2620 resultaten.
Ramen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
716 Eenzaam schreidend,
vrij van lust,
z'n harnas is z'n huid
ijzeren construct,luchtdicht;
lede ogen-
En als hij met ontwapende blik,
als een kind
-de onverwoordde vraag-
op dat zwangere moment
de geliefden
aanschouwt:
de dag
de zonnestraal
voor de inwendige traan;
het besef,
de wil
te sterven
(als zodaning)
12.11.2002…
i - kuu
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.376 deugdelijk het "eenvoudig" werk
waar een "normaal" mens niet aan wil
hij wordt uitgelachen en lacht mee
er zit geen kwaad in deze man
hij vertrouwt de mensen om hem heen
laat trots zien wat hij kan
hij ziet ze gaan in grote auto's
dure recepties zijn aan hem niet besteed
het geluk is groot in zijn eenvoud
hij kent het niet, het luxe-leed…
mijn vader
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
3.393 aanbad
'k Vergaf de ruzies en mijn blauwe plekken
hij had simpelweg de goede woorden niet
'k Weet, zijn oorlog bleef hem nekken
de tranen die ik huilde, waren zijn verdriet
'k Voelde mijn begrip voorbij de grenzen
van wat ik zag, wat was, wat hij mij deed
'k Wilde te vroeg een plek bij Grote Mensen
mijn vader bleek te klein voor wat ik leed…
verliefd
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.412 door jou in mij een lachen luid
en hoop ligt elke smart vooruit
omarming in het wegbewegen
en tuimel steeds het eerste strekken
voelbaar soms het einde van ’t verhaal
net als de leden van mijn lijf
in ‘t midden steeds een buigen
het steken sterft
als kramp na dagenlang ontspant
een draaien zich, een wenden
en denken zonder strop of bijl…
gedachten.
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.339 Dat ik niet alleen aan de pijn leed.
Maar dat zijn maar dingen die ik wil,
Maar dan word het stil.
De gedachtes verdwijnen,
En zullen nooit meer terug komen.
Ik wou dat ik ze kon besturen,
Dan zou ik mijn gedachtes nog uren laten duren.…
De bruid zegt:
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.738 'k Hou mijne leden, als
ware ik beschaamd...
- Uw adem, om mijn hals,
die zoelig aêmt...
- Is het een lente-gloed
die dóor me gaat?
Hoe toch uw strak gelaat
me rillen doet...
...'k Voel me zo vreemd, - zo vreemd
bevángen zijn...
Uw stille stemme fleemt
als zoete wijn.…
Het spel
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.744 Ze rent alweer
vergeten is het leed.
Opnieuw verlangend naar het spel
dat sleetje rijden heet.…
Winternacht
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.786 stilte
omdat ik zweeg als een dichter
die zijn ziel niet verdoemde
sindsdien veranderde er veel
woorden bleven niet hetzelfde
jij werd beroemd, ik bleef achter
bij die boom in een droom
er waren mensen
die mij konden verhangen
in de kilte van de nacht
maar ik bleef van je houden
en vertaalde jouw woorden
naar mijn eigen onschatbaar leed…
Niet verwacht en toch gekregen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.136 Lang erna
bleek een band met z'n ma,
want ook hij leed veel pijn aan het kruis.…
een wonder
hartenkreet
3.4 met 30 stemmen
4.211 naar je zit te kijken
denk ik het is een wonder
dat ik jou mocht ontmoeten
de troost die jij me gaf
in die moeilijke periode
was voor mij een openbaring
na een tijd waarin
ik op mezelf was aangewezen
en ik me vaak verloren voelde
jij gaf me echte vriendschap
en heel veel genegenheid
in al de jaren die we nu samen zijn
en lief en leed…
JE BENT ER NIET UIT
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
2.075 Je bent er niet uit
je komt er niet uit
nooit zal je er uitkomen
jouw leven is een opeenhoping
van lief en leed
van vertrouwen en inzicht
verbijstering en wanhoop
tederheid en vergiffenis
ingeving en uiting
uitstraling en ingetogenheid
hartstocht en veiligheid
denken en nadenken
ontmoeting en nooit meer zien
afstand en dichtbij…
Alibi ?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
571 Zolang de natuur buiten
haar oevers treedt, zolang
er mensen zijn, ontstaat bij
allen die leven op het rand
van hun bestaan een ondenkbaar
leed, daar zijn we mee begaan,
nippend aan de rode wijn en
voor de buis zijn we voor het
avondeten - soms vertraagd -,
altijd thuis.…
Zwijgzaam
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
591 Ik word zwijgzaam
door pijn en leed,
zwijgzaam ook om vreugde en geluk,
zwijgzaam in niet delen
van inzichten die rakelings het weten passeren,
beelden van het heden en het verleden.
Ik word zwijgzaam
om het wel of niet zien,
zwijgzaam om zoveel dingen misschien...…
Het ergste wat je kan overkomen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.696 bereiken
een hopeloze schreeuw in een kille nacht
Tranen van een kind continu in aantocht
vreselijke pijn laat zich meedogenloos lezen
terwijl het altijd tegen de pijn vocht
wordt het nu door het leven afgewezen
Absoluut het ergste wat je kan overkomen
een ziel verlaat een heel klein lichaam
hulpeloos door het noodlot weggenomen
het leed…
Medelijden met Ome Jan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.908 Ouwe Ome Jan kon niet meer leven
zonder z’n borrel of een glas vol
hij zat dagelijks zielig te beven
van de stinkend sterke alcohol
Zijn vrouw zag het met lede ogen aan
maar was van mening gezien zijn leeftijd
dat ze hem z’n gang moest laten gaan
want zonder drank was ze hem ook kwijt
De dokter trok ineens aan de noodklok
Ome Jan had niet…
Een geschenk van het licht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
526 Hij siert zijn genade
met wenkende ogen
in een vruchteloze wereld
waar huilende wolven
uit zijn hand eten
En als hij het menselijk landschap
gedachteloos aaneen rijgt
in een overvloed
aan zwijgzaamheid
vult hij leed met liefde
Op de tweesprong
van een pril ontwaken
wrijft hij de tover
uit verwarde zielen
Als zijn nectar hun…
De herfst
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.275 De ziel, bevrijd van angsten, rekt haar leden:
zij ademt lichter, immers zij vertrouwt:
zij buigt zich heen over haar eigen vrede
als naar een hemel, die inwendig blauwt.…
Gedeelde Smart...?
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
986 benoem me eens je heftig verdriet
of vertel hoe je hete tranen voelen
stamel me snikkend over je machteloosheid
zeg zoekend de woorden die je tekort komt
praat tegen me, over jouw leed en smart
ik wil zoveel mogelijk van je horen en weten...…
MISBRUIKT
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.129 Het meisje aan de waterkant
zag wolken, grauw en hoog
Het grassprietje in haar hand
bevatte het nat van haar oog
De hemel, stil in avondlicht
rustte van een zware dag uit
In haar hart klonk ’t gedicht
haar stem was zonder geluid
Door ‘t riet zuchtte de wind
alsof hij gelijk ‘t meisje leed
O, waarom was zij zo blind
toen hij haar had uitgekleed…
'Bruggenbouwers'.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Enig vertier moet het leed dan verzachten,
maar men zit onderwijl ergens anders met zijn
gedachten...
Kleurrijk als het leven is met zoveel
aanbod op allerlei gebied is een geschenk
van God, toch ligt het niet voor een
ieder in het verschiet...…
Terug naar de oerknal.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
665 Als mens eindig en hiermee voortdurend in
strijd met verdraagzaamheid en ook leed,
zag men kleuren in een zeepbel en onderwijl
vluchtte men ontheemd zoekend naar rust,
het paradijs.
Alles ontleend aan Moeder aarde verzonken
in een Eeuwig Al.
Bewust of niet van de waarde van het leven
terug naar de oerknal...…
In het oerwoud
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.268 Wie ’t spoor in de bossen bijster raakt
is daar aan de dood gewijd,
en liefde zwerft argeloos en naakt
door ons donkere hart en de tijd
en wij kunnen niet redden, het leven is wreed
en het lot een verscheurend dier
en angst om zijn liefde is ’s mensen leed
door al zijn dagen hier.…
Een nieuwe toekomst.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
610 Weg met dat leed!
Zij weet als geen ander hoe
zij verder moet.
Twijfelt niet langer en
alles wat zij doet is goed.
Het vuur zal weer in haar branden.
Haar lot ligt in haar handen...
Eens komt weer die tijd dat het
geluk niet op kan.
De strijd zal zijn gestreden en
de pijn hoort tot het verleden.…
Fanfare
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
546 De oude leden, grijs of kaal,
ze doen hun best, maar ’t klinkt banaal.
De embouchure slonk fataal,
daartegen zijn geen kuren.
De dirigent, hij slaat zich voort
gestadig naar het slotakkoord.
Totdat er niets meer wordt gehoord . . .
het zal niet lang meer duren.…
FAIROUZ
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
959 Een geliefde dichteres
moest deze wereld
ontijdig verlaten
zij schreef lange tijd
haar ruime denkbeelden
met vreugde of leed
verschool zich deemoedig
onder de vereerde naam
van een Oosterse zangeres
deze gedichten geven
vele lezers bemoedigend
hernieuwde zienswijzen
blinden kunnen hen ontvangen
als kundige klanken
moge haar werk…
Dansen tussen vreugde en verdriet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
809 was nu op de fitis zijn neef
doch hij kwam niet, evenmin het paasgevoel
de beloofde vrucht was afgebroken –
de zomer die volgde was verzengend heet,
het land dor en zonder enig teken van leven
wij leefden meer naast dan met elkaar
in de herfst bluste zoete regen het zomervuur
en zoute tranen ons gedeeld verdriet
nu het wintert en het leed…
Zonet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
633 Het leeft en huivert, een klagen
zonder zich uit te kunnen spreken leed
een blanco bladzij van jouw kleed
zich lezen laat op deze stille dagen
Een zeilschip vaart sloom voorbij
wij liggen op het nog warme zand
ons wacht geen verre overkant
slechts eb en vloed en dood tij
Jouw blik beroert een verdriet
grijs als de maan in de nacht
koud…
Geduld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
506 eigen niet in bedwang
of ben je gewoon zo maf
Mensen denken alles te kunnen zeggen
maar ze kunnen het niet uitleggen
verdraagzaamheid is ver te zoeken
en heb ik nog wat te zeggen
Nadenken lijkt verplaatst
naar de laatste plek
het is blijkbaar makkelijker
agressief te zijn met een grote bek
Geduld is een mooie eigenschap
kan heel veel leed…
Keer op keer
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
529 vaak zie ik de mens, alleen
als ik hem passeer of hij mij
soms kijken we elkaar aan
dan hebben we iets gemeen
niet altijd zijn de ogen open
zeker, de leden zijn uit elkaar
maar kunnen zich nog tonen
als waren zij gebroken
of in een vluchtig wuif gebaar
groeten of hooghartig honen
aan een uiterlijke rimpel
herken ik iets meer in het gezicht…
deja vu
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
586 verse gras
die warme prikkelende dingen
die ik al haast vergeten was
dan in een vlaag ruik ik de koeien
de lucht van mest en van het kuil
ik hoor het rammelen en loeien
ik kan het niet helpen dat ik huil
zo klein het dorp, t is zo voorbij
dat kort verblijf in het verleden
een flits, maar t was mij zeer nabij
in hart en ziel, in lijf en leden…