Alle inzendingen over stervend

540 resultaten.

Sorteren op:

Hongersnood

hartenkreet
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 640
Het kind met donkere starende ogen, een hoofd op een lijfje tot op het bot verteerd, dat al stervend nog naar mij kijkt, als zegt het:” Och laat me maar ”. ------------…
Ruud11 december 2020Lees meer >

Verdoofd door corona

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 550
Waar smaakt de sfeer voorafgaand aan de dood naar? Hoe voelt zo'n vlam die levens onredbaar maakt met de geur van nat hout? Vannacht zei hij dat hij alleen wilde zijn. Zonder pijn, om te slapen, met het licht aan. En hij zei dat hij niet meer wakker wilde worden. Ik hing daar. Half zittend op zijn bedrand. Plukkend aan zijn…

Een laatste zucht

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 987
Huiverend opkijkend Dicht bij de dood Snakkend naar een laatste woord Zachtjes stervend Verloren als mens Delvend naar een laatste wens Stokkend ademend Gevangen in een gedicht Raspend naar een laatste evenwicht Angstig zwijgend Vergeten in de tijd Vergruisd naar een laatste waarheid…

Ontmanteling

netgedicht
3.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 577
Omhelzend de tranen van een droomloos verleden, stervend in emotieloze explosie om herboren te worden in het heden.…
Katty10 december 2009Lees meer >

levenslang

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 689
stervende zonnestralen verlichten vergaan leven verrijzend uit ‘t schuim van de deinende oceaan onder de gele vogel ‘n helderwitte lijkwade koelruimte en graf wachten in doodse stilte verdriet zal nooit wegebben in dit levenslang verdrinken cote sauvage bij quiberon…

Onstuimige geesten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 611
Novembermaand al stervend in bijzonder avondlicht ontlokt een herfstig diepe toon nu 't winterse zich neervlijt in duister en in kou. Onstuimige geesten jagen mijn gedachten vluchtig door 't heelal als rijkelijk gekleurde bladeren. Nieuw leven ontstaat weerspiegeling in evenwicht.…
Corry Broer8 november 2013Lees meer >

Mijn betere ik

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
We voeren dezelfde strijd jij en ik we houden elkaar vast ik jou en jij mij en we beseffen allebei wat niemand weten kan ik zoek mijn betere ik omdat jij zegt dat dat het beste is de woede die ik voelen kan jij vindt dat niet oké jouw pijn is meer dan ik kan dragen als niet zo lang geleden woedt er die onmacht weer mijn kracht…

Zonnestraal

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
een glimlach hotsebotselt door straten en stegen verandert door weerkaatsing van mens, plant en dier hij beroert de stervende bij zijn laatste zuchten een minnend paartje heeft slechts oog voor elkaar een boom ritselt even in zijn zacht voorbijgaan een kind pakt een krijtje tekent een grote zon…
Marion Spronk3 september 2010Lees meer >

Stervensgloed

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Het groene bootje glijdt traag door het meer tussen bergen purper Op de oever in 't gele huis schijnsel van vlammen rook geur van turf Het klotsen van water gerust smelt de tijd bergen bootje en huis in de stervende gloed van de Ierse schemer vergleden…

rites de passage

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
ver van het wereldse lawaai loopt de jongen met bel en lantaarn naast de priester door de donkere velden naar een stervende vrouw voor de laatste sacramenten de roep van een kraanvogel breekt door de duisternis rites de passage vergeten beelden in zwart en wit het leven de kunst van schaduw en licht…
J.Bakx30 juni 2017Lees meer >

hoop

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 642
het spookschip genaamd de wereld zeilt door zwarte oneindigheid kapiteins oreren op de brug dol ijlend van koorts naar meer machthebbers in witte verblijven overvol narrenschip vol hongerigen naar brood en een menswaardig bestaan droeve broosheid van stervende kinderen klauwend in het ruim tussen de ratten stervend in stinkende walmen van…

de dood mijn honger krijgt

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.569
het stormt maar binnenin is het windstil wolken stuiven stervend door de lucht gejaagd en zonder wil het is de rust die aan me vreet terwijl ik buiten chaos weet niets kan me meer beroeren ik kan alleen het leven voeren tot de dood mijn honger krijgt en mij dan prijst in alles wat er is gebeurd, ga liggen wind je hebt nu lang…
wil melker22 oktober 2004Lees meer >

Kreunende handen

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.178
In verlaten vlaktes verliest de eenzaamheid haar verzwolgen echo Verloren in stervende ogen ontstaat er uit haar tranen een ontzaglijke stilte In schamende nachten verspreidt zich haar donkere vrees Kolkende schreeuwen druppelen door haar vingers naar een langzaam einde In harde tranen sluipt de dood in haar kreunende handen…

U bent nog net op tijd

netgedicht
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 715
Steeds verder vouwt het lichaam zich tot foetus totdat het leven stervend haar verlaat ontvouwen wordt ze weggedragen en met gevouwen handen nagestaard die ooit mijn liefste in zich droeg, ze is voorbij maar niet voorgoed want ze ging vol vertrouwen; genade bleek genoeg.…

In volheid gedompeld

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 660
ik voel het zachte van stilgevallen blaren waar onder een tapijt van vergankelijke kleuren het rusten is begonnen en mijn ziel zich al stervende bereidt op een mogelijk baren tussen het grijs van boven en de melange van benee voel ik me even zo heel opgenomen in een immense zee alsof ik mezelf met al het zijnde deel…

In vreemde stilte

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Het dwarrelt bladeren in bonte kleuren eindigend in zwarte tonen zwaar van regen stervend in modderpoelen onder blauwe lucht En neigend naar grijs kruipt dan schemer in een vreemde stilte dreigend door de straat naderbij koude meeslepend van alle kanten haasten mensen zich naar huis huiverend…
Sanne21 november 2015Lees meer >

Je raakt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 784
Als in een droom vervaag je stervend op haar huid. Te luchtig in hunkering het moment voorbij...!…

Angst

poëzie
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.501
Zijn zoele adem lekt mijn hand Als een stervend zwaarmoedig beest, Hij lekt mijn nevelig verstand - Het is geweest - geweest! 't Is of over mijn handen en Mijn lege hersenen en aan Mijn weke hart twee vleugelen Langzaam te zamen slaan!…

Nooit geleefd

hartenkreet
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 916
Hier, op het bruine asfalt Stervend en alleen Achtergelaten door de wereld Die waziger wordt om hem heen. Zijn leven werd hem ontnomen En liggend hier zo alleen. Denkend; ik heb nooit echt geleefd En met die gedachten Gaat hij heen.…
Mies13 maart 2012Lees meer >

Metronomisch

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
de lege stoel oogt zo gretig in de langzame schemer die de dag weg zal wuiven met een stervend gerommel ik ben volgzaam als een eend in het eerste levenslicht denkend aan jouw eenzame reis over gekalkte wegen alles herhaalt zich, ofschoon niets bij hetzelfde blijft alleen de wegen blijven vlak mijn wandeling Moderato…
Iniduo24 maart 2015Lees meer >

meervoudig sterven

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 608
gejammer van stervende takken nachten vol regen spiegels en luchten niets ontsnapt aan het geluid het tast zintuigen aan het slokt wolken op en het levende zie ik verdwijnen zal een vogel nog zingen tussen schaduw en schors? ik treur om gehavende nerven het breken door ongevraagde winters en van daaruit in eigen handen…

bestaan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
de taaie vlieren stervende stakkerds meer dood dan levend buigen zich naar het land om de zoute zeewinden langs de kust te trotseren geharde judasoren verteren het hout van de geplaagde vlieren om bij vrieskou even te verschralen en zich in betere tijden vol te zuigen met vocht alles buigt onder het gewicht van het verraad…
J.Bakx13 juni 2018Lees meer >

dagen van eenzaamheid

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 644
op tafel de afgesneden bloem stervend in een blauwe vaas in de brief de afwijzing tussen ongeschreven regels door in de arena het tergend trage sterven van een dier onder de rivier de onzichtbare bedding die het water draagt in de vallei de echo’s en schaduwen van de doden het is de tijd die tot stilstand komt als de…

Stervende natuur voor de nomaden

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 301
Champagne valt vaak slecht tijdens het lunchen met de moraalbaron maar het pluche is zacht en ijdel met de intimiteit van een dichter in een woonkamer van de stad is het nauwelijks voor te stellen de stervende natuur voor de nomaden is overal zichtbaar langs wandelpaden vluchtroutes om de dans te ontspringen zijn er niet, het leven is…

Winter

gedicht
3.0 met 48 stemmen aantal keer bekeken 18.034
Hoe winter weerloos is voor alles wat verdwijnt en zichtbaar blijft: de voetstap van de jager, de stervende sneeuw, het eeuwig brekende water. Hoe winter zwijgzaam is en weifelt in jouw blik. Hoe ik. -------------------------------------------------- Uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis' 2000.…

Zwijgen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 718
De vogel vliegt tegen de wachtende maan verliest de vleugels stervend op het trottoir. Hij die met gebogen tranen knielt en herinnert De huizen zwijgen, het is al laat.…
Irmgard1 december 2005Lees meer >

a dreaming dance

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.158
mijn vingers missen het strelend raken ogen staren ver van mij weg zoekend naar jouw tranen geen woord verlaat mijn mond want al wat ik zeg zweeft door stervende eikenlanen of draait slechts in mijn nabijheid rond daarom stuur ik je een wens; i am still here in a dreaming dance…

ik, als zuigende minnaar

netgedicht
4.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.132
ik zuig immer zacht en traag van het zoete bloed zeg maar gerust, óók liefdevol zoals dat slechts een echte minnaar doet het is echter zo, zucht de stervende vlo dat mijn tijd van heengaan is gekomen steeds meer tref ik de verzuurde mens toen ik aan jou was begonnen wist ik het zeker het chagrijn is niet meer…

Melancholoe

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 523
als vurige symbolen van een stervende zomer vallen rode en goudgele bladeren als een laatste glorieuze zonnebundel in de richting van de winter bracht de zomer opwinding de herfst lijkt altijd rust te brengen het vallend blad vormt een warm tapijt voor al wat leeft, groeit en bloeit onder moeder aarde als een warme deken…
windwhisper6 september 2009Lees meer >

Zij dansten stilte

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
het koor zong rood zakte langzaam weg het orkest speelde de blauwe symfonie hij dirigeerde met vriendelijke lach rechtlijnig de kleuren in flarden muziek het applaus was dood hout met koperen echo’s stervend in groen alleen het publiek viel uit de toon zij dansten stilte in de coulissen van hun geest…
wil melker8 december 2011Lees meer >