158 resultaten.
De droom voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Oorverdovend mooi klonk het
toen het doorzichtige anker
op de straatstenen uiteenspatte,
zodat de ruïne het luchtruim besteeg.
Zich langzaam mengde met
alledaagse wolken.
Je wist hoe laat het was.
Je had dit vaker gedaan.
Morgen zou je het puin wel ruimen,
uiteindelijk je koffers pakken,
doorgaan.…
DE VAAK SCHENKT LEVENSDURF
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
441 spitse heuveltop
waaar oranje kroonbladen
van een diepe kalebasbloem
zich krullend samentrekken
plots openspringend iets baren:
een zachtblauw elfje
zij roept de zoele nacht op
zweeft bij lokkende maneschijn
over een vredige zee
vol aangewaaide kruidengeur
reist naar het glimmende kustland
zonder wereldse eisen
verdraagzamer dan het luchtruim…
het neerhalen van het vliegtuig
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
504 opgewassen tegen het trage luchtruim
klimt het vliegtuig langs klauterpaden
richting het afgeschoten raster, de hoogte
eigenwijs oneindig, aan boord enkel vertrouwen
en de dood was nog niet geschonken
afgrijzen bedekt met brandend vlees, de geur
van vernietiging en valse verklaringen, niemand wist
en niemand deed, doch nu het schreien…
Wat je vertelt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 je eindelijk met de tradities breekt
en blijft leven in die virtuele droom
nu de horizon met de dood prijkt
het ultieme prijskaartje voor liefde
op afstand van alles wat al is ingestort
door het malafide intellectuele brein
ik roep je niet tot orde, liefde stemt voor vrede
het is de bodem van de fontein
de oneindigheid van het luchtruim…
POËZIE
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.044 niet de zachtroze volheid
zich dartel verspreidend
in de aanwakkerende wind
de prunus pruilt verblekend
tijdens het seizoengebonden
verlies van de bloesemdracht
het enkele bloemblaadje dat
zonder aanwijsbare oorzaak
later (of eerder) het luchtruim
kiest stuurloos niet weet waar
te gaan besluiteloos avonturiert
in de versomberende avondlucht…
Urre!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
948 Wij dreigden met orkaankracht het luchtruim in
gezogen te worden maar lieten net op tijd
los. Niemand dacht meer aan de koude oorlog.
De vlieger, met schoolmeisjesvlecht, werd kleiner en
kleiner, o bitter verlies, en er was nog geen hulplijn.
Urre! riepen wij. Urre!…
Tuindaken pezen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
533 hemelsbreed
steunbalken in de wereld
ijzeren nagels en winkelhaken
bindmiddelen
uit het binnenste der aarde
sinds mensenheugenis
ankerpunt van stoer huisjes bouwen bij uitstek
timmersvreugd op het dak en een priemende zon
horizondragende planken verbreden het luchtruim
vierende lengtes maal nog eens vier meter, breed torenend
een grijnzende…
Onophoudelijke stilte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
580 Zo stil terwijl exploderende projectielen flitsten
zo dichtbij kwam het gekleurd licht uit het luchtruim
de nacht werd gesluierd in een deken van mist
die stilte herkende ik als ons droombeeld van de dag.…
Tijd illusie
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
552 De late winterzon verlaat als een rode gloeiende bol het luchtruim
en verdwijnt achter de horizon.
Wat is tijd
wanneer ze verdwaalt
in zijn onomschrijfbare universele ijlheid?…
Klompen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 haast
Van de wereld alle tijd
De akker, met leegte gevuld
Liet water glimmen naar groen
Drie boerderijen waren een dorp
In een tijd die langzaam gleed
Waar eens huisjes gehurkt
Tegen wilgen leunden
Waar de stilte wolken kleurde
Het land met wind mee boog
Werd dorps stads
Boerenluchten verdwenen
Zelfs de vogels zochten
Een ander luchtruim…
De Correcten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 Ze kijken naar een machtig luchtruim,
precieser: IN het universum...
Heel veel 'uni' wacht de mens!
'Trek onze perfecte tunieken maar aan.
Het onderscheid gaat onderuit!
Het moet weer richting gelijkvormigheid,
er deugt te weinig in Nederland.'
'Hoho,' roept Kafka.
'Ik ben uw geweten, weet u nog?…
Witte vredesduif.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
551 Ze giet ze op witte vleugels
van een vredesduif
die door de verholen klankzwaarte
van elk bedacht fragment
het luchtruim niet haalt
en verslagen onbegrepen
aan de grond kleeft...
Heeft het zin van te spreken?
Wanneer een vreemde verdweesdheid
als een mistige nevel
geknecht in donkere knopen
rond haar lijf hangt...…
DAN EEN MAN, EEN ECHTE MAN VOOR KAN GAAN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
537 Het is vandaag
Maria Hemelvaart
Ik zit in Zuid-Duitsland
De winkels zijn dicht
De kerken zijn open
Ook ik ga naar de kerk
Ook ik ga naar Maria
Ook ik brand een kaarsje
Niet voor de maagd
Maar voor de vrouw, voor de moeder
Want is er van die 8 miljard zielen
Ooit eentje geboren
Tussen het plassertje en het poepertje van
Van de man, zeg…
Magische kringen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
527 Op heuse bezemstelen het
luchtruim doorklieven om naar
hun heksenkringen te gaan.
Heksen staan voor hete vuren.
Overdag brouwen zij dranken in
hun grot. Een zwarte kat ziet men
listig turen, met een lichte spot.
laten we oppassen met wat we zeggen.
Ons spotten is vaak niet fraai.
Heksenspreuken zijn nimmer uit te leggen.…
lief
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
486 mijn lief, er ontgaat
mij vanwaar ons oorsprong
uit de lente is ontsproten, madeliefjes
en sombere vergeet-mij-nietjes krioelen
als jonge vaarsen voor ‘t eerst in vrije
veld door de verse aarde kuieren
het dak van zon en maan; vandaag
slechts licht gesluierd laat de meeuwen
dansen en ganzen door het luchtruim
in een grote V van moedeloos…
Sierlijk straalt er zilverlicht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.025 halfbewust de droom vermijden
die geheimen broeden moet
dwaalt mijn blik naar ver gelegen
speelt de Melkweg ‘ hide and seek ‘
Wil ik aan de nacht ontsnappen
wachtend op het ochtendlicht
dan zal ‘t zilverlicht weer spreken
als ik ’s nachts mijn huiver dicht
Canis Major te aanschouwen, naast Antares, Orion
Betelgeuze siert het luchtruim…
The eagle has landed
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
367 Een jaar geleden hebben
een paar pioniers
erudiet en goed
van de tongriem gesneden
een sturm und drang
periode gekend
de site bombarderend
met heliofore, hemelbestormende
door muzen gevoede
helikonpoëmen
Onvermoeibaar het luchtruim verkennend
met namen strooiend
van eeuwen geleden
eloquente voortrekkers
erudiete gangmakers…
Pinkfloydiaans
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
110 Denkend aan vijf maal vijf
honderd poëmen
zie ik sedert niet eens
vijftien maanden geleden
pioniers erudiet
van de tongriem gesneden
onvermoeibaar olympische
hoogten betreden
het luchtruim verkennend
al strooiend met namen
van de ouden die voorgingen
uit een grijs en vervlogen
eeuwenoud verleden
in sturm und drang
het forum…
Tegemoet
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
939 Als ik een vogel zou zijn
vloog ik jou tegemoet
nam je onder mijn vleugels
en deelde het luchtruim met jou.
Als ik een roofdier zou zijn
sloop ik je tegemoet en sloeg
opeens een poot om jou heen
en deelde het oerwoud met jou.
Als ik een rund zou zijn
loeide ik jou tegemoet
sloeg een staart om jou heen
en deelde de weide met jou.…
Een witte wenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 Het luchtruim oneindig
vredig, nu veilig
Mijn vrees blijft nu ver
Links van ons
de lagere landen
Belaagd, onthaald
op onweer en plagen
Zo’n aanzien bedroeft mij
Die kant heerst de Dood
Rechts, ruw
doch rijker in kleuren
Hier dalen wij neder
Een dal onbekend
Tot mij glinstert
een gouden juweel
Streelt mijn gemoed,
heelt mijn verlangen…
Bezit
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
666 Ja, het luchtruim.
Water bezitten.
Water?
De regen?
De rivieren?
De zee?
Ja.
De door dezelfde mens vervuilde regen.
De door dezelfde mens vergiftigde rivieren.
De door de mens tot een plastic soep gemaakte zee.
En die mens
wil ook het vuur bezitten.
In een doosje.
In een aansteker.…
De boze man zie hem gaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 De luchthaven in de ochtend kent geen genade
voor het vogelrijkdom dat het luchtruim doorkruist
en straks voor zijn nieuwsgierigheid door de
techniek wordt gestuit.
De boze man zie hem gaan.
De stad, de mestvaalt en zijn mensen.
Hogere wezens stapelen weg wat zij
voor hun welvaart niet meer wensen.…
Wintersporen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
483 Ochtenden waarin alles langzaam op gang komt
Een serene rust heerst in de natuur waar haar wakend
licht brandt in lauwte op hetzelfde moment blijft een met veel
stemmig zwart en grijs omhulde mist weer hangen in het ijle luchtruim.
Wat een verstilde tijd!…
De vliegende vriend
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
185 Dus als je ooit een drone ziet zweven in 't blauw,
denk dan aan Daan, die met liefde en trouw,
de lucht verkende, als een vriend zonder vrees,
een vliegende metgezel, in het luchtruim deze.…
Stem van een gitaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
566 Artistiek en creatief kruisen elkaars wegen waar het
geluid stroomt op wisselende snelheid in een open luchtruim
Geleidelijk zullen de dieperliggende gevoelens worden blootgelegd
Menig luisteraar krijgt ruimte en tijd voor het oproepen van eigen beelden.…
Noorderslag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 De zon was al weken het zenit voorbij
de zomer nauwelijks halverwege
of de legioenen togen reeds
naar de winterkwartieren
Het leeuwendeel voer op bevel
van Caesar over de Eems naar zee
aanvankelijk was zij kalm
en gonsde het luchtruim
van ruisende roeiende riemen
en het hijsen der zeilen
dra echter stortten uit donker
dreigende…
Vroege vogels
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
562 langzaam ten einde
als 't grauw van hun vacht gaat verbleken
Vlak vóór ons een roerloze
spiegel van water,
door ijle dampen
onttrokken aan 't zicht
en nog voor de dans
van Helios' paarden
wijken ragfijne nevelkristallen over verblekende ganzen
Dan klinkt hun gakken
uit gortdroge kelen,
maar geen wil zich roeren,
geen kiest het luchtruim…
Vroege vogels
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
258 langzaam ten einde
als 't grauw van hun vacht gaat verbleken
Vlak vóór ons een roerloze
spiegel van water,
door ijle dampen
onttrokken aan 't zicht
en nog voor de dans
van Helios' paarden
wijken ragfijne nevelkristallen over verblekende ganzen
Dan klinkt hun gakken
uit gortdroge kelen,
maar geen wil zich roeren,
geen kiest het luchtruim…
Millenniumnacht Akkrum
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
646 Heel de wereld kiest het luchtruim,
maar het platteland neemt zich in acht.…
HET KOELTJE
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.548 Op haar golving zweeft de vlinder
Langs de bloemen, hier en ginder
Met de bontgekleurde torren;
Overal is 't gonzen snorren
En geluidjes in de blaadjes,
In het luchtruim, langs de paadjes.
Koeltje, dat, met geur beladen,
Ver me uw aantocht wilt verraden,
Zeg mij, waar zijt gij ontsproten?…