156 resultaten.
hou vol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 liefhebben en vechten
beschuldigen en verenigen
ik kan me niet voorstellen
dat jij verdwenen bent
de vreugde en de chaos
de demonen ook
die ons maken wie wij zijn
ik zou verdwalen
als je mij verliet
jij sloot jezelf op
lag daar op de grond
toen ik de deur openbrak
je naar binnen trok ook
om je hartslag te voelen
je moet het gehoord…
ALEKSEJ ANATOLJEVITSJ NAVALNY
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 De zomer lag verankerd in gewapend beton
zonnestralen trachtten vergeefs het te warmen
Terwijl geen straaltje hier binnen komen kon
lag hij alleen op 't bed met gebonden armen
Veroordeeld wegens afwijkende gedachten
weigerde zich met zo'n regering te verenigen
Hem zou daarom de loodzware straf wachten
zonder zich met zijn lief te mogen…
De zetbaas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Met de opbrengst kocht hij de bank
het waterbedrijf en computerhallen
Modern Monopoly. Hij investeerde
in geavanceerde filters en internet
Met een knipoog behield hij zijn titel
'Huisbaas'. Ach, die goede oude tijd
Nu zijn wij de eigenaars, we betalen
de abonnementen en lossen onze schuld af
Het gaat goed, steeds minder
leden zijn actief…
Drie keer is .....
snelsonnet
3.0 met 2 stemmen
742 Die zwemfanaat een kruisje? Niets daarvan!
De Friese vlag moet wel de lading dekken,
want anders krijg je nog meer van die gekken
met een of ander vreemd elfstedenplan.
Met schaatsen bungelend aan beide benen
is hij zijn nieuwe zwemslag aan het trainen.…
U internetrekkening is geblokkeert
snelsonnet
3.1 met 7 stemmen
868 Geregeld krijg ik van de bank een mail
Daarin tracht iemand iets te formuleren
Iets krakkemikkigs over registreren
Dat moet ik dan opnieuw of weet ik veel
Ik lijk de strekking van die mails te missen
En kan naar de betekenis slechts vissen…
Emmercompascuum
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.169 Mijn dorp ik heb u lief
Het dorp met zijn lange kale vlaktes,
waar stapelwolken reiken van de Hemel
naar de aarde, in een poging
aard en hemel met elkaar te verenigen.
Hier voelde ik de liefde als een tedere zachte
warme mantel die alles omhult.…
DE VRIENDINNEN III
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.213 Ga, geloof niet dat ik je verstoot,
Want uit welk verenen? Wij verlaten,
Of wij niet uit maagdlijkheid ontwaakt,
Rein voor elk begin zijn, ongeschonden.…
Als het regent
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
423 Dichte wolkenlucht
helemaal vol met water
de aarde heeft dorst
Hoe het open firmament wordt gekleurd
met een ruim aanbod aan grijs getinte wolken die zich
verenen met elkaar van waaruit doffe ongepolijste druppel als een
prachtige glinsterend, fonkelend stukje vloeibaar glas ontwaakt in het nieuwe leven.…
Slecht ID
snelsonnet
4.0 met 11 stemmen
967 De overheid mag niet laten betalen,
voor een ID-kaart, want die is verplicht.
In plaats dat Donner voor die uitspraak zwicht,
wil hij alsnòg de centen binnenhalen.
Ik hoop dus maar, want dit geeft ècht geen pas,
Dat achteraf, hij geen minister was.…
Rutte's datsja
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
527 Wie dit leest is echt niet gek
ad rem en wakker, vroeg uit bed
heeft godzijdank goed opgelet
want Coenraedt Meerenburghs sonnet
was middernacht reeds klaargezet
ik schreef ook dankzij 't oog op morgen
's ochtends vroeg voor dag en dauw
ik dacht, ik schud wat uit m'n mouw
voor vaderland vriendin en vrouw
of het nu koud is, warm of lauw…
Volk en mensheid
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.345 Duld dat we altezamen leven
Voor de leuzen die verenen.
------------------------------------
uit: Het zwaardjaar (1916)…
Bénin vie locale
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
699 Béninoise Béninoise,
neen, het is niet wat u denkt
Zwoel vochtig heet
gekleurde panjes heen en weer
heerlijk vers gebakken brood
hoogtorende op haar hoofd
donker gevlochten haar
met kleurkralen weliswaar
Béninoise Béninoise,
neen, het is niet wat u denkt
Union des femmes verenig u
maak u sterk ... hoe arm ook
werkende dag in dag uit…
Soms is het genoeg
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
585 Soms is het genoeg op straat te lopen
Hand in hand met het liefste kind
Dat speelt en lacht en nog kan hopen
Dat ik de weg voor haar vind.
Dan speel ik aarzelend met haar mee
En kijk naar de twinkel in haar ogen
Zij is de vloed, ik de eb van de zee
En ik zwijg over mijn onvermogen.
's Avonds lees ik haar dromend voor
En beantwoord haar…
De “Johannes” , tranen en een glimlach
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
626 Moeder en zoon zingen de Johannes Passion
in de Sint-Urbanuskerk te Amstelveen
vrijdagavond 16 maart van het jaar des heren 2018
Daar staan ze dan, daar zingen ze mee met hun ACOV
‘zie daar’ mijn schoonmoeder, 83, het oudste koorlid
‘zie daar’ haar zoon, 52, sinds ‘84 mijn vriend&partner
En ik, ik Jan Jacob, anno 52, voel me een ‘leerling’…
AFSCHEID
poëzie
2.2 met 31 stemmen
5.788 maar zien elkander weer,
Waar allen zich verenen.
Daar scheurt de vriend zich van zijn vriend niet meer;
Daar is geklaag noch wenen.
Vaarwel! Reeds wordt het nacht voor ’t brekend oog;
’t Mag U niet meer aanschouwen.
’t Wordt duister; maar mij dunkt, ik zie omhoog
Een nieuwe morgen grauwen…
Gij roept! ik kom tot u, en draal niet meer!…
Waar ken ik dit van?
snelsonnet
1.6 met 5 stemmen
844 Gesteggel over stop op statiegeld...
Een kwestie met veel maren en addenda
Inzake de verduurzamingsagenda
En wensen dat het wat wordt uitgesteld
Een krappe meerderheid houdt dit gegeven
Bij gratie van wat statie nèt in leven…
Groot hart [2]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 Alleen. Tussen eenzame harten
onbegrepen anderen begrijpend
met aandacht, mijn wachtwoord
de hoofdsleutel in mijn genen
Spartelend deed ik het al
verder kon ik nog niets
als baby, als volwassene
zou niemand het moeten afleren
zou niemand het moeten opeisen
wanneer hij zich gekwetst voelt
door gekwetsten, verongelijkt
door de wereld…
Strijdbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
413 Terwijl oude mannen, de boomers
zogezegd, zich nog ontworstelend
aan jeugdtrauma’s van verdoemenis
uit de zware zwarte kerk, heel heftig
hun stoffige leuzen scanderen,
iets dappers over vrouw en aanrecht.
Woedt de oorlog onverminderd voort
tegen vrouwen, haar sport niet heilig,
geen ruimte meer veilig, en praten
niet dan met toegestane woorden…
De stad verhief zich...
poëzie
4.1 met 10 stemmen
2.963 En ’n man trad op, met hoge, vaste pas,
En in het licht komend als een apostel,
En sprak tegen hen in de zaal een grootse
Rede, neervallend als hoge regen:
‘Zij moesten zich verenigen en vrij worden.
Eenheid was de allerenigste macht
Der Armen, Hun Eenheid kon worden ’t zaad,
Waaruit d’ Eenheid aller mensen opbloeide.’…
Groot hart [2]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
114 Alleen. Tussen eenzame harten
Onbegrepen anderen begrijpend
Met aandacht, mijn wachtwoord
en de hoofdsleutel in mijn genen
Spartelend had ik al aandacht
Verder kon ik nog niets
als baby, en als volwassene
zou niemand het moeten afleren
en zou niemand het moeten opeisen
wanneer hij zich gekwetst voelt
door gekwetsten, verongelijkt is
door…
poelifinario
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
549 De prijs voor`t beste cabaret,
wordt jaarlijks weg gegeven.
Bepaald door de instanties,
die er van moeten leven.
Het hedendaagse cabaret
met sex en pis en schijt.
We lachen ons te barsten
maar zijn de humor kwijt.
De naam Poelifinario
die men het prijsje gaf.
Als Toon het nu zou horen ,
draaide hij om in`t graf…
Dood en leven!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 "Zullen we vrienden worden" vroeg de dood me
"Neen" sprak ik, voor de duvel niet bang,
"van m'n leven niet"
"Neen" sprak de dood; "ik bedoel na je overlijden"
Ik antwoordde "Neen dood dan ook niet, tussen haakjes, ik heb al een vriend en zijn naam luidt: 'Christus van Bethlehem tot Golgotha', Hij, Jezus, was als de dood voor jou…
De Crisis onzer Dagen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.880 Vereniging van landen;
Bedrukten op hun bee
Verlost uit pijn en banden,
Soms door de keizerssnee.
De broederhulp vol gratie
Haar souvenir aanvaard,
De pil der annexatie —
Een dienst is de andre waard.
Het herfstbruin in de lenten,
De spijzen peperduur;
De woede in de elementen
In mensdom en natuur.…
DE CRISIS ONZER DAGEN.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.077 Vereniging van landen;
Bedrukten op hun bee
Verlost uit pijn en banden,
Soms door de keizerssnee.
De broederhulp vol gratie
Haar souvenir aanvaard,
De pil der annexatie -
Eén dienst is de andre waard.
Het herfstbruin in de lenten,
De spijzen peperduur;
De woede in de elementen
In mensdom en natuur.…
Turkse milieuzorg van Herman Wijffels
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.212 .
*** Herman Wijffels, voorzitter Vereniging tot behoud van Natuurmonumenten in Nederland, van 1999 tot 2006…
Een augustus-avond
poëzie
3.7 met 13 stemmen
2.683 In u verenen
in éne stond zich kwaad en goed,
en liefde en haat, en zonnegloed
en nachtlijk duister,
ja, 't heil van 't ganse wereldrond...
Lief, kus mij, kus mij wang en mond...,
maar wilt gij spreken, - fluister, fluister!
------------------------------------
uit: De Gids (jaargang 1891)…
Schepping
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
260 land, ook werden we water
De rivieren, meren en zeeën die stromen in zonneschijn
In nevelen reiken naar wolken hoog, zichzelf weer geven
Voor nieuw leven
Van cel naar eicel, naar vissen, koraal
Zo’n schelpje op een maagdelijk strand
Van algen in golven en mossen op rotsen
Naar groen goud vol bloemen en vruchten
In almaar delende, verenigende…
REBECCA OPDENBERG: Noordwijk - Apeldoorn - Auschwitz:
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
774 Stort dan uw bijdrage op het bankrekeningnummer van Vereniging De Oude Dorpskern: 1493.48.991 onder vermelding van ‘Gift Gedenkteken’.…
Gij weent
poëzie
2.6 met 9 stemmen
5.327 Neen; - die als gij is moest niet lijden; - 't breekt het hart,
Het wreed gezicht van zo veel smart,
Waar zo veel deugd en zo veel schoonheid zich verenen;
Neen; - die als gij is moest niet wenen!…
DE REGEL
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.124 De verscheidnen storten samen
En doordringen en beminnen,
Tot de huivring van hun namen
Eén wordt in ons wetend zinnen,
En niet de enen en niet de andren
Maar de stroom van hun verening
Maar de storm van hun verandren
Wiekt als lachen, waait als wening
Door de woorden die wij uiten,
Die elkaar hun wissling spieglen,
Die zich tot een keten…