507 resultaten.
Het eilandje mens
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
491 zacht maar
onverbiddelijk
trok tijd de
middag uit elkaar
er vielen gaten
die door paniek
niet meer te
dichten waren
realiteiten uit
andere dimensies
gingen voorbij in
totale vervreemding
waar wij verbonden
stootten zij af met
ongehoorde kracht
in botte interventie
nog drong het
niet op maar
liet zich zien zonder
raakpunt…
Een wonder
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
857 De zon, de sterren en de maan
de planeten in hun eeuwige baan
het universum zo bijzonder
is er door God, dus een wonder
De jonge adelaar die zweeft
het zonlicht dat goud om de wolken weeft
het uitspansel zo heel bijzonder
is er door God, dus een wonder
De bossen, de hei of een meer
en ook de zee trekt ons steeds weer
de mooie Aarde zo…
Transformatie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
730 Lichtreus van de nacht
Verandert in witte dwerg
Uitgebluste ster…
Sterlicht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
628 het diepe blauw daalt versteend
en wordt zwart als de nacht lacht
in een spierwitte melkweg
waar miljarden fakkels helder schitteren
omlijnd met figuren van vroegere tijden
kleurrijk verschuilen objecten zich
als onvoltooide schilderwerken
ze wiegen in blauwe sluiers naast
verstoten materie van wat ooit was
de tijdgolf van het verleden…
zoveel werelden in mij
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
580 er wonen zoveel werelden in mij
in elke vezel van mijn lijf
schuilt leven van miljarden jaren
en weten van millenia
bevroren in de tijd
naar verre vreemde oorden
voeren mijn dromen mij
waar lang vervlogen levens
bij het blaffen van de maan
ontwaken uit hun eeuwigheid…
Op de zonnewind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
454 ik heb jouw
sterren niet geteld
zij stralen weergaloze pracht
jij bent mijn firmament
natuurlijk fonkel jij
minder bij het zwarte gat
verschiet je plots van kleur
als een nova de ruimte scheurt
in jouw perspectieven
kun je eindeloos dwalen
zacht vibreert het verre heelal
zijn eerste scheppingsverhalen
als jij op de zonnewind zeilt…
Zij kierde opening
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 haar ogen
schaduwden
nog licht
waar donker het
alleenrecht had
zelfs het zwart
van duister bezat
zij kierde
opening en
stroomde vol
lef binnen in wat
nooit zichtbaar
was al vanaf
de allereerste dag
hier had de
schepping zich
ontbloot zonder
pottenkijkers
uit de donkere
schoot van
het universum…
Op zonnewind
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
447 wij zijn
onverhoeds het
luchtruim ingedoken
met gedachten als
vleugels en ogen al
de horizon voorbij
eindelijk totaal vrij
alleen de lach
legt beslag op de
koers die wij
willen aanhouden
in de chaos die
ruimte ons biedt met
als baken ga en geniet
vervluchtigd
driften wij langs
stelsels en sterrenhopen
liggen lui op zonnewind…
Het vrolijke toverkind
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
967 Stil en verlegen
vertrouwt het kleine meisje
mij haar geheim toe
als ik de wereld met moeite
tegemoet treed
de goden vrezend
uit angst voor het grote niets
Zij spreekt met guitige oogopslag
de tover uit
over sterren die -niet bang
Voor het donkere hemelgewelf-
immer stralen,
zonneklaar
wijzend naar het hart
van het universum…
Pronkgewaden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
536 Aan mijn voorzichtige voeten
dwarrelen ze voorbij
sterrenstelsels in schemervelden
ze vallen stralend uiteen
om opnieuw te verrijzen
in het universum van naderhand
Twinkelen past alleen in duisternis
en in witte pronkgewaden
door onzichtbare straalstromen
spatten ze als kiemen uiteen
Het afleggen van het oude leven
om te herrijzen in…
univers
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
447 de zon weerschijnt
de maan en kaatst
de aarde naar sterren
die stralen in
een onmetelijk zwerk
en wij dragen ons gelijk
in mierenhopen…
Eindeloos schuim
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
712 al wat is draait om eendere ellende
binnen en buiten, bollen en bellen
in bruisende bubbels ballen kleinere samen
ze dijen en duwen hun opgebroken golven
krimpen ook weer in of spatten pats uiteen
om vervolgens op te gaan in nieuw verband
deels ontleed in een bad verhullend schuim
laat ik deze samenhang een tijd verdrijven…
Middelpunt*
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
2.701 Maakte jouw ontkleding mij flink verlegen,
ik zag de verwording van jouw boezem
tot middelpunt van mijn universum,
nog niet denkend aan een scheiding der wegen.
De kamer, waarin jij naakt voor mij stond,
wordt nu vaak gevuld met een chimère.…
Jij bent wat de heerser van het universum vermag
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
732 Zinderend noemt men de liefde, groots,
waarbij ik mij als een eenzame satelliet
- in een verre schemerzone - aan de hemel hecht
Slechts een komeet of een monoliet,
doorklieft een schijnbaar leeg heelal
dat ontstaat of valt, roteert en knalt uit ‘s Mysteries schoot
Hier heb ik jou gezocht, gesmeekt om Venus’ grote gunst
nog liever dan dat…
Ruimtepijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
472 ver keken
je ogen in het
heldere blauw
waarvan de kou
op onze huid
tintelde en
woorden al
bevroren
voordat hun
tonen
twinkelden
de grootsheid
van ruimte
maakte ons klein
gelukkig brandde
vuur tussen ons
een heerlijke
warmte oase
als deken van
liefde tegen
het verlaten zijn
en ruimtepijn…
Ziel van mijn eindeloos bestaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Is er ergens een plaats in het universum, waar dit geluk eeuwig duurt?
Liefde die over grenzen heen gaat.
Ik heb haar gevonden in jouw hart dat je aan mij toevertrouwt.
Nooit zal ik je willen kwetsen, omdat jouw liefde zo zuiver is.
Jij bent de ziel van mijn eindeloos bestaan.…
Met hete zonnewind
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
532 ik kreeg een hand
terwijl je ogen
van de wereld waren
een ander universum
zagen door de
blauwe nevels rook
je opende en toch
in koel afstandelijk
kwam onverwacht de schok
je verkilde in lichaamstaal
verschroeide me
met hete zonnewind
heb de sterren in je blik
zien doven jouw apocalyps
kom ik nooit meer te boven…
en ik begreep
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 in een stad, nog nooit geweest
een land waar mijn lief is
liggen ook mijn voetstappen
hoor de echo
van onze stemmen
daar waar het altijd oorlog is
lopen wij samen
hand in hand
slapen op het dak
alsof er geen afweergeschut is
kijkend naar de sterren
in het zachte ochtendlicht
net voor ik me bewust ben
van mijn leven
waar mijn onschuld…
ZIJN AFGELEGDE WEG
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
942 al confrontatie
terwijl zijn denken zich voortzette
ging hij verder terug in de tijd
beleefde de eerste levensstuipen
de toekomst diende zich aan
nu zag hij reeds de weg
die begaanbaar voor hem werd gemaakt
aan de hand genomen
keek hij om zich heen
in een stuk herbeleving
was hij een en al oor
en
zo vond hij zijn plaats
in het universum…
Vitrectomie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
633 Verwonderd kijk ik in een universum.
Mijn oogchirurg is aan afronding toe.
De laatste lasershow gaat beginnen!
Daarna sluit hij het planetarium.
Verwonderd en met vragen sta ik op.
Mijn oog is tijdelijk blind geworden.
Vertrouwen moet ik dat alles goed komt.
Weten dat het leven op aarde goed is.…
Nieuwe Aarde
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
666 Het Universum is genadig.…
Mijn ster
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
574 Wanneer je mijn dag verduistert
en mijn nacht laat schitteren
dan zie ik je in mijn sterrenhemel
de ster die duurzaam kan glinsteren.
Het is jouw stralende glimlach
geïllustreerd op een donkere doek
ik zeg dit graag als bewondering
ik kom alleen ‘s nachts op bezoek.
Ik concentreer mij met gesloten ogen
de afstand tussen ons is niet…
Sterren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Schitteringen stralen in een leeg universum
door mijn emoties die mij duizelig maken
waar mijn gevoelens zwart voor ogen zien.
Alleen met de omlijsting van de avondgloed
verwatert mijn beeld in een brede horizon
waar alleen het geluk schittert van euforie.…
Primavera
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
677 Blij wezend om doorstaand verdriet
Heftig oplaaiende lentebries vlammend in het verschiet.
Chanson zo ademloos indringend prangend verlangen naar
Me nimmer beloofde zaakjes werden blij tevreden erg waar.
Tuindeur wijd open, vlinder net ontloken dikke min
Verse bloesem erg veel belovend me zo naar de zin.
Sterren doorprikken zwarte hemelen…
Het juiste moment
gedicht
3.1 met 7 stemmen
6.130 Als een massa zwaar lijkt, zegt Verlinde
komt dat doordat het universum zich verzet
tegen het optillen ervan. Toch wordt de tafel
opgetild, meer leeg dan vol en komt weer
op zijn pootjes terecht, licht wankelend.
Wat is het probleem als iets altijd heeft bestaan?
Drijven de sterren als schuim op de golven
van een donkere zee?…
Gewoon God.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Lieve diertjes heb ik nooit verloren, sterren aan de hemel
Diamanten egaliserend prijkend aan heelal universum, grijpt me naar keel.
Meidje zo laf ook zwak, verzuchtend dik ach
Dat ondanks tal van gebreken toch Kracht en Macht vermag.…
Vrede Haiku
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
753 Wat is een dichter
Niet meer en ook niet minder
Dan een instrument
Die de energie
En boodschappen vertaalt uit
Het universum
Een magisch proces
De alchemie van woorden
Tot betekenis
Subliem gereedschap
Dat zacht of vlijmscherp kan zijn
Een dreun of streling
Elk woord bekent kleur
Transformeert tot een geheel
Vertelt…
Meer is het niet...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Een onzichtbaar stipje
in het universum
ben ik
meer ook niet.
De mezen driftig trillend,
jubelend in hun liefdeslied
zijn nog kleiner
een handvol lucht
meer is het niet.
Vol met leven,
uitbundig, genietend van de zon.
Op en neer en heen en weer.
Tuimelend om en om.
Ik zie dit wonder.…
Reizende komeet
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
453 In hoge, oneindige ruimte zal ik jou blijven volgen
op volle snelheid en zonder elkaar uit het oog te verliezen
Aanhoudende blikken met langdurig samenzijn in het universum
Weg van de drukte van het dagelijks leven, onze immense rust en stilte.…
Al op z'n kop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 Het Al wordt op z'n kop gezet
net als bij Eise Eisinga
van alfa tot aan omega
geïnspireerd op het sonnet
met distichon en een couplet
Van Woordenaar uit Wolvega
of Rotjeknor of Waarookma
gezeten aan bureau, op bed
het universum het heelal
niet helemaal geheel en al
maar potentieel, van a tot z
door 'n dubbelganger ingebed…