563 resultaten.
Aanwezig
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
782 zomaar een glimlach
bewustzijn van de zegening
ervaren van een zieleband
je stem zo dierbaar door de telefoon
helder en helemaal hier, ik zie en hoor
en al mijn voelsprieten proeven
je bent aanwezig zonder lijn
geluk is groot en klein en metershoog
peil ik de liefde met mijn derde oog…
ik wilde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 ik wilde de winter
inkleuren met
winterse woorden
vrede sluiten
met de onverhoedse
duisternis
ik wilde door muren
breken zelfs als
alles gesloten zou zijn
met andere ogen
de wereld beschouwen
ijs met handen breken
ik wilde het ijzige
bewustzijn van de dood
tot bedaren brengen…
In Credo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 Bewustzijn in het niet-wetende.
Het kleine in het reusachtige.
Samenzijn in ons isolement.
In vriendschap.
Kwetsbaarheid in het almachtige.
Mogelijkheid in het onmogelijke.
Een ongelofelijke toekomst zien,
in het heden van het nu.
Leven in de dood.
In liefde.…
IK
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
491 Ben ik
het licht in de leegte
dat je bewustzijn voedt?
De adem die doet leven
op het ritme ‘eb en vloed’?
Ik spreek
Ik ben
Maar ben ik werkelijk die stem?…
Melancholiek perron
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
539 de cadans van het verhaal
sleept me mee door het ritme
vragen wellen in me op
als borrelend bronwater
uitspraken van Pascal Mercier
denderen door mijn hoofd
zijn taal dreunt oorverdovend
door in mijn bewustzijn
ondanks alle spoorboekjes
blijft de mens ontoereikend
n.a.v; Nachttrein naar Lissabon…
ik en koffiedik
netgedicht
3.2 met 25 stemmen
1.494 stuur ik nog wel
op dat wat komt
of lig ik aan een infuus
dat mijn bewustzijn verstomt
verlies ik de grip,
zo die bestaat,
op dingen van belang
lijkt het maar zo
en gaat het onvoorspelbare
gewoon zijn eigen gang
het lijkt uitkijken
naar iets dat een mens verwacht
maar waar de tijd meester is,
en mij als onderdaan veracht…
Wolkenloos blauw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
618 De rijzende zon
in de late winter
verspreidt gloed
over de besneeuwde daken
en over de stenen monnik
die mediteert
in louter bewustzijn
zonder namen
in aldoor bloeien zonder sterven
Mediteert diep
als het wolkeloos blauw
waar langs de namen drijven
het spel van de tijd…
Pop-up
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 De machinist schrikt, en ik
ben niet mezelf, mijn duim
drukt op de rails
Het is een van de triljarden
tijdelijke toestanden
van mijn bewustzijn
waarin alles mag en kan
in de kindertijd
van het heelal
Geen jij of ik
hoe echt is dat?…
Dit is echt [2]
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
314 Hij snuift, grazend
komt hij dichterbij
Alleen de vogels kijken toe
Warme adem verkent
de huid van mijn verlangen
Ik ruik wat het met hem doet
Voorzichtig likt hij mij
ik laat de wereld los
Mijn lichaam trilt
in mijn bewustzijn, naamloos
in zijn ogen, dit is echt
Geen romantiek…
Naar het licht
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
659 Is het wellicht de kwaliteit van het bewustzijn
Desondanks toch werkelijkheid durven blijven.
Dat een letter, een woord een vrouw evolueert
Durf ik ( wees niet bang ) niet te ontkennen.
Hoe schrijf je liefde in minderheidstalen.
Dat een letter, een woord een vrouw evolueert
Denk na voor je zelf, is er meer aan de hand.…
Tegenlicht?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
533 Ook het landschap is
behekst met produceren,
ze verandert van gezicht,
van omvang, van zeden,
het bewustzijn te verleggen,
ze moeten voor zonnestralen
in dromen betalen, uitdaging
om nee te zeggen, afgewogen
tegenstelling van overwicht.…
Zomerse Zonneschijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
621 In zomerse zonneschijn
onder windstille bomen
zalig liggen dromen
kind van de schepping te zijn
komen tot het bewustzijn
Zijn Paradijs zal weldra komen
in zomerse zonneschijn
onder windstille bomen
geen hart- of zielenpijn
maar een warm thuiskomen
waar genade zal stromen
uit Zijn liefdesfontein...
In zomerse zonneschijn…
Zonder titel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Heeft bewustzijn zin als zin ontbreekt en bewust overschat
Zijn het woorden of de daden die zoveel invloed hebben
Lijken de wegen vol hobbels en toch is het plat
Zegt men weleens dat spreken zilver is en zwijgen goud
Toont dit jouw stilte, jouw vorm, gesneden uit hout…
Vrije val.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
595 In de nacht tikt de klok
de tijd door.
Dooft de adem als een kaars.
Het zwart hemeldak oneindig
met daarin verzonken sterren
en maan.
Ongrijpbaar en niet te vatten
het ontstaan van dit heelal.
Waar tussen hemel en aard ieder
zich vast houdt tijdens een
vrije val.…
Gedicht
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.056 Zo ook gaat de geliefde
Mitri Karamasoff
dood
Ons op de schouders
valt nu laat en schuin de schaduw
des Iwan
Om het lijden dankbaar worden
en schijnbaar blijde
het scherpe vechten van spin en bij
verbeiden
Soms reeds is schoon mijn hand gesloten
alsof er geen verlangen
over mijn…
Laatste reis
hartenkreet
3.5 met 32 stemmen
4.227 Vlieg
vlieg maar mama
naar jouw paradijs
ondraaglijk is de pijn
buiten jouw bewustzijn
laat maar los mama
het mag
jouw lichaam, het leven
deze dag
strek jouw vleugels
en vlieg maar
mama
schuil niet langer in de nacht
ga maar, papa wacht…
Wilgenroosje
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
771 Zwevende oogjes
om je te lezen, duizenden
bellen van bewustzijn en in
iedere ademtocht wil ik je kleur bekennen
je weet de naaktheid van het blad
naast elke voetstap weg te leggen
een overlevering van kracht
wanneer het maanlicht samenvloeit
met het hemelwater in je hart
dansen de vlinders
een ode van sierlijkheid.…
Ik heb je lief
hartenkreet
4.3 met 36 stemmen
3.199 De weg
tussen mijn
en jouw bewustzijn
is eindeloze zee
De zee
die ruist
deint
als het silhouet
van een vrouw
met een blik
vol eeuwigheid
Vannacht
zal ik slapen
in jouw dromen
je koesteren
als zonwit licht
En het verlangen
in mij
zal fluisteren :
Wees werkelijkheid
verga nooit
ik heb je lief
zo lief…
loskomen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
537 na mijn bewustzijn
in de slaapstand
te hebben gezet
kom ik los van de grond
en laat me tillen
naar steeds grotere hoogtes
waar nooit eerder geziene kleuren
in de vorm van ontelbare stralende ogen
mij in een onmeetbare vrede
voor eeuwig in aangename warmte
gewichtloos omarmen
in tijdloos mooi…
Luikjes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Vandaag word ik
Maar moeizaam wakker
En kom niet verder
Dan matig bewustzijn
Op een ondergrond
Die stevig en rustig is
Wacht ik op het moment
Dat mijn luikjes opengaan
Waarin zorgzaam zijn
Opgeborgen de woorden
Van rust en vree,
Van geluk en verdriet,
En van overpeinzing
Van hoe ik in mijn
Donkerste duister
Bijna het leven…
Het liefdespad
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
945 vernauwen zich doorgaans de paden,
herinneringen, ja de gedachten
die het bewustzijn besprenkelen,
nog altijd enthousiasme opwekken
tegelijkertijd broos in werkelijkheid zijn,
verbeelden oneindige luchten
die wij ooit bewonderden, ontdaan van
slaap en met dauw benevelde ogen.…
Ploppen en plokken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
448 Schijnbaar uit het niets
ploppen en plokken
er geluidjes van een begin
in de poel van mijn gedachten
atomen waarneming
in de oneindige leegte
van mijn bewustzijn
mijn universum in het multiversum
door elkaar schietende beeld-
deeltjes die zich verbinden
tot samenhangende gedachten
Ik kneed, meng en buig ze
tot ze glimlachen…
Baren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
550 Uiteindelijk na het geschrevene,
kom ik tot bedaren: ik weet,
er is nu een nieuw bewustzijn
via mijn etherisch lichaam
op aarde gekomen.
Ik weet: dit is het werk
waarvan ik wist te zullen vervullen
tot het einde van mijn dromen.…
Ook ik . . .
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
621 als het ademen stopt
het bewustzijn verdwijnt
dan begint de laatste reis
door het universum
in een tijdloze staat
misschien is de ziel
overal en nergens
zowel gelijktijdig als apart
oneindigheid is eeuwig
en ze kent geen grens
kosmische ruis voelt
als weldadige stilte
geen irritatie, geen zoeken
en ook geen verlangen naar . . .…
Vergezicht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.052 Zie een vergezicht,
In de verte gezichten,
Gezichten te ver,
Ruw schetsen kleuren
aarde en lucht gespleten,
Horizon in zicht,
Netvlies prikkelt op
panorama van de geest,
Innerlijk inzicht,
Ondoorschijnend vlak
spiegelt onder bewustzijn,
Onzichtbare zelf,
Vergezicht ik zie,
Zichtbaarheid is je aanzicht,
Uit zicht je gezicht.…
Kruisteken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.451 Van veel dieper
dan zijn verbrokkeld verstand
zijn verwoest bewustzijn
komt het kruisteken
dat hij slaat bij aanvang
van zijn laatste ademtocht.
Het heelt
het helpt.
Hij glijdt
onweerstaanbaar en moeiteloos
weg uit dit leven.
Wat blijft
nog enige tijd?…
"Serene Rust"
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.311 Drijvend op
dat donzige wolkje
dat nèt traag
mijn bewustzijn in schuift
terwijl jij
er langzaam uit verdwijnt.
Eindelijk serene rust
in mijn hoofd,
ondanks
spelende buurkinderen
onder deze blauwe lucht.…
Op de rails
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
553 van bewustzijn
bij ons-aardbewoners
heeft geslagen'
Laten we
het niet wagen
het spoor, uitgezet, op aarde
niet te volgen
Van een rijdende trein
te springen
van een stilstaande....
is al een waagstuk.…
Leven
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.402 Ik vraag me af waarom
ze hebben geleefd en of het van belang
was voor henzelf dat ze hebben geleefd
maar dan toch om het leven zelf
voort te duwen tot meer bewustzijn.
Er zijn plaatsen op de wereld
waar de namen van de gestorvenen
zijn gegraveerd, in steen gehakt
om ze te kunnen behouden, hoe lang nog?…
OP WEG NAAR EEN OVERSTIJGEND BEWUSTZIJN?
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Dergelijke processen moeten zich o.m. hebben voorgedaan alvorens het leven doorbrak in de materie, alvorens het bewustzijn doorbrak in het leven en ook voorafgaande aan de doorbraak van het zelfbewustzijn (de personalisatie) in het bewustzijn.…