570 resultaten.
Close-up
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
606 ik geef je meer cachet
geënt op diep verzonken ogen
in scherp close-up
het is geen schijn dat jouw bedekt
laat mij je muze zijn
tijd rust nooit op beelden
langs de planetenweg voor mijn oog
akkoorden geven treden
gelijkvloeiend
bij gouden kaarslicht…
SAMEN
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.328 In de heldere maneschijn
is het heerlijk samen zijn
genietend van de avondrust
de drukte van de dag geblust
beiden in gedachten verzonken
en in liefde verdronken
hand in hand zittend bij elkaar
als een jong verliefd paar
terugdenkend aan
wat de dag ons heeft gegeven
in het woelige dagelijkse leven.…
Atlantis – de verzonken dichter
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
604 de oude dichter droomde zijn bestaan
hij rook de roze nevelen – van het leven
een traan, ’t was hem aan het ontgaan
de geur van ’t leven, deed hem angstig beven
zijn ziel ontsloot zich, de vervagende droom
des dichters geest begon te ontwaken,
glinsterende gedachten, sijpelde als ’n stroom
water weg uit zijn handen, ’t deed ze staken
’t…
Geluid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.063 Omgeven door een muur van geluid
zoek ik vergeefs de stilte
dwalend door de nacht
verzonken in gepeins
schrik ik op van elk geluid dat
luid klinkt in het donker
ik zie niet wat ik hoor
een bay huilt
een kat miauwt
terug in mijn bed
sluit ik mijn oren
de stilte is oorverdovend…
Hij heeft verdriet...
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.516 Hij heeft verdriet
Maar slikt het in
Uit het niet
Dat heeft geen zin
Het ging zo fout
Met een mooie meid
Te snel getrouwd
Haar hart ijskoud
Hij was in haar ban
Verzonk in haar ogen
Met een andere man
Is hij nu bedrogen
Hij heeft verdriet
Maar slikt het in
Uit het niet
Dat heeft geen zin
Hij lijdt in stilte
Zij toont berouw…
Je entree was keizerlijk
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.204 ik zag je
in je glazen huis
gesondeerd aan alle kanten
jouw komst
hield alle deuren dicht
je entree was keizerlijk
niet vederlicht
de vuistjes al gebald
oogjes in gepeins verzonken
maar morgen is dat klaar
en vrij van tijd en zorgen
dan ga je naar je echte thuis…
de dood onder ogen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.132 ik zag de dood
met lede ogen
een strak gezicht
met stijve grijns
verzonken in ver weg
maar zag zij mij
toen ik zachtjes
afscheidswoorden
fluisterde
nog maar half
in het besef
van hier en nu
want gelukkig
wat lig je hier vredig
net onderweg
naar zonder pijn
een goede reis
wens ik nog na
het verdriet
zal nog komen…
Vrije val.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
595 Het zwart hemeldak oneindig
met daarin verzonken sterren
en maan.
Ongrijpbaar en niet te vatten
het ontstaan van dit heelal.
Waar tussen hemel en aard ieder
zich vast houdt tijdens een
vrije val.…
Eiland in december
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 Een vertind landschap verbergt
morsige schandalen
verzonken in bladgerande meertjes
op de oever staan roerloos
diepgewortelde bomen
ze brengen gebroken kleur
en chaos aan het licht
alleen de woorden hebben
geen wortel
ze zingen vloeibare slaapliedjes
wat ooit gestold was
wordt weer vloeibaar.…
In gedachten.
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
916 met de schoenen in
haar hand loopt ze in gedachten
verzonken over ‘t smalle, koude strand
voeten in ’t nat, gezicht gericht
op de brandingsgolven, die keer
op keer het zand bedolven
met daarin de voetstappen en
haar gedachten welke rap verdwenen
in ’t natte zand…
De vissers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
715 Vereenzelvigd met de
punt van de hengels
willen ze stil leven,
van de wal losgedreven,
op zo maar een dag
verzonken in het gras,
aan het patroon van
wolken overgeleverd.…
bosgeest
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
514 ze verschuilt zich
in een verlaten
apenbroodboom
achter de wortels
vindt ze in de holle
baobab haar onderdak
oud en naamloos
verborgen in een
Afrikaanse boom
ze zwijgt als het graf
een gesloten deur
de bosbewoners weten
weten dat ze haar
moeten verzorgen
en aanbidden
ze is immers een
bosgeest verzonken
in verlatenheid…
zwerveling van overzee
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
376 boven het wassende water
de voortvluchtige vogels
een verloren verlangen welt op
in zijn verweerde hart
de kruiende wolken
boven leigrijze golven
langs de vloedlijn stapt hij
over een verdronken kasteel
zijn kromme vingers volgen
het verzonken blauw
in de verweerde atlas van overzee…
De bibliotheek
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.247 De eeuwige rust die je in een bibliotheek vind
Die vind je toch nergens
De boeken doorlezen
Iedereen stil
Bij het ene boek vrezen
Het ander is kil
Het is iets bijzonders
Verzonken raken in een boek
Het is net een wonder
Stil in de hoek
Lezen het is zo fijn
Dan is het sluitingstijd
En ik neem me voor
Ik zal er morgen weer zijn!…
Opa zonder oma
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.154 In verdriet zat hij verzonken
Ze kon hem niet meer horen
Hij had haar zo graag willen zeggen
Dat haar kleinkind is geboren
Ze had er zo naar uitgekeken
Maar ze had totaal geen kracht
Ze is veel te vroeg overleden
Ziet haar kleinkind niet dat lacht
Hij zal veel moois gaan vertellen
Over oma, aan dit kleine mens
Dat oma haar graag had willen…
uit haikuhout gesneden
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
645 zo fier en blozend
bloesemen jonge twijgen
aan mijn oude stam
langs rijpend koren
droom ik lomer verzonken
in goudglanzend licht
het verwaaide blad
bedekt mijn aardse wortels
vol melancholie
zacht, nog ongerept
dwarrelt op mijn kale kruin
een sluier van sneeuw…
kraaien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
732 afgeleefd mens -of dier-
een stuk in zijn kraag
en in gepeins verzonken
begint plotseling te lachen
op die vreselijkste dag
vluchtend uit het labyrint
-met bloemen van allerlei kleur-
de ontploffing is nabij
het schietwerktuig der vijand
met lange achterpoten
laat dat rugdeel van een kledingstuk vrij
wat een volgeling bedekt…
Andalucia
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.046 ooit
ben je hier verdwenen
maar
je spankracht is gebleven
ik leef
voor een geruime tijd
tussen de volmaaktheid
van je bogen
verzonken
achter witte zuilen
ontroert mij nog
de diepte van je ogen
in water
milder dan de wijn
dompel ik mijn handen
aan je fontein
hier ligt geluk
beloftevol geborgen
in de stilte
van je schrijn.…
Even verlaten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.011 Verzonken uren in de klagende nacht
zoekend naar het stillende fluister
Zij staan voor de spiegel verdwaasd
bewasemd tussen spatten tandpasta
Tussen heden en morgen verstikt het verleden
tussen nu en dan liggen dagen zegt hij
waarin ik vluchten kan in de oppervlakkige
voor even zijn wij verdwenen…
Voorjaarsverjaardag
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
2.762 Op de verjaardag
van mijn zoon fiets ik
verzonken in gedachten
tegen de schrale
februariwind
drie hyacinten in
een zinken emmer
vormen tezamen
met een tas
stilleven in mijn korfje
uitbundig groet hun
roze en paars
verheven in het groen
met blij gemoed
fiets ik een tandje hoger
mijn jarige tegemoet.…
Onzichtbaar geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 De weg tussen boomstronken,
reis in vergetelheid en in
diepe treurnis verzonken.
Een mistroostig beeld, ziel
en gedachten verward in maan-
licht aldaar.
Het geheim van geluk achter
de sterren verborgen.
De ruïnes, de puinhopen die
ik zie...
Eerst alles stuk voor het geluk
van morgen.
En wie ben ik, oh wie?…
hoe een engel te ontmoeten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
545 de armen naar voren
licht omhoog reikend
de handen geduldig
de voeten verzonken
je reikt
je reikt op, reikt uit
je rekt je uit
niet aflatend
ver van stevigheid en
de harde donkere straatstenen
verhef je
spring, zweef
onpeilbare hoogte
hoe kom je hier, zonder vleugels
hoe blijf…
ars poetica
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
638 de dichter in gepeins verzonken
vindt plots het woord
waar hij naar zocht
in puur geluk zowat verdronken
raakt hij aan klare taal verknocht
niets kan het lieflijk vers nog stuiten
verwonderd kijkend door de ruiten
ziet hij het kant en klaar gedicht
zomaar gedrukt op haar gezicht…
de messen van het woord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 regen voedt de akkers
waar restanten van wat ooit
zocht naar herkenning
toen de messen van het woord
nog niet waren geslepen
en elke stap verzonk
in drassige grond
die de zinnen en de zin
van wanhoop en hoop
gulzig absorbeerde
terwiijl de zwarte vogel
de dromen voerde
naar niet gekende verten…
Uitgebloeid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
485 je hebt mij
je pracht geschonken
en nu het voorbij is
en je weer in jezelf
bent verzonken
heb ik je bijgesnoeid
en het vergane weggehaald
je hebt rust verdiend
maar ik weet dat jij
mij volgend jaar
voor al het snoeiwerk
zoals altijd met
nieuwe bloei
weer uitbetaalt
en wij weer gaan
genieten van elkaar…
Om jou
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.123 Met mijn whisky in gedachten verzonken,
hang ik aan de bar, en wordt dronken ...…
Buiten
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.077 Diep verzonken in fantasieën,
Over lange kille nachten.
Bomen knarsen zachtjes,
Door toedoen van de wind,
Ineens word ik ingehaald,
Door een vrolijk zingend kind.
Alleen hier in het park vandaag,
Weet je wat het is?
Ik zou je graag vertellen,
Hoeveel ik je nu mis...…
Pa
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.151 soms hoor ik nog het zachte
ploffen van je dobber alsof
ik jou tussen 't riet ontwaar
terwijl het beeld verbleekt
de zon hier warmer schijnt
weemoediger ondergaat
waar je verstrooide lichaam
met de tijd verzonk, je ziel
voorgoed met je oude stek
verweven blijft…
het hotel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
896 de brede trap
waarin hun
voeten verzonken
in diepe tapijten
zij giechelde
onwennig
de reusachtige kamer
was ( te ) mooi
zij wilden gelijk in bad
maakte de spiegels
verlegen
het stromende water
smoorde intieme geluiden
cupido die stiekem om
het hoekje had gekeken
trok zich zacht terug…
Muziek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
667 je zet je koptelefoon op
in gedachten verzonken
de muziek weet je te vangen
in de trance van je emoties
je hebt moeilijke tijden gehad
en je weet het komt goed
de muziek op zijn hardst
je proeft een vleugje van ontspanning
je weet alles veranderd
per seconde, elke dag
net als de ritme van de muziek…