316 resultaten.
bange nachten
hartenkreet
2.0 met 8 stemmen
1.358 maan het venster
vlijde zijn tranen op ‘t mij lege bed
ik was de droom (die mij gejaagd) ontvlucht
toen ‘t kaarslicht na een lange tijd uitdoofde
was ook de maan zijn weg gegaan
probeerde ik alsnog de slaap te vinden
te zwaar bleken de stenen op het koude laken
met naast hen scherven van de dode droom
en ik omhulde mij met kleed van droefheid…
Danse macabre
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
542 de mens zwoegt hangend aan
de touwen van de tijd
in hulpeloos verwarren
zijn vruchteloze strijd
gevangen in het taaie web
wordt hemel slechts tot aarde
geboeid het diep verlangen
verkwanseld dat van waarde
als in een danse macabre
in het theater van de dood
jaagt hij die eens een god was
dat na wat god verbood
vol droefheid slaat…
Dementie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
634 Ze zijn nog steeds zoals ook wij
al is er droefheid, onmacht, dwalen,
ze willen zo hun zijn verhalen
al klinken woorden niet meer vrij.…
zware dagen...
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.452 zware dagen
van droefheid
en gemis
verdriet om
degene die
er niet meer is
zware dagen
waar geen einde
aan lijkt te komen...
en jij die terugdenkt
al je nare
dromen...
ik neem je hand
en zal er altijd
voor je zijn
wil je troosten
je helpen met
al die pijn...…
Doorheen de grijze wolken
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.346 Maar och, je treurt toch niet om wat nog komen kan,
maar evengoed verdwijnen als de sneeuw bij zon;
je kijkt toch verder, waar het al begon
en weet toch ook dat droefheid nu en dan
eenieders deel is in dit korte leven
maar dat er steeds nog zoveel schoonheid is gebleven.…
Naast me
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
945 Je zegt dat de rozen van
vandaag zijn uitgebloeid,
dat de herfst loopt te wenen
in de schaduw van je lijf
Je zegt dat de stilte nader is
dan de troost in mijn armen,
dat mijn adem muren bouwt
tussen verdonkerde dromen
maar als ik nu zeg dat
morgen weer zal komen,
dat droefheid en intens
gelukkig zijn samen horen
maar als ik nu vraag…
Dagtrip
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
805 Een droefheid waarvan ogen schreien.…
Monoloog
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
771 vreemde droefheid
bouwt muren
rond woorden
en steeds vaker
ben ik de schaduw
van iedere dag
onder bomen
en wolken
dicht gewaaid
krom ik mijn handen
rond het eenzame lied
over druppeldiepe
stenen en
rauwe monden
schuurt het zand
de hese zinnen
van vogels die
ik niet herken maar
stroomafwaarts huilen
achter de schaduw…
Sentimentele poëzij II
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.346 Diep in droefheid neergezeten,
Schrei ik om de dood en ’t graf, -
Kom, Katrijn, de kamer vegen!
En veeg ook mijn tranen af!
Scheiden is niet uit te houên
Lachjens, lustjens gaan dan heen, -
Als Katrijn met Mei gaat trouwen,
Ach, dan blijf ik gans alleen!…
tot ’t woord ons raakt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 kleven woorden
door zwijgen belast
dichten wij - soms jij
soms ik
in vrije verzen
en tussen-
zinnen
overal
stoutmoedige sporen
aaneensluitende letters
boren diepe wonden
in borsten van lezers
tot de laatste adem
hun longen vult
- eenzaam wenen wij
soms jij - soms ik
en denken terug
aan die dagen
tot een gedicht
onze droefheid…
Zilte ziel
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
573 branie van een vlegel
die een hekel heeft aan slijm
bang dat iemand mij zal raken
wikkel ik mijn zilte ziel
in een ondoorzichtig laken
met de geur van sex-appeal
vrouwen spelen in mijn leven
met de olie op mijn vuur
in plaats dat ze liefde geven
maken ze mijn druiven zuur
wie verlost mij van de manie
die mijn hart tot droefheid…
Spaanse griep
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
654 De zware fotodoos
keer op keer geopend
spreekt droefheid,
tekent tijd,
in hun gezichtjes
mist het kind.
Boven verledenfoto’s
ontdekt haar dochter
steeds meer gelijkenis,
herleeft in haar
de jong gestorven moeder.…
Verdwaalde plukjes zon
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 de matheid van de dag
breekt licht in donkere stukjes
die samen nog wat vonken
in verdwaalde plukjes zon
geen droefheid
maar een doffe pijn
de uren niet meer weten
er slechts fysiek te zijn
ben dwalende in
niemandsland waar geen arm
de hand op steekt in groet
men elkaar gewoon vergeet
zonder enige impuls
is zelfs geduld
een schone…
Vrij van
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
735 Mijn ziel blijft achter
vrij van droefheid.
Mijn geest vrij van
elke stress.
Mijn ademhaling
vrij van elke trilling.…
Geborgen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
598 Maar alles is oneindig teder
en steeds licht het weer anders op,
al moeten we doorheen het duister
en staat ooit alles op zijn kop,
toch wil ik dankbaar verder gaan
al is er droefheid in ’t bestaan
en huil ik zacht vanbinnen.
Ik leer langzaam beminnen;
al blijven ook de zorgen,
ik voel me diep geborgen.…
moedertaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 zie ik je graag
in je kracht en zelfstandigheid
mijn prachtige lieve meid
zo hoor ik je graag
in je zingen en je lach
in elke dag
zo help ik je graag
in je vragen en je delen
en niks kan ons dan schelen
zo zijn wij graag
in samen en onszelf zijn
zonder schone schijn
zo ben ik er graag
in alles en altijd
in je blijheid en je droefheid…
Herfstmeditatie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 Maar och, je treurt toch niet om wat nog komen kan,
maar evengoed verdwijnen als de sneeuw bij zon;
je kijkt toch verder, waar het al begon
en weet toch ook dat droefheid nu en dan
eenieders deel is in dit korte leven
maar dat er steeds nog zoveel schoonheid is gebleven.…
Doorheen de wolken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
243 Maar och, je treurt toch niet om wat nog komen kan,
maar evengoed verdwijnen als de sneeuw bij zon;
je kijkt toch verder, waar het al begon
en weet toch ook dat droefheid nu en dan
eenieders deel is in dit korte leven
maar dat er steeds nog zoveel schoonheid is gebleven.…
Blijvend verlaagd
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.974 Huil niet om mij
Voor mij geen tranen
Geen verwijten, geen verdriet
Graag een glimlach op uw lippen
Vandaag hoef ik uw droefheid niet
Denk aan mij, aan mooie dingen
Aan momenten van geluk
Die je bijna doen gaan zingen
Dan kan deze dag niet stuk
Ik leef voort in uw gedachten
Ook al ziet u mij straks niet
Afscheid valt nooit te verzachten…
Vlinderkusje
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.377 Teder spreidt zij haar vleugeltjes
omarmt spontaan het gezichtje
leest de droefheid in de ogen
en voelt de wanhopige pijn
haar kleurenpracht laat
de wereld plots verstillen
maar zij, zij ziet het niet
denkt alleen aan wat was
wast haar ziel met tranen
van de afgelopen nacht
in het warm doch donkere duister
danst het toeval over haar…
De treurzang van lente....
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.015 Ik proef 't laatste verdriet op
de bries van laatste lenteregen
hoor de haan spreken tegen
het eerste ochtendlicht
De treurzang van lente
droefheid in puurste vorm
draaien zich in hondertachtig graden
geven de wereld een nieuw gezicht
De mooie cirkels die eens
zo moeilijk draaiden, ze zijn
in mijn leven gekomen als rimpels
en zullen…
Kringloopt bestaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
612 ik zoek niet
de rust van het graf
wel het wiegen van
lange halmen en
bloemen in het gras
zij hebben dood zien
passeren in droefheid
en rouw konden zich
pas profileren in lente
na verdwijnende kou
samen zien wij bekenden
zij ordenen het groen
tot weer een keurig graf
waarvan de inhoud
op de eeuwigheid wacht
in dit schisma
van leven…
O vrouwe
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.273 Wie ben je toch
Jij kroonjuweel,
bloeiende rozentuin,
koningin van mijn dromen,
getogen
in het land van Breughel,
van milde regen,
zoete tranen
die vallen
over mijn droefheid
Maar ach,
misschien is liefde
niet meer dan dat :
een vrouw
die plots verschijnt
als een vergeten zonnestraal
tussen eeuwig grauwe wolken
enkele seconden lang…
Koningin van mijn dromen
hartenkreet
2.8 met 34 stemmen
2.247 Wie ben je toch
Jij kroonjuweel,
bloeiende rozentuin,
koningin van mijn dromen,
getogen
in het land van Breughel,
van milde regen,
zoete tranen
die vallen
over mijn droefheid
Maar ach,
misschien is liefde
niet meer dan dat :
een vrouw
die plots verschijnt
als een vergeten zonnestraal
tussen eeuwig grauwe wolken
enkele…
Je stem wist nog niet van sterven
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
758 Droefheid
veroorzaakte een geloof
in klaverblaadjes; een onuitgewerkte uitgave.
“Bomen kraken.
Ik hoor ze elkander strelen. Ik heb hen
en hun wereld lief. Het omhoog dwalen van een enkele vogel
tussen het wisselen van de stemmen.”
Ik loop me te pletter en neem afscheid van ieder. Bladstil.…
boven het duin
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
664 ik kijk al dagen naar de lucht
en de indruk om aanwezig te zijn
wijkt verder terug
wanneer de ene wolk
de andere wordt, op weg naar
het westen
het is duidelijk, zeg ik
met droefheid in mijn stem
op het moment
dat mijn lange wapperende sjaal
de wind verliest
dat als straks de horizon komt
ik zal verdwijnen in het vergeten…
Stil Afscheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
838 Je lijkt een slapende prins
tussen witte zijde
opgebaard
in droefheid
staan wij
rond jou geschaard
het licht van kaarsen
valt op je gelaat
en handen
we voelen
de gebrokenheid
met d' aardse banden
lelies en rozen
liggen over je voeten
gespreid
als symbool
van een liefdevol
afscheid
in stilte
gaan we je volgen
op je laatste…
Verheven droom,
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
513 Radeloosheid: wat kunnen we geven,
buiten droefheid en smart.
Is alle hoop gestikt in grauwzwart?
Toon mij de mens achter deze mistflard!…
In memoriam matris (1)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 Je ogen van pijn en hoop,
in de verte starend,
vervullen mijn hart
met de diepe droefheid
en de tederheid van 30 jaren,
onuitgesproken, mijn moeder.…
Het langzame geweld
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
756 door de
bocht het graaft gangen
In de existentiële angst
voor eenzaamheid
Het is een Griekse
strijder die
geblakerd door het vuur
in zand zwemt
in gevechtstenue
Het langzame geweld
weerspiegelt zich in
de hongerogen
van het stervende
uitgeputte kind
Het is het diepe zwijgen
van een voix céleste
het is de bittere
droefheid…