135 resultaten.
Dichtgetimmerd dichtersoog
netgedicht
1.6 met 15 stemmen
400 Voor mij strekt zich het landschap uit
dat al zo vaak zouteloos beschreven is;
de torens die staan voor de verveling,
uitgestorven bloemen door de stikstof.
Het overschot aan bramen verraadt
hoe slecht het gaat met de omgeving;
de hitte drukt de diepe wanhoop uit
waartoe de aarde zich genoodzaakt voelt.…
Als de liefde niet bestond
gedicht
3.6 met 300 stemmen
349.473 de liefde niet bestond
Als de liefde niet bestond
Zou de maan niet langer lichten
Geen dichter zou meer dichten
Als de liefde niet bestond
Nergens zouden bloemen staan
En de aarde zou verkleuren
Overal gesloten deuren
En de klok zou niet meer slaan
Als de liefde niet bestond
Dan was de hele vrijerij bedorven
De wereld was gauw uitgestorven…
LEEUW van AZIE
netgedicht
1.4 met 14 stemmen
461 Het eed'le geliefde
maar gevreesde dier
van India's Gir woud
leeft tevreden en bewust
in zijn verkleind woonrijk
door de bescheiden manen
om de krachtige kop
waait vergane trots
die eens schrik aanjoeg
bij Perzen Turken en Joden
wier landen het tehuis was
van de koninklijke rover
zijn beminde gezellin
laat haar vrijer alleen
wijdt…
Verheven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
626 Straten uitgestorven, verlaten,
slechts rode lichten verwarmen troosteloze kade.
Eenzame man scheurt de nevel uiteen,
als hij troost zoekt in het warme rode duivelse licht,
hij verdwijnt in schelle gloed.…
Mien Dobbelsteen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
448 3 voor gezemel gefleem met de poes
4 is gefluister van ruisende ringen
5 zandgebak leuterkoek, fluisteringen
6 is je favoriet: wolken en hemel
Hoe vaak heb je nou weer gegooid,
O ZeeBee
als zwevende wentelteef
met geestverwanten
op heksensabbats, een gelaarsde kater
een sprokenzegger uit de middeleeuwen
een meerval, nog niet uitgestorven…
Snelsonnetteur gezocht (m/v)
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
743 Ge hoeft niet te zoeken
want hier zit er een
met humor en kennis en
taalvondsttalent
met acht jaar ervaring -
zo vind je er geen
in Brugge en Gent
Leiden of Overveen
en Bergen aan Zee
In deze tijd zijn ze
haast nergens meer -
bijkans uitgestorven
als laatste ijsbeer
van Nova Zembla
tot Klazienaveen
Volendam Purmerend
Krommenie…
Reformatus Templom af en toe
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.279 Református Templom
Ligt er weer stil bij
Plaats wisselt zich met tijd
En ook de straat is uitgestorven
Als een verdwenen uur.
Niets blijft zoals het blijft.…
Eiland
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
1.899 Hier besta je tussen golven, tussen helmgras en riet
Lijkt de wereld uitgestorven, hoor je zee en verder niets
Denk je soms nog aan wat is geweest, ooit in het zand geschreven
Mooie woorden die vergingen, door de golven weggedreven
Opgenomen in de tijd, verdronken in een zeemanslied
Hier besta je om wat is geweest, met wat de zee je liet
Zoveel…
Treurige verandering
poëzie
2.8 met 8 stemmen
3.869 In het rijk van plant en dieren
Vloeit voor mij die bron niet meer:
Al ’t vermogen om te delen
In der schepselen geluk,
Is in mij uitgestorven;
‘k Voel geen zachte banden meer.
Hoe het geure en gloeie, plat;
Vogels, alles zingt rondom mij,
Ik alleen zing niet en kwijn.…
een prozaïsche reisafstand (dixunt simultanus)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
500 Een vergeten verhaal wat de ronde deed,
langs een fluisterkring, - de herinnering
van de donkere schim van een kiel
van een schip, grauw water waarin
verwoestende strijdlust ontwaakte –,
wat de kleuren van de onbestemde toekomst
weerspiegelden na het uitgestorven bewind,
wat de hindernissen zouden zijn.…
Inspiração por Alberto Caeiro
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
758 Mijn doodstille dorp is zomers uitgestorven
vooral rond de begraafplaats.
Er loopt bijna geen hond rond.
En toch zijn hier ook mensen geboren en getogen.
Dat kun je voelen als je wilt en soms ook horen.…
gedonder in het vooronder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Teneinde rade starend op deze behouden plecht,
zie ik, Willem Barents, de rug fier gerecht,
gedonder in het vooronder,
want al het zout dat mij en mijn metgezellen rijkdom bracht,
is thans geschoven diep onder ijsvelden die ons enterden, verwikkeld in een gevecht met een uitgestorven nacht, waarbij slechts schrale hoop op een behouden thuiskomst…
Op straat
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.394 , die men nog moet vangen, zwarte medaljes
in de vuist; daarnaast zwegen de uren polyfoon,
stemmingen stonden lijkbleek en werkeloos als juwelen
op 't trottoir verbeten na te denken over hun beurt
die ze verwachtten - overzag ik 't maanlicht,
onder invloed waarvan de late aarde glom
als bedorven voedsel, bedorven daar de eters
uitgestorven…
Op straat
gedicht
4.0 met 3 stemmen
4.701 , die men nog moet vangen, zwarte medaljes
in de vuist; daarnaast zwegen de uren polyfoon,
stemmingen stonden lijkbleek en werkeloos als juwelen
op 't trottoir verbeten na te denken over hun beurt
die ze verwachtten - overzag ik 't maanlicht,
onder invloed waarvan de late aarde glom
als bedorven voedsel, bedorven daar de eters
uitgestorven…
Tien JaNu- Ari(A)
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
663 Viooltjes
Dieren die het ijs ontroeren
Zwaluwen die ons opnieuw willen bezoeken
Basgeluiden van wintergloed
Ronkende bomen worden knoppen in woorden
Aria’s in de winter geschreven komen tot leven
Lijden wordt plat gestreken
Winter terug gedreven
Licht begint uit te breiden
Zomergloed het onevenwicht
Hitte belazerd het licht
Opgewarmde uitgestorven…