch op!
Want ons verleden is geen plat du jour!
Geschiedvervalsing ligt weer op de loer…
Licht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 Licht
Planten en bloemen
staan zowel in het licht,
als in de schaduw,
zoals het een mens
ook vaak vergaat.
Het licht,
is bijzonder
en geeft
waarde aan
het leven dat we moeten
koesteren.
Tekst en foto Dick Voogd…
helen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 als jij je
toevertrouwt
aan de aarde
ik je blinddoek
en begraaf in
het zachte zand
van de woestijn
als dan een
muur van zand
je hoofd van
het ongeziene
lijf zal scheiden
dan wachten
jij en ik
tot de maan
haar schaduw op
de aarde werpt
en de kracht
van de eclips
je helen
zal…
Verloren vrijheid
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
609 de dagen veranderen
zolang corona niet verslagen
kan worden
ons tot een ongrijpbare
vijand geworden die als de schaduw
van een donkere wolk de hemel bedekt
de dagen veranderen
zolang corona niet verslagen
kan worden
als in een oorlog die
niet is verklaard
in gehoorzaamheid aan elk bevel…
Nieuwjaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
359 Mijn lange schaduw
vroeg op de dag achterna
Ik word verwacht
ze kennen me
Er is werk te doen, te bespreken
en tussen de woorden door
wil ik in gedachten
mijn collega's omarmen
We zijn samen op weg
maar we gaan niet
ergens heen
en dat is goed…
kalkresten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
497 met kalk trek ik
een lijn op de muur
rond je lijf een
camera is niet nodig
zonder schaduw
verdwijn je in het
donker met een lege
koffer in de hand
met het rechterbeen
stap je een andere
tijd in voor mijn oog
ben je al uitgewist
als je terugkeert
zal ik je herkennen
aan de kalkresten
op je handen…
Stilte die spreekt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
312 In de stilte van de nacht
ligt een schoonheid verborgen,
zacht als schaduw op ademtocht.
Elke zucht draagt een verhaal,
ongezegd, maar vol betekenis,
wachtend tot iemand luistert.
De duisternis fluistert geen haast,
alleen tijd —
om gehoord te worden.…