5636 resultaten.
lichtheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 nog huppen
argeloos de lammetjes
varen vriendelijk
wiite wolken langs
dat ongemeten blauw
geleid door stroming
van wispelturige wind
zullen bloemen en bijen
weer sjansen en dansen
tegenwicht voor al wat drukt…
Spatjes lenteregen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
499 pak puntjes gras
om het groen te strelen
te voelen hoe het was
met kleine vingers spelen
die madeliefjes regen
als ketting weg te geven
wolken en wat zon
kleine spatjes lenteregen
dagen uit een hemels kinderleven…
Samen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Jij en ik samen
nemen onze ziel en vliegen samen weg
verre werelden verkennen
thuis zijn we in elkaars hart
arm in arm boven de wolken
samen in speelse genegenheid…
Blokkade
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
565 woorden lijken gestolen
de zin ervan ontgaan
blijft maar malen als 'n molen
of er toch iets zal ontstaan
wolken zijn gebroken
is de zon weer in 't zicht
zijn de kelken weer ontloken
in dit vrolijke ochtendlicht…
Herfst heet je
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
621 Niet vanwege bomen die zich uitkleden
in de wind en zo, of hongerige meeuwen
in natgrijs beweeglijke wolken
die je naam krijsen. Dat is het niet.
Gewoon als woord weet ik geen mooier
of jij moet een woord zijn
en herfst zijn.…
zomersterfte
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
541 er schuift een wolk langszij
ze duwt de zon naar achter, tot
een vale kleur haar koperrode
glans bedekt
overal valt bladergeel
overal is licht
in het vergezicht van lang geleden
huilt de winter
om wat toen -is aangericht…
Het lied van de wind
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
521 je was weg
maar je stem
zong het lied van de wind
jouw vormen
kleurden de wolken
hoog aan de hemel
waar de zon
uitbundig de warme lach
met je deelde
je bent weg
maar ik weet je bij mij
omdat ik je ogen heb gezien…
Anders dan op aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
638 ik speel wat
met de wolken
verzin een zon en maan
maar anders
dan op aarde
ik raak ze zelfs aan
mijn heelal is ook
oneindig in eeuwigheid
kent tijd geen grens
ben god in mijn gedachten
laat de wereld wachten
tot ik weer bij de mensen ben…
een vogel en een viooltje
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
811 'vrijheid is een vogel
die wolken kan dragen'
gister heb ik hem
in bruine schemer gelegd
voorzichtig
als een laatste woord
uit zijn lichaam
nu is het middaguur
uit wijzers getreden
om de stilte
in acht te nemen
van een gevallen veer
tussen viooltjes…
zing je ziel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 tast teder
naar verloren woorden
roffel razend
op de trommels
blaas leven
in een dode taal
wijs woedend
naar de witte wolken
schreeuw je schor
vanaf de daken
zing je ziel
uit je lijf…
Zoek mij maar niet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 en ik droom mezelf
naar de drijvende wolken
ik wieg wat woorden
in het zicht van het licht
bij de zon is niets verloren
wordt liefde geboren
ik fluit mijn heimwee
naar de vlucht van de vogels
ze kennen het refrein
zoek mij maar niet
ik wil daar wat langer zijn
want daar,
daar voel ik geen pijn…
Dat ben ik niet
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
547 Het stormt, gaat te keer,
Uit onheilspellend donkere wolken
Daalt onzichtbare neerslag
O zo pijnlijk in dit
Zielenlandschap neer -
Wat er in mij omgaat
Dat ben ikzelf niet,
Dat zijn onbenoembare kanalen
Die ontembaar in mijzelf
Rond willen dwalen…
tourniquet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
538 ik nader mezelf
door velen heen
ik keer weer
naar de goedkomst
ik werp me
op de goudbrekers
tot ik een wolk ben
soms een geiser
weiger langer
keizer te zijn
die naakt maar
luidkeels vaststaat
in de tourniquet
die hem de toegang
tot de hemel belet…
Jij ontblootte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 in rood
ben je opgekomen
uit donkere wolken
van je dromen
zij lichtten op
in alle kleuren
tot waarheid ook
jouw ochtend keurde
jij ontblootte
om warmte te vangen
weerscheen later rood in
een eerst pril ontvangen…
Wanneer het waait
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
520 Luchtig in de wolken
blaast de wereld van mijn denken,
aan mijn gemoed ontloken.
Zij dwaalt doelloos op een zucht
slechts hoorbaar als de stilte
door een storm gebroken.…
De leegte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
400 leeg durven laten
is niet één voor tussen
wiegende wolken
en schuimende golven door
het verruimt de geest
die immer dolend bleef
zich laafde aan alles
wat houvast bood
of was dat de wens
van de gedachte
opdat de cirkel
dan rond zou zijn…
Voortijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 we moeten onze regen
nog verschuilen
onze wegen nog banen,
in wederkeer begaan
de maaltijd verteren,
vragen om vergeten
voor de wolken uit
in hun vlucht vooruit
ter elfder uur, voor
het later is dan morgen…
Natuurfotografie: schilderen met licht!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 De contouren
de horizon
de zon
de lucht
de wolken
Dat plaatje
vanuit jouw plaats vormt
een palet aan kleuren
vooral veel groen
met veel schaduwen
in het zicht
Klik...foto gemaakt!
Fotograferen is als
schilderen met licht!…
Oester
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.926 ze mag niet op de foto van zichzelf
ze is niet bang voor lampen die je ziel
doorboren, bliksemflitsen in de wolken
maar soms liggen de beelden te dichtbij
als schelpen op je bord, ze wil verzonken
gedichten waarin niemand kan verdrinken
-------------------------------
uit: 'Beroepsgeheim', 2009.…
Schaduw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
483 Een schaduw schiet voorbij
Achter een wolk weer verdwenen
Een geurspoor komt langs mij
Als een kat langs mijn benen
Wilde vragen naar je naam
Maar je was reeds verdwenen
Heeft jouw schaduw wel bestaan
In het nu of het verleden...…
Ontwaken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Elke keer bij het ontwaken
ben ik de tijd vooruit
Beraam ik tijdschema’s en plannen
Valt de dag in uren uiteen
Maar ongezien
drijft elke dag
een kleine witte wolk
voorbij
In helder blauw…
Kamelenvervoersbedrijf
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 De kamelendrijver
Dreef zijn kamelen tot wanhoop
Slappe bulten kregen ze ervan
Lekke roeiboten werden het,
De schepen der woestijn
Wolken dreven over
Foetussen dreven af
En de kamelendrijver
Dreef door
Door en door
Bij iedere temperatuur…
Bladeren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 Het zijn de bladeren in de wind
en de geur van bloemen
Het is het eerste ochtendlicht
en een zachte regen in het gras
Het zijn de wolken,
een langzame schaduw
en het tikken van leeg horloge
Het is de glimlach als ‘s avond
weer de zon gaat dalen…
Sorry
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.791 Een grote boze donkere grijze onheilspellende wolk
Hing zaterdagochtend boven in de lucht
Die wolk spatte uiteen het was een hels kabaal
Angstig renden wij weg op de vlucht
Uren leek het niet te ontkomen
Pijpenstelen tranen kwamen naar beneden
Verdriet uit het diepste donkere binnen
Oorzaken van twee jaar geleden
Het verleden wat de toekomst…
Hemelvaart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
741 Buiten vliegen witte wolken door het ruim en
schijnt de zon op het groene blad.…
Ogen dicht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
999 De donkere wolken, ze pakten zich samen,
Ik was al blind voordat de wolken kwamen.
En ik stond daar, ik stond met lege handen,
ik keek toe, mijn leven leek te verzanden.
Niet meer te redden, zeiden alle mensen,
Want hij overschrijdt wetten en grenzen.…
Wandelen langs ´t kanaal bij Terneuzen de Schelde en Leie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.022 Zijn kindertranen zo als wolken drijven zegen en regen.
Langs het pad naast dat pand daar bij het zand ligt mortel
en ik schouw naar dit mortel en een boom met zijn wortel.
Misschien is getij tijden niet helemaal bij kennis geweest,
zijn kindertranen zo als wolken drijven compleet verweest.…
Zalmtoren, Hoge Erasmus en de nachtzoen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 verdwijnen dan zij
zij
de Hoge Erasmus voelt zich ook zonder wolken ‘in de wolken’
door zijn blijvende belangstelling voor haar
elke nacht als het donker het overgenomen heeft van het licht benadrukt
hij
de Zalmtoren haar schoonheid door z’n lange nek
voorover te buigen uit respect, maar vooral uit liefde en geeft
haar
de Hoge Erasmus…
Hemeltranen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.437 De zon die nam mijn schaduw mee tot achter donkere wolken
waar uitgeblonken sterren treuren over vaal verbleekte kleuren
van een gestorven regenboog
Waar de maan probeert haar schone schijn nog vol te houden
en hoog verheven blauw plaats maakt voor diepgrijzend grauw
dat zich droef vol tranen zoog
Waar wolken zich verweven tot dichte deken…
WROK
poëzie
3.5 met 13 stemmen
5.111 En of de wolken wee en vloek verstonden,
Bogen zij dieper over 't land, en zonden
Donderend vuur tot zij de vloek verhoorden.…