Netgedichten over moraal

Hoe ik me ook verzet, het mag niet baten, het deprimeert me, en het maakt me bang, mijn vrouw heeft het vast niet in de gaten, of 't is voor haar misschien van geen belang. Een tijdlang onderging ik het gelaten, maar 't gaat steeds meer zijn eigen gang, 'k ben de aanblik steeds meer gaan haten, maar helaas ik hou het niet meer in bedwang.…

neem van mij aan zeg geen mooie woorden begin niet over aalscholvers die vol naar de einder vliegen zeg niet dat je van haar houdt haar golvende haar als schapen die hard van de heuvel rennen op weg naar de helderste waterbron vraag niet waarom we leven en geef ook nooit een reden praat niet te veel over alles en niets want je…

jij kunt mij niet verstaan jouw taal heb ik nooit gesproken ik ben liever alleen dan deel van een groep die zogenaamd met de hele wereld meeleeft maar ondertussen collectief een mens zonder te kennen er dagelijks van langs geeft…

op het moment dat het ongeluk even om de hoek woont om uit te rusten of misschien naar een ander werelddeel vertrokken is om genadeloos toe te slaan besluiten wij het schamele geluk eerlijk te delen, samen op te stijgen naar het eenzaam niemandsland, eerzaam in vertrouwen en zonder spijt te vliegen met een brevet van onvermogen in de hand…

gisteren toen het schrijven van gedichten mij nog vrij gemakkelijk afging schreef ik dikwijls voor mijn gedachten uit vandaag echter pieker ik me te vaak suf en worstel met de woorden loop voor mijn gevoel amechtig achter de feiten aan maar toch als een vorm van 'Luctor et Emergo ' en met de wilskracht van ik zal boven komen…

Het moet toch mogelijk zijn om je leven zo'n draai te geven dat je driekwart van je idealen ondanks allerlei omstandigheden in voldoende mate kunt bereiken. Mits je een filosofie volgt die veilig langs vreemde terreinen voert en je doet inzien dat elke dag ook alles wat je moeizaam bereikt hebt hopeloos in een ravijn kan mieteren. Laat…

Ik kiezel langs waterwegen waarin ik in grillige patronen een bont mozaïek van dagen schik helder en klaar alleen rimpelende uren giet ik in dempend matglas daar niet alles te dragen valt.…

Overheersend en toch zo eenzaam, als een wees van iedereen heb ik weinig neus voor je gehad. Zo dichtbij, overal, zo nergens was ik bijziend en jij was: de parasol tegen de blinde zon paraplu tegen de jankende hemel schutting tegen de treurende zijwind; […] fijnneuzer voor het aroma van koffie bij de overbuurvrouw neusneuzer…

Met een krop in de keel zegt ze wat moet ik nu, hoor de tranen in d'r stem wat nu als ik er voor de kinderen niet meer ben? Het regent, we blijven staan in de bui we huilen dat beetje water kan er ook nog bij. Wat moet ik nu, wat kan ik nog, een antwoord heb ik niet da's veel te lastig toch! Mijn arm sla ik om haar heen, kom…

het is de weerloosheid van ogenschijnlijk loze woorden woorden van iemand met "Gilles de la Tourette " "KUT" roept hij luidkeels en dat is even schrikken ook al gebruikt men het woord te pas en te onpas en dan dachten wij dat we niet meer te schofferen waren zo zie je hoe men zelfs wanneer je het niet verwacht op het verkeerde…

Een gedicht van G.K. Chesterton De galg die in mijn tuin staat, naast de vlier Is nieuw en netjes, hoog genoeg vooral Ik knoop de lus op 'n eendere manier Als iemand die zijn stropdas knoopt voor 't bal Maar net als heel de buurt -in groot getal- Diep ademt voor een kreet van puur plezier Bevangt me 'n vreemde stemming...ben ik mal(?) Ik…

Genocide, volkerenmoord, Geen plaats of recht op leven. Het recht op land en eigen cultuur Wenst men van de kaart te vegen. Pogroms, deportaties en etnische zuiveringen; De geschiedenis van de mens en zijn ontmenselijkingen. Absolutisme, nazisme en communisme; Politieke systemen en hun extremisme. Christendom, islam, en Hindoeïsme; Religies…

't zit op mijn mobiel, eveneens op iPad, kan er niks aan doen maar het heeft wat! Ik MOET het spelen. Op de kermis staat een zelfde apparaat, met dien verstande, daar moet geld in. En EEN keer per jaar, kun je me vinden daar, winnen doe 'k er niks, maar dat apparaat, trekt als een magneet. Maar 't zit op mijn mobiel en ook op de…

Soms lijkt het dagelijks leven op een onvolmaakte symfonie. Zo’n muzikaal mismaakte - asociale - compositie. Partituren met afgunst, oorlogen, vrede en ruzie. Teksten die elkander zelfs niet kunnen verdragen. Zo’n valse gedwongen liefde die we ooit met elkaar begrootten. Doch; waarmee we uiteindelijk vaak ons aller leven verkloten…

Muziek doorkruist m’n hoofd stuitend op een doolhof van oneffenheden In een wirwar van onzekerheden Op zoek naar een helder zicht met minder rafels en een beetje meer licht.…

Vogels fluiten Een dag ontstaat Een mens stopt met dromen Een wekker stopt Tandpasta glorieert Pindakaas popelt Jan de Hoop groet De mok kleurt Een hond blaft Een man groet Als altijd Mogguh Een klap valt Een steen vliegt Een vrouw kermt Een gedachte sluit Een lampje gaat uit Dag en dauw lacht Groen is rechtdoor Snelbinder…

Zwijgend zal ik spreken Ik je patiënt die buigt maar weigert te breken. Ik neem een ademteug mijn longen vol lucht Ik sta klaar in de startblokken maar niet als vlucht. Ik ren, ik hol, ik vlieg Ik eis mijn vleugels pak stevig mijn teugels Ik keer om, terug.... ...ik kom eraan... heb de wind in mijn rug. Al mijn angsten, ik daag…

vandaag onder het sterrenblinken dacht ik aan een lied oud en onnozel met niets om het lijf hangend aan een gedachte we zongen en we hoopten op iets beters dan dit niemand ziet meer de kaders van de leegte van de dagen vol dingen en het ontbreken van een ziel onze tijd is loos…

Ben ik egoïstisch wanneer, ik voor een goed doel, niet doneer. Ben ik egoïstisch als ik zeg, tegen elke goedbedoelde bus, nee! Toch zet ik bij de plaatselijke super een blik eten in het rek, toch doneer ik niet gedragen kleding in de bak zodat: een ander iets aan heeft. Maar die immense goede doelen, gepareerd met girorekeningen…

hoeveel zandkorrels heeft een woestijn hoeveel storm schuurt de huid weten we van wijken breken we vingers huilen we ter ziele blijven we onszelf als handhaving van de laatste roos…

de omloopsnelheid de onvrijheid van aanwezig en vluchtig verloren sporen ik doe niet luchtig krak.......... zoveel gekrakeel en weinig toneel bij zoveel water en wijn…

vooruit dan maar, nog één om het af te leren, hè? zo één die onverwachts je een onbezonnen blik op de wereld gunt die je maagdelijk onschuldig bij de lurven pakt en je voelen laat dat je leeft! nog wel want je weet, iedereen weet te veel laatsten doen je de das om je laatste dus maar vooruit, nog één…

Lachen en huilen met elkaar Soms een stiekem geheimpje hebben, echt waar Maar als Irene met bomen praten kon, had ook dat met liefde te maken en wij, kappen bomen, snijden takken, en praten met bomen? Ze laten je opnemen als ze je dat zien doen! Dus dan maar lachen met elkaar, want ik hou best van bomen, maar praat al genoeg tegen…

de façade belooft heel wat oppervlakkig gezien lijkt dat als bescherming nog niet zo gek maar met kracht heeft het niets te maken diepe gekwetstheid en bange vragen hokken samen onder vliesdun dek en gluren door gleeën in dit laken of ze zich wellicht toch buiten gaan wagen toch denken ze er niet aan in hun te zeer gekrenkte bestaan zich…

'Stel, ik nader de voltooiing van een vers... Word ik dwingend weggeroepen, moet de hond nog uitgelaten, zeurt de wereld aan m'n kop! Als ik eindelijk de kans krijg alinea's op u los te laten, gaat de microfoon plots met verlof. Zo kan ik doorgaan, zo kan ik doorgaan - tot ik ook eens bof: 'Literaire dames en heren, Tussen logische…

Het zal je altijd spijten, bij een verkeerd genomen besluit, het zal je altijd bijblijven, en soms, heel soms kom je er niet meer uit! Een verkeerd genomen beslissing veranderd je leven desastreus, echter je leert ervan geloof me maar heus! Van elke fout leer je, wordt je wijzer en slimmer, denk daaraan en vergeet het nimmer…

Geruisloos ontsloten in gezelschap dicht gepakt Langzaam verder schuifelend, vriendelijk abstract Wordt het spannend want u ontwaart Dat de een onderzoekend naar de ander staart Dan, alsof er niets is gebeurd, wordt het gesprek hervat Pas thuis vraagt d'een d'ander: wie was die gore rat?…

Zij wil niet leven als brutale, voze naakte. Waar principes worden weggehoond, wanen, hypes bombastisch worden omhelsd, waar je pas meetelt wanneer je de wereld schoffeert... Nee, hartgrondig wil zij, niet gebiedend, in wijding openbaren. Kunstmatigheden - welk in te roepen heden ook - verwerpt haar trage zegen. Bedachtzaam weegt…

In de alles verhullende uren tussen twee zonnen spelen onder schuilnaam manen op het water onder de nachtbedekking is de beweging van de wind gestreken en gesteven het kristal is klaargelegd voor een verse morgen de eerste menselijke karkassen doemen uit de ruimte op langzaam zwelt het natuurleger aan iedereen spreekt gladjes en…

Zou je iets veranderen als je terug kon gaan in de tijd, als je jaren over mocht doen? Zou je dingen omkeren, zou je stoppen, voor de val, zou je zorgen, zou je...welnee, ben je mal, je zou precies hetzelfde doen, zodat je weet, wat je nu weet! Laat maar komen die toekomst, ik ben er klaar voor!…