3024 resultaten.
Haagse Hopjes
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.811 Tussen het gesteggel door
is hun verbijstering weer eens groot
ministerie voor miljoenen opgelicht,
staatsgeheimen liggen in de goot,
het is zorgelijk lachwekkend
hoe 'n regering zijn taak verricht.…
het is voorbij
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
2.382 de olijke kapster schaart met ogen
wandelt tussen takken
rozenolie fleurt het zwerk
rillende kraaien op de grassen
de dood is opgeruimd
netjes in de pul op het dressoir
de dag zit in de knip
fladdergons verlaten de geruchten
appeltaart staat op de stoep
thuisloos woont de witte waterroos
het marmert aders blauwglans
de tondeuze slikt eiderdons…
In een vreemde lucht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
436 voelde hoe
de tijd verschoof
hoorde paarden
rook de geur van
omgeploegde aarde
in het schimmige
voorbijgaan proefde
ik hun angst en pijn
zag de aftocht in het
bloedige verslagen zijn
vanuit mijn ooghoek
werd het langzaam stil
het zonlicht straalde
helder als voorheen
ik was moederziel alleen
maar de sporen
waren warm en vers
takken…
Hemel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
619 Zie, de lente groeit
het aanstonds zwellend blad
grof onkruid in het pad
dat op de harde tegel bloeit
Hoor, het voorjaar zingt
haar jubellied vanaf het dak
terwijl de eeuwiggroene tak
ruisend op de adem swingt
Van warme wind die prijst
de zachte wolke deinend
over de stad, zon omheinend
hemel die ter aarde stijgt…
Rijpt vorst kristallen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
438 mist vreet stilte
onder huilende takken
waar druppels spatten
op het rottend blad
vocht schuurt langs
basten van bomen
spiraalt naar toppen
in watten gevat
onzichtbaar
sombert het bos
zijn witte vachten
in koud kille nachten
in het eerste licht
rijpt vorst kristallen
is stilte weer terug
zonder vallende drup…
Wie moet je ontzien?
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.317 In alle verscheidenheid
de eenheid te zien
van hoe iedereen naar geluk zoekt
en naar tederheid, zoals in de herfst
de kale takken al naar de lente uitzien.
Alles is ijdelheid, zei Prediker,
maar in alle vergankelijkheid
blijft de liefde en het vergeven,
anders is er eigenlijk geen leven.…
Van haar af
gedicht
2.6 met 63 stemmen
25.655 Niet eens geprobeerd zich vast
te grijpen aan takken of struiken.
Niet schrap zich gezet. Hij was moe.
Aan haar voet ziet hij tegen haar op
als tegen de berg die zij is,
de berg die zij was en geweest is
en laat zich maar zo.
---------------------------
uit: 'In handen', 1997.…
Eindeloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
598 Er is geen toekomst meer
Geen heden of verleden
De mensheid heeft zijn taak volbracht
Zijn laatste strijd gestreden
Wat overblijft is alles wat hen rest
Gedachteloze stilten, in oneindig grote cirkels
De macht, door de mensheid nooit aanschouwd
Heeft door wraak, hun toekomst omgebouwd
Het leven zoals wij dat kennen, zal noot meer bestaan…
Nog even
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
1.607 Nog even laait het rood en geel
in oude eiken eer de bladeren vallen;
ik tel ze niet, - weet niet van hun getallen
maar zie dat het er wel heel veel
zijn, die dan andere taken krijgen:
ze worden humus voor een nieuw begin,
zo vinden zelfs de bladeren een diepe zin
en hoeven niet voorgoed te zwijgen.…
Straks Pasen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
864 Zij ging ook takken
zetten in een vaas
wij namen samen de lift
't was straks Pasen
en gaan die bloeien
vroeg ik haar
nou ja
die gaan wortels schieten
zei ze en dan plant ik
ze in de tuin
ach zo zei ik
en lachte haar even aan
de een denkt aan bloemen
en de ander aan wortels
de tuin speelde in haar hoofd
ik las het op haar gelaat…
februari
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
749 verborgen onder
glinsterende kralen
aan natte takken
nog niet groen
zitten knoppen
verscholen
in een jasje
van lentegroen
na natte sneeuw
hagel hard
gure westenwind
en grauwe lucht
komt met stralen
licht en
warm de zon
een lentezucht
tinten teer
nog nooit gevangen
waaieren uit
brengen geur
alles komt
tot leven
een groot…
EEN BOOM GEVELD
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
805 Een boom geveld
gedachteloos
de takken zijn geknakt
liggend, langer dan rechtop
terneergeslagen
in dat besef
gebroken
bukkend, tel ik
ring na ring
jaar na jaar
staren mij nu aan
geboorte, oorlog, dood
te lezen in zijn ziel
gegrift zijn
lief en leed
gekerfd,
een hart, een pijl
een schok gaat door mij heen
daar staat mijn wieg…
Een tintelfrisse frequentie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
450 ineens krijgt leven de geest
uit een andere dimensie
voelt buitengewoon
op een tintelfrisse frequentie
geschoond dragen
takken en boom
hun gestalte wat grootser
vullen ruimte in ijlere lucht
wiekt een vlucht ganzen
hun v voor de wind
in het laatste rood
van de vallende avond
waar je droefgeestig
door duister verwacht
bruist de sfeer…
Garantie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
600 Premier Rutte garandeerde Groen Links dat zij na training alleen worden ingezet voor reguliere politie taken.…
verandering
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
713 ik haal je tevoorschijn
op een doordeweekse dag
dit moment wordt korter
niets is nog bezig, haastig of hongerig
zichzelf te blijven
ons begrijpen
verlegt zich, het zal ook vreemd blijven
jij die de bladeren scheurt, zo mogelijk
en opnieuw
het is daarom
dat ik niet meer glimlach, geen vogel geef
of lente
aan de boom, zijn takken…
In speelse lentegroet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 heb mijn blikken
altijd vertrouwd
dacht in onderbouwd
begrijpen hoe zij
anderen aankijken
nooit heb ik geweten
dat mijn logica
de lichaamstaal
al jaren is vergeten
daarom loop ik vast
mijn vogels
zaten op een tak
vlogen in zwart wit
floten hun gemak
landden tot een stille zit
maar in het echt
krioelen kleuren
zwermen groot…
Hier en nu
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
501 Hoofd gevangen genomen
Door het verleden,
Lange haren verstrikt
In de scherpe takken van
De boom die buitenproportioneel
Gegroeid is, bemest met pijn van
De tijd die achter mij ligt;
Zit met mijn hoofd alleen
Nog in mijn verleden, mijn dagen
Gevuld met gedachten aan
Oud zeer dat mij is aangedaan -
Leer er nu uit te ontsnappen,…
C'est mourir un peu.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
790 de maan zal blijven staren
als ik niet meer zal zijn
in duistere zwarte nachten
is het gele licht niet mijn
de wind zal blijven waaien
door de bomen, over het gewas
de krakende zwiepende takken
vertellen hoe het eens bij mij was
het water zal blijven vallen
uit de donkere wolkenlucht
het leven duurt maar even
in gedachten waarvoor ik…
Striptease
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.124 Nog even pakt ze
dan die rode jurk
daarna een bruine
maar gooit ook die
wanhopig weg
zodat ze in haar
blote takken staat.…
Groene blaadjes veranderen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
628 Herfst met je prachtige kleuren,
wat doe je met de groene blaadjes
Ze vallen met zijn allen,
dwarrelen zachtjes naar beneden
Op het altijd groene gras, vochtig nat
amper te maaien en ik denk terug aan de lente,
de kale takken toen,
die langzaam omgetoverd werden
in blaadjes prachtig groen.…
Regen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
466 Nee, het is de regen
wonder van water, zacht en glad
glippend, niet te pakken
maar spat hard op een blad
geheimzinnig tussen takken
slechts kort een vuurwerk van beweging,
een zegening van druppels,
alsof niets gedaan,
alsof niets aan,
maar ik ben steeds te laat
met mijn fotoapparaat.…
Zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 Met nieuwtjes die de krant normaal niet halen;
‘Alcohol juist goed bij leverkwalen’
‘De wandelende tak steeds vaker kwijt’
Je las in zalig lome ledigheid;
‘Training voor faalangstige garnalen’
‘Timmermans zwijgt plots in alle talen’
‘Verbod op gillen voor de keukenmeid’
Nu dagelijks een nieuwe slachtpartij
Was deze droeve zomer maar voorbij…
Midwinterhoorn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 het oermt over akkers
dringt in
kale takken winterkou
ronde toon, verzoening
die boze geesten
verjagen zou
adventstijd in Veele
Giezelbaargbloazers
luisteren nauw
signalen, liedjes
blazen melodietjes
met hun hoorns in touw
twee helften boomstam hol
samengevoegd klinken vol
en diep, kilometers wijd
midwinterhoorn
in Westerwolde
de oude…
Winterleed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
610 Een brutale kauw
Takelt met z’n klauw
Hun bolletje op een tak
En hakt in z’n zwart pak
Het bolletje tot prak
Z’n maatjes beneden
Smikkelen tevreden
En de meesjes vol vreesjes
Lijken nu fragiele weesjes…
Nog kleuren ze naar zon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
786 de laatste bladeren
gaan langs mijn hand
nog kleuren ze naar zon
maar draai ze maar eens om
in donkere schaduwlijnen
draagt herfst al haar vorst
en knisperen op de stoep de
kleine ijskristallen morgenvroeg
in klaarheid
is de boom geschoond en zijn
de takken rijkelijk beloond
met knoppen nog in ruste
pas als de winterkou
zijn laatste…
wortels diepen winterslaap
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
778 ze waren nog
als kinderen
in lente uit
de knop gekropen
en zomers tot
volwassen blad ontloken
hebben zon gezien
hun stukje wereld
meegewaaid gezwaaid
naar vogels en insecten
totdat de herfst
hen kleurrijk buitensloot
wind zal hen
van takken rukken
kou gaat aan het schaarse
leven plukken wortels diepen
winterslaap maar de…
Zand....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
697 door aanhouden van wind
tot golfjes en golven gebracht
Samengedromde dennen
verdedigen zich
uit alle macht
tegen het stormlopen
Zwarte vogels
zetten zich schrap
op oude takken
ze lijken me bezopen
Wennen...
zal ik niet
aan dit landschap
zand schuurt
tussen m'n tanden.…
Gevallen is de populier
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
668 Nu afgebroken takken oostwaarts jachten
het kleinste leven onder blaadjes kruipt
en hemelwater van de daken druipt
ligt hij nog op de bomendood te wachten.
Verlossing komt! De hulpdienst staat al klaar
met kettingzagen en een hakselaar.…
Bewustzijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Kan het net niet raken
Als een druppel olie in een glas water
Iets duwt mij, verheft mij
boven de dagelijkse beslommeringen
Ik zie het scherp van de snede
Het contrast van een blad aan een boom
met de lucht
De tak waaraan hij hangt
Het bestaan in al zijn facetten ontdaan
van conclusies uit handelingen
beweegredenen door gevoelens
Ik…
vogel
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.333 De bomen kregen een betekenis
die zij nog zacht gebarend wilden weren,
maar 't noodlot was niet meer te keren;
een vogel streek klapwiekend in de wildernis
van takken neer en nu hij roerloos zit
(het licht wordt zo benauwend wit),
denk ik aan dood, verrotte geur van blaren,
hetzelfde zijn op steeds dezelfde plaats...…