250 resultaten.
Kompas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.416 In de woestijn
knaagt een kale rat
aan dorrend vlees, dribbelt
door een vaag visioen.
Er dreigt een storm
en het donker verzandt
in ademnood,
verliest haar grip.
Een eenzame gier aast
blind op niets, geen zicht
geen speling van het licht
en wie is daar
zo verdwalend in de nacht
een ik een jij misschien?…
God's creatie, en de mens
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
440 De knop van de liefde
die pas bloeit wanneer harmonie groeit
en het onkruid, verstikt door ellende,
doodbloedt
in de ruïne van het leven
door het verleden getekend,
gezegend in de bron van al het leven
omringd door de bloei van liefde
in God's handen, gemaakt
tot een paradijs, in alle landen
Een gedachte, tot mij gekomen
een visioen…
Dagdromen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
665 Een bed van rozenbladeren zo zacht als jouw warmste zoen
daar ervaar ik mijn mooiste nachten in een oneindig visioen.
De dageraad scheidt mijn beeld met een druppel dauw
maar de kleuren omlijsten de beweging van onze opbouw.…
De formatie
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
640 Een tactiek
Een begroting
Het spel
Visioenen
De politiek zal zich met de diversiteiten
Proberen te verzoenen
Alle beren op de weg
Worden uitgepraat
Niets dat men aan het toeval overlaat
De media worden beteugeld
Overvleugeld
de kaarten worden geschud
Op tafel gelegd
Uitgevochten
toebedeeld
Oorspronkelijke ideeën
worden
compromissen…
het geluid van stilte
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
1.642 hallo nacht mijn grote vriend
waaraan heb ik jou verdiend
een visioen als in een slechte droom
liet zijn zaad het leek zo heel gewoon
maar het visioen dat vastzat in mijn hoofd
had iets beloofd
met het geluid van stilte
en in zo’n droom loop ik alleen
door kille straten nergens heen
langs het licht van een lantaarnpaal
ben ik alleen met…
Visioenen en dromen bewaak ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
614 Hoe vaak kwam je al niet gewoon door de deur binnen
met een glimlach op je snoet zoals ik je heb ontmoet.
Ooit waren we bekende vreemdelingen voor elkaar
vervolgens nu alweer vele jaren en weken een paar.
Gelukkig en liefdevol zoals jij mijn hart altijd verwarmt
mij met al mijn nukken en streken, enthousiasme omarmt.
Toch hoor ik ook bij tijd…
Woordenspel
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.296 stuif het water, druppels regen
zo spoel je soms mijn tranen weg
mijn handen raken
enkel nog visioenen
ze volgen ieder lijnenspel
ik kus nog enkel in verbeelding
en voel de huiver in mijn bloed
mijn zinnen braken
enkel nog sermoenen
ze maken soms een woordenspel
ik spreek nog enkel tegen muren
en galm mijn spreuken tegemoet
stuif…
Duizendschoon
hartenkreet
3.9 met 60 stemmen
2.330 Duizendschoon in woorden
Zachtjes verleid je mijn droom
Je zinnen sluimerend van liefde
Geurend als een bloesemboom
Duizendschoon in tederheid
Liefdevol streel je mijn wang
Kroel je mijn wilde krullen
Fluister je als vlindergezang
Duizendschoon in dromen
Visioenen laten mij zweven
Jouw stem zwoel vol passie
Door liefdesklanken omgeven…
Tranen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.544 snelle overweging wordt verward
het leek zo logisch maar heeft afgedaan
gewoon verstand, in velen toch het hoofd
begrijpt zo weinig van gesloten taal
mijn ogen zien de druppels niet verbaal
zo wordt droge praat van zijn kracht ontroofd
wat kan ik nog beweren, wat nog doen
ik wil je onmacht drogen met mijn hand
en vrij vertalen in een visioen…
bollenvelden
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
2.352 daar waar enkel koeien graasden
toen de tijd nog vroeger was
liggen nu als open wonden
grote vlakken zonder gras
grauwe grond bedekt de bollen
van de tulp en de narcis
krokus, druifjes, hyacinten
wachtend tot het warmer is
straks is al het kaal verdwenen
en verschijnt als visioen
een palet van duizend kleuren
tussen al het land'lijk…
Spring in the air
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 Zinderende zonnestralen
Spranklen sensitiviteit
Lentekriebels wandellust
Voorjaarszin en tulpfestijn
Paars gewaad trompetgeschal
der roodgemutste schutterij
Kerkuil laat de witte sneeuwklok
Galmen over groen tapijt
De nacht klinkt anders in de lente
Wil een visioen verkonden
Schuchtervroege weidevogels
Licht seizoen in bloemenbonte…
KEFFIYEH
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
233 Ik blijf maar vlassen
Op een verklaring, feit of visioen?
Met ochtendkoffie in het paviljoen
Over de houten brug- versnelde passen…
Een onbekende angst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
615 natuurlijk scheen de zon
in een warm ontvangen
maar een onbekende angst
bleef in ontluiken hangen
seizoenen werden volgemaakt
zorgen voor even vergeten
omdat alles goed leek te gaan
maar de alertheid is gebleven
signaleerde stilstand
in vooruitgang tot een
permanent blijven staan
waar anderen verder gaan
met de angst
kwam ook het visioen…
Spontane liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.786 elegant toneel van schoonheid en rust
unieke kleuren die mij lief en spelenderwijs
ontroeren in een droom waarin jij mij kust
Spontane liefde kruipt langzaam naar voren
een prachtig diamantje waar ik voor kniel
jouw stem klinkt als muziek in mijn oren
en verwarmt de binnenkant van mijn ziel
Ik hoop nu op een mirakel in droomland
opdat mijn visioen…
LIDWINA VAN SCHIEDAM (2)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
653 ziekte duurt nu achtendertig jaar
En al die tijd heb ik in U geloofd
U hield mij steeds de hand boven het hoofd
Gunt U mij rust nu en een dodenbaar
Er staat al lang een engel voor je klaar
Je zilveren koord wordt zo direct gekloofd
Je bent als overrijp, beschadigd ooft
En wordt nog eens een heuse martelaar
Ik dank u Heer, voor menig visioen…
Vloer op drift
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 De waterweg slaapt
in donkerblauwe dromen
een oeververbinding wenkt zwierig
de veelkleurige baan verbindt
twee uitersten van het bestaan:
mijn diepste vrees en mijn stoutste visioenen
ik sluit de ogen en zet een eerste stap
deze schrede beroert een onbestaanbare dimensie
de weg is week en wankel
een schuimend koord zonder vangnet
op…
Nooit meer wachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
631 De warmte van het haardvuur door jouw gezicht
door één druk op de knop mijn visioen van het leven
nooit meer wachten zonder enige verbeelding.…
Thea
netgedicht
1.4 met 11 stemmen
831 Dan zien we vrijwel zeker
hoe jouw hete visioenen
daaglijks uitmonden in geleuter...
Nu je dit hoort. valt het je op:
'Hé, 'k schrijf steeds hetzelfde!'
Thea - een heetgebakerd strijkijzer.…
Toerisme
gedicht
3.4 met 77 stemmen
40.334 In een bus vol naasten bezochten we
en werden we bezocht door nachtmerries,
visioenen van heiligen en engelen
zongen ons doof en we ontwaakten
in hotel Harmonie.
Twee spiegels, tegenover elkaar geplaatst
boden ons een oneindig perspektief.…
the seven bridges
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
761 onder de zeven bruggen van waarheid
gezichten onherkenbaar maakt tot hongerige dromen
en waar het zout de horizon verschroeit
tot een kale vlakte, verdeeld over ramen, waanzin
en schuld
aan beide kanten van
gisteren;
het halfdonker van de wereld, stenen mensen
en alle verzen
waarin vleugels noch kinderen verder gaan
dan het visioen…
Mysterieus moment
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
540 vloeibaar
of kneedbaar
Als een witte duif zweef je
langs de verdichte lucht
van het ondenkbare
Intussen dek ik je toe
door liefde aan lijf te binden
uit een andere wereld
Ik neig naar jou
zoals jij je in jezelf beweegt
naar het moment van ontwaken
Als jij je ogen opent
verdwijnt de droom
in de tover van ons samenzijn
Het visioen…
Ode aan de Leegte I - Visioen in kristal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 onaangetast
Verborgen glazen ingewanden
roemers, kruiken van kristal
die in vergetelheid belandden
en allen zwemen naar verval
Kelken eeuwenlang gevuld
met sanguinolente wijnen
thans in dwarrelend stof gehuld
aldus gedoemd om te verkwijnen
Tussen barsten in de wand
van beker, wijnglas en karaf
daar speelt zich vaagweg imposant
’t visioen…
Een eindeloos rijm?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 Bloed klopt in
het uurwerk van de
mij aangemeten tijd
en visioen, het recht
rein bronwater te
tappen uit een
ongeboren geheim, waarin
de waarheid drinkbaar wordt
uit de hiel en de ziel
van de fles en taal,
die toegang soms ontzegd
zodat ik stilaan verder
droom, misschien fataal
uiteindelijk wel levensecht
als een verse…
Gewassen sieraden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Verbonden met gewassen sieraden
door een visioen uit de realiteit
een souvenir met een zachte aanraking
die mijn zintuig weer verleid.
Knopen die het geheim bedekken
met opwinding tijdens de verwachting
ontrafelt het geheim mijn illustratie
om intiem te blijven bij de verbeelding.…
de donkere dagen voor kerst
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
663 loop hem voorbij in wijde cirkelbogen,
hou donkere visioenen niet voor jezelf.
ooit moet iedereen wel eens sterven,
maar dat is pas fase twee van 't leven.
dus laat daarom je kerstfeest niet bederven,
kom te samen, zing en lach en … laat beleven!…
in de boot genomen
gedicht
3.4 met 149 stemmen
19.719 haar naam bracht visioenen van het noorden
weidse meren en de grauwe luchten
stille en zo eenzame gehuchten
haast onverstaanbare gezongen woorden
torenklokken die zacht kaatsend beieren
ijs op de vaart, Abe op zijn noppen
spijkerharde tegendraadse koppen
klunen, skûtsje, wad en kievitseieren
met zwijgzaamheid als deugd en niet als kwelling…
Gebrand glas
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.511 Gebrand in 't glas met loden randen
visioenen die steeds in vurig rood
waar iemand ooit de verlossing bood
gekrast mijn heilig dom doen branden
waar zwaar brokaat van gouden kragen
bedaard verslapen maar toch zo traag
vergeven zij wel mijn zonden graag
en ook van dwazen die er klagen
hun stenen beelden staan verstard
te gapen naar gewelfde…
Zolang het volk beeft
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.125 Vanuit de ronkende diepte
van onderhuidse onverdraagzaamheid
scheuren grillige visioenen
naar de stembureaus en
klauwen vooruitgang
aan flarden
van uitgewrongen solidariteit
Vlaamse tongen sidderen
en sissen tot hun aangewakkerde
protesten hen wederom
samenbrengen dankzij ontvlamde frustratie
onderstoppen in knusse superioriteit
en meewentelen…
romig ijs
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.007 koude gedachten
aan romig ijs
koelen mijn hoofd
iedere stap
onder bloedhete zon
groeiend verlangen
een visioen
drie gifgroene bollen
romige pistache
krakend vers hoorntje
druppels smeltend ijs
hangen afwachtend
wanneer komt
die bevrijdende lik
de tong?…
eindeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
816 ‘t kind mijmerend over vage verten
daar achter de rode zonsondergang
het einde van zijn eigen wereld
die draait in een beperkt heelal
kennis maakt de einder onbereikbaar
lichtjaren reizen door ’t universum
door sterrenstelsels zwarte gaten
oneindigheid door ons geschapen
ik droomde over mijn geliefde doden
visioenen in hemels licht en…