3011 resultaten.
De zeisenman
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
963 in het gemeentelijk groen
pal voor m'n huis
leunt magere Hein
op zijn zeis
in het zwart met capuchon
ik vrees dat
hij mij moet hebben
sluit ramen en luiken
volgende dag
leunt hij 'n meter verderop
de spanning wordt onhoudbaar
ik stap op hem af
trek aan z'n jas
en schreeuw
'wat moet je van me sukkelaar'
het bleke gezicht…
De flowerpowermeiden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
650 gladgestreken
kistjes achteloos weggesmeten
orde klinkt als een refrein
maar af en toe jankt een gitaar
krijgt het drumstel weer de stuipen
in een spasme van voorheen
dansen beat en rock hun ruige tijden
in een nostalgische revival van
provo en de flowerpowermeiden
de sax klaagt weemoed
en huilt langzaam uit als
vergane glorie de tent weer sluit…
Zij, die waren
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
600 zijn zij vermisten binnen kaders van het raamwerk
of schimmige figuren die vitrage draperen
achter gebarsten glas in uitgewoonde kamers
waar zij woorden graveren met lange nagels
en klagend krijten in holle klanken
die betonmuren impregneren
deuren slaan als vanzelf in ‘t slot
en sluiten wezens met ogen van licht buiten
het zicht op uurglazen…
thuis /fado
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
749 thuis is daar
waar liefde
de deur opent
en rust zich nestelt
in een oude stoel
waar geluk dwarrelt
als gouden stofjes
in een zonnebaan
en het oude
schilderij verlicht
waar geuren
van lavendel en roos
zich vermengen en
gastvrij binnen komen
door het open raam
thuis is daar
waar tevredenheid
de gordijnen sluit
een vrije vertaling…
Nuit d'amour
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
917 Je lange donkere haren
sluiten het daglicht in,
Nachtgodin!…
Zuid-Afrika
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
2.350 Lieve dochter van mij
ik ben echt blij
om je weer in mijn armen
te sluiten.
En niet te moeten denken
zal alles daar zo ver
haar de vreugde schenken
dat ze had verwacht?
Wel gekomen terug thuis
mijn kleine lieve muis.…
Diner voor twee
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
958 ik weet het, en voel die liefdesstroom door mijn lijf
vloeien... ik wil je kussen en in mijn armen sluiten
Het enige wat me weerhoudt is hetgeen wat zojuist
voor me neer is gezet...
een bord vol met puree en heerlijke groene spruiten…
In vreemde buitens
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
422 kom de laatste tijd
in vreemde buitens
waar bloemen hun hart
niet meer sluiten
dag en nacht
niet meer strijden
schemering vermijden
in het licht van samen zijn
vogels het vliegen
zijn verleerd
omdat zij zweven
in leven met lucht
eten uit de hand
in een land dat
geen contrasten kent
het geven is gewend
waar overvloed
ieder als…
Daglicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.871 Als je vannacht niet slapen kan
zet dan je gedachten wijd open
sluit je mooie ogen en zie dan
dat ik spontaan binnen kom lopen
Ik wil die mooie verlichting zijn
die jou verwarmt in deze nacht
jouw heldere maan en zonneschijn
die je nooit meer had verwacht
Ik zal jouw droom zacht strelen
alsof wij deze samen echt beleven
alles wat het daglicht…
lui
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 de zon draait haar ellips
in een transpirerende ruimte
en het veld golft
in vermoeide cadans
vee herkauwt schaamteloos
de dag
voorbij een horizon
verjaagt een anonieme hond
het geluidloos uur en schaduwen
strekken zich lui
van boom naar boom
waar vogels schuilen die zien
hoe de avond het vuur
vergeet
dan sluit ik de vensters
ga…
sterk
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
863 beiden dragen we een leeuw in ons hart
de dood sluit jouw ogen al
als nachtvlinders zweven ze, langs
onze blikken heen, tot verre stergedragen vlaktes
ik zie hoe jij dit draagt
jouw afstand in mijn handen legt
maar in liefde zo dichtbij
gouden uren in dit stervenshuis
we beleven meer dan witgestreelde haren
immer zijn we
samen thuis…
Hartenbloem
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
550 gracieuze blaadjes
dansen in de luwte
op de stroming
ze kent geen tijd
enkel de jaargetijden
waarin ze droomt
van een lange lente
een bloeiende zonneglans
in het nu
ze verbergt, spaart
wat harmonieuze kleuren
want, ze wil er nog zijn
bij de mens, de zomer
waarin vlinders elkaar ontmoeten
in fladdervrije vleugelgroeten
een bloem sluit…
Haar warme gulheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
520 zie je sporen
op het herfsttapijt
een zacht geritsel als
blad zich weer ter aarde vlijt
hoor je in het
merelfluiten dat
in eigen melodie een
territorium gaat sluiten
voel je in de wind
die kil doordringend
de roze wolk verjaagt
zodat de schemering vervaagt
en dan je lach
haar warme gulheid
danst in het ochtendrood
eindelijk geef…
Verder naar nergens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 De dag is al
In de avond
Opgelost voor
Ze begonnen is
Horizon die zich
Niet meer kennen laat
Blijf alleen achter
Op de stoepen van
De stad, straten
Vol mensen die
Zichtbaar voor
Elkaar onvindbaar
Zijn - winkeldeuren
Die gaan sluiten
Zonder dat ze
Voor mij ook maar
Een ogenblik open
Zijn geweest
Met lege zakken…
Klank
gedicht
3.2 met 6 stemmen
9.748 Als ik mijn ogen sluit ga ik haar
zien. Tussen hoorn, cello en fagot
beweegt zij wiegend voor mij uit.
-------------------------------
uit: 'De tussentijd', 2004.…
Liefde heb ik niet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Bij Marja en Karin in Blixembosch West
stroomt er liefde
tussen de woorden en gedachten door
we houden elkaars handen
niet vast en sluiten onze ogen
niet, maar we proberen het
beter te begrijpen om het
beter uit te kunnen leggen
aan leerlingen en onszelf
Wat liefde ook is, ik voel haar
tussen ons, ik ben, wij zijn
compleet, open,…
Pastorale
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
630 wat zijn we nietsverhullend
en we dijenkletsen wat af,
waarna we zoenen. met open armen
sluiten we.
zullen we aan liefde doen
met alle gekheid op een stokje?
achter de luiken het landschap
van het eeuwig groene gras.
we lachen tot we huilen
om alles wat ooit komen zal,
om alles wat ooit was.…
Al jong geknoest
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
819 zag je staan
al jong geknoest
éénzijdig zijn
de takken uitgelopen
ze bogen voor de wind
die heersend waakte
over jonge loten
je wortelde zo diep
na winterslang te wachten
loopt in eerste lente
dan verrassend uit jouw prille
groen heeft niets van doen
met al die oude krachten
zij volgt het licht
in vrijheid door ontplooien
sluit…
Struisvogelpolitiek
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
464 'k Ben een struisvogel, anders niet
't nieuws brengt zulke nare beelden
da'k die liever niet zie, dus:
ik sluit mijn ogen.
Ik bedrijf een politiek,
uitgevonden door een vogel,
met struis en een prima mimiek
is dat nu struisvogelpolitiek.…
axioma
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 onverzettelijke
de grondslag van waarheden
verdwaal in de kleinst mogelijke verzameling
kook een ei in gedachte op bosgrond
verzaak geen schoonheid in de perfectie
van het nutteloze dat nooit toepassing vond
ergens klinkt gebrom van een kikker
zo endemisch als de droom van een mens
altijd ergens, nooit later, nu of nooit
nee, deze dag sluit…
Met opa op stap
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
848 wandelen in de
verse sneeuw
de slee sleept
achter ons aan
ik neem het touw
van haar over
haar koude handjes
sluit ik even
in mijn vuist
kijk omhoog; de
hemel ziet grauw
een druppeltje hangt
aan haar neus
wangen kleuren
rood van de kou
haar ogen glinsteren
terwijl ze kletst zonder
ophouden
gewoon apetrots om in
de alsmaar…
Hetzelfde anders
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
417 Wel om sluiten van vrienschap.
Om het dienen van de liefde.
Om levenskunsten maken.
Om dansen met elkaar.
Doelen kunnen geen middelen heiligen.
Alles zal altijd weer hetzelfde blijven.
Hetzelfde zal steeds weer anders zijn.…
Erbij horen [1]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Ik wil erbij horen
gewoon
met elkaar lachen
en verderpraten
smoezen in de warmte
van elkaars bloed
veilig in de onveiligheid
van het leven
die vrienden treft en wegneemt
uit de rondedans -- tot het laatst
houden we hen vast
hand in hand
Ik sluit me niet op
in garanties en angst
ik bots en buts me buiten
in de storm, samen
met…
Monsters in mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Je zou je ogen sluiten
in de filmzaal als je durfde
te bedenken dat het erger is
in het echt, de horror
overal en altijd, dat
mensen bang zijn
monsters in mensen
zien, en complotten, daders
die de politie niet pakt
Voor familie en vrienden
God en vaderland, je eer
moet je het zelf opknappen -
aan wie niet meedoet
lesjes leren…
VOEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 [verval 10/10]
als de storm komt, liefste,
en de storm zal weldra komen,
sluit de deuren, de ramen en jouw ogen.
laat los wat niet van jou is: het leven
is een zwoele zucht die eindigt
in ellende en gebrek aan lucht.
het zwart is diep en trekt aan ons,
wij hebben amper in het licht gestaan.…
Nacht overdag
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
404 Ze liegt, nee, ze liegt niet
ze is ziek, hartstikke ziek
Laten we voor haar bidden
haar redden als ze wil
als ze knielt voor genade
We doen een beroep op haar
geweten, haar schaamte
en op de nacht
waarin niemand kan leven
die het licht heeft gekend
Ze is hysterisch
spuit haar plat
snijd het weg
uit haar hersenen
of sluit ze kort…
Zomer in jouw woordenwoud
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
311 Breekbare grauwwitte bladzijden
uit onze voelbare correspondentie
probeer ik kreukvrij te bewaren
terwijl ik stille gordijnen sluit
kom je terug in mijn herinnering
met die ondeugende feiten
het is zomer in jouw woordenwoud
we dansen tot de zon verdrinkt
in onze vijver van verlangen
ik heb je lief met al mijn tranen
we putten moed uit…
Mond vol leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
62 vlakte met een mond
vol baleinen die in-en-uit
stromen van leven zeven
en verteren wat niet zwemt
verslapt van verdunde hartstocht
verbleekt van verloren vreugde
verroest van vermoeidheid
De dansers zoeken zichzelf
op de tong, af en aan
spoelend uit de magen
de kraamkamers van het leven
De draadgordijnen ademen
om hen heen, ze sluiten…
Afdichter worden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
767 Afdichters maken korte metten.
Met knagende herinneringen.
Uit een onvoltooid verleden.
Vol schuldgevoel en spijt.
Opgelucht opnieuw beginnen.
Met een schone lei.
Bevrijd en onbelast.
Onze ware ziel beminnen.
Een afdicht heelt een open wond.
Afdichten schrijven is zeer gezond.…
De gordijnen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
814 De gordijnen verbergen de lijnen
en groeven van haar gezicht, en
sluiten het raam
en hoofdstuk niet
volledig.
Wierook en verleden
benevelen het halfdonker
en verhullen het zicht
Op een uitweg die
gestaagd dalend, terug
naar aarde
leidt.…