Alle inzendingen over wandelen

1715 resultaten.

Sorteren op:

KNIPOOG

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 890
scharreleieren voor 75 eurocent zelfbediening vanuit een met golfplaat bedekte kist de natte zwartwitte kat zoekt snel een droge plek buiten mijn gezichtsveld het dondert na een lichtflits het ruist vanuit wolken die voortjagend grauwheid brengen even blikt de zon er lichtend doorheen overziet de sfeervol glinsterende stilte knipoogt naar de wandelende…

het voelde niet goed

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.140
embryonaal gevouwen werd ik wakker warm gehouden door het witte dekbed versterkt door de kat in de schoot gelegen en de poes vond knieholten telefoonstekker uitgetrokken eerste beker koffie smaakt goddelijk zelfgemaakte tonijnsalade op wittebroodballade, tongstrelend wandeling in onverwacht zomers park trok mijn jas uit, stroopte mouwen…
Fred28 oktober 2005Lees meer >

Oude mannen in korte broeken

gedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 12.318
Ze wandelen heel gemoedelijk voorbij, hun seizoen is een apart seizoen. Ze hebben geen behoefte aan een wandelstok, ze gaan met een reserve aan kracht begonnen in de de winters van hun jeugd.…

Oude mannen in korte broeken

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.426
Ze wandelen heel gemoedelijk voorbij, hun seizoen is een apart seizoen. Ze hebben geen behoefte aan een wandelstok, ze gaan met een reserve aan kracht begonnen in de winters van hun jeugd.…

Thuis, op het kerkhof

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.483
Tussen de zerken, lezend het verleden Van deze kleine stad, waaruit ik kwam, Waarheen ik telkens wederkeer, vernam Ik achter mij stil wandelende schreden. Verwonderd zag ik om. Even beneden Het kruis in 't midden draagt een vrouw een vlam. Dit stenen beeld, vlak naast een treurwilgstam, Stond of 't gereed was, op mij toe te treden.…

Apriciteit

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4
Ik wandel door een koude stad En snak naar een zacht, warm bad Ik wilde dat ik de tijd veranderen kon Omdat ik lust naar de brandende zomerzon.…
Artorius26 oktober 2026Lees meer >

Vrijbroekpark

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
zo gaat het wel vaker, dat wandelen is zelden een misselijk idee, Tot slot nog, ik ben een propere jongen, de pellen neem ik met me mee.…

Halve Marathon Egmond

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.903
het ging niet echt soepel leek op hink-stap-sprong honderd meter in de loop dan weer aan de wandel gevangen door de ademnood ondanks zwak gestel na twee uur negenenvijftig minuten vierenveertig tel kwam deze kruk juist op tijd door het finishlint strijd tegen de elementen de zee het strand het duin het zand het was weer zwaar ik was…

Ondanks de hemels

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 504
ik heb mijn boekje met markers gelezen waarin ik de belangrijkste stappen uit mijn leven heb beschreven het bleek een wandeling te zijn waarin nauwelijks van gebaande paden werd afgeweken een schijnbaar ordentelijk leven tot ik jou ontmoette jij mij de schatten van het leven liet zien verborgen onder spinrag van jaren grijs in…
wil melker28 augustus 2016Lees meer >

zijn konijnen

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.693
hij sprak niet veel tijdens de wandeling natuur was iets vreemds en zeldzaam hij wist dat een koe een zoogdier was zonder er ooit een te hebben gezien hij wees zoogdier en staarde het beest aan het beest staarde begrepen terug ze hebben een band hij weet zo’n dingen er werd niet gepraat enkel dorst gaf aan dat de rugzak open moest hij nam…
jandeb11 maart 2007Lees meer >

Negen levens…

hartenkreet
3.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.477
De kat van nummer zeven gaat elke dag naar nummer negen Daar komt hij zijn poezenvriendin tegen en samen wandelen zij door de stegen Maar op de dag ging het fout De kat had het aldoor zo koud Ook had hij het flink benauwd Poezenvriendin kwam met vlugzout De kat van nummer zeven begon langzaam te zweven Zijn ogen zwart, begon te beven…

fotocamera

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.076
wandelen kan een openbaring zijn kijken naar de natuur heel fijn door jou ging de wereld voor me open kon ik scherper kijken door jouw “ogen” ik richtte mijn focus door jouw lens aanschouwde de wereld als fotomens een tweeling paddestoel met rode stippen wist ik zo mijn camera binnen te knippen door de natuur slechts een kans te geven kon…

Intuïtie geheten

netgedicht
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 909
Verscholen in jouw hoofd wandel ik je leven mee Zie benauwde kronkelpaden voel je voeten in het zand Ik drijf op je gedachten woeste stromen af Hoor elk woord in stereo wanneer je spreekt van liefde die niet kan, die niet mag Heen en weer geslingerd tussen hem en haar en jou schommel ik duizelend mee Achter jouw ogen waak ik en zie dezelfde…
Hanny12 augustus 2007Lees meer >

Land van liefde

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.244
Vlieg op doorschijnende vleugels naar het verborgen land dat schittert voorbij de weemoed van je hart Streel niet langer de halmen van je verdriet de doornen van vergane smart die je pijnigden eindeloos bitter Hunker naar de plaats waar vreugde zingt de eeuwigheid danst sluimerzacht Wandel door de tuin waar vogels albasten rozen…

De kloof der jaren

netgedicht
2.4 met 72 stemmen aantal keer bekeken 7.319
Wandelen over de zandweg -heide aan weerszijden- over het pad door het elzenbroek langs het ven -roerloos staat een reiger bij de waterlelies- langs de rand van bos en heideveld -het aroom van hars en nectar-. Ik ben zestig jij bent twintig.…

De lage hoek

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 536
De tuinmerel fluit mij wakker z’n euforie werkt aanstekelijk ik grijp deze lentemorgen aan te ontsnappen uit de zondag die de hele winter duurde Verlang naar ‘t ritme der dagen wandel over het schelpenpad langs de ringsloot van de polder waai uit op het boogbruggetje luister er naar de stilte ruik er het drassige groen Een…

Omaha Beach, 6 juni

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 847
geweld van de vrede en het krijsen van de herinnering Nog zijn ze zichtbaar kraters waar eens bommen vielen nog zijn er resten van de Atlantikwall de gapende bunkers van het zware geschut de witte kruizen in eindeloze rijen van eer geven pijnlijk scherp aan hoeveel er is geleden Nu spelen kinderen waar toen granaten vielen nu wandelen…

sigaret in de mondhoek

gedicht
2.4 met 39 stemmen aantal keer bekeken 7.991
Ik sleep met flessen drank, ik laat maar weten, tot het breken van de ochtend, nieuwe uren zich gaan vullen, waar het donker van daarnet, laat ik mijn kwasten spreken, open het schilderij, en wandel weg.…
Frans Budé24 januari 2021Lees meer >

Marine

gedicht
2.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 12.608
Kom wij maken een wandeling langs dit troebele water vol wier dat zinkt als lood; nu erven wij een rust die van de hele aarde schijnt te komen. Maar de schreiende stem en de verre deur die open zwaait in het landschap; en het trillen van de wind die ons naar het zandkas- teel brengt.…

Uren

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.955
Dan komen vroom, in slepende gewaden, De zingende Avonduren zilverblank, Wandelend zacht langs bruine schaduwpaden. Maar hoe zal ik, van middagklachten krank, Beängst en moe van dromen als van daden, Weer vrede vinden in hún stemmenklank?…
Helene Swarth19 december 2025Lees meer >

Zielsbedrog

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 667
ik wandel zo graag met de vredige waan dat de nacht zich gedraagt als een goede vrind maar in de oude sporen van mijn voortbestaan drijven dromen weg met een noordwestenwind nu brengt u terecht zonder enige schroom ter sprake waarom juist in die waairichting idealen verdwijnen vaak gepaard gaande met regen en ander hemelbraken…

Zelfacceptatie

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 731
De rest is toegift, waar ik extra dankbaar voor ben, prachtige wandelingen met superrode vliegenzwammen. Vrienden Rozenkruisers, de aangename leegte gaapt mij aan, ik ben een slaappoes in de warme vensterbank van mijn lucide dromen.…

Verheven nachtrust

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 817
Wij wandelen naar buiten, verlaten het strandhuis, witte duiven in de mist, ontsteek met mij de kaarsen die zullen vlammen in de nacht, omhoog vlammen! Niet als een fata morgana, een wind die waait en verdwijnt, de tijd verplaatst, maar verandert nooit vereeuwiging.…

Herfst in de stad

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
Rijke heren met stormparaplu's wandelen als windhaantjes manmoedig naar hun werkterrein, terwijl de terrassen met de opgestapelde stoelen net zo mistroostig terugverlangen als ons.…

Dromerig

netgedicht
4.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 652
Och, laten we verder wandelen en in het stille samen zijn dromerig genieten zonder woorden.…
Katty24 januari 2011Lees meer >

Levend

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 634
soms wandel ik langs de waterkant waar wij ons tussen ’t riet verstopten nog steeds staat het afscheid op palen en is het water gevuld met droef al zou ik jou willen gedenken de koude woorden uit het steen slijten opdat onze dromen tot leven komen wat rest is spijt en spijt alleen soms kom je voor in gedichten dan leen ik de ruimte even…

Gebedje

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
Uit uw hoge hemelhuis doodbliksemen dat gespuis dat u nagelde aan ’t kruis en weer, wandelend zoals toen hier en daar een wonder doen? Had ge ’t onverdiende lijden Heer, niet beter kunnen mijden?…

Aarden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 583
Vandaag heb ik het bos beleefd aan het eind van een seizoen het was een zonnige zondag ik was in mijn goede doen een lange wandeling over brede maar ook enige enge paden zo trappelende door het bladerdek kon ik me uitstekend ontladen mijn hoofd is nu helemaal leeg je kunt best wel zeggen kaal als ik zo rond om me heen kijk worden we dat…

Het verbond ( M.S. )

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 764
Nooit hielden we op samen te wandelen op de dijk, langs de Waalkade, in bossen en steden. We waren verwonderd om het leven op aarde: ons niet gegund.…

Herfstblad

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
Zo eenzaam, hoog daar, sterk tot ’t bitt’re eind, door niets of niemand wil je worden ondermijnd dan door de wandel van de wind en j’ op haar vleugels laten zweven naar verre vlakten, heuvels …...... Laat mij zo zijn als jij, die niemand vindt, maar die verlost voor nieuw leven voedsel wordt.…
Ralameimaar8 november 2013Lees meer >