2232 resultaten.
Stilte lijkt de spijs
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
559 liep de heuvel af
naar een dorpje
in het dal
een kerk
en wat huizen
de toren in verval
geen mens te zien
onder het groene
loof van de platanen
een deur staat aan
ik zie het leven gaan
en treed naar binnen
zet me neer als gast
ik werd verwacht
de maaltijd gaat beginnen
stilte lijkt de spijs
naast brood en vis
gebroken door…
droom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 . -
en na jarenlang te zijn gescheiden
jaren die het geluk niet konden geven
is toen eindelijk met die tijd gebroken :
eenmaal gezeten aan m’n zijde
werd ontroerd het glas geheven
heb ik keer op keer haar naam gesproken ..…
doorkijkjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 zijn gebroken hoofd draagt nochtans
toch standvastig
duizend sporen van verraad
hoeveel kwaad er was geschied
verkwanselt en besmuikt
waar vrijheid naar de rotting ruikt
van duizenden verdoemden
ach daar binnen
ruist zijn frase langs de schotten van de dood
en in zijn nood verkleurt zijn
blikveld niet- daar achter glas
het houdt zijn…
vaya
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
507 Vaarwel,
prinses
van mijn gebroken dromen
het ga je goed
geniet zo lang het kan
van je illusie:
de droom van vrijheid
en de vlucht vooruit
op eigen vleugels.
Geluk,
het weze je gegund
de prijs die ik betaal
en die je niet wil kennen
geeft er je recht op.…
Een druppel ben ik
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
657 Mijn val wordt gebroken
door een grassprietje.
Ik verdwijn in de grond,
met druppels zoals ik.
Samen zoeken we verder.
We kabbelen. We stromen.
Naar de Clerf en de Our.
Naar de Moezel en de Rijn.
De Noordzee geeft druppels,
aan de Atlantische Oceaan.
Eindelijk ga ik naar huis.
Daar zal ik herboren worden.
Eeuwig verdampen.…
Het gesloten boek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
589 Het bleken jouw komma’s
na elke gebroken zin
die de punt deed vrezen.
Een sterk verhaal
gebundeld met emoties
dat was jouw invalshoek
Gevoelens dragen
binnen de vier muren
in jouw gesloten boek.
Zonder enig inleiding
met bevlogen woorden
eindig je met een pleidooi.…
Stil Afscheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
838 Je lijkt een slapende prins
tussen witte zijde
opgebaard
in droefheid
staan wij
rond jou geschaard
het licht van kaarsen
valt op je gelaat
en handen
we voelen
de gebrokenheid
met d' aardse banden
lelies en rozen
liggen over je voeten
gespreid
als symbool
van een liefdevol
afscheid
in stilte
gaan we je volgen
op je laatste…
Nihilisme, toegepast...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 Nihilisme zal me altijd vreemd zijn
want ik zat, zit en zal boordevol
gedachten, gedichten, ideeen blijven
dat zie je niet direct aan mijn buitenkant
wel als ik praat, teveel, te lang, te druk
maar niet meer aan mijn interieur
daarvoor kies ik nu het primaire
met af en toe een secondair boeket
met als basis een gelijmde gebroken vaas…
Foto in de pas
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
746 gezicht naar je toe
en ditmaal zonder glas
je ziet het gewicht
onder mijn ogen
weliswaar gezakt
maar ik ben
geenszins levensmoe
ik betrap mezelf
op een lichte lach
althans zo neem ik het waar
het maakt, denk ik,
van naderend licht gewag
zij zegt, ik wil ook
uw oren zien,
de wet schrijft dit voor
het ijs is gebroken…
Ik was ooit orkaan
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
716 stormde in gebroken takken
joeg vogels onvermoeibaar
naar de kale vlakte
schoonde land en erf
van ongerechtigheden in
mijn spoor van pas verleden
nog razen wolken
langs het zwerk
verregen ik het
klokkenluiden van de kerk
maar mijn werk is gedaan
de schade lijkt beperkt
leg mij langzaamaan te ruste
laat winden nog wat zuchten
ik…
Jou ruiken aan het groen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
752 mag ik een kersttak
voor je breken
voor even al die
glittertjes vergeten
jou ruiken aan het groen
nog is het vers
maar in gebroken zijn
zal zij ook sterven
in en met ons
samenzijn het oude jaar
nog schittert
bling in volle glorie
een verlate kerstceedee
zingt zachtjes de victorie
van zijn komst op aard mee
maar op de drempel…
Dat geloof ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Als wolken worden we gebroken.
Het onbegrijpelijk mysterie blijft.
Wonderen bestaan.…
breek ik transparanten
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
658 breek ik transparanten
vervaag ik licht tot mat
verstrooid naar alle kanten
wil onzichtbaar zijn
in niets gevat
beelden die ik bouw vandaag
verkleuren in het perspectief van morgen
schaduw vouwt zijn lijnen voor de nacht
als de zon in ondergaan zijn rust geniet
en de maan gewassen
in zijn spiegel ziet
ik speel mijn wereld met gebroken…
VOORBIJ HET AFSCHEID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 afscheid nemen van haar
die alles voor hem betekende
die alles voor hem deed
is als een onbekende tunnel
ingezogen worden
steeds dieper steeds verder
er lijkt geen eind aan te komen
z’n laatste levenslust
wordt er door gebroken
en dan plotseling waar het licht
zou moeten wezen
met het einde in zicht
staat zij daar met haar
armen gespreid…
Zo hard ik kan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 ik schreeuw naar de hemel, dat ik je zo ongelofelijk mis
jouw handjes in de mijne. je guitige lach
ik schreeuw naar de hemel, in de hoop dat jij mij horen kan
wetend dat ik jou nooit vergeten zal
ik schreeuw naar de hemel, daar mijn hart gebroken is
sinds dat ene moment, dat ik jou moest laten gaan
nog altijd schreeuw ik, elke dag opnieuw
onhoorbaar…
Een kikkerconcert
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
418 Een weerspiegeling van mijn gezicht in een rimpeling
gebroken. Een mens alleen door de liefde aangestoken.…
dan breek ik transparanten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 dan breek ik transparanten
vervaag ik licht tot mat
verstrooid naar alle kanten
ik wil onzichtbaar zijn in niets gevat
beelden die ik bouw vandaag
verkleuren in het perspectief van morgen
schaduw vouwt zijn lijnen voor de nacht
als de zon in ondergaande rust geniet
en maan gewassen als zijn spiegel ziet
ik speel mijn wereld met gebroken…
Haiku 5#1
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 Afstand in stilte
Geluid van water
verder dan de horizon
gebroken golven.
Hondenweer
Na hevig onweer
verdwenen zelfs de katten
maar de liefde bleef.
Versmolten dagen
Het jaar snelt voorbij
weemoedige uitlopers
waaien de uren om.
De achtste dag
Na zeven dagen
zei god de achtste dag
ik ben onzichtbaar.…
Anker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 Meer zonder licht,
maar niet
zonder weerschijn,
want water weet,
waardoor
dit weerzien
dat mijn leven lijmt –
de gebroken druppel
opgenomen
ankerketting…
in een stenig land
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.195 ik heb de rots gebroken
mijn eigen jeugd gewroken
ben mild geworden
in een stenig land
alles met de blote hand
verwond bij het splijten
mijn armen laten openrijten
aan de scherpte van het puin
maar alles is nu eindelijk weg
het zicht is vrij en ruim
nog groeit er niets
uit zaden die op een
later leven wachten
in blakerende zon en
diepvrieskoude…
spiegelt verteblauw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
782 stilte rond het bed
even wordt er niets
gezegd en apparaten
klikken hun tevredenheid
de zieke dommelt weg
wij fluisteren de droom
die was en weten wat
hij daar voor over had
zijn handen tasten
naar een klein houvast
dan opent hij de ogen
zijn zicht is licht gebroken
maar spiegelt verteblauw
hij kijkt naar jou
in een verloren hopen…
Luisterend naar Joan as Police Woman no 1
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
578 Dat ik roekeloos zou zijn en op harten trap,
Ik heb het jouwe nooit gebroken,
zelfs niet één keer voor de grap.
Ik hield van de wind in haar haren,
van haar blozen en haar vormelijkheid,
Haar onvermogen om zich uit te spreken,
haar liefelijke verstildheid.…
Voorhangsel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
418 Toen bij de grenspalen van Juda
De Heiligheid van God de wereld
inreet met gebroken steen—aan tafel
Het slotgebed begon
En toen daarna het kruis en ja
Ook minder veelbesproken spijkers
Langs scheurend voorhangsel ontglipten
Op weg naar nieuwe demoniemen
Toen werd God ons tafelkleed
Vader vraagt de rafels zegen
Het hemelse flankeert ons…
je ogen kijken dood
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.122 ik kijk je aan
kan je niet verstaan
je mond spuwt kleuren die
je tanden scheuren als je lacht
je lippen lijken dijken
gebroken door de vloed
van ijskoud blauw, bevriezend
in het vochtig rood van jou
ik kan je niet bereiken
want je ogen kijken dood
ontdooiend in het koele wit
waarin pigment verborgen zit
maar je handen hoeden lava…
Liefste
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
549 Voel regen als tranen vallen in het haar,
de wereld huilt er is een cirkel gebroken.
Want ik ben hier en jij nu daar,
’n mes diep in mijn hart gestoken.
Vertwijfeld kijk ik nog eens naar boven,
ook al kan ik er moeilijk in geloven.
Verborgen in mijn hand zodat niemand ze ziet,
hou ik voor alle zekerheid toch ’n vergeet mij niet!…
Conclusie
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
847 Ik vind je niet meer aardig nee
En ook gewoon niet langer lief
Kwam te dichtbij naar jouw idee
Voel mij nu een verscheurde brief
We hadden wel een hele tijd
Een sterke hartsvriendinnenband
Na veertig jaar toegankelijkheid
Ben ik door schaamte overmand
Ging door de grond nadat je koos
Voor afstand en een nieuw contact
Gebroken ben ik,…
Landelijke ochtensonate
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 aarzelend vaag
lichten horizontale
luchten op in
tere aquarel kleuren
spiegelend in het
koude ochtend vocht
nog is de dag
niet wakker want
de vroegste haan
heeft zich nog niet
laten horen als echo
van de dorpstoren
stram en al
aardig krom na zijn
eerste melkronde
rekt de boer om
de klompen met
voetjes aan te trekken
het gebroken…
We noemen hem Kees XXIII; vers 742
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
351 *742*
Voegen verkleuren in elk vertrek, in alle tijd
die richtingloos verstrijkt als je niet uitkijkt;
minder grijs blijft over, terwijl de afgeprijsde
tegels, in gebroken wit, als de schaduw van
de zilverreiger verder trekt, stuk voor stuk
breken in dit ijle winterlicht.…
Invictus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
285 In de meedogenloze greep van het lot
ben ik niet geweken, niet gebroken.
Onder mokerslagen van blind toeval
bloedt mijn hoofd, maar buigt het niet.
Voorbij dit veld van woede en tranen
rijst slechts de schaduw van het onbekende,
en toch zal wat nog komen gaat
mij onverschrokken vinden.…
Als ik ga…
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
10 Ik wil je nu niet meer zien
want ik ben gebroken
een geplet sprietje gras
dat in het verleden
een rietstengel was
kijk dus niet, als ik ga
maar alsjeblieft, kom me na……