782 resultaten.
Vormen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
574 Kijk dan
beide handen gevuld
met helemaal jij
ooit zwanger
van verwachten
groeit het nu
tot aan de hemel
en nog verder
groen tekent
het naderende voorjaar
soms barst het open
en blozend kleurt
een prachtig boeket
de vensterbank…
Vroegwoord
gedicht
3.7 met 9 stemmen
5.356 hoe
wij dan toch
over veel vertelde tijd
taal ophangen aan vingers en
ze uit haar voegen wrijven
tot
ze barst.
zoals
betekenis nu dichter
bij letters kruipt
zo ook wij
zo
------------------------
uit: 'Op het oog', 2004.…
Knotwilg (fietsen 5)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
662 Waarom die barsten in je huid?
Zit er meer in je dan je uit?…
ER WORDT NIET MEER GELIJMD
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
701 De mensen zijn als glazen
er vallen barsten in
scherven knarsen onder onze schoenen
scherpe kanten maken snijwonden
bloed is niet te stelpen
met hechtingen worden sommigen gered
doodbloeden is aan de orde van de dag
glaswerk wordt niet meer gelijmd
er wordt nieuw gekocht…
Betrapte ster
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
691 Zachte blos
zwelt aan tot felle kleur
en woordenvloeden
barsten los
uit haar enorme scheur.
De fotograaf
drukt op z'n knop
en maakt 'r wat bekender.
De plaat is gaaf
en prijkt nu op
de grote scheurkalender.…
Koningsdrama
snelsonnet
4.1 met 7 stemmen
836 ‘Oranje boven’ word ik nimmer moe,
Ik barst graag los in vrolijke gezangen.
Maar diep van binnen brult in mij de leeuw:
‘Dit is toch niet de negentiende eeuw?’…
Wat is ze toch mooi
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
767 Wat is ze mooi
zo glad gepolijst
de schoonheid groot
de ogen van ijs
Die prachtige neus
voorhoofd zo glad
zo’n botstructuur heeft
nooit iemand gehad
De opgespoten mond
barst zowat open
en als het praat, zo luid
zet je het op een lopen.…
KAPOT
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
2.453 Gebroken glas is niet te lijmen
Gebroken harten heel misschien
Je kan ze helen of herstellen
Het blijft toch anders wel nadien
Ook al werkt het naar behoren
Lijkt de schade slechts miniem
Het zal eeuwig blijven storen
Want de barsten blijf je zien…
De taal slaapt
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
778 De taal slaapt
je hoort haar stilte
voor de storm
het seizoen barst los
wanneer het ochtendlicht gloort
wordt zij ook in haar slaap gestoord
met een vriendelijk gebaar
verwelkom ik haar
letter voor letter
in een uitgesneden licht
heft zij haar armen op
ongemerkt ontstaat dit dicht…
Adonis
netgedicht
2.9 met 28 stemmen
4.518 God van ontluikend, rottend groen
Uit zijn bloed bloeien anemonen
Hij barst uit de schors, uit gomhars
(Het inteeltnest door Aphrodite bestraft)
Zelfs de hel zwicht voor zijn schoon
Zo wordt hij speelbal van godinnen
Door een jaloers everzwijn belaagd
Verraderlijk in het kruis gebeten…
ontwaken van een kind
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
4.604 waar het ochtendlicht tinten
achterlaat in de resten nacht
kraakt het eerste leven
barsten in het bestaan
vol trots en zekerheid
wiegt je naam in de wind
van het bestaan,
je bent nu
en even twijfel je nog
heel even maar
langer.
een seconde, meer was het niet…
kleine beer
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
873 (vervolg op blauwe planeet)
...de koeienweg te melken
ver weg van bed en erf
de legren kakelt een ei
vertakt een barst in kiertjes;
alle hoop als gelatine
in happende bekken
geborgen
boos zorgt kleine beer
voor haar…
Een beetje zon al...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.028 Een beetje zon al
die schuchter schijnt op
een vroege merel in vrieslucht
- een gebaar dat niet duurt -
maar terwijl hoge bomen
nog slaapvoeten hebben
dringt het sap naar de stilte
woorden barsten open
van weemoed en verlangen
naar lente.
Uit: Kristallijn, p.19…
Stemming
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
1.028 gister
verborg stilte het vuur
in je diepte
vandaag
tonen je ogen glans
kijkgaatjes naar binnen
in de vrieskou guur
dampt je adem uit
de ontwakende vulkaan
je barst los
morgen
stoffig
met lava bedekt
zal ik dan
vurig smelten…
een beetje zon al
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
773 een beetje zon al
die schuchter schijnt op
een vroege merel in vrieslucht
- een gebaar dat niet duurt -
maar terwijl hoge bomen
nog slaapvoeten hebben
dringt het sap naar de stilte
woorden barsten open
van weemoed en verlangen
naar lente.
Uit: Kristallijn, p.19…
Soms volstaat het
gedicht
2.3 met 20 stemmen
10.889 Soms volstaat me de gedachte aan vleugels
om in vliegen uit te barsten, soms kom ik
met geen duizend incantaties van de grond.
Soms laat ik op mijn lome vleugels trappen.
Soms heb ik aan een woord genoeg om op
te veren en mijn bek te slijpen aan de zon.
-------------------------
uit: Gedichten, 1997.…
Knuppels
snelsonnet
3.1 met 8 stemmen
768 Iconen van een wereld die keihard is
Het barst van boeven in het honkbalspel
Op velden waar je ‘t tuig ziet samenscholen
Daar worden honken telkens weer gestolen…
Het leven wacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Voor Anton
Licht dat in ontelbare
Kleuren uiteen barst,
Dwars door het donker heen,
De nacht verjaagt tot
Achter de horizon
En met de saaiheid van
Alle dag korte
Metten maakt,
Vreugde die voor
Het oprapen ligt
Het nieuwe leven wacht…
bijna wit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 daar blaast de wind
over het water
creëert een wirwar
aan golfjes
hier bijten woorden
zich vast aan het papier
vermengt inkt zich
met zilte tranen
eens barst de poëzie
los als een bevrijdende regen
om te verstillen in stille woorden
ingetogen, bijna wit…
Ziel overhoop
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
697 zwarte wolken boven hoofden
die buigen en barsten
water geselt ziel overhoop…
Soort man
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
555 Heb er ook één van hout in mijn kamer
hij is deel van een kolossaal paar
dat naar elkaar kijkt
of geacht wordt naar elkaar te kijken
Maar meestal kijken ze langs elkaar heen
door uitdroging zijn er grote barsten in hun lijven.…
Als de kantélen kantelen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Tot op het laatst blijft alles
bij het oude,
Pas als op 't Binnenhof de muurkantelen
Gaan kantelen - tot opluchting van velen,
Verdwijnt de tefallaag die hij zich bouwde
Z'n kruik barst van de leugens - Vivat Io
Wie 't laatst lacht is niet meer Pinokkio...…
De Stem
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
450 Zij is de Stem van en voor 't platteland
Waar veen geen smeulend vuur meer is maar brand
Oostvaardersplassen zet zij
naar haar hand
Voor woningbouw tot Urk en Swifterbant
En dwars door Zeeuwse schorren, Friese slikken
Tot in Den Haag de bom barst...
hoor hem tikken!…
De glazen buren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
462 jij groeit
in glas met
transparante vleugels
licht draagt
jouw pracht in
brekende kleuren
jij fladdert
speels naar
hemelse geuren
in doorzichtige
sculpturen wonen
de glazen buren
tot het glas barst
wordt gebroken omdat
het seizoen is afgelopen…
Op eigen benen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 zij hebben geleerd
in liefde en vertrouwen
een huis te bouwen
nog spelen ze
hun bloementuin
als hemels paradijs
maak ik ze wijs
dat de wereld
niet is wat zij lijkt
zou ze graag behoeden
voor knauwen in vertrouwen
de barsten in het goede
toch laat ik ze gaan
zij zijn in staat om eindelijk
op eigen benen te staan…
Eigen vuur
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 De kruin open als een bloemkelk
de huid die naadloos aansluit
op het drumvel van het heelal
draagt de huivering van verre
langs de ruggengraat
van de melkweg
een supernova barst extase
en achter deze façade
onbegrijpelijk
het brandgat van de schepping
het doorgronden te gronde
aan eigen vuur.…
Fluitenkruid in 't gemeenteperk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Geen distel meer
Te zien, door
Ongeschoolde gemeentemannen
Vakkundig uitgeroeid
Tussen ontelbaar vele
Wilde rozen die op
Barsten staan -
Maar tussen al dat
Moois troont zo maar
Een elegant geurende
Jongedame in onkreukbaar
Wit getooid -
Hier is de natuur
Onverwacht het allermooist
Voltooid…
Scharnieren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Het heden barst uit zijn voegen,
De toekomst op losse schroeven
Pijn in mijn krakende gewrichten:
Touwtrekkerij tussen ledematen
Die verschillende richtingen uitgaan.
Marionetten zonder leidraad
Geraken in de knoop, vroeg of laat ……
spel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 woorden die
verzachten
het alleen zijn
in de
nachten
als een vriend
die nu en dan
troost
waarbij je soms
bloost
en je weet
koester
deze momenten
houd ze vast
als het glas
wat barst
als je het
te ongeremd
omklemt
laat ze zijn
met hun vreugde
zonder venijn
(oh nuit, oh douce
nuit.)…
er zij licht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 op de zolder
van het kasteel
honderd stukjes
glas in lood
eeuwenoud
kwetsbaar en dun
één vergissing en
je hebt al een barst
kijk naar de zachte
kleuren het
getemperde licht dat
door de ramen valt
dit raakt aan iets hogers
de liefde voor oude
dingen de koestering…