279 resultaten.
open land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 Met de sneeuw
dwarrelt de rust over het land
Geruisloos legt tastbare kalmte zich neer
in de bomen ook en op het pad, de wegen
Maant zelfs de stad tot stille
lome witte warmte
Strekt zich uit
Strekt zich
Tot de wind komt
Tot de wind komt
Tot de wind komt
En met de wind stuift
de onrust dwars
door hopen sneeuw en takken
zonder…
Omstoten.
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
519 Een kalmte van uit het niets valt dan over me,
en met een schaamteloze vanzelfsprekendheid
volg ik je, alsof je hier altijd was.…
Winterboek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
574 Er heerst een winterse stilte
tussen de lege bladzijden
van het onbeschreven winterboek
wat er na het bezinken
is blijven hangen aan de mensheid
is jouw wanhoop
uniek in zijn alleen zijn
maagdelijk als onbetreden sneeuw
als een ster in donkere nacht
die menselijke schaduw verlangt
waar het licht de wensen wegneemt
doodse kalmte zich…
Mantra in Babylon
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
505 In nachten van de lange twijfel
waar elk uur weer zwaarder telt
fluisteren dromen vreemde woorden
die elkaar maar niet verstaan
in de drukte van een overvol hoofd
is echte stilte verder weg dan ooit
Tot een woord komt boven drijven
een tweeklank die in kalmte ontwaakt
steeds meer de boventoon gaat voeren
uiteindelijk de rust bewaakt
zodat…
Tijd heelt niet alle wonden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.109 De meeste wonden helen
Maar sommige wonden niet
Diepgeworteld in het hart
Voeden zij zich met verdriet
Ze lijken te verdwijnen
Met de jaren raak je ze kwijt
Maar de herinnering is sterker
Dan de werking van de tijd
Zo keren schimmen uit het verleden
Terug in jouw bestaan
Nestelen zich in je gedachten
Stilte is niet te verstaan
de kalmte…
De zee
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
849 De zee is als God
zij is groot, oneindig
en is er altijd
zij rolt zich voor
me uit hoort me aan
trekt zich dan weer terug
zonder enig grootmoedigheid
Mensen rouwen
ze praten
storten zich uit
voor de oceaan
in al haar schoonheid
ruisend
de kalmte zelve
hoort zij hen aan
Al die tranen
versmolten harten
alles neemt zij in
haar op…
Presteren
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.827 De arts zei dat het een waarschuwing was
Hij wilde te veel onmogelijke dingen
En thuisgekomen merkte hij pas
Dat hij zich tot kalmte moest dwingen
Nu hoeft hij niet meer te presteren
Zag de dood wel heel dicht bij.
Had het alleen even moeten accepteren
En dat was voor hem een heel karwei…
Blauw
gedicht
3.1 met 28 stemmen
13.356 Met kalmte van een nuttig mens
keek ik naar wolken en vertrapte haast
de stralend blauwe pol, de ereprijs
waar je die niet vermoedt, tegen
het stenen trapje aan de voet
van een nog kale winderige dijk.
Ik mocht je zo, de zin
die ik aan mijn verleden geef
hangt af van energie en van
toevalligs dat ik zie.…
het oog van de tijger
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
812 De rust en de kalmte die het ranke dier uitstraalt
en dan het besef dat die zeer binnenkort ruw
verstoord zal worden, is nog wel het ergst. En
zo gaat het ook in de mensenwereld min of meer,
alleen dan over een langere tijd, zegt mijn sombere
wereldbeeld, dat amper nog gelooft in bijstelling
van dit beeld.…
pijnlijk als gisteren
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
965 pijn op zich vormt de basis
van een vergeten herinnering
waar je iedere nacht om hebt gebeden
tranen tot je bezweek
die grote dingen maken me klein
het klinkt onbegrijpelijk
verschillende dingen door elkaar mengen
maar woorden omgevormd
een geheime boodschap
houden mij in de realiteit
die is allesbehalve gemakkelijk
maar woorden die kalmte…
Mevrouw Despina ontmoet de rattenvanger
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.423 Klaar voor ervaring van inzicht en kalmte
loopt ze het licht in tot waar in de sloot
verzonken in graafwerk de rattenvanger zingt.
Vraagt ze schichtig naar dood en gevaren
lacht de man in het ijs, die luchtbellen wijst
van het wezen dat daar zich verschuilt.…
Nachtwoud van het oeverland
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
515 te lang had ik gezwegen
bij wijze van eerbied
nieuwe verlangens kwamen
naar het nachtwoud op het oeverland
in mijn verbeelding was het anders
in droeve herfstwind van toen
vreemde geluiden hoorbaar
kalme echo van de nacht
er werd een foto gemaakt
van jou en mij
bij een boom
om het moment
te verstillen
voordat je wegging
in de kalmte…
Zwijgrel
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.209 Het is koud zonder journalisten
in de schaduwstilte van het land
ik zwijg uit eerbied voor de zwijgrel
uit het door jou meegenomen boek
mijn trouwe ziel breng ik terug naar
in zichzelf gekeerde heimwee
omdat je de kamers van mijn hart
onbewoond in chaos achterlaat
nu geluiden weerloos worden
in snijdende kalmte van afscheid
heb jij mij…
Zien
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.092 met nieuwsgierigheid keek ik
ik heb je pijn gezien
je angst je overgave
ik heb je weg zien zinken
in een onbekende zekerheid
vol aandacht zag ik je
stervende gezicht
de verkramping en benauwdheid
weggewist in een genadig zweven
tussen leven en dood
ik wist nu komt het
de kalmte die je lichaam was
de onrust geweken
het hijgend ademen…
De verstikker
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.224 stilte geboden
zwijgen
in verstikking
Verkramping
in twee harten
hemel en hel
vallen samen
verstrengeld
in elkaar
Hij steelt
harten, zielen, lichamen
maakt ze koud
in kalmte
en tederheid
(dit gedicht hoort bij het gedicht 'De verstikking', een derde en laatste deel volgt)…
Stroming
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
795 Klimmend tot grote hoogten met beleid,
In de psyche van mijn persoonlijkheid,
Wordt het landschap leger,
Kalmte omarmt me teder,
De inzichten die naar binnen willen,
Bouwen druk op en doen de ventielen trillen,
Laat de wijsheid maar naar beneden stromen,
Vruchtbaarheid geven aan alle planten en bomen,
De stroming is voelbaar in mijn…
Haar wortels zijn gescheurd
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.236 Slechts om haar kinderen de kalmte te laten bewaren.
Opdat de opvliegende schreeuw lichtjes dooft
dat zij zal sterven
doch haar weten nog niet zichtbaar
aan hen wordt gehoord.
~~
(zoals seizoenen in de lijken te zijn
zo ben ik in de war
naar het horen van het kille weten
dat jouw weg naar het sterven
is ingezet. )…
droeve schimmen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
557 puberale pukkel de kop op
pijnlijk in onrijpe uitdrukken
tot bloedens aan toe snijden onze woorden
de ziel kapot en al wat rest is een teruggetrokken fragment
jij wordt de foetus en ik de ongesteldheid
het spijt mij de liefde zo te misbruiken
het houden van in de mond te nemen
we spugen het uit
en troosten het wanneer de twijfel kalmte…
Ochtend glorie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 in alle rust en kalmte
raken stralen hier de aarde
bevrucht alles door de warmte
om een mooie dag te maken
dieren en vogels gaan naar buiten
wolken drijven over
die de blauwe lucht deed sluiten
een felle bol zweeft hoger
velden worden zichtbaar
door knijpende ogen heen
een nieuwe ochtend is daar
laad alles op, neemt alles mee
het…
Moeders
gedicht
2.8 met 9 stemmen
14.213 Er is kalmte
die toeneemt terwijl het donker wordt en koud.
Ik zwaai als een verlatende moeder.
Zij zwaait nog harder.
--------------------------------
uit: 'Jaja de oerknal', 2013.…
de kracht van autisme (4)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 alles altijd hetzelfde
mijn eten en speelgoed
is voor mij niet saai
ik vind het leuk
zoals op tenen draaiend
steeds het ritme ook
rond en rondgaand
mij tot kalmte brengt
luister ik geluiden
die ik niet horen wil
dan met beide handen
bedek ik mijn oren
als wij praten moeten
wees dan niet verrast
als ik jou niet kijk
zoals jij…
warm dorpje
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.411 straten waar licht door zweeft
en zich tegen de gevels neerlegt
de blikken langs de kanten
zijn er niet ijzig maar
aanvaardend en auto's razen
er ook de gassen uit hun longen
maar er zijn die momenten van pure
kalmte, wanneer de beheerste wind
als muziek mijn poriën betreedt
vogels planten zich op halzen
van knusse lantaarnpalen…
Drenkeling
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
3.807 Zij bewaart haar kalmte
en buigt zich over de drenkeling,
doordrenkte lompen.
Haar stem blijft echoloos hangen.
Knarsend klinkt zijn dank in vele talen.…
Winteravond
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
821 't Kan loeien en tekeergaan,
ook kan 't zachtjes, teder en
langzaamaan,
komt er rust en kalmte
over me heen.
Soms echter,
is m'n hart van steen.
Wapen ik me tegen
alles wat me
pijn kan doen.
Want me verschuilen
achter gevoelens,
daarin ben ik geheid
een kampioen!…
Dondergod
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 In verste verte zie ik
Fel klievende bliksemschichten
Stapelwolken aan de horizon
Witomrand verlichten
Hemels, stil inferno
Woest in de lucht verscheurd
Mijn hart diep getroffen
Mijn gezicht grimmig wit blauw
Door flitsen ingekleurd
In dreigende kalmte
Levert Thor zijn gevecht
Nog kan ik zijn donder niet horen
Zij gaat met mijn stille…
De Nacht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
484 De Nacht, ik weet haar donkere materie
rondom het huis, haar negatieve licht,
schijnt met absentie, boordevol mysterie:
een zwarte wolk die tussenruimtes dicht
Haar stille alomvattende presentie
die plichtsgetrouw het zonlicht compenseert
dooft weliswaar de ogen-referentie
maar het gevoelsgebied intensiveert
Zo geeft zij kalmte om ons te…
Op de vloedlijn
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
545 Pal op de lijn van vloed en vochtig zand
beweeg jij voort, belemmerd door de wind,
niet wetend wat te kiezen, welke kant
jij op moet gaan opdat jij kalmte vindt.
Jouw denken lijkt een zee op zich, die bindt
niet zomaar in, die slaat jou heen en weer
van lichte hoop naar golven van oud zeer
die tegengaan.…
Lichting
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
449 Woorden van zee strekken zich in kalmte
heimwee is ontvankelijk voor zwijgende taal
in het voorafgaande ligt ontwaken
onze ontmoeting tekent zich
aan horizon van stilte
je spreekt over liefde
dat is natuurlijk dwalen
waar het hart spreekt van waarheid
is laatste echo: trouw
we stropen mouwen op
om de ziel te laten spreken
kom mee, dan…
Wilde Voeten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 Ik loop op wilde voeten
die te bergen stappen, hoger
het kiezen verloren
dat beneden de kalmte jaagt.
Een dronken man te vroeg geslapen
wordt nooit herinnering.
Door blauwe hoogtemeren
omringen muren ijle lucht.
Moeten huwen kunnen
om een kroot vol hopen
mogen, waar mijn wilde voeten
nooit meer stappen gaan.…
Plotseling
netgedicht
2.8 met 21 stemmen
2.503 kant op gaat
en ook bij situaties zonder hoop
die wendingen kan maken
waardoor het kluwen wordt ontward
en je een zucht kunt slaken
Dan slaan de ramen van je hart wijd open
dan jubel je en huilt,
dan zijn er zoveel dingen niet belangrijk meer
voor niets ter wereld kun je zoiets kopen
voor niets wordt dat geruild
Dan keert er rust en kalmte…