5922 resultaten.
Verruild
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.122 zwevend hoog in de lucht
heeft ze het aardse verruild
hangen zorgen nu in de wilgen
balancerend boven de golven
danst zij op tonen van de wind
koesteren wij haar stem
die ons raakt
tot kippenvel aan toe
blijft ze voor altijd schijnen
gelijk een ster…
Het onverwachte
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.145 Als een hakbijl,
als een moker,
als een donderslag
bij heldere hemel
vertelde je mij,
ik wil niet meer.
Als een mes,
‘n scherp net geslepen,
gekarteld mes,
kliefde je woorden
door mijn hart,
keek je aan en zei:
vaarwel!…
Te...oude foto's
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.562 Als ogen konden spreken
dan spraken zij eens van immens geluk.
Las ik die luchtigheid en
zorgeloosheid in onze ogen maar weer
want lees nu nog enkel woorden
van "verdriet" en 't doet zo "zeer"....
het spijt me maar ik kan echt niet meer.
Ik zal voor altijd om jou blijven geven
maar
gun ook jou een gelukkiger leven.
Helaas kan je…
ga maar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.131 nu je sterft uit een verlaten lichaam
vogels zingen van de voorjaarszorg, uitbundig
blij en tomeloos het leven vieren
zucht ik vrijer
over zeven uren zweeft jouw stille lach
zonder machteloze durf een andere tijd tegemoet
hoe zoet is dan het sterven
blijer zal ik zijn
als jij jouw haren glanzen laat
in bovenaardse zon
In memoriam…
Overal voor mij
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
1.170 Zonder te kijken voel ik jouw aanwezigheid.
De ruis van een blad,
de vlucht van een vogel,
een ster die mij toelacht.
Zonder te geven ontvang ik jouw liefde
als een golf die komt.
Het verlangen jou te mogen raken verdwijnt.
In ieder wezen ben je nu aanwezig,
talrijk, zichtbaar verdwenen.
Mijn huid voelt de wind,
het geluid van jouw woorden…
af
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.609 stilstaan
stilt
mij
mijn woorden
in de stilte
van mijn hart
zwijgen
mijn ziel
stil
stil
is alles
wat ik ben…
Mijn groet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
844 Als de zon straks
op mijn wangen
de tranen zal drogen
ik de vogels weer hoor
die hun lied zingen
in een nieuwe morgen
stuur ik mijn groet
naar jou achter de horizon
in de hoop dat jij hem
zal kunnen horen.
Voor een vriendin die 22-07-2012 is overleden!…
Nooit meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.532 nu jij er niet meer bent
en alles plots lijkt stil te staan
je adem en de tijd
het kind van glas
dat je in feite altijd al was
gebroken, weggegaan
af en toe nog
aai je vluchtig mijn gedachten
en fluister je mijn naam
zie ik de scherven
weer terug aan elkaar
anders dan vroeger wieg ik je nog
strijk ik met zachte vingers
door je haar
vervaagt…
Vertel me eens!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
739 Zeg lief, vertel me,
waar denk je over na,
zeg lief, vertel me,
wil je dat ik ga?
Zeg lief, is je wanhoop
dan zo vreeslijk groot,
ach lief, zeg me,
hoe diep gaat toch je nood?
Zeg lief, vertel me,
hoe diep zit toch je pijn,
ach lief, hoe kunnen we samen
die narigheid voor zijn,
die je van me vervreemdt?
Want lief, ik kan…
Osmose
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Het duurt nog maar even
en de hemel
kleurt honinggoud.
Hoe groter de afstand,
hoe meer aan het onbekende
is toevertrouwd.
Waar wegen scheiden
zweet het water
in druppels door de wand.
Water,
dat alleen terloops
lijkt te willen wijken.
Al zwetend
verdrijft het droogte
naar de uiterste rand.
Wat onder druk
waterdicht blijft,
moet nog…
Voor haar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.436 En hoe het licht dan binnen viel
door het grote venster.
Het eerste,
het vroege.
Voorzichtig, als om haar niet te wekken.
Maar ze zag het niet.
En hoe ik zei:
Ik ben hier
(en dacht: en ook de lente, met alles
erop en eraan)
maar dat ze dat niet wist.
Alleen maar dat licht
over haar haar, over haar gezicht.
En hoe mijn woorden
als…
Ik haal adem dus ik leef
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
752 Op foto’s van feestjes die via de digitale weg jouw ogen bereiken smijt ik mijn geluk
Recht in jouw gezicht
Ik leef nog
De straten met jouw naam negeer ik
’s nachts slaap ik alleen want ik ben niet bang
In het donker
Voor spinnen
Mijn banden plak ik zelf
Samen de zonsondergang bekijken is cliché
En ooit bedacht voor op een ansichtkaart…
Moeder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
987 Als ik je zo naar lucht zie happen,
zo teer en toch nog dapper,
wank’lend, terwijl je vroeger
vast op flinke benen stond,
je zachte stem nog zachter spreekt,
en ernst je lach verdringt,
je gladde haar nog grijzer glimt,
omringend diepe rimpels,
die zijn gaan passen bij je;
zo zelfs ben je mooi en vrouw.
Vanmiddag ruimde 'k je kast op,…
Laat nog een beetje ( R. )
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.577 Laat nog een beetje van jou over
in mijn beleving der ziel.
Laat nog een beetje van jouw liefde heersen
over de haat en wrok jegens mij.
Laat dan, ons in onze diepste kwaadste uren
nader komen.
Laat het hart achter en ook de boze geest, maar ja
laat dan een beetje
van de wereld over...
over voor ons, wij twee,
uiteen en toch dicht in elkaars…
slaap (3)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
936 in de onderwereld
neemt Thanatos afscheid
van zijn moeder
de nachtgodin
hij gaat op reis
om mij te halen
grondig snijdt hij
een haarlok af
ik weet het
mijn tijd is gekomen
de doortocht op aarde
loopt dood
zijn tweelingbroer Hypnos
sluit mijn bange ogen
en sust het vasthakende
lijf in diepe slaap
de veerman brengt me
over de rivier…
Een gesloten boek der liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.149 Nee, ik heb geen spijt van jou,
jij was het die ik oprecht in mijn leven wou.
Al het mooie koester ik in mijn boek der liefde.
Een man die mij intens liefhad maar ook zo griefde.
Het laatste werd teveel voor mij
ik kon je niet meer verdragen aan mijn zij.
Liefde, once in a lifetime, het is over,
het is voorbij.
Het boek der liefde heb ik afgesloten…
Zo vrij als
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
724 al zwevend
weerspiegelt jouw
schoonheid in de
roerloze zee
deze vrijheid
voelt als een jas
waarin ik eerder
huisde
doordrenkt
van liefde
weet ik mij
eindelijk thuis…
Verloren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
776 de ene rouwkaart nog ongelezen
of de ander valt al in de bus
de rouwrand plakt, maar niet
genoeg om vast te houden aan
het moment is daar, afgesneden van
hartzeer rolt over m'n wangen
en met alle liefde neem ik
afscheid van wat ooit was…
Lieve Pa,
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
893 ik spiegel jouw schoonheid
terug in de rivier
welke 't brengen zal
daar waar de zon de aarde kust
kletterend van hoger gelegen
tot in 't kabbelend beekje
tot dat je weer
daar bent
samen met haar…
De toon gezet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
850 De klok tikt achterste voren
en minuten voelen als uren
het vroege ontwaken zet
gelijk de toon
op gespannen voet
sleep ik me door de dag
die niet veel goeds voorspelt
of zullen vers geknipte seringen
de avond omhelzen
ons verdriet zichtbaar
toch weten we dat het goed is
zo…
bagage
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
864 praten is moeilijker
dan zwijgen
onze woorden duiken
onder in een
smeltkroes
zijn niet langer van elkaar
te onderscheiden
geruisloos pakken we
het dode verleden in
vullen we
kleurloze koffers met
bittere bagage
sluiten ze
voorgoed in
vergeefsheid…
Toedekken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
787 ik kam je haren
kam je haren
zo rustgevend, geen gedoe
ik droog je tranen
tuurlijk droog ik al je tranen
jouw ogen voelen moe
waar is jouw deken
hier is de deken
dek je met al mijn liefde toe…
bagage (2)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
752 zwijgen is zoveel
moeilijker dan praten
onze tollende hoofden
houden de overtreffende
trappen (wat zijn ze met veel!)
koortsachtig in toom
verbeten lippen verstrakt
tot dunne strepen
niet wijkende nagels boren
zich in onze handpalmen
het zwijgzame verleden
ingepakt in koffers
met uitgesproken bagage
op de granieten vloer…
Opruiming
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
918 Ik begraaf mijn woorden.
Ze zijn bekleed
met herinneringen,
uitgewrongen gevoel.
Tekens uit een ander leven.
Leven uit een ander heden.
Elke dag opnieuw
laat ik de woorden ritselen
tussen mijn vingers
ik ruik het papier
streel de letters,
het opgedroogde inkt.
Ik schrijf mijn weken weg
de maanden leeg
de jaren achter mij.…
Aaneengeregen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
826 begin de dag met tranen
daar ik ze rijgen kan
tot een ketting
doch blijft
de gevoelswaarde
voor altijd onzichtbaar…
Loslaten (doet pijn)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.008 koud
en
verlaten
ontelbare
tranen
rollen
onzichtbaar
niemand
heeft
dat
in
de
gaten
loslaten
niet
meer
geloven
in
nimmer
vragen
noch
oeverloos
verlangen
naar
woorden
vol
warmte
en
begrip
want
het
uit
jou
geboren
zijn
blijkt
geen
garantie…
Heengegaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
812 opnieuw vloeien ze
alleen deze keer voorgoed
onomkeerbaar het lot
na vele omzwervingen
heeft hij zijn bestemming bereikt
~ rust zacht Johan Friso ~
~ 1968 – 2013 ~…
Gevlogen
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.669 Als zij zich door de tuin begaf
schreed zij, zweefde zelfs
De glazen rinkelden niet eens
Zo zacht mee buigend was haar tred
bij het serveren van de thee.
Toen zij het dak afstofte
ontbrak trap en tree.
Het venster was gesloten.
Met een hand voor ogen tuurde ze.
Ze was sowieso naar boven georiënteerd
de laatste tijd.
Toch onverwachts…
duizendmaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 ik groet je duizendmaal
vanuit deze onherbergzame nacht
op het stampende, kreunende schip
waar het zwarte water
meedogenloos op me neerslaat.
ik groet je duizendmaal
vanuit deze onherbergzame woestijn
waar de zinderende zon
met verzengende tentakels
tergend het leven uit me perst
ik groet je duizendmaal…
Habar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
942 het sneeuwlicht neemt
aarzelend afscheid
als de lente losbarst
het hart breekt open
het wrikt zich los
uit de omklemming
van roestige vleugels
oude woorden verdwijnen
een voor een
het buigzame hart geeft zich over
aan het blauwe uur van de ochtend
het wil glanzend leven
en opgaan in de tijd
totdat het geel-oranje
verdwijnt…