3479 resultaten.
taboe
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
724 waarom
sloop je het geluid niet uit de muren
zodat ook het verleden
stil wordt
je hoeft me dan niet meer te omarmen
of nadien, jezelf schoon te vegen
omdat het knakt
binnenin, was ik toch al
het zwakst
tel de slagen, tel de dagen
mijn borsten rusten en nauwelijks
adem
voor toekomst en dezelfde
kamer, planken tot kussens gekist…
Te huur
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
440 Ooit woonde zij in haar gedicht
waar op de eerste etage
letters licht bedrukt muren
sierden en de donkere zolder
moeders taal en tekens verborg
had zij een heerlijke stek
het is haar ingehouden adem
die het alfabet een zetje geeft
en in het donker trekt zij moederloos
de laatste sierlijke letters uit
en zet haar prachtige taal te huur…
Vrij
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
747 zijn loodgrijze ogen
verhalen niet van rauw geslagen nagels
in ontheemde handen
kinderkopjes, verdwenen onder ‘t zand
het uitgeholde huis krimpt
ineen zakken de muren
scherend langs de lijn tussen doods en dood
kunnen eb en vloed noch eerste kwartier
zijn verlangen keren
een laatste stap nog en hij is
vrij…
Foetushouding
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
481 wanneer komt het verlossende
woord als balsem voor de ziel
verdrongen en opgesloten
evenals zijn armen
opgekruld zichzelf wiegend
op donkere tonen die stemmen
sussen en troosten in 't hoofd
waar zo even nog oorlog heerste
ingesloten door vier muren
ondoordringbaar voor buitenlicht
streelt de ochtend je teder daar
de nacht onvriendelijk…
wereldwijd web
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
520 wanneer ik er niet ben- kruip je uit je hoek en spuugt
wat draden vuil
langs witte muren hangt nu een gordijn
vol dode vliegen
rond de glimlach van een dwaas
verrijst het spiegelbeeld van goed fatsoen
de opgepoetste norm verhult slechts
zelfgesponnen onschuld
die
niets anders meer mag doen
dan eeuwig vaster liggen, in de zomen van…
Stenen huizenhoog gemetseld
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 wij hebben
samen stenen
huizenhoog gemetseld
jij gaf opening
met grote ramen
op de zuidelijke zon
ik schilderde
de muren met je lach en
alle kleuren van je ogen
jij zong muziek
in de verlichting
sfeerde warm de vloer
wij herschiepen de tuin
tot paradijs waar jij eva
en ik adam weer kon zijn…
Élysée de liberté
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
484 Bouw geen muren
op fundamenten
door mij afgekeurd
breek wallen af
op gronden die niet deugen
en bouw geen toren
in een diep dal
waar ruimten zijn besloten
plaats mij op een kale berg
waar mijn gezicht
tot de horizon reikt
veranker mijn grondvest
aan sterke rotssteen
bouw daar mijn veste
op onbedorven scheppinggrond
waar nog vrede op…
Vals seizoen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
632 Het zou moeten
sneeuwen als een muur
ijzig ruw over zwijnenvachten
de beek kronkelend bevroren
als een knisperende boskrakeling
scheve schotsen verankerd
in nachtzwarte oevers
glazen vennen in bontkragen
rietpluimen van bergkristal
het meer vol poolijs
de heide naakt en troosteloos
bijna onzichtbaar verstoven
onder verpulverd onbehagen…
Weer thuis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
881 Ik weet nog wel hoe het vroeger was
onschuld huisde in de muren
in de geur van de bloemen
kon ik onopgemerkt schuilen
klein en overzichtelijk
onbedreigd door haar sterke hand
onverschrokken daagde zij de buitenwereld uit
ik zweeg en keek in haar dappere ogen
nu kijk ik in angstige ogen
die wereld heeft haar bedrogen
ik pak haar hand en…
Yeti's voetstap
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
453 het spoor gaat zowel links
als naar rechts en daarmee
dwingt deze situatie mij
een keuze te maken
ik kies er uiteindelijk
voor om rechtsaf te slaan
dan sta ik weldra voor
een blinde muur alwaar
de voetstappen tot mijn
verbazing steil omhoog gaan…
Een hok zonder ogen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 heb zwarte vogels gevangen
muren vol bloed
weer met lente behangen
tralies gebroken
van een hok zonder ogen
deuren gekraakt
ramen geschoond
die in vervagen enkel
nachtblindheid uitbraken
nu schijnt het licht
langs mijn in trance
gevangen gezicht
heb de vrijheid gezien
in het verbreken van boeien
eindelijk kan ik weer groeien…
Verveling
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
626 Wat te doen
Verveling slaat toe
Muren op me af
geel, zwart en groen
Stilte alom
Niemand om mij heen
Helemaal alleen
saaiheid slaat stom
Red mij van eentonigheid
Breek door, breek vrij
Verlos mij
van mijn eenzaamheid
Word wakker
uit dit lusteloze bestaan
Sta op, beweeg, ga
Leef
Hee, kom aan…
Licht het tipje van de sluier op
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Jij kijkt toe
In de ruimte waar
Ooit chaos heerste en
Waarin nu langzamerhand
Weer wat orde
Zichtbaar wordt,
Licht dat niet meer
Zo hard en donker is
Maar eerder zijdezacht -
En terwijl Je klodders
Latex naast muur
En plafond ziet landen
Vraag ik Je
Of je voor mij
- Al is het maar even -
Een tipje op wil
Lichten…
Lichaamstaal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 ik volg de sporen in denkbeeldige sneeuw
of zijn het mijn stappen, doch onbetreden
wat ik onthouden moest, ben ik ook al vergeten
want wat ik wist, is te lang geleden
ik heb blinde muren opgetrokken
om kilte te weren die schuurt als zand
ik hou mezelf een universum voor
parallel, en ik sta aan de andere kant
ik luister naar mijn adem
die…
verband
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 mijn handen lijken wel
op die van jou, als vrouw
en als persoon
verlies ik, doodgewoon mijn
kalme levenslust
angst vergrijpt
zich, aan mijn zwakke moment
hoe lang ik jou al heb gekend
doet er nu
niet toe
jij was moe -en ik
ik blies de dagen
naar een ander stervensuur
een oude muur, gekerfd vol letters
schrijft ons testament…
Blauw lied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
676 Muren bergen verhalen
en mensen,
smart en wensen.
Hoe veel blues nog
om te zingen
over dit soort dingen.…
Geborchte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
525 ik begaf mij in diepere krochten
buiten het zicht, ver van gewoel
als wachtkamer van dolenden
tussen val en wedervlucht
een verblijfplaats, doorwaadbaar
van tijdelijke aard -
muren vol binnenmonden
voor het onbekende beducht
een begeerte te ontsnappen
werd mij deelachtig
zodat ik naar doorgaande wegen
vroeg
om kort elkanders…
Laat de bevreesde dag niet regeren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
513 De vrees voor de muren.
De vrees voor de claustrofobie.
De vrees voor het inwaarts gluren
van al die angst die ik niet voorzie.
Laat de bevreesde dag niet regeren
waar die het geluk kan genereren
van het leven als een fraai cadeau!
Geniet nu het genot van de vreugde,
en herhaal dat telkens zo!…
mer à boire
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
451 hij dobbert in
het bootje van
zachte armen
haar warme
borst is zijn
mer à boire
sluimerend in
de wieg hoort hij
het zoete zingen
gekooid ijsbeert hij
vijf stappen tot de muur
evenveel stappen terug
geen armen als
een bootje waarin
hij passen zou
zij zingt zoet noch
zacht nooit meer
zijn mer à boire…
Kerk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Vestingsteden in het midden van,
hun stervormige en stevige muur
Over tweehonderdvijftig jaar ziet
men onze periode als een revolutie.
En snapt men niet meer, dat
ieder een kerk in het hart had.…
Los van papier
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
537 ik had even
een goede tijd
maakte een tekening
die nergens op leek
tot de strepen
begonnen te dansen
los van papier
lichtten zij op in plezier
ik riep nog
kom kijken maar
niemand liet iets
van interesse blijken
ik heb hem
op de muur geplakt
het stilleven van strepen
is verder rustig gebleven
en toch als
ik passeer dan
dansen…
verlangen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
560 in ballingschap
loopt de mens
op eieren een
breekbaar verhaal
met draadjes en
touwtjes houdt hij
het leven bij elkaar
laag na laag
projecteert hij zijn
afgepelde dromen
op witte muren en
dagen zonder eind
in zijn oren suist
de vermoeide zee
het is altijd het
kleine verhaal dat
over grote dingen
spreekt zoals het
verlangen…
Mist uit zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 De zee is grijs en vlak
Slechts een streepje stroom
glinstert bij het hoofd
Dan wordt het licht gedoofd
en schuift een witte muur
geruisloos en obscuur
over strand en stad
Ze maakt m’n huid nat
strijkt de dag plat
gumt lijnen uit
maakt beelden buit
Ik ga naar huis
Sluit de gordijnen
om ook te verdwijnen…
De kauwen van de kerktoren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
567 de kauwen die wonen in de hoge kerktoren
vliegen al krijsend uit in de vroege morgen
hun krassen kan je door de dikste muren horen
de kauwen die wonen in de hoge kerktoren
bezorgen overlast die alle dorpelingen storen
of houden zich stil in 'n schoorsteen verborgen
de kauwen die wonen in de hoge kerktoren
vliegen al krijsend uit in de vroege…
Magische krachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
421 ze hoorde het geluid
van monotone drums
zag de dans van de geesten
in een donkere grot
ze draaide wervelend rond
tussen vochtige slierten
afgrijselijke geluiden
weerkaatsten tegen de muren
ze viel van grote hoogte
in een griezelige diepte
het voelde alsof ze was beland
in haar ergste nachtmerrie
nu weet ze het zeker
ze gaat…
De prijs van ideeën
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
256 Maar elke gedachte
werd een muur,
elk woord een wapen.
Wat begon als hoop,
werd bevel,
werd schot,
werd stilte.
De ideeën zelf —
ze stierven nooit,
ze trokken zich terug
in de schaduwen van boeken,
wachtten tot iemand
ze weer tot leven riep.
En telkens opnieuw
begint het
met een mens
die denkt dat hij weet.…
logica en vleugels
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
293 logica
zet een rechte lijn
een pad van steen
zij houdt van stappen
van meten
van weten
van het antwoord
aan het eind
maar verbeelding
zij opent ramen
in muren die nog niet bestaan
zij maakt van wolken
bruggen
en van stilte zee
waar logica zegt
hier houdt het op
fluistert verbeelding
kijk
hier begint het pas
en ineens…
gemeenschap
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
902 door één geest gedreven
samen gebracht,
warmbloedige harten
kloppend op wacht,
nevelen wijken
voor licht van de zon,
muren bezwijken
waar tederheid won,
handen die troosten
met eeuwige jeugd,
eindeloos lied
van verlangen en vreugd,
heilige ogen
fluisteren zacht,
liefde en vrede
vervullen de nacht…
zelfredzaam
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
523 waar de stad hem vergeet en de kou hem onthoudt
geen sleutel, geen huis, geen bed dat hem wacht
maar een wil die niet breekt in donkere nachten
hij loopt door de straten, zijn rug recht en trots
met dromen die gloeien als vuur in zijn borst
elke munt in zijn hand is een stap, hoe klein ook
naar morgen, naar beter, naar eindelijk zijn
geen muren…
Toekomstvuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.267 De gedachte is er telkens weer
om jou stiekem binnen te laten
verlangen gaat nog steeds tekeer
ondanks dat ik jou wil haten
In schimmen op elke muur
jouw verschijning die lonkt
en hoewel van korte duur
voel ik hoe alles dan bonkt
Mijn hart, mijn arme hoofd
ik wil dat jij er uit verdwijnt
ik wil dat jij het vuur dooft
dat mijn toekomst…