1715 resultaten.
KNIPOOG
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
890 scharreleieren voor 75 eurocent
zelfbediening vanuit een met golfplaat
bedekte kist de natte zwartwitte kat
zoekt snel een droge plek buiten
mijn gezichtsveld het dondert na
een lichtflits het ruist vanuit wolken
die voortjagend grauwheid brengen
even blikt de zon er lichtend doorheen
overziet de sfeervol glinsterende stilte
knipoogt naar de wandelende…
het voelde niet goed
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.140 embryonaal gevouwen werd ik wakker
warm gehouden door het witte dekbed
versterkt door de kat in de schoot
gelegen en de poes vond knieholten
telefoonstekker uitgetrokken
eerste beker koffie smaakt goddelijk
zelfgemaakte tonijnsalade
op wittebroodballade, tongstrelend
wandeling in onverwacht zomers park
trok mijn jas uit, stroopte mouwen…
Oude mannen in korte broeken
gedicht
3.4 met 20 stemmen
12.318 Ze wandelen heel gemoedelijk voorbij,
hun seizoen is een apart seizoen.
Ze hebben geen behoefte aan een wandelstok,
ze gaan met een reserve aan kracht
begonnen in de de winters van hun jeugd.…
Oude mannen in korte broeken
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.426 Ze wandelen heel gemoedelijk voorbij,
hun seizoen is een apart seizoen.
Ze hebben geen behoefte aan een wandelstok,
ze gaan met een reserve aan kracht
begonnen in de winters van hun jeugd.…
Thuis, op het kerkhof
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.483 Tussen de zerken, lezend het verleden
Van deze kleine stad, waaruit ik kwam,
Waarheen ik telkens wederkeer, vernam
Ik achter mij stil wandelende schreden.
Verwonderd zag ik om. Even beneden
Het kruis in 't midden draagt een vrouw een vlam.
Dit stenen beeld, vlak naast een treurwilgstam,
Stond of 't gereed was, op mij toe te treden.…
Apriciteit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
4 Ik wandel door een koude stad
En snak naar een zacht, warm bad
Ik wilde dat ik de tijd veranderen kon
Omdat ik lust naar de brandende zomerzon.…
Vrijbroekpark
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
533 zo gaat het wel vaker, dat wandelen
is zelden een misselijk idee,
Tot slot nog, ik ben een propere jongen,
de pellen neem ik met me mee.…
Halve Marathon Egmond
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.903 het ging niet echt soepel
leek op hink-stap-sprong
honderd meter in de loop
dan weer aan de wandel
gevangen door de ademnood
ondanks zwak gestel
na twee uur
negenenvijftig minuten
vierenveertig tel
kwam deze kruk
juist op tijd
door het finishlint
strijd tegen de elementen
de zee het strand
het duin het zand
het was weer zwaar
ik was…
Ondanks de hemels
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
504 ik heb mijn boekje
met markers gelezen
waarin ik de belangrijkste
stappen uit mijn
leven heb beschreven
het bleek een
wandeling te zijn
waarin nauwelijks
van gebaande paden
werd afgeweken
een schijnbaar
ordentelijk leven
tot ik jou ontmoette
jij mij de schatten
van het leven liet zien
verborgen onder
spinrag van jaren
grijs in…
zijn konijnen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.693 hij sprak niet veel tijdens de wandeling
natuur was iets vreemds en zeldzaam
hij wist dat een koe een zoogdier was
zonder er ooit een te hebben gezien
hij wees zoogdier en staarde het beest aan
het beest staarde begrepen terug
ze hebben een band hij weet zo’n dingen
er werd niet gepraat enkel dorst
gaf aan dat de rugzak open moest
hij nam…
Negen levens…
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
1.477 De kat van nummer zeven
gaat elke dag naar nummer negen
Daar komt hij zijn poezenvriendin tegen
en samen wandelen zij door de stegen
Maar op de dag ging het fout
De kat had het aldoor zo koud
Ook had hij het flink benauwd
Poezenvriendin kwam met vlugzout
De kat van nummer zeven
begon langzaam te zweven
Zijn ogen zwart, begon te beven…
fotocamera
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
2.076 wandelen kan een openbaring zijn
kijken naar de natuur heel fijn
door jou ging de wereld voor me open
kon ik scherper kijken door jouw “ogen”
ik richtte mijn focus door jouw lens
aanschouwde de wereld als fotomens
een tweeling paddestoel met rode stippen
wist ik zo mijn camera binnen te knippen
door de natuur slechts een kans te geven
kon…
Intuïtie geheten
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
909 Verscholen in jouw hoofd
wandel ik je leven mee
Zie benauwde kronkelpaden
voel je voeten in het zand
Ik drijf op je gedachten
woeste stromen af
Hoor elk woord in stereo
wanneer je spreekt van liefde
die niet kan, die niet mag
Heen en weer geslingerd
tussen hem en haar en jou
schommel ik duizelend mee
Achter jouw ogen waak ik
en zie dezelfde…
Land van liefde
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.244 Vlieg op doorschijnende vleugels
naar het verborgen land
dat schittert
voorbij de weemoed
van je hart
Streel niet langer
de halmen
van je verdriet
de doornen
van vergane smart
die je pijnigden
eindeloos bitter
Hunker naar de plaats
waar vreugde zingt
de eeuwigheid danst
sluimerzacht
Wandel door de tuin
waar vogels albasten rozen…
De kloof der jaren
netgedicht
2.4 met 72 stemmen
7.319 Wandelen
over de zandweg
-heide
aan weerszijden-
over het pad
door het elzenbroek
langs het ven
-roerloos staat een reiger
bij de waterlelies-
langs de rand
van bos en heideveld
-het aroom
van hars en nectar-.
Ik ben zestig
jij bent twintig.…
De lage hoek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
536 De tuinmerel fluit mij wakker
z’n euforie werkt aanstekelijk
ik grijp deze lentemorgen aan
te ontsnappen uit de zondag
die de hele winter duurde
Verlang naar ‘t ritme der dagen
wandel over het schelpenpad
langs de ringsloot van de polder
waai uit op het boogbruggetje
luister er naar de stilte
ruik er het drassige groen
Een…
Omaha Beach, 6 juni
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
847 geweld van de vrede
en het krijsen van de herinnering
Nog zijn ze zichtbaar
kraters waar eens bommen vielen
nog zijn er resten
van de Atlantikwall
de gapende bunkers
van het zware geschut
de witte kruizen
in eindeloze rijen van eer
geven pijnlijk scherp aan
hoeveel er is geleden
Nu spelen kinderen
waar toen granaten vielen
nu wandelen…
sigaret in de mondhoek
gedicht
2.4 met 39 stemmen
7.991 Ik sleep met flessen drank,
ik laat maar weten, tot het breken van de ochtend,
nieuwe uren zich gaan vullen, waar het donker
van daarnet, laat ik mijn kwasten spreken, open
het schilderij, en wandel weg.…
Marine
gedicht
2.6 met 25 stemmen
12.608 Kom wij maken een wandeling langs dit troebele water vol wier dat
zinkt als lood; nu erven wij een rust die van de hele aarde schijnt te
komen. Maar de schreiende stem en de verre deur die open zwaait in
het landschap; en het trillen van de wind die ons naar het zandkas-
teel brengt.…
Uren
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.955 Dan komen vroom, in slepende gewaden,
De zingende Avonduren zilverblank,
Wandelend zacht langs bruine schaduwpaden.
Maar hoe zal ik, van middagklachten krank,
Beängst en moe van dromen als van daden,
Weer vrede vinden in hún stemmenklank?…
Zielsbedrog
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
667 ik wandel zo graag
met de vredige waan
dat de nacht zich gedraagt
als een goede vrind
maar in de oude sporen
van mijn voortbestaan
drijven dromen weg
met een noordwestenwind
nu brengt u terecht
zonder enige schroom ter sprake
waarom juist in die waairichting
idealen verdwijnen
vaak gepaard gaande
met regen en ander hemelbraken…
Zelfacceptatie
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
731 De rest is toegift, waar ik extra dankbaar voor ben,
prachtige wandelingen met superrode vliegenzwammen.
Vrienden Rozenkruisers, de aangename leegte gaapt mij
aan, ik ben een slaappoes in de warme vensterbank
van mijn lucide dromen.…
Verheven nachtrust
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
817 Wij wandelen naar buiten, verlaten het strandhuis,
witte duiven in de mist, ontsteek met mij
de kaarsen die zullen vlammen in de nacht,
omhoog vlammen! Niet als een fata morgana,
een wind die waait en verdwijnt, de tijd
verplaatst, maar verandert nooit vereeuwiging.…
Herfst in de stad
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
533 Rijke heren met stormparaplu's wandelen als
windhaantjes manmoedig naar hun werkterrein,
terwijl de terrassen met de opgestapelde stoelen
net zo mistroostig terugverlangen als ons.…
Dromerig
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
652 Och, laten we verder wandelen
en in het stille samen zijn
dromerig genieten zonder woorden.…
Levend
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
634 soms wandel ik langs de waterkant
waar wij ons tussen ’t riet verstopten
nog steeds staat het afscheid op palen
en is het water gevuld met droef
al zou ik jou willen gedenken
de koude woorden uit het steen slijten
opdat onze dromen tot leven komen
wat rest is spijt en spijt alleen
soms kom je voor in gedichten
dan leen ik de ruimte even…
Gebedje
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
618 Uit uw hoge hemelhuis
doodbliksemen dat gespuis
dat u nagelde aan ’t kruis
en weer, wandelend zoals toen
hier en daar een wonder doen?
Had ge ’t onverdiende lijden
Heer, niet beter kunnen mijden?…
Aarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Vandaag heb ik het bos beleefd
aan het eind van een seizoen
het was een zonnige zondag
ik was in mijn goede doen
een lange wandeling over brede
maar ook enige enge paden
zo trappelende door het bladerdek
kon ik me uitstekend ontladen
mijn hoofd is nu helemaal leeg
je kunt best wel zeggen kaal
als ik zo rond om me heen kijk
worden we dat…
Het verbond ( M.S. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
764 Nooit hielden we op samen te wandelen op de dijk,
langs de Waalkade, in bossen en steden.
We waren verwonderd om het leven op aarde:
ons niet gegund.…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Zo eenzaam,
hoog daar,
sterk tot ’t bitt’re eind,
door niets of niemand
wil je worden ondermijnd
dan door de wandel van de wind
en j’ op haar vleugels
laten zweven
naar verre vlakten,
heuvels …......
Laat mij zo zijn als jij,
die niemand vindt,
maar die verlost
voor nieuw leven
voedsel wordt.…