207 resultaten.
De kustlijn verandert niet voor de visser
gedicht
3.5 met 26 stemmen
20.999 De kustlijn verandert niet voor de visser
die dagelijks zijn netten uitgooit
en onder het slijk het aardewerk niet vermoedt
Het land was steeds land voor de boer
die over haaienkerkhoven heen
zijn wiede afstapt
Graniet is hard en eeuwig en zo ook het marmer
voor het kind dat metershoge
tot kiezels afgesleten rotsen
over het wateroppervlak…
't Is lang geleden (11)
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.129 Ja, laat heb ik 't ontdekt: Ik ben een zwaan:
Mij heeft uit poel van dof, smartelijk leven
Het stilgegroeide Godsgevoel geheven,
Aardse gehechtheid heb ik weggedaan;
Mijn vleugels zijn weer wit en waard te slaan
In Brahman's licht; want wat van slijk bleef kleven,
Met blijde tranen heb ik 't weggewreven:
Nu mag, nu durf, nu kan, nu moet…
Constipatie
netgedicht
2.2 met 38 stemmen
1.670 kreten
een dorre poel of is het sloot
het geurt gelijk de ochtendmond
heeft zelfs een dood vogeltje
gewiekt doch uitgevlogen
kort voor hoge nood
maar haar vleugels zijn versleten
de verlossing van dit lijden
is voor ons niet weggelegd
anders had ik ’t wel geweten
en niet het gezwel verweten
deze hopeloze tijden
waaruit slechts slijk…
Kwade goegemeent
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
458 En dispereert niet, kwade goegemeent
kom, 't is maar tijdelijk het kan verkeren
't zijn kwezels op de weg geen zwarte beren
met Yogi had Winnie het goed gemeend
Het kwaad komt van Moen van den Eerenbeemt
zijn braaksel van het slijk der rulle aarde
heeft voor Marie nul en generlei waarde
't is hemeltergend en gekrommeteend
Haar hof lust…
Fado
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.164 Zij kermt aan haar keten
De schakels van roest
Als een hond in zijn hok
En sleept de zonde mee
Het struikelblok
Met geheven kin hurkt ze in slijk
Zweren op de dij
Een vernestelde lok
Ze huilt en huivert blij
Zij wil los
De huig is een gloeiende klepel
De stem een windorgel in het deurgat
Pulp en zaagsel kleven aan de tong
Zij…
Vrijbroekpark
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
533 twee eksters verborgen in het lover
kijken me schuin en sinister aan
zo van " jij hier zomaar te zitten
en er moet nog zoveel worden gedaan"
Verrekt toch die kleptomane vogels
hebben dit keer het gelijk aan hun kant
dus zet ik mij weer in beweging
en kuier door slijk en door zand.…
een zees IM
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.539 ligt een klok
daar aanbeland na een ramp vlakbij
een schip gezonken op en in de zee
een man of vracht teveel, te veel
de klepel op de bodem verstomd
wordt dit verhaal niet meer gebracht
dan door die getuigenis in brons
in het mee vergane want
zeilt niet langer wind maar
waart het water door de gaten
zonder voeten, zonder benen ook
met slijk…
een zees IM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
822 ligt een klok
daar aanbeland na een ramp vlakbij
een schip gezonken op en in de zee
een man of vracht teveel, te veel
de klepel op de bodem verstomd
wordt dit verhaal niet meer gebracht
dan door die getuigenis in brons
in het mee vergane want
zeilt niet langer wind maar
waart het water door de gaten
zonder voeten, zonder benen ook
met slijk…
In September
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Als het nog zin heeft in september
kom ik je bevrijden
uit de lege greep van het aardse slijk
Een lepralijder gaat zwierig rond
met een alles verterende ratel
hij schaterlacht, drijft de spot
met onze groteske inhaligheid
Allengs dieper dringt hij door
in het koninkrijk van loze gronden
alleen de onvermogenden doorgronden
het uit elkaar…
EVA BRAUN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 gespuwd
Dan lukte het hem steeds mij te kalmeren
En dan was ik al snel niet meer zo kwaad
Toen bleek dat hij de oorlog niet ging winnen
Besloot hij Magda Goebbels nog te eren
Zij was mentaal zijn steun en toeverlaat
Hij schonk haar zijn insigne en bij zinnen
Dacht zij zonder het grootse Derde Rijk
Wacht mijn gezin niets anders dan het slijk…
Iets settelde
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
524 Ik keek uit 't raam
stond aan het lange aanrecht in de keuken
en zag de zon in de gekleurde tuin
de kippen hoorde ik
de stilte achter dijk
zo vast de klei en slijk
zo dicht hier achter
geen mens voorbij,
alleen de stem uit 't boek dat 'k las
mijn eigen stem en foto's
van bollenvelden hier vlakbij
ik apte ze naar hem en toen ik
iets terug…
ZENDING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Die gezegenden voelen zich wellicht rijk
aan krachtvuur voor hun ondernemingen,
worden vaak geslagen door beproevingen
bij doen en spreken, vallen in kwellend slijk.
Ondanks tegenspoed gaat het beoogde voort,
als luide donder of verstilde zucht:
een onvermoeibaar, steeds rondstrooiend woord.…
Niets
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.239 De twijgen in het slijk verteren.
Een hemel van kristal en het rimpelloze water.
Zacht rust de aarde
waar nooit het graan vergaan zal.
Dan nader ik de kaars
als een verdwaalde vlieg.
Soms duik ik in de verlaten kelders.
Als voor de ratten strooien ze er hun aas
Maar ik ontwijk de val.
Buiten verstrooiing zoeken.…
In sonnetvorm komen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
6.600 Sonnetvorm, sonnetvorm, alweer een sonnetvorm
kwam ik daar maar vaker een goeie van tegen
helaas is dat een genoegen zeer zelden aangelegen
‘t zijn zandtaartjes, windhaantjes, glazen zonder storm
Sonnetvorm, oh net vorm, ik kan er niet meer tegen
te vaak blijk je bagger, da`s modder zonder kluit
het slijk van de aarde pust hormonen in je uit…
Moederkloek
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
2.134 Om te vergeten hoe het huis beeft
Hoe tafel en bed in slijk verzonk
Omringd door dik beton
Hoor ik het gesuis in mijn schedel
Een hersenvlies dat scheurt
Rondom verspreide scherven
Glassplinters waarin ik rol
Tot ze me sussend naar boven draagt…
aarde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
767 Hij ligt er moerassig bij,
slijk, water een vuile brei.
De jeugd lijkt uit zijn lijf verdwenen,
de hemel is zelfs aan het wenen.
Moeder, waarom doe je mij dan aan.
van jou komt toch mijn bestaan.
Laat me weer even bloeien,
laat bloemen op mij groeien.…
Wereldvreemd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
749 We verdringen de pijn
we draaien ons om
de mens achter glas
doet weer eens dom
we leven in rijkdom
door slijk der aarde
aanschouwend het alter ego
dat flets naar de tv staarde
ze kleuren in zwart-wit
resoneren de lieve klanken
gelukkig met primitieve
speeltjes en houten planken
de wereld achter de glazen sluier
verhult de waarheid…
Zwerfsteen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
427 Een zwerfsteen geboren uit
eruptie en de zwaartekracht
die hem baarde, ontleent z’n vorm
aan het slijk der aarde, markeert
z’n geslepenheid in ontberingen,
verhalen van kristal en mineralen
tijdsdruk van werelds wiel, geofferd
aan de energie van weerstand, in
gepolijst als oneindige beweging,
zonder begin en zonder einde
legt zichzelf…
Dijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
579 Stel dat ik een dijk kon vormen
van korrel, zand en slijk en wormen
van minuscuul..tot groot en hoog
zag grassen groeien,
kon horen schapen blaten
koeien loeien
voelde hoe hun poten stampten
om mij breder sterker
en lag naast het kronkelende water
zag boten varen
wolken drijven,
stormen weer bedaren
ik zag hoe huizen op mijn dijk
hoe…
Hoog gemiddeld
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
648 taalbeheersing getest
Schwere Wörter en
moeilijke woorden
Als kandidaat scoorde
ik hoog gemiddeld
dat wil zeggen op vier
van de vijf onderdelen
behalve dat ene
symbolisch pregnante
dat was voor mij
doorgewinterde alfa
qua toetsresultaat
niet het omega
maar door de bank
per saldo uiteindelijk
toch wat wrang
als het gaat om
het slijk…
Trekpaardengang
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
183 dieselmotoren
bezitters en fly drive
vakantievliegers
steeds angstiger onder
de rook van de boeings
rond lelystad eelde
en schiphol nabij
schuift de pluim van een
herfstbuienfront over land
is het heen-en-weer veer
wederom in de ondiepe
waal rijn en ijssel
in de vaart genomen
hernemen de ponten
hun trekpaardengang
is strandpark slijk-ewijk…
catwalk op een wei
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.325 je droeg kniehoge puntlaarzen van leer
de veters gekruist van haakje naar haakje
je wankelt op rubberzolen door slijk
een scheur in zwart nylon
dat rond jouw knieën rekt
katoen fladdert om dijen
een pittig model met een ruitmotief
in vlakken en plooien verknipt
met een zigzaglijn van knopen
het witte shirt was met vet besmeurd
ik heb…
Ook ik
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
639 een schrijfster vertelt
misbruik is wat de klok slaat
men vindt er iets van
men vindt er altijd iets van
de voors en tegens spreken
uiten zich middels social media
in Amerika staan vrouwen op
bekende koppen rollen
gaan door het slijk
hier gaat ook de beerput open
in de schrijverswereld, toneelwereld
sportwereld, en de modellenwereld…
BOUTADE
poëzie
4.3 met 40 stemmen
4.419 O land van mest en mist, van vuile, koude regen,
Doorsijperd stukske grond, vol kille dauw en damp,
Vol vuns, onpeilbaar slijk en ondoorwaadbre wegen,
Vol jicht en paraplu's, vol kiespijn en vol kramp!…
Slappe was
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
2.189 raven niet aan mochten komen
Kinderen gingen er eertijds van in de leer
allengs zag je minder pijpen en toch meer dans
dealers en dieven grepen hun verhoogde pakkans
en roofridders deden het zonder Zwitsers meer
Met God na Robespierre van slag in Frankrijk
de waard door anti rook normen aan de bedelstaf
de predikanten van het aardse slijk…
Drie stuivers voor Peachum
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
410 jou iets waars
Voorspellen jou de toekomst
voor drie stuivers, nooit iets naars
Die gaan dan naar de opperkoning
van de bedelaars
Hij zorgt voor bed en bad en brood en soms ook kaviaar
Als 's mensen lot fortuna was
dan had hij 't gauw bekeken
De mammon wordt aanbeden -
geen gezeik, iedereen rijk
Ontbreken ideologieën in het aardse slijk…
Sneakers en strohoed
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
233 terwijl ik stap, blootsvoets
met mijn extremiteiten
in sneakers en strohoed
met zonneklep op
heb ik sjans als ik knipoog
voel ik mij meer mans
na een aftersundance verpozing
tussen met roomkaas
gevulde dijen
van blond en zwartharig
vrouwelijk schoon
keer ik als ware ik
julius caesar
te voet noch te paard
op drijfzand te slijk…
Stervende zwaan
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
273 bladeren vallen als vermoeide, gouden sterren in het slijk,
en in het holle hout zingt zacht het verval.
O, de tederheid van een stervend wezen,
een verre gloed die de koude slapen verwarmt.…
Draak
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
890 Hij blaast vuurtongen naar de diepte
slijk glanst aan de schubben.
Maar ik wen aan het gevaar,
gluiperige griezel in de kelder.
Het verliest zijn greep in de loop van de reis.
een lek in een luchtkasteel.
Vroeger schroeide hij mijn longen
wierp een dikke schaduw over mij
Hij fladderde rond het huis
waar ik kromp en riep: genoeg!…
Een handje vol stof
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.553 veel te klein
en beide krom vervormde benen
bleken geheel verlamd te zijn
Haar ogen staren meestal dof
naar lege schellen in de ruiten
maar als ze vogels zingen hoort
trekt zij zich op d’r handjes voort
worstelt langzaam aan naar buiten
en zoekt een weg door drekkig stof
Zo leeft zij al dertig jaren
kruipend als een ongedierte
door ‘t slijk…