192 resultaten.
Herfstsonate
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
1.266 Er huist in mij een droog skelet
wat beenderen, een ribbenkast
een puzzel in elkaar gezet
die hier en daar wat strammer past
het durft behoorlijk hard te kraken
als botjes draaien in hun kom
van ’s morgens al bij het ontwaken
de dokter noemt het ouderdom
ik noem het kunst, een soort talent
mijn innerlijke componist
mijn nek, mijn rug,…
Hulde (MH17)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
508 Maar hulde aan de mensen,
die ware menselijke puzzels
moeten maken!
Hulde aan hen, die deze vreselijke beelden
nooit meer van hun netvlies krijgen!
Er zijn geen woorden voor de slachtoffers
evenmin voor de nabestaanden,
maar er zijn net zo goed geen woorden te vinden,
voor hen die deze zware puzzeltaak
moeten volbrengen!…
woensdagmiddag.
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
631 Je lacht om - voor mij - totale onzin op de PC
weet je meis, je bent voor mij de handreiking naar de anderen
wat jij nu met mij doet,heb ik nooit met hen gehad
het was meer puzzelen,verven en nog meer
alles jonger, alles meer ….…
Vermakelijk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
905 Vermakelijk wil ik door het leven
Artistiek zijn wil ik beleven
Ik geef mezelf een zeven
Om aan een acht te kunnen kleven
Ik ben alleen niet met zijn tweeën
Reacties zijn onstuimig, maar geven mij leven
Vermakelijk puzzel ik, ik kan zweven
Ooit zal ik aan een negen kleven
Vermakelijk droom ik van een tien
Ik heb het trucje al zo…
het pakje
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.096 jij, mijn mooi pakketje,
bent de puzzel.
van mijn gebroken hart.…
Het desastreuze lot
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
689 benoem met woorden
die ik vond langs de leegte van het pad
de geur is oud en desastreus, het ettert
waar gebeurde momenten uit mijn hand
al strijkt de eer slechts door het omber
dat zacht doorweekt wordt door
woorden van vergiffenis
spreuken die het lijden verlichten
zijn van dien aard dat ik ze lees
in sterren en in voegen
die de puzzel…
novembermaand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 Nog steeds
komen woorden
opdagen uit het niets
als een slang van letters
Glijdende verhalen als een puck
zo snel op glad ijs
schrijft het schrift zichzelf een weg
door de muren van onwetendheid
Bestaansrecht als een totempaal boven
het water dat volledige ingaven geeft
tot ons gegeven leven
waarin alles past als een puzzel van onwetendheid…
Zal jij mijn
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
577 Zal jij mijn kruiswoordraadsel zijn
Geen doorloper, woordzoeker of cryptogram
Daarvoor ben ik te tam
En het zit vol venijn
Ik wil het enigma verklaren
Woorden die zich openbaren
Puzzelen tot het past
Desnoods op de tast
Drie letters, twee horizontaal
Klaarheid in opgelegde wartaal
Angstvallig zoekt mijn pen
Met elk woord dat ik ken
Moeilijkheidsgraad…
al vroeg tot oud bestemde
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.202 ik zag je lopen
met een stok
die voor jou
de weg verkende
herkende je eerst niet
het grijze haar dat je al
vroeg tot oud bestemde
paste de puzzel in elkaar
je houding is nog trots
als je vertelt hoe de oude
rots in al zijn voegen kraakte
langzaam onder water raakte
hij is niet meer
de branding heeft hem
overleefd, jij bent beland…
EVEN ZIJN IN HET ZIJN!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
759 Even zijn in het zijn
liever niet even
maar even langer
geen gisteren
geen morgen
laat staan overmorgen
zelfs geen vandaag
gewoon zijn in het zijn
als een vanzelfsprekendheid
zonder te spreken, te praten
laat staan peinzen, piekeren, puzzelen
gewoon zijn in het zijn:
"to be or not to be"
natuurlijk zo vanzelfsprekend
"to be into…
Vooruitgang – De puzzel van zelfliefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
275 Ik volg de kaarten, laat ze spreken,
geheimen van mijn ziel ontwaken
op YouTube-schermen, in nacht en daglicht
herken ik echo’s die ik zelf ooit maakte.
Tussen de regels fluistert mijn blauwdruk,
een toekomst die zich zacht ontvouwt —
wat ooit verzinsel was, wordt werkelijkheid
en zelfs het onbekende voelt vertrouwd.
O God, welk pad zal…
Geestverruiming
netgedicht
4.8 met 52 stemmen
482 ik heb
geprobeerd
jouw puzzels
te leggen
het is me
niet gelukt
jij wilde
niets zeggen
jouw opvallend
bewegen
trok wel snel
ieders aandacht
door souplesse
en richting keuze
tegengesteld aan
die van andere
neuzen die voor
binnenhalen kozen
totaal opgaand
in jezelf op
een extatische
manier zonder enig
communicatief contact…
Legpuzzel
gedicht
3.3 met 20 stemmen
12.311 een vogel die we vaag vermoedden klonk
uit de lucht een stip die zong was thuis
uit onze doos ontsnapt
later vouwde al het vee zich
samen voor de hekken
droomden wij dat na de regen
onze namen zouden groeien in het gras
leek de puzzel toen we gingen
al een beetje opgelost…
droomboom
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
806 Raad eens waar ik mijn gedachten
verberg, hoe ik de wereld als puzzel
op zijn kop gooi en de stukken taart
als bladeren aan de boom laat groeien.
Als de onverzadigde zomer wind
herfstig de bomen kleurt,
en met genadeloze zweepslagen
mijn verborgen dromen van de takken
slaat, dan zal ik mijn geheimen prijs geven.…
Observatie - in de Klap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 puzzelende man met grijzend haar
op het puntje van zijn neus de bril
blauwe trui streepjesboord
zo zit hij daar
in gedachten verzonken
omvouwt de linkerhand 'n zilveren pen
glimlachend drinkt hij kopjes thee
niet dat ik hem ken
op rechts twee Amerikanen
zij spreken veel te hard, zij
overstemt hem overduidelijk
wit topje haar rokje pikzwart…
Wie Is Hij Toch
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
536 zichzelf gemaakt
die in honderdduizend
miljarden gelijke
stukjes gesneden
ze in het luchtledige
met kracht uitgestrooid
in de vorm van sterren
zon maan en ontelbare
nog niet ontdekte planeten
in lucht licht donker en weer
in bloem dier mens geur kleur zintuigen
in groot en minuscuul klein leven
en elk stukje is even belangrijk
om de puzzel…
mijn verlegen gaan
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
499 licht verblindde
door de buitenkant
wist ik niet hoe
snel ik binnen
moest komen om
te raken aan
je gedachten en
je nog miraculeuzer
zijnde dromen
puzzels gemaakt
er alle woorden
mee gelegd
zinnen met vele
soorten emoties
uitgediept en
op hoogte hun
doorzichtigheid
vol liefde bekeken
toen mocht ik
pas de brug slaan…
Aandacht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
481 schenken in raken
ik voelde de
spanning en in het
touche de ontlading
ik wist me
eindeloos blij want
ik hoorde erbij
mocht delen
in samen zou ik me
nooit meer vervelen
overweldigend was
de info die ik in
dit contact ervaarde
over mooiste
liefste maar ook het
vernietigend kwaad op aarde
ik kende de
stukjes van
de puzzel…
Doordrijven
netgedicht
2.8 met 23 stemmen
7.210 Alles gaat goed, buitengewoon
geen zee te hoog, taak te zwaar
noch probleem, komt voor elkaar
de wind staat gunstig en is schoon
Dan volgt een -slag op donderdag
of welk etmaal ook zwart blad zij
de sprong uit nood d`r niet meer bij
doch smeken om een wonder mag
Het vloeken na `t gebed tevoren
als niks meer in de puzzel past
terwijl het…
Repeterende liefde
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
430 we dachten
de mozaïek van het
leven te hebben gelegd
jij met magie
en een stralende lach
ik creatief in kracht
wij moduleerden
heerlijke kleuren
repeterende liefde was hot
op vloeren en muren
onze kunst kende alleen
adembenemende uren
oefenden geen puzzels
maar verbonden wat
zichtbaar node werd gemist
plakken en voegen
deden…
Ontmoeting.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
564 We zullen dragen wat nu is :
een puzzel met veel lagen. We openen
de raampjes en stapelen de filmpjes.
Blokkendoos van kinderen die droomden.…
Keer op keer
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
529 uit elkaar
maar kunnen zich nog tonen
als waren zij gebroken
of in een vluchtig wuif gebaar
groeten of hooghartig honen
aan een uiterlijke rimpel
herken ik iets meer in het gezicht
en de wenkbrauw is daarbij een wimpel,
al helpende op duiding gericht
hoe hij gaat, vertelt nog meer
waardig, soepel of verstijfd
toch blijft het een puzzel…
devies
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
718 te genieten van je vrouw
blij te zijn met je kind
er te zijn als het nodig was
te helpen waar je kon
dat er onheilspellende geluiden klinken
aan de andere kant van het tuinhek
dat je kind in de politiek zit
je vrouw ongerust wordt
dat het lang geleden is
dat je je draai wist te vinden
overal op de grond
stukjes van een half complete puzzel…
terug-ogenblik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
665 de verwondering op haar gelaat
schittert en straalt en verhaalt
over die verre tijd, lang geleden,
toen hij nog zelf het kleinste zag
herinnering aan gelukkig zijn
met schijnbaar onbelangrijk de
minieme stukjes van de puzzel
liefst zonder handleiding gebracht
vreugde na die creatieve seconde
waarin wat stuk was tot leven kwam
dankzij gebroken…
Appeltje schillen ?
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
575 zintuigen en gordijnen open om
het wereldnieuws weer op te slaan,
filterend licht breekt door om de
geluiden te verstommen, met een
helder doel de eerste dag te verslaan,
gister bleek de toekomst zich achter
voornemens te vermommen, vandaag
komt het erop aan, vallen maskers,
zoals het is geworden, nu wordt het
anders en valt de puzzel…
Lach
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
345 Laten we de dag beginnen
met een lach
hoe geniaal het doolhof,
de puzzel is verzonnen
om ‘t verhaal van ons,
ons allen is begonnen,
dat te begrijpen,
hoe ‘t is ontsponnen
Waarom we in dat gezin,
dat dorp, die stad geboren
hoezo dat ons zo kon bekoren
daar terug,
bij die familie te behoren
Die plek, zo gek,
dat te ontwarren…
De kleuren geef je zelf
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.146 Met veel vallen en opstaan
leerde ik zelf kleur te geven aan de puzzel die ‘het leven’ heet.
Of eventjes zwart-wit gezien..
De kleuren geef je zelf.…
het zondag gevoel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
630 de kerk luidt mijn ontwaken
in met klok-geschrei, hoe luider
de klanken de toren verlaten huist
den angst in ogen die zoekend hun god
nimmer zullen vinden
god is als lego, een bouwsel van steen
een puzzel die deze raadsel ontrafelt in
oorlogen, doch net als het plastic slijt ook god
en is zijn woord de mist die ik doorklief
doch mijn…
Vrijmarkt
gedicht
3.5 met 2 stemmen
9.725 Nooit eerder kon
hij hier zijn Ganzenbord, Electro, Lego,
puzzels, Spirograph, Stratego
en al zijn kinderboeken kwijt.
Vandaag slijt hij zijn kindertijd.
Hij heeft een deken op de stoep gelegd,
daarop zijn waardeloze waar,
die concurreren moet met teddyberen,
encyclopedieën, oude kleren
en meisjes met melodica's.…
ik streel de glazen stad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
698 fragmentarisch zie ik jou
puzzel knoop en touw
uit weinig weten, hoe kon
ik jouw essentie zo vergeten
ik beeldde je in glas
de vormen kende ik maar pas
en je verscherfde op slag
ik kan gevoel niet
kleuren, weet niet
wat er gaat gebeuren
als ik je aan de wereld toon
je bent onwezenlijk schoon
in mijn ogen schijnt je ster
steeds…