2332 resultaten.
Voorjaarsgeluid
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
642 Gapend van de winterslaap
reiken ze naar het licht,
buigend in tegenwicht
roepen ze lokkend:
Groei en zweef,
stuif en geef,
spring uit je bast,
bloei en verras,
verspreid je geur
en leef!…
Baby love
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
730 Samen rollen ze over de grond
huilen en schreeuwen luid
en voor de liefde op kon bloeien
was het al weer uit.…
Lied van de Betuwe....
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
541 Een lied
zingt
zingt door
mijn hoofd
'Eens zal de Betuwe
in bloei
weer staan'
is ons beloofd
Regels en wetten
zijn door
de natuur
aan de laars gelapt
Is het nog
een handvol dagen?
weken misschien?
een kleine...maand?
Voor Lente...
wordt nu pas
-achter de rug
van winter om-
een weg gebaand.…
KIEMKRACHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 Toevallig kom je
Voorbij en
Leert mij
Over mij
Passerend zijn
De mensen
Hun inzichten
de ontmoeting
Blijvend is
De kracht en wil
Te ontkiemen
Ieder tot wie die is
Een blik, een vraag
Uiting van vertrouwen
Voedt mij
Inspireert mij
De kiem
Het vormt zich
Het leven
Mijn leven
Eens verstopt
Nu uitgenodigd
Te groeien en bloeien…
Schrijn.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
662 Ze verliest haar bloei zo vlug. Wat nog maar pas ontplooit,
verwelkt al na de middag. Ze blijft gebrekkig overleven.
Waar haar zaad de aarde roert, zal het tijdloos rusten.
Ooit komt ze explosief terug op andere grond. ’s Avonds
balsemt hij en bouwt haar mausoleum. Hier mag hij traag
ademen.…
Overgeplant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Nee geen dode gedachten
over ons kind
dat is zo fout en verkeerd
hij is als een levende bloem
die is overgeplant
door een goddelijke hand
bloeien zal hij
in hemelse kleuren
als ons huilen weer begint
verdriet ons wil verscheuren
spreken we samen af
noem steeds zijn naam want
die zullen we nooit vergeten
hoezeer ons hart…
Ik mis je meer
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.009 opnieuw zullen er bladeren groeien
de bomen vol groen en statig staan
bloemen kleurrijker weer bloeien
jonge lammeren de wei ingaan
een lucht zo wolkeloos en blauw
de zon die laat haar stralen schijnen
en ik denk enkel maar aan jou
geen warmte laat de kou verdwijnen
dit prille geluk drukt mij op de feiten
dat jouw sterven niet te keren…
Je opgestoken wind
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
844 je opgestoken wind
huilt regen in ons
bloemenbed waar borders
de seizoenen kanten
jaren hebben
daar patronen
in gelegd gesteund
door vaste planten
er was te weinig
ruimte voor eenjarig
bloeien het almaar
snoeien bleek funest
mag ik je vragen
de opgestoken wind
in minder vlagen te laten
regenen op ons bloemenbed
krijgen…
In Flanders field.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
648 In Flanders Field bloeien weer ergens elders de
Paasklokjes.…
Nog voor hij viel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 zacht
vlaagde
wind in
warme
en koude
compromissen
zonder duidelijk
richting aan
te geven
hij stuurde
rafelende
wolken in
dreigende
kleuren
voor zich uit
nog voor hij
viel geurde
regen verfrissing
je zag het
landschap
opveren in
het snel tot
bloei brengen
van hun stukje
aarde na
verzenging
en droogte
de mens is die…
WE GROEIDEN UIT ELKAAR
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 het gaan zoals het gaat
die van jouw is door de kerk
een harnas aangebonden
die van mij is een beetje goddeloos
en kent maar weinig zonden
en toch zijn ze allebei
een en dezelfde god
jij bent een pruimenboom
en ik een van de kers
een rare speling van het lot
toch hebben we een
soortgelijke ‘irreële’ droom
staan in dezelfde tuin
bloeien…
Cardamine pratensis (ode aan de Pinksterbloem)
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
604 Cardamine pratensis
wat heb je een klankrijke naam
maar treffender nog spreekt jouw lila
waar je groeit, geeft die strofe jou faam
O Pasen-en-Pinksteren-plantje
wat bloei…
Carl en Karin Larsson
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Dezelfde bloemen bloeien in de tuin.
Hetzelfde uitzicht over het meer.
Het huis straalt weer in de zon.
We kijken door een venster naar de oude tijd.
Tijd die hier aarzelend heeft stilgestaan.
Carl's alledaagse schilderijen leven nog.
Kersti speelt weer in de tuin.
Zoals toen. Zoals nu.…
Eindige illusie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 ochtendlicht tussen de bomen
de draden zo precies geweven
als in een ragfijn spinnenweb
de puurheid overvalt me, ik heb
het zo nooit eerder waargenomen
het teer verspreide licht
herken ik uit een voorbestaan
waar eeuwigheid en tijd
als vloed en ebbe samengaan
ik ben een eindige illusie
in de schoot van het heelal
een bladknop die pas bloeien…
Wending
gedicht
1.7 met 3 stemmen
3.960 Laat mij vruchtbaar zijn, muze
zodat mijn woorden kunnen bloeien
op de akker van het klaar liggend blad.
Laat mij bundelen voor de lezer
zodat ook zij wordt losgewoeld.…
Verbazing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 Maar rechts stond de paardebloem
veldkers, hondsdraf,
kleine plantjes tegen allerlei kwalen
ondanks de uitlaat van gassen
zo gezond te bloeien, groeien en stralen.…
wit verschiet naar roze
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
767 ze keken al mijn kleuren grauw
lucht droeg minder vluchten
wind verkoelde snel tot kou
geen zon in spiegeling
donker rimpelden de poelen
ik had er ook geen zin meer in
maar in jouw hand
bloei ik weer op
schoon het vuil van vleugels
je kijkt me aan
fluistert zacht
dat kon niet door de beugels
ik schaam me
wit verschiet naar roze…
Hoop
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
776 links of rechts
om mij te ketenen
gedwee en volgzaam
op mijn grond
in mijn licht uitstralende bloementuin
waar je de lelies vermorzelde
en de doornen plantte
niet wetende dat
de wortels met elkaar
verbonden blijven in vruchtbare aarde
niet wetende
dat ik nooit zal opgeven maar
zal wachten
om mijn bloemen te zien bloeien…
Geknakte roze
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 'k zag een roze hangen, geknakt op haren steel
met gebroken hart, geen lust meer tot groeien
van verdriet werd haar kopje vroeg bruingeel
‘k zag een roze hangen, geknakt op haren steel
verdorde blaadjes vielen tussen het struweel
maar in Gods tuin mocht zij als mooiste bloeien
‘k zag een roze hangen, geknakt op haren steel
met gebroken hart…
Vogels, moet je weten...
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
580 wintertuintjes zullen bloeien
van sentiment, liefde en veel emotie
wat aanvoelt als verlichting, een devotie
geen iemand kan zich daarmee bemoeien.
Ja ,deze wonderen maken mensen blij
in een tijd van afstand... en eenzaam hokken
bewust thuisblijven om wat vogeltjes te spotten,
te leven in harmonie... met een heerlijk glaasje wijn erbij!…
de vlucht van duizend rozen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.026 ze keken al mijn kleuren grauw
de lucht droeg minder vluchten
de wind verkoelde snel tot kou
er was geen zon in spiegeling
donker rimpelden de poelen
ik had er ook geen zin meer in
maar in jouw hand
bloei ik weer op en
schoon het vuil van vleugels
je kijkt me aan
en fluistert zacht
dit kan niet door de beugels
ik schaam me en
het…
Zonder hoop is er geen leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 ‘Zal de woestijn bloeien als een roos?’…
Ei,ei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
843 Een karretje op de zandweg reed,
't was in het groene dal,
in 't stille dal,
waar kleine bloempjes bloeien overal.
Klein vogelijn op groene tak,
zingt daar zijn lustig lied,
terwijl in 't schommelend wiegje,
het wonder is geschied.
Ei,ei, 't was in de Mei, ja, ja.…
De raad van een lelie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 Onhoorbaar bestond daar een lelie
Witter dan ik kon betreden, heden
Begreep ik de wil en de waan
Aanlandige winden te smaken
Onroerbaar te zijn als het kruid
Geen ogen zelfs voor zon of maan
Er zal, voor het einde komt
Nog heel veel moois verbloeien
Dat om zichzelf toch bloeien wilde
Laten we lopen
Nog een rondje tegen de dood
Zodat…
in de overgave van mijn schoot
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
2.167 omsluiten
huid op huid
gebruiken om elkaar
te vinden iets voorbij
het punt dat je jezelf
en de ander gunt
zachtjes heen en weer
keihard ook een keer
in komen en in gaan
de spanning opnieuw
laten groeien in de hoop
dat samen vrucht zal bloeien
of wil je je zo geven
en mij passioneel beleven
in de overgave van mijn schoot
kom dan…
Samen verder
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
859 Waar witte rozen bloeien,
die niet sterven in de strijd.
Kom geef mij jouw hand ik zal je leiden,
naar het vuur van de oneindigheid.
Haar vlam zal altijd blijven branden,
ook al komt ooit onze tijd.
Kom geef mij jouw hand ik zal je leiden,
over de weg die wij samen willen gaan.…
Herdenking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
410 de ondergaande zon
kleurt de hemel bloedrood
universele emoties
verspreiden zich over de velden
waar rode klaprozen bloeien
in de stilte staan rijen kruisen
de grond is doorweekt
van verloren tranen
verwoeste levens marcheren
als een bloedrode draad
door de wandelgangen
van de genadeloze hebzucht
een gedwongen afscheid
van…
Nachten van de regenzomer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
559 Ze had hier willen uitleggen
hoe het is om in jouw tuin te staan
maar het leven knakte jouw stengel
vergankelijkheid verwelkte jouw bloem
en in de nacht wanneer de geuren
tot leven komen in de zilte wind
ruikt ze jouw fleurige rijkdom
alsof je nog altijd staat te bloeien
onafhankelijk van tijd of ratio
simpel in jouw mooiste kleuren…
Vrouwelijke magie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 verschijnen
dat je nu bent
natuurlijk
heb ik jou
gemystificeerd
jij mij met
jouw vrouwelijke
magie onder
diepe hypnose
gebracht
waardoor ik
in ontmoeten
ineens alles
heel anders zag
maar ik kan
niet meer terug
jij bent met wie
ik altijd praat
die ik wonderwel
versta ook in de
woorden waarmee
wij stilte vullen
die laten bloeien…
Jeroen (autistisch)
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
1.641 Ontdekken hoe ik jou moet sturen,
om zorgeloos op te groeien
en tot een man uit te bloeien.…