428 resultaten.
TRAGEDIE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
596 Met in zijn emmertje de zee
stapje voor stapje
neemt hij de zilte rijkdom mee
naar zijn eigen strand
de kleine architect
zoekt naarstig naar de plek
waar net nog zijn ontwerp
vroeg om een laatste hand
tot mijlenver getuigt de ontdekking
het aangezicht van een verwoesting
zelfs geen lolly troost
een labrador kijkt schuldig toe…
Strafschop
snelsonnet
3.8 met 12 stemmen
194 “Oranje” moet je steeds maar weer vertellen
Van hoe of je precies een strafschop neemt:
Getrippel bij de aanloop oogt al vreemd,
Met hupjes moet je je niet aan gaan stellen.
Je blijft nou eenmaal langer in de race
Als je een strafschop neemt à la “de Nees”.…
Onrecht
poëzie
2.9 met 7 stemmen
3.941 Zo ge alleen u zelve liefhebt,
Als een vonk, die in 't kruit valt,
Zo verwoestend en verterend,
Valt het onrecht in uw ziel.
Zo ge uw zaak en die des Heeren
Liefhebt, die ten strijde u opriep,
Maakt het onrecht u geruster
En ootmoediger en trouwer.…
tekens aan de wand
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
552 in een bijbels sprookje
verschenen
op wonderlijke wijze
tekens aan de wand
van het paleis van Belsazar
ze spelden groot onheil
als goddelijke straf voor
de verwoesting
van zijn tempel
vandaag
staan de tekens
als moorddadig geweld
en genadeloze terreur
bloedrood
en kamerbreed
op ons netvlies
geëtst
we willen ze niet zien
en…
Uit het dagboek van een slak
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 Om van A naar B
Te komen is voor
Een slak nog geen
Vanzelfsprekendheid,
Want er zijn onderweg
Onnoemelijk veel
Hindernissen die met
Het tempo van een slak
Genomen moeten worden,
Tegen de tijd dat ik
In B ben aangekomen is,
Als ik om me heen kijk,
De halve wereld verwoest,
Een bevolkingsgroep uitgeroeid -
Het enige dat…
Onderhuids
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Moeilijk wordt het pas
wanneer je een idee hebt
gekregen van wat liefde is:
gemankeerd en getekend
waar wonden geheeld
maar niet verdwenen zijn
de geleden schade, de boeien
de schillen en de schilden
die onderhuids verwoesten
wat van geen opgeven weet
op dorre bodems ontkiemt
en van niets kan leven
Je ziet haar in de ogen
je…
Opnieuw
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
430 Het is tijd dat we
onze woorden wegen
voor een nieuw begin
Dat denken voorrang
krijgt op spreken
dat we weten
Van de immense
kracht van taal
het is tijd dat we de
Verwoesting voelen
van wat we zeggen
dat we weten
Dat het tijd is
om elkaar opnieuw
te ontmoeten
In tegemoetkomende
overwogen woorden
taal voor een
Nieuw…
tsunami
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
872 cijfers
met een eigen
leven
twaalf-twaalf
elf-negen
begrippen
over ieders
lippen
al qaida
tsu-na-mi
kijkkast kotst
vloed
verwoesting
over stranden
vol
kerstbomen
geen
ontkomen aan
in land gezogen
in-
leef-
vermogen
kelk Leed
tot op
de bodem op
netvlies
gebrand - wij
reiken Hand
raken Heil…
Onvoorspelbare zee
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
826 zoals zij lieflijk een rotskust wast
met schuimwitte wanten
zijn weerbarstige groeven betast
onverhoeds vaste grond verwoest
wanneer zij grimmig
en bulderend haar gal ophoest
zich verheft in haar bruidsgewaad
en als een withete furie
gestroomlijnde duinen wegslaat
verslingerd aan haar witte kant
trekt zij zich drachtig terug
haar adem…
Toba
gedicht
2.8 met 25 stemmen
5.429 Ik zal vinden wat ik wil, het meer en
meer, lichaam uitspanselwijd
over het volle oppervlak gespreid,
opstaan in drie tijden tegelijk,
het meteen vergeten, om halfzeven
door de nevel en de spinnenwebben
waden, blinden losdoen, hemel
lezen als verwoesting als altijd
----------------------------
uit: Kluwen (2011)…
hoe te schrijven
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
696 hoe als in verlaten olijfgaarden
op gebarsten aarde
Gazaanse tranen stromen in
een verwoest maanlandschap?
hoe dan te schrijven als
diepe wonden worden geslagen
de leegte leger wordt
in een oceaan van wachten?
hoe te schrijven met de inkt
van genade als een wijs op wieken
van een vogel in de morgen
niet meer wordt gehoord?…
Schone lei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.642 En toen ging de telefoon
op een hele gewone dag
maar de stem die ik hoorde
nam mijn hart in beslag
Verrukt, verrast en intens blij
onverwachts maakte jij je rentree
ik luisterde met mijn ogen dicht
en toch had ik er moeite mee
Alles wat jij ooit had verwoest
stond gebrand in mijn ziel
moet ik geloven in jouw schone lei
omdat die ander…
Geen kanker meer
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.526 vezels en water
groenten en fruit
daar ga je van poepen
dan komt het eruit
stoppen met roken
kappen met de drank
begin met bewegen
en kom van die bank
het leven is lang zonder chips en cola
het leven is goed zonder peuk en bier
de dokter kan met vakantie
want er is geen kanker meer hier
eet geen reclame
of een schreeuwde leus
verwoest…
Wachten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.012 Wachtend op een trein die nooit meer komen zal
sta ik op een verwoest perron
met onder mij een gapend dal
te staren naar wat eens de perronklok was
de wereld is van god los geraakt
komt er dan geen einde aan deze cirkel van geweld
waarom heb ik in godsnaam geen heidehutje gekraakt
in wat verschillen wij, wat men de mensheid pleegt te noemen…
De S van Sirius
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
586 De onmacht gade slaan
in toestand van versplintering
wanneer zij moed bijeenraapt
na de beet van de varaan
Met diep ontzag ontgift zij zich
door zachtheid in herinnering
tot de Dood haar achtervolgt
en de Hemel laat vergaan
Zij fluistert haar verwoesting
-bij dageraad ontbonden-
met kracht in het gelaat
van de man die haar bemint
In…
Aardbeving Japan.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
608 Hij bracht chaos en verdriet nam
levens van mensen groot en klein
verwoeste de infrastructuur.
De mensheid huilt zeeën van tranen
door dit natuurgeweld, met een
kracht waar niets tegen was bestand.…
Rapport
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
529 En daar blijkt uit dat Kardinaal Simonis,
(Hij wist het wél, maar éventjes vergeten
Na Deetman ineens last van zijn geweten)
Een droevig en ontluisterde persoon is
Zijn eer en geloofwaardigheid verwoest
En dat met maar twee woordjes: 'Nicht gewuBt'
Uit het rapport Deetman over misbruik van kinderen binnen de Katholieke Kerk blijkt dat kardinaal…
Dolgedraaid systeem
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
507 als een orkaan
giert de koude
wind verwoestend
een dolgedraaid
systeem de
teloorgang van een
cultuur dat het
naakte leven van
mensen uitschakelt
ik zag zwanen
afgetekend tegen
de blauwe hemel
in de aardse
woonsteden
opgetild boven
het grauwe water
met warm
kloppend hart
vechtend tegen
dat wrede
ik zal zwijgen
over dit thema…
Onrustig weefsel
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
462 ik schreeuw
maar hoor
geen geluid
trek vacuüm
net onder de huid
waar onrustig
weefsel chaos
genereert die
ik niet beheers
in het
dagelijkse en
normale uiten
komt wanorde
naar buiten
nu stapelt het
in wachten
op de trigger
flikker op
stroomt onmacht
met fijngevoeligheid
verwoestende kracht
uit het stuwmeer
van onverwerkte…
Rapunzel
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
382 De hoed die de scheiding
der wegen
alsmede de niet meer
te lokaliseren
middenberm tegen zure regen beschermen moet
de mycologische sporenuitval
de alles in één klap verwoestende
aan het zicht onttrokken rapunzelklokken
is de paddenstoel,
het noodzakelijk kwaad
als beschermheer, patron
tegen wat zich voltrok
als salomonsoordeel…
Tot het einde.
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
1.427 Iemand anders leven gaan verwoesten!…
Ik heb een droom sprak hij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
576 Net na de speech van MLK die sprak van
“ik heb een droom”
debatteren ze hier weer heel gewoon,
wanneer vallen we aan,
wordt er nou nooit geleerd
van de verwoestingen van weleer?…
autisme versus wereld
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.086 Stukje aarde
drijvend op hoop
dobberend op water
zoekend, tastend
naar de juiste richting
zorgzaam gehuld
in wazige slierten
zon en dauw
klein sprietje gras
komt voorzichtig
tevoorschijn
plots
overwoekerd door de
schaduw van
vluchtig onbegrip
zonder mededogen,
in één oogwenk
verwoest
de aarde
nu
dor en korrelig
vertrappeld…
Woede-uitbarsting
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
3.017 de man houdt zich niet meer
in met een verwoestende trap
versplintert hij de deur het raam
gaat er aan weg met dat bord
de vazen vliegen door de lucht
scherfgekraak onder de voeten
kleurenposters scheurend afgerukt
de wand beschreven: de groeten
het zijn de díngen die pijn lijden
plaatsvervangend voor schimmen
uit een slecht verwerkt…
onbeantwoord verlangen
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.418 waar onbeantwoord verlangen
als zoutwoestijn verdroogt
omsluit zij jou
in haar veelvoudig zijn,
zweept jouw begeerte wond
lepelend als nar
de verwoestende kracht
over afgronden rozenbladeren
die zich opdringen
als krater smeulend vuur,
wraak van realiteit
zij voedt je
weert met zachte hand je pijn
die elders polst
en naait…
bloedmaand 1918
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
672 de oorverdovende stilte van de vrede
plooit zich als luizige rafelige dekens
over de verwoeste en verkrachte landen
heel laat in het nieuwe voorjaar
wagen de eerste bloemen zich toch
uit de bedorven en bebloede aarde
in die zomer bloeit een golvend tapijt
van papavers bloedrood onder de zon
bloemen voor miljoenen doden
een slagveld vol…
Cyclus: groei deel 3
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
780 Mens
geheel van beige stoffelijkheid
kwetsbaar en verwoestend
mens
geheel van subtiele verlangens
en rauwe lusten
mens
geheel van
hebben en zijn
strijd
7.
Droef
beziet zij
in spiegeling
haar verwelkende schoonheid
in haar reflectie
ontluikt een passie
sterker dan
vergankelijkheid…
- Versplintering -
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
618 In duizend stukken
versplinterd
ligt precies wat er was
uitgemoord in één oogopslag,
gesmoord het land van herkomst
verwoest de verstikking
van de bloeddorstige wreedheid,
opmars in veel steden
een dichtgeknepen keel
pijn bij het slikken
vult met vorming, de vooruitgang..…
Wind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 ik buig voor je
grillige grootsheid
je waait, zoals jij wilt
uit alle windrichtingen
je verkoelend briesje
laat mensen glimlachen
in de zomer
géen wolkje aan de lucht
je verwoestende kracht
jaagt een tsunami
over het land
laaiende vlammen
wakker jij aan
wat rest, is as
ongebonden ga jij
rond de aarde
jouw adem…
Voelde nattigheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 jij gaf mij
de wereld met
beide handen aan
ik kon slechts staren
liet schoonheid
door mijn vingers gaan
jouw zeegezicht met strand
was mijn eindeloze strijden
van water met het land
in lieflijk glooien zag ik aan
daalse kant de snelle stromen
verwoestend over dijken komen
jij lachte om de regen
ik voelde nattigheid en keek…