362 resultaten.
Loskomen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
411 Misschien worden we
onsterfelijke vogels
die door de ruimte
zweven en komen we
los van ons vleselijke lijf.
We houden ook niet rafelige randjes
en van kwetsbaarheid…
Een overwinning op de dood
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.484 Op zomaar een dag
zat ik zomaar op de fiets
voor een onsje zomaar
of een dozijn van iets
Ik fietste langs een sombere file:
lange gezichten in elke lange auto
reden achter hun geliefde aan
in een verdrietig laag tempo
een sterk gevoel leefde bij me op
en ik voelde me onsterfelijk:
ik had de dood ingehaald!…
RUSTPLAATS VOOR BROEDSEL
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
570 Een diepzeevis
priemt met gloeiende ogen
het drukkende waterduister
in de kamer vol wier
waar ze haar eitjes legt
vertrouwt komend leven
aan vergane weelde toe
't nest tussen oud roest
staat onder bescherming
van 't onsterfelijke
maar gezonken schip TITANIC.…
de hoofdfilm
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.600 Maar goed dat ik niet onsterflijk ben
Want dan zou ik vergeten
Dit schoolplein, deze boom
En als ik dan driehonderd was
Mijn verjaardag
Het is goed dat ik ooit doodga
Dan is er een ding zeker
De rimpel in mijn oude huid
Zal de kleur altijd onthouden
Van je ogen
Als de zon de laatste keer
En mijn film begint
Elke scène op het plein…
kersenzwart
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
961 je hield de maan vast
steeds later
en waar je stond, donker,
in je slaap van geloven
kraakte de dag, voor en na
net als de boom
die beverig zijn onsterflijkheid
wilde bewijzen
aan het bloesemmeisje
naast hem
met vroege kersen in haar haren
de nacht viel, zo ook de maan
en even was ik iets
meer
dan het ogenblik, een gestalte…
Ster
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
653 Dansend
In je stralenkrans
Zing je een lied
Van vergane glorie
Eindige glans
Zorgvuldig gevlijd
Midden talrijke twinkels
Geef je lichaam
En gezicht
Aan 't oneindig wijd
Hemels groot firmament
Een glimp van onsterfelijk
Over donker gespreid
Ode aan de zon
Klein vergankelijk licht…
Etty Hillesum
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.001 Onsterfelijk moedig.
Oneindig lief.…
nachten in de tuinen van Spanje
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.558 fonteinen rijgen
de nacht aan elkaar
tuinen neigen
uren verglijden
palmen wuiven
dadels rijpen
ogen beklijven
nu stilte wijden
aardig luisteren
het water horen
welgevallig zijn
niet slapen gaan
tussen sterren staan
de maan inlijven
elkaar omarmen
onsterfelijk blijven…
GEKRUID LEVEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
473 Gods eeuwige Boodschap
is een peperstruik
die pittig geurend wenkt
bij hem te toeven
binnen zijn luchtige twijgen
ritselt bescheiden spraak
vol onsterfelijke liefde
en opbeurend vermaan
wrijf maar een van mijn vruchtjes
tussen je handen fijn
het zal dan altijd huizen
in heel je wezen
mag geheimzinnig werken
onvoorziene zegen brengen…
NU AL GELUKKIG
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
914 Onsterfelijkheid
voor elke wereldburger
en hemelzoeker.…
Verzet en overgave
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 Ongeboren leven,
is onsterfelijk en tijdloos.
Wij zijn een onmogelijkheid,
die toevallig mogelijk werd.
Spontaan.
Geboren leven is sterfelijk.
We kunnen kiezen, maar ik besef,
dat ik maar weinig te kiezen heb.
Wel kunnen we vandaag besluiten,
om ons machteloos verzet te staken.…
Mest van schrijvers
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
696 Wat zij schrijven en lezers willen lezen,
blijft onsterfelijk bestaan.…
Vivaldi II
gedicht
2.0 met 1 stemmen
1.309 Driftig, astmatisch, onsterfelijk
door de muziek die je neerschrijft
om de zonen die je niet krijgt
bij de vrouw die je niet hebt.…
Gent
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
635 In de middeleeuwse stad
Van een eeuw geleden
Die zo echt is als
Manhattan in het plaatjesboek
Lopen wij doelbewust en
Kristalzuiver in onze bedoelingen
Naar de versnippering,
De ontluistering door het verlies
Van onze namaak
In de kunstmatige stad
Om in onze ziel
De zucht naar onze vergetelheid
Onsterfelijk te maken:
Een verspilde nacht…
tankman
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
641 peking 4 juni 1989
het plein der hemelse vrede
is geen plaats voor vrijheid
duizenden schreeuwen
hun onmacht ten hemel
tonnen staal rollen in beeld
om het woord te vermorzelen
een chinees blijft pal staan
en de moordmachines stoppen
zijn schreeuw om vrijheid
wordt overal nog gehoord
de onsterflijke stem
van het geweten…
onder rozen van licht
netgedicht
3.2 met 29 stemmen
1.365 kom
laat me nog eenmaal bewegen
onder boomtakken van licht
en woorden van water
uit golven ontstaan
zoals het kind, in bloemen gehuld
en blauwe zee in zijn ziel omsloten
kom
laat me nog eenmaal opgaan
als bladeren in de wind, je vochtige mond
en wat de maan heeft geschreven
ik denk aan vroeger, de vogels
onsterflijk voor later…
Weelderigheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
425 als ik in het
tintelmaanlicht luister
hoe de adem gonzend
langs je lippen verdwijnt
dan wil ik alleen maar
bijna in je kruipen
in je armen
zoveel zachter nog
dan de plukjes dons
in een hulsel van linnen
als een kat liggen spinnen
op je hartenkloppen
wat sluimerend vertoeven
tussen waken en dromen
als in een onsterfelijke zomer…
- Overlevingsstrategieën -
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 reanimeren
gedachten na de dood
doodgeschoten,
ondoorgrondelijk
weggestopt en begraven
de koele brise verandert
in een zinderende hysterie
vat ongrijpbaar licht
de dag schuift somber
tot aan de rand van de dood
jaren vinden bevrijding
uit innerlijke ademnood
betrachtelijk
als kinderlevens protesteren ze
demonstranten
onsterfelijk…
achterblijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 de aarde beefde
bergen spuwden vuur
regens van keien roffelden
men hoorde de
schrikwekkende galm
van de grenzeloze zee
onsterfelijke goden
wispelturige titanen
gruwelijk luide monsters
voerden hun strijd
verwoestend en hongerend
naar macht en wraak
verweesd bleef
Moeder Aarde achter in
een geblakerde wereld…
DALEND LICHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
570 Omhoog kijken
naar de ster van Bethlehem
die eenzaam en groots
aan het hemelse zwartblauw prijkt
bij een half gesloten oog
rekt haar onderste punt
zich uit tot een lange straal
die de aarde treft
daarbij
door hart en brein glijdt
vrij maakt van zwaar denken
onsterfelijke genade
van Heer Jezus laat voelen.…
stenen in de wind
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
781 je sprak glorie
en maakte de wereld onsterfelijk
maar veel is vreemd
in voorbijgaan
op het laatst
viel regen als rood fluweel
op tongen gedragen zonder stem
ik zal je huilen
om elk onwennig woord
telkens de dood jouw gezicht bedekt
en rouw de stoelen vereenzaamt
robijnen zijn slechts stenen
op lippen stil
en lege kamers…
Bloemenvriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.141 De bloemen nooit
in onsterfelijke bloei
tussen het malse
gras op jouw graf
onze vriendschap
is niet overleden
als een vlinder
of veulen in draf
hier geuren seringen
in ‘t serene zwijgen
onder sombere wolken
lopen kleine insecten
op zoek naar verpozen
ik overdenk mijn defecten
die zonnestralen bedreigen
nu de dood jou heeft…
ingehaald
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 toen we onsterfelijk waren
al wisten we het niet
rolden de woorden uit
onze monden met de
snelheid van het licht
op een dag haalde
de tijd ons in
we hunkerden naar vertraging
woelden te hooi en te gras
naar brokstukken van toen
we zagen hoe op zee
een storm opstak
onze woorden bereikten het
het uiterste licht niet langer
we oefenen…
Terug naar de rust
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
858 Het gevoel gaat verder
dan driedimensionaal
en ook dan onsterfelijkheid.
Toeval is slechts voor de dommen
al mag ik dat niet zeggen
want oordelen
is niet goed.
Sterren vertellen mij
te delen in het leven
en hen te volgen naar jou
omdat in de liefde
-uiteindelijk-
alles rust…
De kalender
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
522 Niet dat we onsterfelijk waren,
maar we voelden ons nog zo jong.
Zo...lichtvoetig.
Dat het leek alsof de tijd geen vat op ons leek te hebben.
Maar de kalender houdt zich voor niemand verborgen.
Bij haar viel er iedere dag een blad af,
die er bij ons bij kwam.
Langzaam kwamen we tot rijping.
En nog weer later tot inzicht.…
Atlantis
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
408 Geprezen de landen die
de zeeën kusten
gelukkig de goden die
de helden steunden
onsterfelijk maakten als halfgodenmensen
op schepen die hen naar 't Atlantisrijk voerden
zonder kusten geen stranden
zonder strand enkel branding
waar goden hun woede
op rotsen neerknalden
in vlagen verbijsterd
uiteen lieten spatten
gelukkig de berglanden…
Koningen
gedicht
2.3 met 21 stemmen
6.159 Koningen
lieten hun portretten hakken
in stenen wanden van tempels
in het licht van de sterren
herleefden hun hoofden
koningen past eeuwigheid net als goden
Wij krassen onze namen in basten
van bomen, op toiletten, hangen foto's
op om koste wat het kost te blijven
blinde vlekken op blinde muren
------------------------------------
uit…
Drievuldigheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
463 Onze onsterfelijke zielen
dragen eindeloze liefde voort,
die diep in het heelal onstond
en die op aarde voortbestaat.
Dankzij een wereld
die volstroomt met liefde.
Ondanks een wereld,
die leegstroomt van haat.…
Gerommel in de marge
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
391 duizenden
jaren, voor iedereen
een as van eeuwige waarheid
en schoonheid, beschermd
tegen de eigen wetten
van vandalen, het leger
van zwarte torren
op bommerdommerdagen
het geweld van de tijd
in de marge waarvan mensen
scharrelen naar onsterfelijkheid…
Chopin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
542 matineuze losmaken der handen
het vingervlugge duizendnotenspel
in razendsnelle duivelse Etudes
afgesloten met een Impromptu
In Parijs schreef hij tientallen oden
aan zijn geboorteland, in Polonaises,
Mazurka's schreef hij als om tijd te doden
Maar moest ik kiezen, liever een Sonate
een Fantasie, Berceuse of Ballade
En de onsterfelijke…