207 resultaten.
Dek me toe
gedicht
4.0 met 48 stemmen
11.298 Zeg me dat het tijd is, zeg me dat ik moe
ben, geef niet toe aan verzet,
geef me een washand, de beer die ik ken,
wijs me mijn bed, dek me toe,
ruik naar zeep, vertel mij hoe
prinsessen slapen als bij wonder
en verdwijn maar, ga niet te
ver, stop mij onder, dek me toe,
laat mij alleen, strooi in mijn ogen
geen zand, breng geen lied ten…
Sub Rosa
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Onganse zoom onland
Van netels brandend of doof
Wespensteken, distelprikken
En gonzende hommels op honingroof
Waar in de lengende avondstond
Hij een stelletje boud bezig vond
Met wat vervoerlijk in het oog sprong
En zijn prille spieblik zich wrong
Om het zicht op een snakkende jat
Die zich smijdig op haar figuurnaad prentte
En…
KIJK NAAR WAT JE ZIET
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
499 slechts even kind
dus heb ik verder niet gezeurd
slechts even getreurd
het bloemenperk geef ik
desondanks toch maar water
en bedenk voor deze keer
ach als het niks wordt
dan volgend jaar of iets later
de kinderen hebben lol in hun sport
ik kijk hen na en besef dat
een bloemenperkje komt wel weer
het wordt altijd wel wat
maar de kindertijd…
Ik staar naar het plafond...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Ik staar naar het plafond
Denk terug aan hoe het ooit begon
Aan de herinneringen die ik nog zo goed weet
Wat ik zoal als heel klein meisje deed
Leren fietsen tot ik weer heel hard viel
Mijn vader dan vroeg om toch maar weer een extra wiel
De lieveheersbeestjes en pissebedden
Die ik van de grote spinnen wist te redden
De vlinders die ik…
Verbazing
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
230 Boeken vol schrijf ik
mijn verbazing op
Het lijkt te zijn wie ik ben -
voor zover ik weet
(sinds mijn zesde jaar)
Ik begreep de juffrouw niet
en mijn ontploffende vader
mama en mijn grote broer
Waarom had ik niet mogen zeggen
wat ik wist en wat waar was?
Ook niet als ernaar gevraagd werd!
Dat de buurman dronken was
dat die ene jongen…
Ik zit heel verwoed
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
135 Ik zit heel verwoed
te kleuren. Het wordt erg mooi --
tot het papier scheurt.…
Largo bij sneeuw
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
631 Wit en langzaam nog veel witter
daalt er iets van boven neer,
zingt van stilte, wentelt, wemelt,
adem stokt en ziet plots weer
hoe de mensen langzaam lopen,
heel behoedzaam en alert,
groeten niet of haast onmerkbaar
bij de koude winterpret
die de dagen vult met weemoed,
- kindertijd is ver van hier -
maar 't verlangen blijft in leven.…
Verwarde gevoelens
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
857 Wat is leven, anders dan verlangen,
weg van pijn, maar vol heimwee naar vroeger,
naar de kindertijd, de tijd van de beloften,
van het ouder willen zijn, of sterker en groter.
Hoe moet dat toch, met al die mensen,
steeds onderweg, vragend en zoekend.
Wat is leven, anders dan verlangen,
steeds weer, heimwee en vervulling.
Soms heel even.…
jeugdherinneringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 regelmatig
denk ik terug
aan hoe het
vroeger was
recht in een
bui van nostalgie
mijn kindertijd,
hoe mooi die
eigenlijk wel was
onbekommerd door 't leven
geen zorgen
en mijn ouders
altijd aan mij zij
samen met mijn vriendin
een tent maken
in de tuin,
stripverhalen lezen,
een hele middag lang
of samen op de fiets
rondjes rijden…
Liggen in het gras
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.718 Ze brengen mijn eigen kindertijd terug.
Torenkraaien zwermen suizend als de wind.
Boerenzwaluwen maken Boeings belachelijk.
Een oude vleermuis fladdert als een kind.
Ruimte en tijd zijn tijdloos geworden.
De avond is aan het vallen.
Recht omhoog kijk ik nu de hemel in.
Aanstekers steken de eerste sterren aan.…
Pikzwarte schaduw
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
586 Ik ben op weg naar de veilige haven van mijn
kindertijd, die evenmin veilig was, maar ik
moet toch wat. De zwerversromantiek is voorbij
en er zijn zelfs boeren, die mij willen opzetten
om als vogelverschrikker te kunnen dienen.…
Melancholie
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
587 Het leven van een vrouw bestaat uit wachten
Om nu en dan waar nodig in te grijpen
Verlangend naar de tijd van vóór het rijpen
De kindertijd, zwemmend in droomgedachten
En in een zee van tijd en fantasieën
Verkaveld niet, compleet nog, androgyn
Nog niet geplaagd door hoe zij wordt gezien
Door mannen en hun ideologieën
Vasalis voelde al haar…
Genezen tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 sluip ik door het januarilicht
de klok van maangoud kruipt langs de ramen
hel verlicht wordt de cocon van mijn winterslaap
waarin de liefde zich langzaam kan verstoppen
Ik schuur en stamp tegen een rupsenhuid van ijzer
het lichaam door de seizoenen vastgesnoerd
waarin de ziel zich ongestoord kan verpoppen
ik blijf een wezen die zijn kindertijd…
Als een herinnering
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
566 Alle liedjes uit haar kindertijd.
Zo lang, zo lang geleden.
Geen woordje was ze ervan kwijt.
Er drupten tranen als ze zong:
'Van 't schommelend wiegje
in 't bloeiende hout.
Een wiegje met bloemengordijntjes.'
zo melodieus, zo fijntjes.
't Had niets met kunst te maken.
Maar 't was eigenlijk veel meer.
Iets met een grote K.…
Zoet en zottekes
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
457 In je herinneringen d'une vacance
Op kiekjes van een zomer
die nooit slijt
Is 't prettig toeven in een ambiance
Met moeder in je chèr pays d'enfance
Memoires aan een zoete kindertijd
Je hebt veel fans, zie ik,
op de tribune
Familie, in die stad
achter de dune?…
Die mooie tijd
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.251 Ik denk nog vaak aan vroeger
aan mijn mooie kindertijd,
soms wel met weemoed,
maar toch nooit zonder spijt.
Ik zie ons nog lopen,
samen langs de deuren,
met een mooie lampion.
Samen liedjes zingen,
en wie het meest vergaren kon.
Ook aan juffrouw Kikkerbil,
die nooit wat geven wil.…
Roze wolkt je lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
521 jij hebt
nooit geleerd
over wolken te lopen
ondanks het roze
dat jou intrigeerde
al sinds je kindertijd
in die kleur vond jij
alles van boven bij gebrek
aan vertrouwen in eigenheid
zij bleven onbereikbaar
maar jij verruimde je palet
blauw en groen kwamen aan zet
in lange schemeringen
maakten zij contact zodat in op en
ondergangen…
oma - poëzieprijs 'Boekje Open' - 1996
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.461 Oma
Je rimpelige hand
trekt me terug
in het verleden
Je troont me mee
naar je kindertijd
Je hebt geen band meer
met het heden
Het leven geeft je
geen respijt
Ik voel het beven
van je hand
Je woorden blijven
on-af-gebroken
zweven
Je bent op weg
naar de overkant
Ik maak me van je los
en laat de liftdeur
tussen ons
schuiven
Buiten…
Levenslang depressief
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
595 (voor Chris Cornell)
In zijn kindertijd was hij al het doelwit
van een zware, langdurige depressie, waar
niemand iets van begreep, laat staan een
oplossing voor zocht.
Hij verschuilde zich in de muziek, verhit
door de vele tanden met haar, die hem grof
vermaalden en dat is niet te vergezocht.…
van lente en zomer
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.078 Maar dan bevangt haar een hals-
over-kop van levensliefde
en buitelt zij over haar kindertijd
uit: elke voorzichtige aftastwarmte
verleden tijd.
Plotseling groot en volwassen
Zomer ongeremd en open.
In het lichterlaaie van haar plooirok zon
en kleuren schrijdt zij stralend:
de mooiste van zusters.…
Vuige versjes*
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
3.288 Teruggeworpen in de kindertijd
komt alle onvolwassenheid retour,
het speelgoed op de eikenhouten vloer,
het broertje dat ik met een kar aan rijd.
Met veel toneelspel draait hij mij een loer
en hoor nog steeds zijn pedante verwijt.
Voor eeuwig sta ik bij hem in het krijt,
blijf ik immer voor hem een lompe boer.…
de rode draad van liefde
hartenkreet
4.8 met 48 stemmen
2.252 want het voelt als een
warme deken van
licht om mij heen
wanneer jouw handen
klanken ontlokken
aan de piano
uit mijn kindertijd...
dan hoop ik voor altijd
te mogen dansen,
dichten en dromen
op muziek die
dankzij jou als een
rode draad van liefde
door mijn leven loopt...…
Handen als herfstige bladeren
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
889 In de zachte trekken van je gelaat
tekent zich opnieuw
de vreugde uit je kindertijd
Als galopperende paarden
laat je jouw gedachten de teugels vrij
En wonderlijk hoe de boom
zich gekromd heeft door
het zuchten van de wind
Alsof hij een buiging maakt
naar het groetende zonlicht
en de wassende maan
Ook wanneer je handen generfd…
Gelijk
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.562 vaak met gemak te traceren
Een studie, systeem om van te leren
Te zoeken naar een afgebakend gebied
Een feest van kennis, logisch makend een lied
Domein van hogescholen, universiteiten
Gebouwen, gonsend van de aan te tonen feiten
Centraal en stil, zo ligt een hoog terrein
De faculteit van ‘t persoonlijke zijn
De dromen, wensen van de kindertijd…
schaduwen
netgedicht
3.2 met 44 stemmen
28.744 waar je keek, het leek een spel van regenbogen
witte wolken wiegden langs strak hemelblauw
schaduwen bereikten de fietser langs ’t water
hij voelde het niet, pas later (toen de regen viel)
en de uitweg al vergeten, nog altijd niet te laat
paarse schemer vloeide door ramen in het huis
waar de vrouw reeds droomloos sliep, ontdaan
van kindertijd…
Schemertijd
gedicht
2.3 met 64 stemmen
21.611 Elke avond voor het slapen gaan keek ik onder
mijn bed naar niets anders dan stof en leegte,
wachtend op een magere maniak met een aks
die mijn kindertijd voortijdig zou beëindigen.…
Halt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
537 huilen er nog wolven
doorheen gewoelde kindertijd
te vroeg onder slaap bedolven
verloren ze met het bos de strijd
het leven is begonnen
wijze woeste regenvlagen
langs ruiten lekend bezonnen
wissen "de" stof uit de dagen
de einder bestrandt gedachten
van schepen tot drijvend wrakhout
vanop schuimkoppen blijven ze wachten
tot weer een…
500 slechts
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Duizend voetjes in wrede smerigheid
verweesd wachtend in een wrakke tent
dolend en verwoest hun kindertijd,
alleen dood worden ze verwend.
Een onmogelijk te beschrijven leed
daalt over de hele wereld neer
een alles beklemmend zwart kleed
ontkennen is nu geen optie meer.…
Niet even tussendoor
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
461 Op de fiets kwam ik tot Poppel
en Kleef, het buitenland
Vrienden woonden in Gendt
Ik kreeg stevige dijen en kuiten
de school was in de stad
de hogeschool in een andere stad
Toen paste mijn wereld niet meer
in een cirkel van een uur gaans
maar in Amsterdam was het weer
zoals in mijn kindertijd, alles
dichtbij, de wereld groot genoeg…
VIJFTIGER JAREN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
966 Het is de tijd van het dunne laagje
huishoudjam en goedkope margarine
verstelde kleren opgeknapte fietsen
met houtblok rond trappers vaseline
op de spaarzame glimmende delen
de fiets in de schuurperiode het is
geen speelgoed het veld in op zoek
naar zuring en klein avontuur de vis
per bakfiets uitgevent de borstrok
de lange kniekousen met…