360 resultaten.
woorden
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
703 Na lange tijd begint dan weer de kraan
Zachtjes te lopen
En voor dat ik er erg in heb staat hij
Weer heel ver open
Een kopje vol, een emmer dan
Een voetenbad vol woorden
Met letterzeep en zinnenschuim
Vormen zij weer akkoorden.…
de geheime geliefde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 onschuld ontmoedigt
de spiegel
onder de koude kraan wast
de man de geliefde van
zijn handen
- tevergeefs -
wanneer zijn hoofd thuis
zal komen
hij weet het niet
in haar omgewoelde bed
sudderen zijn hersenen na
zijn gezicht stroef van
ranke vingers
hij pakt zijn scheermes en
hakt ze af
zijn dunne huid wijkt
uiteen
het geheim…
zondagskinderen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 en dan kerstavond
met ons pap mee naar de mis,
de enige in het donker
honderden kaarsjes
en een donderende vrede
thuis
streek mama
lakens glad, ze waren geborduurd
met rode sterren, afgevuurd
rond groene krans
elk bordje gaf een kerststol
elk gezichtje
droeg de glans
van duizend lichtjes
en hield dat - de nacht uit -
vol…
arm of rijk
hartenkreet
3.6 met 34 stemmen
4.283 Ieder mens op deze aarde
is van gelijke waarde
de een die leeft in weelde
de ander behoort tot de bedeelden
Arm of rijk
het is maar hoe je het bekijkt
de een heeft geld
en is welgesteld
De andere heeft niet eens een huis
een tent is hun thuis
water komt niet uit een kraan
maar uit een put vandaan
Arm of rijk
ieder mens is gelijk…
Ik ben die ik ben
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
483 Ik ben die ik ben
Een krans uit respect
aan jouw voeten neergelegd,
als ode aan een teloor gegegaan tijdperk;
jou aan het denken te zetten.
Jij kan mij krijgen zoals je mij
hebben wil:groter en meer omvattend,
in zekere zin briljant,
ware het niet,dat ik in mijn hoofd ben beland.…
rudiment
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Een ufo aan mijn zolderraam
zijn krans kleurt in neon blauw
mijn dagen
zwarte stralen omringen
beep beep signalen
bespringen mijn wangen,
betasten mijn oren
en maken mij tot was
Mijn slaap willen ze wissen
en alle beelden in mijn hoofd
gedaantes uit het verleden
en het reeds gekiemde zaad
maar vooral mijn zondes
en de afdruk van jouw…
Ondergelopen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
529 De kraan open laten, opwarmen tot
het ijs sponst en bodempje
afvalwater kan niet weglopen.
Je liep door me heen als door een vergiet
en droogde jezelf uit over de jaren, nu
vullen mijn mond en neusgaten zich
met een zee van plastic, levenloos door
verdronken zijn zoals nooit tevoren druppels,
druppels onderdrukken een stormvloed.…
Herinneringen verdrinken niet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
443 Gebeurtenissen stromen door
mijn hoofd, kranen spuiten spontaan
herinneringen over mijn voeten
Kikkers springen uit het bad
Wat zo gewoon leek
staat nu te demonstreren
en houdt me wakker
Gooit de ruiten in
Ik schuil achter de vitrage
Schaduwen slaan de trom
Ze wonen op straat
en verklaren me schuldig
Ik ben niet meer veilig
voor de…
Dweilen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.175 maar door
Verdrinkt in haar verdriet
Verslagen vrouw in triest decor
Troost bestaat er nu nog niet
Achterblijven, plompverloren
Niets dat haar verdriet verzacht
Haar geluk ligt diepbevroren
In een zwarte donkere nacht
Ze moet toch verder, ondanks alles
Zegt soms liegend dat het wel gaat
Maar ik weet beter, mijn ma blijft dweilen
Zolang de kraan…
" Le cortège de la vie "
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
552 Al wat is verwoord
hervond z'n glans,
een literair slotakkoord
als laatste krans.…
Ik zag het als mijn opdracht
gedicht
2.6 met 93 stemmen
28.134 Zij, wel gemaakt van spier
en bot, leek mij op water
stromend uit een beek of
kraan en haar kwikzilveren
schoonheid werd als alle
water, voor mijn voortbestaan
even ongrijpbaar als
noodzakelijk.
-------------------------
uit: 'Anderling', 1998.…
Laura
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
948 Haar onderbroek moet in de was
straks samen het bad in gaan
het warme water stroomt luid-
ruchtig uit de chromen kraan.
Op het kleine raam tikt de regen
met een doek condens weggewreven
geen ark van Noach valt te zien
er is nog tijd, er is nog even.…
Lichtval
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 traag schrijden
luwte en schemer
betreden zienderogen
vroeger dan laat
dieper dan donker
een verte verdwijnt
de avond ontvouwt
vormt nachtwolken
op gedempte toon
in het laatste schijnsel
gloeit een bergtop na
het glas leeggedronken
dagelijks brood gegeten
een omsingelde maaltijd
borden onder de kraan
geheimen en beloften
betranen…
kleine zoon
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
2.083 blijf jij maar klein
mijn lieve zoon
leef je dromen
geniet gewoon
groei maar niet
als je dat kan
naar een verdrietige
volwassen man
blijf jij maar klein
mijn lieve zoon
chauffeur de auto’s
beklim de kraan
maar blijf ver weg
van dit
bestaan
blijf jij maar klein
mijn lieve zoon
er wachten eendjes
aan de kant
die eten allemaal
uit…
Aftakeling
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
957 Een korte reis
over het IJ brengt ons voorbij
de laatste kranen, naar mannen
met roest in hun baarden.
Zij tekenen met krijt de zwakke
plekken. Ik zal het aan mijn ingewanden
merken dat straks de romp vol zit
met metalen vlekken.…
De laatste spriet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
523 lichtvoetig
liep ik over gras
knipperend in
mijn relatie
greep de laatste
spriet houvast
voor een zekerheid
die er niet meer was
plukte later
madeliefjes
voor het grote
kringgebeuren
in onze cirkel
vertelt de krans
alle details in
geur en kleuren
we hebben nog
gezongen en met
aanwijzertje gekust
het gaf mij geen rust…
Stil verdriet..
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.922 tranen zonder betekenis
Stromend zonder enig doel
Weet niet wat de reden is
verdriet is alles wat ik voel
De tranen ze stromen
als een kraan nu ligtjes open gezet
verdriet niet te achterhalen
als een douche geheel aangezet
tranen ze vallen
als een waterval zo naar beneden
de pijn verdoofd maar voelbaar
Geen vertrouwen in het heden…
De Nederlandse Leeuw
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.939 Het is uit met de gouden glans;
De leeuw is geen koningsleeuw meer;
de vlag is ontdaan van zijn krans
en hangt slap bij de stok teneer.
Niet langer langs vlakten en zee
klinkt luidkeels het `Hup Holland hup'
men pakte nog een nul-nul mee,
toen was 't over en uit met de club.…
Zo ook de mens roest
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
560 hoe mooi is mooi
als ik lagen schraap
van de ogen
en je huid schuur
met mijn vergeelde nagels
die ook de schoonheid
van vergankelijkheid
aanschouwelijk maken
hoe vol is je leegte
als ik jouw adem
opvang in jutenzakken
voel jij dan nog
waar licht voor staat
als de avond
in krans slagaders
is gerijpt tot kalk
als ik je naakt…
Schrijvende vissen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
568 De dichter ligt lekker in zijn bad,
draait de kraan nog verder open.
Het water stijgt tot aan de rand.
De dichter verandert in een vis,
die heerlijk schrijven mag.
Vissen worden meestal opgegeten.
Goudvissen die schrijven kunnen,
mogen vrije dichters blijven.…
proces
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.251 het druppen van de kraan
heeft de klok doen roesten
minuten duurden langer
vielen uiteindelijk stil
water kan de tijd niet stoppen
slechts de maat valt weg
de duur van het verloop
telkens dezelfde druppel
die op dezelfde plaats valt
holt de hardste steensoort uit
zo voed je op, zei vader
even zag ik weer zijn handen
verweerd, vol sproeten…
de Mistap
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
711 angstig hij blijft dicht
Terwijl de keukenstoel fluistert onder mijn gewicht
Valselijk verlaten betast ik nu het juk
Rest van een hartstochtelijke liefde zonder geluk
Van wat moest zijn de liefde voor het leven
Onderging ik naïef het spel gewillig, voor even
Mij zelf vermanend omdat ik, en niet jij het was
Beschaamd haastig doe ik de kraan…
verzuiniging van talen en tongen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
590 tot op het bot
van moeizaam slikken
na jaren van leren spreken
aan de toog van het hoge woord
heb je ineens geen verhaal meer
je bent nog altijd diezelfde
alleen, je hebt hem ingepalmd
met een man die taalt
vanuit de diepe ervaring
het verdorsten en
het houden aan het leven
die andere is er nog wel
maar die had een paar maal
de kraan…
Zomerbloemen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
501 haar liefde gesponnen
in een web
van tranen
kleine parels
aan zijdezachte draden
verweven
haar zinnen
de vrouw als uit porselein
gehouwen
staart naar de maan,
ze heeft zomerbloemen
in haar haren
gevlochten
in een krans
haar dromen gebroken
maar ze koestert geen haat
in haar ogen
ligt de hoop van de
toekomst
die ze toevertrouwt…
nu moet ik gaan: de bloemen sterven
gedicht
3.2 met 13 stemmen
40.591 troost mij als ik zo droef moet zingen,
leg als een krans jouw handen om mijn hoofd.
wanneer het waar is dat ik heb geloofd,
dan is het in herinneringen.
-------------------------------------------
Voor wie ik liefheb wil ik heten (1966)…
AZIJNZEIKERS
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
556 het weer anders
Zijn ze het zat
Ze kijken nooit naar wat ze hebben
Alleen maar naar wat er niet is
Schijnt de zon is het te warm
Een nieuwe auto bij de buurman
Dan breekt de hel los
Is het goed mis
Een half glas vol
Is niet genoeg
Een half glas leeg
Laten ze staan
Met zo'n instelling
Kom je toch nergens
Ik denk gewoon:
Waar is de kraan…
lieve
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
517 me je mond,
je zomermond
het fruit van je lippen
laat me liefkozend graaien
in het rode herfstbos van je haren
je zachte nekvel strelen:
huiverende hindehuid
laat me zinken
in de grijze wintermeren
van je ogen
laat mij het jaar zijn,
speels genesteld
in je vier seizoenen
dag in dag
en nacht na nacht
tot ik me
de uren tot een krans…
Triomf for Trump.
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
611 Aan ieder Amerikaan
genever aan de kraan.
Gratis gebakken lucht in ieders bus
de doppers een zomers zweetcurcus.
Alleman gratis naar de kapper
morgen rijden de treinen rapper.
Nergens moet ge nog aanschuiven
boetes kan je zo maar wegwuiven.
Uw belasting leg je aan de kant
tot voordeel van het vaderland.…
Stil
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
603 Er klinkt
geen hamerslag
er klinken
geen machines
Er heerst
geen bedrijvigheid
elke dag
valt stil
De werf
ligt er verlaten
bij
kranen werkeloos
laten hun kop
hangen
onderhuids
het verlangen
weer aan de slag
te gaan
de hamerslag
op de huid
van dure schepen
de maten
aanleiding
de werf te sluiten
Nu ligt het werk
stil…
Rauw verwoord
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
737 Er is een huwelijk gestorven
Het ligt inmiddels opgebaard
Er wordt vol naar afschuw gestaard
Het was ooit fris en onbedorven
Er is een echtpaar omgekomen
Hun kinderen zijn zwaar gewond
De dood kreeg grip op een verbond
En nog niet waargemaakte dromen
Familie rouwt en legt een krans
De mensen gaan gekleed in zwart
Ze hebben een gebroken…