327 resultaten.
overuren
hartenkreet
2.2 met 30 stemmen
5.934 Waarom al die overuren,
moet een dag dan zolang duren?
Wat denken ze nu wel,
jouw leven wordt een hel.
Je lijkt nu wel heel sterk,
om zes uur naar je werk
En ‘s avond laat weer thuis
niet eens meer voor de buis
Eten en meteen naar bed,
de wekker weer gezet.
De andere dag weer vroeg op
wanneer zeg je nu eens stop!
Dit kan toch niet…
toren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
610 samen drijven we boven
de toppen van de bomen
in de diepte golft geluidloos
de paars smeulende heide
wij zien naar nevels
zoeken de ruimte
bij elkaar
in de aanraking
de blik in elkaars ogen
in een zacht strelen over
huid en haar
wij hebben elkaar verheven
in liefde die over
de nevelige ruimte
tot de stille einder reikt…
de kudde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 de opkomende storm woelt
door de verkleurende bosrand
zachte witte en vredige schapen
bekleden de uitgebloeide heide
stromen gedwee naar de verre stal
een schuilplaats onder de dreiging
nog even wachten op de felle regen
en de volle hevigheid van de storm
knus en warm gezellig blatend bijeen
heideschapen hebben ‘t niet slecht…
Vals seizoen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
632 Het zou moeten
sneeuwen als een muur
ijzig ruw over zwijnenvachten
de beek kronkelend bevroren
als een knisperende boskrakeling
scheve schotsen verankerd
in nachtzwarte oevers
glazen vennen in bontkragen
rietpluimen van bergkristal
het meer vol poolijs
de heide naakt en troosteloos
bijna onzichtbaar verstoven
onder verpulverd onbehagen…
Gebrandschilderde wolken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
524 de lange gang
stond vol kerken
gevuld met gezang
zijn immense pilaren
stonden naar
de hemel te staren
in glas in lood bevolkten
gebrandschilderde wolken
het blauw van de lucht
deuren zwaaiden open
klokken gingen luiden en
de mensenzee golfde naar buiten
kleurrijk en verscheiden
rouwklagend om de heiden
die in de apocalyps is…
Misschien wordt het morgen beter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Staar in het grauwe
Duister uit mijn
Raam over de
Kleurloze vlakte
Hier voor mijn
Houten huis op
De Zweedse heide
En waar de drank
Mij afbreekt, beetje
Bij beetje, helpt
Mijn gitaar mij door
De doodsheid van
Mijn leven - ik staar
Weer naar buiten,
Waar mijn muziek
De grauwheid langzaam
Verdwijnen doet
Met een lichtstraal…
Bergen-Belsen (31-08-'17)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
822 de stilte is pijnlijk
maar vergeleken met de pijn
van hen die hier hebben geleden
mag het geen naam hebben
minstens 70.000 onschuldigen
van vlees en bloed lieten hier
het leven en vonden een plek
in één van de massagraven
sprakeloos en vol verwijt
denk ik waarvoor en kijk terloops
naar dit schuldige landschap
waar de heide thans nog…
Puzzelen met God
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
740 De weidsheid van het landschap
op de heide is zo mooi dat ik
de kunst van de Schepper niet snap.
Deze stille schoonheid; die ik
niet bevat maar ik geniet ervan…
Plots hoor ik het gakken van
een zwerm ganzen en kijk ik
omhoog, naar de blauwe lucht.…
Lentetinteling
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.027 de zilverwitte berk nog kaal
wordt bezet door meesjes
die kwetteren van plezier
de morgenhemel blauwt
en draagt een gouden kroon
zachte stralen smeden kleur
heide in paarsrode tinten
een camelia vol in de knop
grauwe lijsters schrapen mos
kijkend naar dit luisterrijk geheel
laat ik even mijn hoofd verdwalen
in het bontgekleurde ochtendtafereel…
De laatste dronk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
19 De heide slaapt, de maan vergaat, de rode wijn glanst in het glas. Zij lacht, zij lacht, terwijl zij staat, waar eens de liefde leven was.
Wat eens bemind werd, is vergaan, wat werd geschreven, blijft bestaan. O vrouw, o vrouw, uw ogen branden, uw kus doet hart en ziel verbranden.…
Adem voor mij (III en slot)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
561 Intensiteit wakkert het
vuur aan
in hevigheid de heide
tijdens oogstmaand
vlamgevat door de hitte van
de zon
Twee mensen, jij en ik, die
weten
hoe uiteindelijk de tijd
zowel fysiek
als zeker ook met brein, onz' lust
vervult
Schaduw van de tijd die is
in het licht van tijd
die reeds voor ons ligt
De lichtjes in jouw ogen
zien…
De kranen
poëzie
3.7 met 7 stemmen
4.179 Over heiden, over venen,
drijvend in de hoge lucht,
Door de avondgloed beschenen,
trekt de wilde kranenvlucht.
Uit het koude Noord verdreven,
reppen ‘t machtig vleuglenpaar,
Wenden zij naar ‘t Zuid de steven,
Zweven over, schaar bij schaar.…
Lentenatuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Op welke wijze fracties blauw en witte tinten
in het hemelgewelf tevoorschijn komen, opklaren tot zij
samensmelten tot een uniek geheel van openheid en uitgestrekt-
heid die helderheid, contrast of scherpte bij het krieken van de dag zullen wijzigen.…
Daar is nu de lente
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 Op welke wijze fracties blauw en witte tinten
in hemelgewelf uit hun winterslaap komen, opklaren tot
zij samensmelten tot een uniek geheel van openheid en uitgestrekt-
heid die helderheid, contrast of scherpte bij het krieken van de dag zullen wijzigen.…
Drenthe
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
545 Waar weiden,vennen
groen gekleed
als golven stromen
door het land
De wind gevangen
door bomenhagen
schier eindeloos geplant
Dromen ijle wolkensluiers
in een hoge stille lucht
waar een rover staat te bidden
voor een geslaagde vlucht
Word ik op de grote heide
soms door stilte overmand
die dan zo duidelijk voelbaar
is in dit oude Drenthse…
Mijn lief
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
777 Nevel slingert zich om wilde heide
Zon zakt achter hoge bomen
Ik zoek je al zo lang
Muggen zoemen zacht een zomerlied
graspluimen waaien in mijn oor
Mijn wezen is op zoek naar jou
Nooit kan ik je meer vinden…
Top flop
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.366 Het oude zandpad lopen wij af
over de heide bij de oude beek en kreek
stilstaan en denken naar ik meen
aan dit leven te been
dromen overgeven
zij overmeestert mijn geest
schrijf
en herleef
het verhaal tussen engelmensenbeest
rode gloed op haar wangen
zij is gevangen
een gevallen engel vangt haar op
en samen vliegen wij terug
naar de top…
Herfst III
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.651 De wind waait langs de heide,
Waar 't korte daglicht vliedt,
En donkre wolken glijden
Langs 't zilvergrauw verschiet.
Op verre molen draaien
De wieken loom ál-door;
Er zwermen bonte kraaien
Om 't kronklend wagenspoor.
Nu zal het najaar rijzen
Met droevig doodsbegin
En spinnen, met zijn grijze
Lijkwade 't landschap in.…
schemering
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
2.065 24-12-2005
een zachtblauwe lucht
met oranje en grijze flarden
staat over de sombere heide
het decemberlicht
weerkaatst in de plassen
spiegels in de schemering
de nacht wordt als alle andere
kinderen worden geboren
geloof in de toekomst
in het nieuwe leven
kraamvisite zit nog bij het vuur
straks komt er licht uit de hemel
de wonderlijke…
Ik heb U lief....
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.680 Maar langzaam gaat 't tanen
hoe zeer het me ook spijt
de bossen en de heide
de duinen en de zee
raken hun schoonheid kwijt.
Graag wil ik blijven wonen
maar misdaad viert hoogtij
en de softe politiek
maakt in dit kleine land
het leef-klimaat doodziek.…
Bede boven Wierum
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
872 het gezang devoot
over zee, aarde en de wolken
buiten zwerven als zigeunervolken
de zwermen over plas en sloot
Onder de gouden haan galmt het gebed
‘Uw wil geschiede en geef ons heden’
de vogels vluchten naar het verleden
over hoeves, kerken en een torenflat
Een dijk waakt over Wierums weiden
God over mensen, vogels, vroom of heiden…
Lente
netgedicht
4.7 met 109 stemmen
9.006 Stilzwijgend tikken de kiemen
als eitandjes tegen de aardschaal
Verblindend is het licht
als het donker eindelijk wijkt
Dagen worden aaneengeregen
met dons en mos en twijgen
Bevend zweeft de nevel
over heide, weide, wouden
Blatend, kakelend, kwetterend
wollig, mollig, melkgelik
Bruisend breekt het beekje
De elver schiet schichtig…
Verloren lopen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
586 Verloren lopen op de heide, ongeweten
dezelfde weg een tweede keer gegaan.
Is zo ons leven soms ook niet: herhaaldelijk
weer fouten maken, dwaas zijn, ongeduldig?…
De jongelingen heden ten dage!
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
1.742 -Gij vermetel, wangedrocht
ketter, heiden, tollenaar
Uw aanwezen brengt onpas!-
Zo werd teer naar -ling verkocht.
Daags eer was men teut niet klaar
met van oudsher wet sterk glas.…
het regende
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.660 ik afdaalde
langs het pad
met wilde bramen
het was al lang geleden
dat wij hier kwamen
heb het lang gemeden
ik was hetzelf
die deze weg
als het ware vergat
ik ruik nog de zomer van toen
de zoemende muggen
en de stilte tussen ons beiden
je vertelde met
sprankelende blikken
over jouw onzichtbare dromen
ik dwaalde mee over mijn heide…
laren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
504 een sombere dag in het gooi
het gesloten singermuseum
donker en de geroofde beelden
eeuwig verdwenen en verkracht
etalages met dior cartier nucci
flanerende geblondeerde blikken
feilloos thuis in behagen en weelde
flauwbegerig wauwelend in leegte
eens schilderden hart nibbrig en mauve
de schaapskuddes op de larense heide
en rauwe mensen…
Zwaartekracht
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
733 Kan ik nog de sterren raken,
het hart te groot, totdat ik
mijzelf er buiten sloot,verloren
in de ruimte van de atmosfeer,
aan de gene zijde lonkt de
bloeiende heide in kansen op
het ritme van de genen heen
en weer, zwijgzaam roepend,
bevreesd dat iemand mijn
stemgeluid zou horen, als ik
in iemand anders was geboren.…
Gebonden
gedicht
3.0 met 4 stemmen
6.061 Want waartoe gaaft gij dan uw bosschen, heiden,
Uw luchten, wateren en ruime weiden
Den mensch als lokaas van zijn plichten weg?
Het is het woord van velen dat ik zeg.
Er zijn er meer die snakken naar ontkomen,
Wier hart uw zeeën meedraagt in hun droomen.…
Weg naar morgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 De weg naar morgen
Ik doolde
over het rode grint,
langs heide en mispels,
keek omlaag, telde de distels
in een droom zonder ontwaken
doch wat moe in hart en geest
Het leven was een feest
omdat jij dat wilde
Jouw stem verstilde
in de spiegel, je zag slechts
de strakke blik die je niet kende
hunkerend naar de zonnewende
twijfel je niet…
Sonnet van Eindig- heid
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.823 Het lijkt voorbij; een droom te licht bevonden,
de ogen staan weer flets, het leven draait voorbij.
Het vlees geneest soms snel van alle diepe wonden,
maar de geest loopt er nog rompverloren bij.
Het is zo anders, zonder je te kussen.
Ik ruik je lichaam, maar ik mis je ziel.
Diep in mijn binnenste voel ik me ertussen:
was het een levensgrap…